Marley & Me (2008)

Nou Jackie. Ik heb twee honden en daar hou ik ontzettend veel van, dus belachelijk dat je dat zo zegt. Ga jij maar dan Avatar kijken! Nou, ik heb de film genoten en het is een echte tearjerker. Misschien omdat je zelf geen huisdier hebt, zeg je dat. Nou, je zal eens moeten weten. Doe ff, normaal zeg.

Het is een prachtige film en het laat een band zien tussen een persoon en zijn hond.

Voor iedereen die nog andere hondenfilms zoekt: Hachi: A Dog's Love Story is ook prachtig.

Prachtig, maar in mijn ogen nog zieliger, meliger en droeviger dan Marley & Me. Een prachtige, maar zware film dus om te kijken.

deze film is gebaseerd op het echte leven van john grogan an de labrador marley

Ik vond een leuke grappige film over hond.
Het is te drukke hond.. maakt die alles kapot, puinhoop. Zonder bankstel!!
Niet slecht!

Lekkere feelgoodmovie.
Die scene dat Marley half in/half uit de auto hangt was wel grappig.

Heerlijke film, echt een feel good movie!
Heb zelf ook een labrador en kon me dus op veel punten best vinden in het verhaal, al is de onze goed opgevoed .
Leefde helemaal mee met het verhaal schoot op het eind ook vol haha

Give him your heart, and he'll give you his.

Was te verwachten, een film waar ik slecht tegen kan. Dé reden waarom ik deze eigenlijk over wou slaan en hetzelfde geldt voor Hachi. Marley & Me roept namelijk (zoals verwacht) herinneringen bij me op om niet vrolijk van te worden, vooral omdat het om een Labrador gaat.

Dit doet me aan een oud familielid denken, een voor een groot deel dove en blinde Labrador waar ik lange tijd kapot van ben geweest, het beeld van de dierenarts en m'n hond op de tafel is één van de weinige uit die periode die ik me glashelder kan herinneren. Dat is met name aan het einde nogal lastig kijken, met name als je twee zwarte worstjes op poten naast je hebt liggen op de bank; ik wil er niet eens over nadenken..

Wat deze mierzoete drama/komedie duidelijk en mooi brengt is het feit dat een hond geen huisdier is maar een volwaardig familielid. Het maakt me dan ook woedend als ik mensen hoor zeggen van 'het is maar een hond'. Marley & Me schept met de eerste helft een prima vrolijk beeld, de plezier en de problemen van je harige kind. Dat is onmisbaar, bewijst het tweede deel.

De humor wordt overboord gegooid en 't drama zet een stap naar voren. Het volgt 't verwachte pad der clichés maar verliest daarin absoluut geen kracht. Het is akelig om te zien hoe Marley, vrij laat in de film, sterft. Een krachtig neergezet beeld van de laatste blik. Veel van de kracht komt voort uit de geweldige prestatie van Wilson die een oprechte band weet over te brengen en dus blijkbaar ook met een serieus thema prima uit de voeten kan. Medespeelster Aniston is zoals altijd schitterend .

Wat vooral opvallend goed is, is hoe snel het uiteindelijk gaat. Het gebeurt allemaal in het laatste gedeelte van de film en daarmee toont het eigenlijk aan dat het plezier en de moeite die het oplevert en kost, zo voorbij is. Op het ene moment ren je vrolijk rond, op het andere moment is dat nooit meer mogelijk..

Al met al kan de zeikerige muziek en de clichématige ontwikkeling niks veranderen aan het feit dat Marley & Me ontzettend sterk is en vooral voor (ex)hondenbezitters, erg pijnlijk.

Ik vond het een aardige film, gewoon leuk om een keer gezien te hebben maar niet wat me nog tijden bij zou blijven ofzo. Het begin is grappig en later word het iets meer een drama film. Er gebeurd niet echt iets spectaculairs gewoon een beetje een feel good movie. Wel leuk bij het begin hoe die hond een troep maakte enzo ik herkende dat helemaal van bij ons thuis

3 sterretjes

Zon leuke film vond het zo zielig toen marley dood ging o.0

Ik denk zelfs niet alleen bij ex hondenbezitters, maar voor iedereen die een huisdier heeft gehad. Ik heb nooit een hond gehad, wel andere dieren maar de pijn voel je altijd.

eerst een beetje komedie en daarna toch heel wat drama.

film zit prima in elkaar.

kan ook bijna niet anders met twee van zulke toppers

heb echt van de film genoten.

en dan het einde,menigeen zal hierbij wel wat zakdoekjes kunnen gebruiken.

allemaal heel sentimenteel,heel triest maar ja that's life.

maw echte aanrader...toppie

Echt een leuke/mooie film.

Deze film heeft mij destijds positief verrast!

Bah ik heb het laatste kwartier moeten vechten om de tranen te bedwingen en dat lukte nauwelijks. Ik was zo aan het hopen dat ik de hond niet moest zien sterven maar helaas.

Dit is sowieso de enige keer dat ik deze mooie film zal zien, daar kan je van op aan.

3*

Serieus, het einde is gewoon echt, verdrietig:( Ik moest net zoals vast velen me tranen binnen proberen te houden (zeker aangezien ik zo dol ben op honden en dit me een paar jaar terug brengt na me kat en andere hond die overleed).

Deze film laat prachtig zien hoe 15 jaar in een hondenleven voor mensen kan zijn, hoe een mens die alle opties vrij heeft zijn passies achtervolgt en de hond ondertussen meeneemt met zijn reis.

Honden zijn geweldig:) En ja:) Das alles. 100% een aanrader voor hondenliefhebbers (die hopelijk sterker zijn dan ik xD)

Precies een familie-lid. Er is géén enkel dier ter wereld dat écht blij is als je thuiskomt. Geen kat, geen konijn, geen papegaai, niets! Alleen een hond is door het dolle heen en laat dat ook zeker merken.

Soms kreeg ik echt het sch*t van dat beest als ik dat zelf zou hebben? Maar ddan kijkt ie je aan met die schattige puppy oogjes! adorable

Zo zo, dat is een aardig foute opmerking.

Nooit katten gehad? Die van mij overladen me met kopjes en mauwtjes als ik thuis kom hoor! Een hond is hier echt niet uniek in. Ook papegaaien zijn vaak door het dolle heen als hun baasje eindelijk weer thuis is. Dat een hond als een debiel met z'n kont gaat schudden als je thuiskomt wil niet zeggen dat hij blijer is dan een ander dier die het misschien minder goed kan aangeven.

Deze film gaat over de band tussen mens en dier, ik heb een paar jaar geleden ook afscheid moeten nemen van mijn labrador en bij deze film heeft mij dat volledige proces heropgeworpen.

Het is vervelend omdat het een mooie film is, maar ik heb geen zin om er 2 keer naar te kijken.

Onderweg naar Thailand, samen met een militair (grote brede meneer etc.).

Deze film dus aan, op beide (veel te kleine) beelschermpjes. Wat een vreselijke film zeg. Okay, we vermaken ons tenenkrommend met de standaard grappen, de cliché-ruzies en de mijlenvervantevorenaanzienkomende standaardsituaties.

En dan dat einde, gezegend als ik was, zat mijn linkerbuurman WWF te kijken, waardoor ik af en toe even flink stoom af kon blazen. En toch, als die dan is afgelopen schieten de ogen behoorlijk vol. En ja, ook de militair rechts naast me.

Standaardwerkje maar het einde is prachtig.

Iemand die daar geen traan bij laat....zonde.

Leuk als je van honden houdt en leuk als je niet van honden houd.

Tja dat doen die militairen.

Schieten..................

Ik vond het echt een hele leuke film.

Ik heb me in het begin rot gelachen, en me erna dood mee gejankt.

mooi!

Heerlijke feel-good-movie over de rol van een hond binnen een gezinnetje. Het verhaal beslaat een aantal jaren (een hondenleven om precies te zijn), en wordt met genoeg vaart en humor in beeld gebracht. Jennifer Aniston en Owen Wilson doen het leuk en zorgen voor een aangename kijkervaring. Het einde is behoorlijk sentimenteel, maar hoort er nu eenmaal bij (en zou ook niet anders willen zien).

Herkeken en mijn stem verhoogt naar 4*

Dit blijft een prachtig filmpje. En weer, net als bij mijn vorige kijkbeurt, heb ik gejankt als een klein meisje. De film is lekker vlot en zit vol met humor. Ik heb dan ook verschillende keren erg hard moeten lachen. Normaal gesproken ben ik niet zo'n fan van Owen Wilson, maar in deze film was hij erg goed. Hetzelfde geldt voor Jennifer Aniston.

Het mooie aan deze film is vooral het contrast tussen het begin en het einde van de film. Terwijl in het begin de tranen bijna over mijn wangen rolden van het lachen, was het einde zo prachtig, ontroerend en hartverscheurend dat ik (hardop) heb zitten huilen. Het leek wel een achtbaan van emoties.

4*

Begint redelijk, maar op een gegeven moment wordt ik ook helemaal panisch van die hond. Verhaal wordt na iets meer na een uur ook steeds minder, zelfs wat afgezaagd.

verassend leuke film. Dacht dat het meer komedie zou zijn...had alleen voorstukjes gezien vandaar. Maar deze film wist me van begin tot eind te boeien.

Zowel Owen als Aniston speelden goed.

Scherp