Marley & Me (2008)

je voelt het idd echt als je zelf ook 'n hondje heb gehad of nog steeds heb natuurlijk

er zitten leuke stukken in echt van die humor momenten maar op het eind niet meer

2 uur van m'n leven weg gegooid !! wat een langdradige film zonder humor...

het enige leuke was nog naar Jennifer kijken

op zich een leuke film om te kijken, maar ik vind niet dat die de titel comedy mag dragen ondanks dat ik toch een flink aantal keren gelachen heb. denk dat drama/comedy beter op zn plaats is.

Ik heb het boek gelezen, wel een mooi boek. Ik ga de film kijken, wij hebben zelf ook een labrador. Het verhaal past er wel bij...

Verschrikkelijke TvTrailer die mij er van weerhoud de film te bekijken.

ik heb de trailer gezien in de bioscoop, en het ziet eruit als de zoveelste standaard romantische komedie met een slecht verhaal, matig acteerwerk en bovenal veel te veel cliché's. je kan dan zeggen dat je een film niet kan beoordelen als je hem nog niet hebt gezien; ik zal m dan ook geen cijfer geven maar ik weet vantevoren wel dat ie niet aan te raden is.

Toen ik voorstukjes van deze film zag leek hij me erg leuk.

Maar het einde vind ik ronduit dramatisch.

Dat deze film de titel Komedie draagt, snap ik niet.

Vind het meer een drama film.

Als je de trailer gezien hebt, denk je dat het een komedie is. Maar de film zelf is erg goed, met vooral een enorm verrassend einde. Ik heb zelf ook 2 honden gehad, waarvan we er 1 na 2 jaar moesten laten inslapen, ivm kanker. Ik kreeg dus wel een brok in m'n keel na de film, want je gaat je enorm hechten aan zo'n beest. De afscheidstekening en brief van de kinderen vond ik erg sterk gedaan. Jennifer en Owen speelden erg leuk samen, al hadden er wel minder ruzies gemogen maar zo is eenmaal het verhaal.

Erg goede film dus, onverwacht genre, want komedie (zoals het hier op MM staat) klopt niet helemaal.

Klopt: Drama/ comedy was meer op z`n plaats geweest: opzich goede film maar mensen moeten goed kijken naar de titel en dan nog 1x.. Wat lees je ? Marley and Me (precies) En wie is Marley ? Precies de hond, dus die speelt (vind ik wel.......) de hoofdrol!

Meningen en smaken verschillen dat is iedereen zijn of haar keuze maar ik vond het opzich een goede film en als je hondenliefhebber bent zal deze helemaal goed zijn en duurde wel beetje lang maar vond hem niet saai en wel komisch maar op het eind zat ook een boodschap in, vond ik wel mooi gezegd vooral over het hart! Ja was ieder mens maar (zoals hij ook zei) ..........

Onzin, ik zou zeggen. Eerst kijken voor je gaat oordelen. Het is zowieso geen komedie zoals jij denkt dat hij is.

niet echt mijn soort film, maar hij was wel goed

Oke...

Ik stoorde me heel erg aan Jennifer Aniston en Owen Wilson, het eeuwige verliefde koppeltje wat geen moment veranderd vanaf hun trouwdag tot tegen hun 40ste. Tuurlijk zijn ze als persoon wel ietsjes veranderd, maar qua hun uiterlijk, echt niet. Ze zagen er beide gewoon slecht uit in deze film en waarom vraag ik me nog steeds af.
Het verhaal verder gaat eigenlijk nergens over. En heeft, mijn inziens, niks te melden. Het enige wat de film nog een beetje interessant maakte was Marley. Gewelige hond (alleen veranderde hij wel vaak qua uiterlijk, dit in tegenstelling tot zijn baasjes). Wel vond ik het heel mooi dat Marley een belangrijke rol speelde in het gezin van Jennifer en Owen. En ik zat ook echt met tranen in mijn ogen toen ze Marley moesten in laten slapen . Ach ja, ik heb zelf thuis drie honden rondlopen die ik voor geen goud zou willen missen.

2*

Honey, I'm pregnant.

Vraag me toch eigenlijk af, hoeveel moeite het Jen kostte om deze woorden uit te spreken, maar ik zal het waarschijnlijk nooit weten. En ja, wat zat ik ongegeneerd te huilen aan het mierzoete einde, ik kon de tranen echt moeilijk bedwingen, en nu ik dit neerschrijf, voel ik dezelfde ontroering als die ik voelde toen ik hem net gezien had. Natuurlijk wel een tikje sentimenteel, maar dat is Amerikaans, en dat is niet echt erg, op zijn tijd tenminste.

Vond Jennifer en Owen wel een leuk stel, en Marley in alle scenes wel erg schattig (vooral de scenes waar de hond puppy is). Het boek is natuurlijk niet beter of slechter dan de film, maar ik geloof dat ik hem weleens heb gelezen (van John Grogan), en het einde hebben ze gelukkig wel hetzelfde gehouden, als ik het goed heb: Dat geeft wel een tikje herkenbaarheid, vooral voor mij in elk geval. Dieren zijn natuurlijk altijd erg lief en schattig, zelfs de ergste hond .

Eerste film waar ik een traantje bij gelaten heb. Als je een hond hebt gehad, en ervan hebt gehouden, dan is dit gewoon een ween-film. Voor mensen die er geen hebben gehad, is dit waarschijnlijk een onbegrijpelijk langdradige film. De zin "No mather who you are, what you do, if you give you hart to you're dog, he'll give you his." vond ik prachtig gevonden. Deze krijgt een 5* omdat ik ermee moest wenen en lachen binnen de 2 uur.

Ik vond het einde niet echt verrassend.
De hele film volg je het gezin terwijl ze een hond hebben. Hoe verdrietig ook, op een gegeven moment gaat zo's dier nu eenmaal dood. Ik kreeg er wel een brok van in mijn keel. Heel mooi gedaan.
Ik vind het niet echt een verrassend verhaal, hoewel het wel een geode film is. Ik vind het genre komedie wel terecht, hoewel het einde verdrietig is.

Gister in de bios gezien, ik vond hem écht heel mooi!

Veel grappige stukjes, en ook veel drama, vooral het einde!

Echt zielig einde, moest toch wel traantje wegpinken, en was niet de enige gelukkig Jennifer Aniston en Owen Wilson hebben heel Leuk huisje, boompje, beestje neergezet. Goed acteerwerk.

En ja Marley, wat kun je daar over zeggen, zeker knap dat zo'n hond zo goed kan 'acteren' en hij is gewoon erg leuk om te zien!

Mooie film, meer Komedie/Drama als alleen Komedie

4*

Je verwacht eerst een komedie. Eigenlijk alle leuke stukjes kwamen al voor in de trailer. Vond ik wel jammer. Alleen het laxeer gedeelte kwam er niet in voor. Daarna dacht ik van waar gaat het nu dan met de film heen? Ze hadden een "vreselijke" hond, kinderen, moeder die helemaal overspannen en moe is. En manlief weet het allemaal niet meer. Eenmaal als het dan goed gaat, komt echt het meest trieste gedeelte van de film. Ik heb het zeker niet droog gehouden. Het raakte mij enorm!

Ik had nooit gedacht dat ik bij deze film een paar traantjes weg zou pinken!

Deze film is van alle markten thuis.

Bijna alle ingredienten zijn terug te vinden in deze film, behalve angst.. haha.

A must see movie! Je krijgt er geen spijt van.

5,0 voor heel de film...... behalve de laatste paar minuten (jank!!)

owen wilson van z'n beste kant xD.. maar arm doggie.. want I love the dog xD

gewoon grappig, niet geniaal

heb zelf een blonde labrador pup,

en ik ben zo blij dat die niet zoals marley is

Het is geen verkeerde film, als kan Owen Wilson totaal niet acteren, die gast is ten eerste zo monotoom als de neten en kan totaal geen emoties tonen..

verder kon ik me heel goed vinden in het opgroeien met een hond, de hond die wij hadden toen ik een baby was, was ook ontzettend beschermend over mij en mn zusje.

Regisseur Frankel wist mij enkele jaren geleden te overtuigen met Miami Rhapsody, zowel een kloon van als een ode aan Woody Allen. Hierna ben ik de beste man enigszins uit het oog verloren en ik was ook niet op de hoogte dat hij verantwoordelijk was voor The Devil Wears Prada. Anyway, ik kom er nu ook pas achter dat Frankel de man is achter Miami... en de regisseur van Marley & Me.

Natuurlijk is Marley & Me veel meer gemaakt volgens een formule dan bovengenoemde film, maar toch kende de film een stel bijzondere verrassingen. Op het oog lijkt de film een weinig noemenswaardige rom-com film te worden, tot het punt dat het drama er langzaam in begint te sluipen. Het échte drama wordt gemeden -maar daar is het de film niet voor- maar het is mooi dat het op veel plekken wel echt voelbaar is.

De dromen, de wensen en de verlangens van de hoofdpersonen -en dan vooral van Anniston- gaan overal heen, behalve waar ze dachten dat het heen zou gaan. En dat allemaal verteld rondom het leven van een hond. Kan het nog eenvoudiger? Nee, waarschijnlijk niet. Maar het is juist deze eenvoudigheid die de film enorm siert, waardoor de film naarmate het einde nadert ook echt weet te ontroeren. Een bijzondere verrassing dus...

3,5*

Oerdegelijk, warm en zo nu en dan zelfs ontroerend (liefdes)verhaal, waarin het geluk duidelijk in de kleine dingen zit; in de essentie van het leven. Hoewel de film zich in eerste instantie lijkt te ontwikkelen als een (bovengemiddelde) romantische komedie en op een gegeven moment tijdelijk ietwat inzakt, worden naarmate de plot vordert subtiel en doeltreffend allerlei universele verlangens, dromen en de meeste wezenlijke (bij)zaken uit het leven verweven met de relatie tussen de twee hoofdpersonages. Juist die eenvoudige, kleine en herkenbare dingen uit het dagelijkse leven die de film liefdevol en eerlijk behandeld, maken van Marley and Me een film die de kijker raakt.

gedwongen om hem te kijken. Hij begon wel aardig maar werd steeds slechter. Een komedie die overgaat in een drama is geen succes. en die Owen Wilson kan wel een nose job gebruiken want je wordt op een gegeven moment echt gek van die stem.

Haha! You read my mind ! Stel je voor dat-ie ook nog verkouden zou zijn..., oooooooo !

ik vond t zoals andere mensen hier zeggen ook wel eeerder een drama, al heb ik wel wat gelachen

vooral dan voordat de hond ziek werd, dat was denk k ongveer laatste halfuur

en toen de hond dood ging, ha dik niet verwacht. ik dach: het is een goed einde, niet dus. klein beetje traantje gepikt omdat ik zelf 2 katten heb

anyway een 4,5 !!

Vond het een heel mooie familiefilm. Goed verhaal. Komisch maar ook drama en heel wat familieliefde.

Het laatste kwartier komen alle emoties naar boven. De helft van de bioscoop zat te snotteren. De andere helft met de krop in de keel. 4.

ik wou eigenlijk liever 'the curious case of benjamin button' zien maar uiteindelijk is het dan toch deze geworden. ik had echt geen zin om mijn avond te verspillen aan een komedie waar ik niet mee zou kunnen lachen dacht ik. maar het viel beter mee dan verwacht...veel beter!

er komen idd grappige stukken in maar ook drama die zijn doel niet mist want ik zag enkele mensen een traantje wegpinken.

het verhaal sprak me helemaal aan en ik zat dan ook geboeid te kijken van begin tot eind.ik ben dan ook een hondenliefhebber.

een tip voor alle mensen die deze film gaan zien: neem genoeg papieren zakdoekjes mee!!

Mijn lieve trouwe Golden retriever Bram...

Daar moest ik constant aan denken, omdat hij veel dingen van Marley weghad. Het 'humpen' tegen andermans benen, het tien keer een rondje draaien voor hij ging liggen en het urenlang op een bot kauwen tot we terug thuis kwamen. Net als het einde van deze film heb ik mijn hond na 14 jaar in moeten laten slapen. Deze scene bezorgde me de zwaarste brok in mijn keel die ik ooit bij een film heb gehad en bij het verlaten van de zaal had ik moeite mijn tranen te bedwingen

Leuke film verder, en Wilson is geknipt voor deze rol. Ik vond toch al dat Wilson en Marley deze film met zijn tweeen droegen. Aniston vond ik af en toe zelfs naar het irritante dreigen. Ze speelde een beetje een kleurloos en saai personage.Een aantal aardige grapjes en een kleine dosis drama maken deze film leuk en interessant om te zien.

4*

Aardige film.

De aanduiding "komedie" is nogal misleidend aangezien de film toch meer op licht drama en feel-good mikt. Uiteraard zitten er komische momenten in, maar ze overheersen allerminst.

Een rol die op het lijf van Wilson lijkt geschreven maar dat heb ik volgens mij al zoveel gedacht dat het mij logischer lijkt dat Wilson gewoon erg sterk is om personages naar z'n hand te zetten. Hij is in ieder geval perfect voor een film als deze. Gelukkig maar want Aniston is een pak minder interessant, daartegenover staat dan weer het schattige hondje.

Het drama en het geruzie zit wel ergens in de film verstopt, maar Wilson's opgewekte karakter en humor blazen er goed overheen waardoor de film nooit echt zwaar wordt. De film doet eigenlijk wel zo'n beetje alles wat hij moet doen, behalve dan mij echt engageren.

Vond het een vermakelijk filmpje met het hart op de juiste plaats, geen last gehad van vals sentiment, maar veel meer dan dat heb ik er ook niet mee. Aangenaam om een keertje te zien en zonder bittere nasmaak weer de bioscoop uit.

2.5*