Public Enemies (2009)

hele mooie film :):):):):):):):)

moest eigenlijk genomineert worden voor oscar

4,0*

(denken of ik hem hoger maak)

Mooie film maar vond dat er soms iets te weinig goede acties scenes inwaren. Het was wat onduideljk in de scenes ook vond ik maar al bij al zeker geen slechte film.

Depp was hier iets minder vond ik ook in de ze film.

3,5 sterren

Mijn verwachtingen waren niet al te leuk maar ik had toch op z'n minst een vermakelijk misdaadfilmpje verwacht. Vermakelijk was het allesbehalve en een filmpje helaas ook niet. Dit vervelende langdurige clichématig brok film was nauwelijks door de strot te krijgen. Die Michael Mann blijft voor mij een raadsel. Hoe kan je zo'n meesterwerk maken als Heat en voor de rest zulke matige films maken (ik moet toegeven, dit is pas mijn vierde film van hem). Ok, The Insider was een sterke film, maar de camera was daar erg vervelend. Maargoed, over naar zijn Public Enemis.

Al meteen bij de beginscene klopte er iets niet. Het was allemaal vrij rommelig en er was iets mis met de beelden en het geluid. Wat kon ik niet echt zeggen, maar helaas had ik nog bijna 2,5 uur (!!!) om daarachter te komen. De manier waarop het gefilmd is is heel erg vervelend. Veels te scherpe beelden, nergens een focus op een persoon of ding maar op het gehele plaatje. Hierdoor kreeg ik het gevoel dat ik naar een making of zat te kijken met beelden van het filmen van de set. Niet alleen de soort camera stoorde, ook (misschien zelfs vooral) werd het beroerd gefilmd; heel schokkerig, wild, onoverzichtelijk, noem het maar op.

Het verhaal deed me ook werkelijk helemaal niets. Het krabbelde een beetje voort; dan ontsnapte die weer, dan beroofde hij weer een bank, werd opgepakt, ontsnapte weer, etc. etc. Omdat dat dat allemaal met het grootste gemak gebeurde, was het nog moeilijk om spanning te creeëren als ze bijna opgepakt werden. Verder werkte ze een beetje het Grote Hollywood Cliché boek netjes af met een vrouw die de film zou moeten sturen (werkt niet), een beste vriend die dood gaat (werkt ook niet), noem maar op. Stiekem had ik ook nog verwacht dat er nog een flauw familieleven van Purvis eraan zat te komen, maar gelukkig bleef dat uit. Er is ook werkelijk geen greintje diepgang of karakteruitdieping/ontwikkeling te vinden. Dit is een film die aan de oppervlakte blijft, en als het jasje waarin de film zit ook nog is oerlelijk is, dan is het eigenlijk al gedaan met zo'n film. Heel even aan het eind, had de film mijn aandacht te pakken; Wat waren de laatste woorden geweest van Dillinger? Maar nee, dat doopte de film enkel in een oversentimenteel sausje wat de film absoluut niet ten goede deed. Met een gevoel van walging begon toen eindelijk de verlossende aftiteling. Over titels gesproken, de titel slaat ook nergens op. De titel (en trailer en verhaal en alles) duidde erop dat het zou gaan om de (publieke) strijd tussen politie en boefje, maar daar heb ik vrij weinig van gezien. Aan het eind komt ook nog doodleuk dat Purvis zelfmoord had gepleegd. De hele film wordt er niks belicht dat hem tot die actie zou aansporen, en om dan met zo'n tekst te eindigen... Niet heel tactisch.

Nu heb ik al gezegd hoe erg ik me stoorde aan de camera, maar verder heb ik nog heel wat puntjes om te noemen als het over de techniek gaat. Het monteerwerk als eerste. De (oerlelijke) shots duurde vaak te lang, of ontstonden er vreemde stiltes en kwam de muziek er na een paar seconde ook nog aan kakken. Which brings us to number 2: de muziek. De halfdramatische, halfjaren '30 (film)muziek met dan weer een afgrijselijk oud sentimenteel lied paste werkelijk nergens en was niet om aan te horen. Dan als laatste het acteerwerk. Van gigant Johnny Depp had ik heel wat meer verwacht dan deze makkelijke boevenrol. Ver beneden zijn niveau dit. Die Christian Bale heb ik nooit gemogen, hij speelt altijd de eeuwige goedzak. Hier is dat niet anders, maar nu heeft ie weer een vervelend accentje. Die Marion Cotillard voldoet ook niet Op de dvd stond iets van hoe goed de chemie tussen die drie was maar dat vind ik de grootste onzin. Zoiezo zijn Bale en Depp samen maar in een paar scenes samen te zien (hele zwakke overigens), en de romance tussen die Depp en Cottilard is zowel goedkoop als uiterst oninteressant.

Verschrikkelijke film, die maar doorgaat en doorgaat. Werkelijk iedereen die hier aan mee werkte daalt in mijn achting (niet dat ik alle namen ken, maar in ieder geval Michael Mann, Johnny Depp een beetje, Christian Bale en de cameraman wie dat ook mag zijn).

1,0*

Eigenlijk was het enige echt goede aan de film de scene waarin Johnny Depp werd doodgeschoten.
Verder vond ik het het nogal bagger. Standaard, cliché.
De eerdergenoemde scene vond ik wel goed, omdat daar eindelijk over nagedacht was. Het camerawerk klopte; de spanningsboog was goed; de ontknoping goed uitgewerkt. In die ene scène zag ik precies datgene wat ontbrak in de rest van de film: een verzorgd geheel.
Johnny Depp stelde mij zwaar teleur; echt, hij kan veel beter.
Qua techniek klopte er veel niet. Montage was ronduit slordig, evenals het camerawerk. De belichting op de set en de focus van de lens zorgden voor een plaatje waarbij je niet echt betrokken wilt raken. De film werd daardoor eigenlijk een beetje hard en afstandelijk neergezet.
Aanvankelijk dacht ik dat hier 2,5 sterren voor zou geven. Bij nader inzien wordt dat één ster minder.

Deze film moest het voor mij vooral hebben van de shoot-outs die ik zeer geslaagd vond. Voor de rest deed deze film mij niet zo veel en de cast vond ik ook niet bijzonder geslaagd. Ik was niet erg onder de indruk van Johnny Depp als John Dillenger en vooral niet van Christian Bale als Melvin Purvis. Met de geschiedenis werd bovendien door de regisseur een loopje genomen, want zowel de gangsters Pretty Boy Floyd, Homer van Meter en Baby Face Nelson hebben John Dillenger overleefd. Ik denk trouwens dat - als we de Wiki mogen geloven - over het leven van Baby Face Nelson een film zou zijn gemaakt dit een aanzienlijk meer spannende film zou hebben opgeleverd dan deze over John D. Ik vond hem van alle gangsters de meest boeiende.

3,0*

Van de week weer eens herzien. Het viel me op dat Mann minstens 3 verschillende filmstijlen in Public Enemies heeft gebruikt / verwerkt.

Mijn voorkeur gaat naar de filmstijl waarbij we alleen maar extreme close-ups te zien krijgen. De handheld cinematografie is haast exotisch te noemen, zeer professioneel uigevoerd. De digitale fotografie is fascinerend. Zoiets heb ik nog steeds nergens gezien. Deze filmstijl is zeer vooruitstrevend, uniek en volgens mij z’n tijd ver vooruit !

Audiovisueel is Public Enemies voor mij de beste film aller tijden!

Ik heb hem niet gezien, maar misschien is deze film van Don Siegel iets voor je. Er zijn meerdere Baby Face Nelsonfilms, naast een geestig gastoptreden in O Brother, Where Art Thou? natuurlijk.

Wat is er met de audio dan?

Bijv. het geluid bij het afvuren en inslaan van kogels, maar ook de experimentele 'jazzy' soundtrack van Elliot Goldenthal...

Ja, dat gastoptreden in die film van Joel Coen was fenominaal Nog nooit zo in een deuk gelegen toen Baby Face tijdens een achtervolging vanuit de auto op koeien begon te schieten, omdat hij een hekel aan koeien had.

Een heerlijk uitgevoerde film, die op sommige punten wel wat langdradig is, maar toch eigenlijk nergens de plank misslaat

Weer zo'n film waarbij je achteraf denkt ''Was ik er maar nooit aan begonnen.''. Ik had verwacht dat er minimaal een verhaal in zou zitten. Maar helaas is dit ook niet helemaal waar. Het zijn vooral veel dezelfde dingen die gebeuren. De personages worden niet nader bekeken en plotwendingen kon je al helemaal vergeten. Het was een recht toe recht aan film zonder verhaal maar wel 2,5 uur lang. Het enige pluspuntje is toch wel het ''Jaren 30'' gevoel die je wel een beetje kreeg. Maar hiermee is ook alles gezegd.

Slappe hap, niet aan beginnen...

Weer een erg goede film van Michael Bay en dit keer gebruikt ie toch alweer zeer goede acteus. Eerst Pacino en de Niro, dan Fox en Cruise, Farrel en Fox (was een goede combinatie maar Miami Vice was minder) en nu is het dus tijd voor Johnny Depp en Christian Bale, weer twee ijzingwekkende topacteurs.

Om te beginnen valt het wel behoorlijk op dat Mann de echte camara in de kast heeft laten liggen en dat alles weer met een soort home-camera is gefilmd. Dat deed Mann bij Miami Vice ook en eigenlijk vind ik het camera werk hier en daar toch wel tegenvallen. Maar evengoed neemt dat niet weg dat Public Enemies een zeer geslaagde film is. Je word vanaf het begin al meegezogen in de Mafia-sfeer en maken kennis met Dillinger, schitterend gespeeld door Johnny Depp die uit de gevangenis ontsnapt met zijn hulpjes en naar Chicago vertrekt voor je raad het al: de good old maffiapraktijkjes (die toch altijd wel mooi blijven). Daarna maken we dus kennis met Melvin Purvis, de detective die achter Dillinger aangaat. Purvis werd toch echt opnieuw weer zo goed neergezet door Christian Bale. Dat is toch ook echt mijn held geworden. En zo krijgen we, net als vele andere politiefilms en als Heat, weer een kat een muis spel tussen gangster en agent.

En verder was het decor ook schitterend en je word zoals gezegt helemaal meegezogen in de jaren 30 style. Mann was altijd bezig met hedendaagse films maar nu werd het een keer tijd voor een good old mafia story. Het verhaaltje derom heen is ook best interesant en natuurlijk is er ook plek voor romantiek met Cottilard. De actiescenes zijn ook alweer schitterend neergezet en weer typisch op zijn Mann's (als het maar galmt en er geen muziek door de actie te horen is waardoor het realistisch lijkt) en het lijkt er ook inderdaad alsof je der zelf bij bent. Een van de beste actiescenes vond ik die in dat huis. Opnieuw goed verzorgt. En de jazz deuntjes waren ook zeer toepasselijk en het wisseld ook wel eens af naar een gevangenis/rechtbank film.

Moet dan wel toegeven dat de film hier en daar wat langdradig is maar daar kijk je toch om heen. Vond het toch wel een van de betere misdaad films. En ook vooral om de 2 topacteurs.

4,0*

Een goed misdaad film. Goed acteerwerk van vele bekende acteurs. Ook is het een leuk verhaal, goede schietscènes; met name het laatste bankoverval en de kroeg. Ook de outfits, wapens, voertuigen, sfeer en zelfs de kapsels waren strak. Inderdaad dat jaren '30-gevoel helemaal aanwezig.

Toch jammer van het einde, dat die op zo een manier wordt vermoord. Het is, kortom, een film wat je aandacht wel vastgrijpt en je soms op de kant van je stoel/bank laat zitten. Een film die je een keertje moet zien, helemaal een aanrader voor misdaad-fans.

Oei, dit is een grove belediging voor een meesterlijke regisseur als Michael MANN.

!!!!! Blunder van het jaar op MM.

Ondanks de lange speelduur vond ik 'Public Enemies' een aardige film. Ik dacht wel dat het een spectaculaire film zou worden. Van de makers van 'Heat', verwacht je dat ook. Ook heeft de film nog eens hetzelfde lopende thema, en veel overeenkomsten met 'Heat', maar desondanks zijn de resultaten ruim anders. De acteerprestaties zijn in orde. Leuk om te zien dat iedereen (bijna) hetzelfde kapsel had. De sfeer zat er in, maar niet gedurende de hele film...

Het was geen slechte film maar voldeed helaas niet aan de verwachting.

had zeer hoge verwachtingen van deze film , maar hij heeft mij een beetje teleurgesteld . maar vond de film toch interessant en goed . dit is dankzij , natuurlijk Johnny Depp en Christian Bale , die alletwee zeer goed acteerde hier , ook de goede schietscene's vond ik zeer vermakelijk . einde was ook goed . maar , vond het verhaal wat aan de mindere kant , camerawerk was op sommige momenten echt slecht gedaan . uiteindelijk vond ik de film toch goed en vermakelijk , maar had hem toch ietsjes beter verwacht . maar toch een 4 voor het entertainment

al wie hier onder de 3 aan geeft... tsss

gewoon een fijne ouwerwetse gangsterfilm. De actiescenes waren weer geweldig en sowieso sprak de look van de film me weer aan.

Veel sterke scenes (met name de actiescenes eigenlijk) , worden afgewisseld door wat mindere momenten die de speelduur wat aangenamer hadden kunnen maken mochten die er niet in hebben gezeten. Is toch wel een Michael Mann kwaaltje, net als zijn onvermogen om echt iets op te roepen bij de kijker. Het blijven toch betrekkelijk afstandelijke projecten zonder een duidelijke hart en ziel. Verder viel me het wel erg weinig innovatieve verhaal me tegen.

Toch wegen de pluspunten zwaarder door de visuele flair en de geweldige en goed gedoseerde actiescenes (want daar keek ik uiteindelijk met name voor). De reacties en het gemiddelde viel me dan ook tegen, als ik bijvoorbeeld kijk naar een film als American Gangster. Vooruit, 4 sterren.

Net als recent bij Sherlock Holmes kun je je bij deze film goed inleven in de tijd waarin de film zich afspeelt. Dat is een zeer sterk punt van Public Enemies. Verder gebeurt er genoeg in deze film en is de actie heerlijk rauw en eerlijk. Je verveelt je dus nooit en dat is knap met deze lange speelduur.

Johnny Depp is in deze film op geen enkel moment geloofwaardig als gangster,straalt echt niets uit van een "gevaarlijk crimineel". Als je dan bv. een Vincent Cassel ziet acteren als Mesrine,toch wel een gigantisch groot verschil,die z'n vertolking grijpt je echt bij de keel. En nochtans in Donnie Brasco was Depp heel goed als "undercover"gangster.

En Christian Bale,tja wat is die slecht in deze film zeg,staat hier echt als een zoutzak te acteren. Ongelooflijk dat dit dezelfde acteur is als die uit het fantastische The Machinist.

Vincent Cassel is ook wel goed, en de films vertonen heel wat overeenkomsten. Maar Johnny Depp acteert hier toch wel uitmuntend en speelt hier misschien wel zijn beste rol ooit.

John Dillinger komt ook geloofwaardiger over dan Jacques Mesrine.

Je weet toch wel dat het verhaal van Jacques Mesrine gebaseerd is op een romannetje dat hijzelf in zijn cel heeft geschreven? Sterk geromantiseerd verhaal dus wat we best met een flinke korrel zout nemen.

Bovendien is Mesrien ( 2008 ) een zeer 'hoekige' en oldschool film, standaard formulewerk zonder 'panache'...

Daarom dat Cassel dat ook zo goed speelt. De echte Jacques Mesrine was zo'n flamboyant "cartoonesk" persoon. Zijn acteerprestatie in deze film kon mij in ieder geval meer bekoren dan de futloze prestaties in Public Enemies.

Ik vond dit vorig jaar een heerlijke film!

De film is in mijn ogen een beetje ondergewaardeerd.

Afstandelijke film die zowel verhalend als beeldend geen brug weet te slaan. Beste momenten van de film zitten in het de start en in iets mindere mate het slot. Daartussen vooral een matte vertoning waar de strijd tussen jager en prooi nergens zinderend wordt.

Eigenlijk hangt dat er maar een beetje bij. Depp mag zijn Dillinger neerzetten, maar memorabel? Nou, nee. Ik vond 'm zelfs maar saai. De romance, die best veel aandacht krijgt, blijft een beetje zweven in het luchtledige. Erg veel lading heeft het niet. Ook Hoover's FBI blijft lichte kost. De grote schlemiel is echter Christian Bale. Niet dat hij er niks van bakt, hij krijgt simpelweg verdomd weinig te doen. Zo is het van alles wat, maar bij elkaar opgeteld bijzonder weinig. Er is niet echt één lijn die er uit springt en mij bij m'n strot wist te pakken. Visueel is het ook slikken. Al dat digitale gedoe zal best fraai kunnen zijn, maar hier voelt het aan als de IKEA versie van een antieke kast. Ok, de knetterende tommy guns met hun vuurmonden zijn cool, net als de fakkels, maar veel van de charme van de dertiger jaren heb ik er, buiten het gebruikelijke, niet uit kunnen proeven.

Het valt te prijzen dat Mann geen mainstream gangsterfilmpje heeft willen maken, maar wat hij wel heeft gemaakt doet me ook niet zoveel. Een herkijk zal misschien verhelderend zijn, maar dat is het 'm nou net. Daar heb ik eigenlijk helemaal geen zin in. Een afknapper.

Nu oogt alles heel erg modern , maar over 20 jaar is de tijd waarin wij nu leven zwaar verouderd.

En zo is dat ook bij dit meesterwerk . Alles is gewoon heel er realistisch en VIVID neergezet , vanuit "hun" PERSPECTIEF !

Bovendien , hoe weet je eigenlijk hoe de jaren '30 van de vorige eeuw eruit zagen ? "De charme der dertiger jaren"... ? WTF is dat ? Ben je in de jaren '10 of '20 geboren ofzo . Of ben je een historicus die in de jaren '30 gespecialiseerd is ? Volgens mij ben jij een product van de jaren '80 - '90 . Je perceptie van de jaren '30 klopt niet .

Dit meesterwerk is door en voor volwassenen gemaakt !