Public Enemies (2009)

Ik vind 19 jaar geen puber leeftijd meer hoor, tiener is een woord wat hier beter zou passen Al vind ik dat helemaal niet relevant in de hele discussie.

Dat je zoiets durft te zeggen over de favoriete film van je idool

Ik niet. Kijk graag the Hills

ik bedoel met slecht dat hij loopt en loopt terwijl hij weet dat hij wordt achtervolgt en wordt neergeschoten.zonder stoot of tegenslag.het einde is niet sentimenteel maar is wel zo bedoeld.

this is the real deal, ik begrijp niet dat sommige mensen dit slecht vinden en dat deze film voor niks was genomineerd oa. bij de golden globes.

en mensen zeggen ook dat ze hd-camera slecht vinden, geloof me als ze het niet van te voren zeiden zou niemand het weten.

johnny depp en christian bale in topvorm...beste film van het jaar !!

Film is prima, maar het komt er gewoon niet helemaal uit. Weinig diepgang helaas. Je kunt daarnaast amper een band krijgen met de personages.

Maar ik ben iemand die kijkt naar de entertainment en die was toch wel voldoende.

Als ik...

Avatar, Inglourious Basterds, Up in The Air, Sherlock Holmes, Seven Pounds, Watchmen en Star Trek niet meereken..misschien

en als ik die films wel meereken, dan nog steeds kies ik voor public enemies

Michael Mann doet Heat nog eens dunnetjes over. Wederom twee grote filmsterren samen die het goed en kwaad vertegenwoordigen in een misdaadfilm van epische proporties. Veel nieuws is er niet te zien, maar het kijkt goed weg mede door een mooie productie, die de jaren '30-sfeer goed te pakken heeft.

Een authentieke sfeer maar verder net iets te "matter-of-fact" wat mij betreft.

Er worden in dit Interview goede vragen gesteld!

YouTube - Intervista a Michael Mann - Parte I

YouTube - Intervista a Michael Mann - parte II

YouTube - Intervista a Michael Mann - parte III

YouTube - Intervista a Michael Mann - parte IV

Zulke sterk verdeelde meningen en een gemiddelde van onder de 3.5 had ik niet verwacht. Toch kan ik nog wel een beetje begrijpen dat dit een soort love it or hate-film is geworden. De film mist eigenlijk wat personages met diepgang. Het lijkt erop dat Mann er ook een beetje een film van probeert te maken waarin er, net als in in zijn eerdere film Heat, een gangster en politieagent zijn die het tegen elkaar opnemen, en hij speelt nog een beetje met de vraag wie nou de good guys zijn en wie de bad guys. Maar uiteindelijk wordt hier weinig mee gedaan en krijgen de karakters ook weinig persoonlijkheid mee. Hoewel Bale met zijn redelijke uitstraling nog best aandacht weet te trekken krijg je weinig mee van zijn motieven, en hetzelfde geldt eigenlijk voor de rol van Depp. Ik vond de romance ook niet helemaal werken, en ook zo mis je een beetje het meeslepende. Al moet ik zeggen dat ik tegen het einde van de film er wat dat betreft toch nog aardig in kwam.

Hiermee komen we op een van de sterkste punten van de film, namelijk Marion Cotillard. Hoewel Depp op een scène na (die blik als hij zijn vriendin even afzet en daarna ziet hoe ze is gearresteerd) weer erg overtuigend is, al is dit niet zijn beste werk, is het Cotillard die het beste acteerwerk voor haar rekening neemt. Zij speelt een kwetsbaar gangsterliefje, maar maakt er bepaald geen saai of zelfs vervelend personage van wat er maar wat bijhangt. Haar spel is echt indrukwekkend, Oscar-waardig. Bovendien is ze niet onaangenaam om naar te kijken.

Daarmee sla ik gelijk een bruggetje naar het andere sterke punt van Public Enemies, het visuele aspect. Blijkbaar lag dit niet iedereen, maar ik ben erg enthousiast. De film ademt met verve de jaren 30-sfeer uit, sowieso al een van de mooiste periodes waarin films zich kunnen afspelen. Sfeer is al bijna een garantie. De kostuums, locaties, enz. zijn hier allemaal echt piekfijn verzorgd. Normaal heb ik een beetje een hekel aan het gebruik van de handcamera, wat een soort hype is geworden de laatste jaren, maar hier wordt het op een of andere manier vaak gewoon goed uitgevoerd, zonder dat het stoort.

De vrij veel aanwezige shoot-outs vond ik ook een grote plus. De actie is niet zo goed omdat deze zo inventief is, maar haalt zijn kracht uit het rauwe en vrij realistische. De wapens zien er echt levensecht en vol details uit, en dat geldt bepaald niet minder voor de geluiden. Wat klinkt dat geknal goed zeg. In Heat was die actie ook al zo lekker rauw en dicht op de huid in beeld gebracht.

De openingsscène grijpt gelijk je aandacht en ook de scène hierna is sterk. In deze worden de twee belangrijkste personages die met elkaar de strijd aangaan geïntroduceerd. In die tweede scène met Melvin Purvis zit nog een heel aardig gekozen nummer. Een van de weinige keren dat de soundtrack zich echt onderscheidt. Op momenten klinkt het lekker jaren 30, maar bij mij zijn vooral de net wat te nadrukkelijk doorjengelende tracks op dramatische momenten blijven hangen, een enkele keer ook niet helemaal op het goede moment ingezet, en erg gewoontjes en wat saai klinkend.

Bepaalde scènes blijven nog wel echt hangen om de vertoonde beelden. Het opsporingsbericht in de bios (wat goed laat zien hoe de opsporingsmethodes van de politie zich verder uitstrekken, iets wat uiteindelijk leidde tot de oprichting van de FBI, wat allemaal in de film nog aan bod komt, inclusief J. Edgar Hoover), het verhoor van de zwaargewonde gangster, Dillinger die op het kantoor van het speciale Dillinger-team rondloopt (lijkt me niet helemaal geloofwaardig, al helemaal niet als hij aan een groepje dienders vraagt wat de score is van de honkbalwedstrijd waar ze naar luisteren), de finale bij de bios, stuk voor stuk scènes die bij mij wel zijn blijven hangen.

De wat groots gebrachte Hollywood-gangsterfilms van de laatste jaren vielen me eigenlijk altijd wat tegen. The Departed vind ik nogal overschat, en ik zie de Oscar voor Scorsese meer als een soort oeuvre-prijs dan als een eerlijk verdiende Oscar, om het over het nergens originele American Gangster nog maar niet eens te hebben. Public Enemies heeft daarentegen grotendeels of misschien wel helemaal aan mijn verwachtingen weten te voldoen. Het komt niet veel voor dat een film die het voornamelijk van visuele opsmuk moet hebben me zo weet te bekoren, en eigenlijk blijven ook vooral het droevige einde van John Dillinger en de laatste (eigenlijk te sentimele) scène met zijn geliefde bij me hangen. 4.0* krap aan.

ik begrijp ook niet dat sommige mensen de film laag geven omdat ze de personages niet leren kennen, maar daar gaat deze film ook niet over

Oké, vertel dan eens waar 'ie wél over gaat.

michael mann wilde met public enemies john dillingers laatste dagen laten zien, hoe hij zijn laatste dagen leeft en de kijk op het leven door john dillingers ogen en daarom ook geeft michael mann geen extra info over melvin purvis ... en de film gaat ook niet over het leven van john dillinger

john dillinger: love, action, freedom

Waarom dan al die aparte scenes met Melvin Purvis? Kan Mann dat net zo goed weglaten? Als je het erin gooit mag je het ook wel iets diepgaander maken. Verder is het eerste half uur zo oppervlakkig als de pest. Weinig dialogen en je komt weinig te weten over Dillinger, pas vanaf het moment dat hij Billie leert kennen komt er wat leven in de brouwerij. Ook geeft het moment dat hij uit de gevangenis komt volgens mij een zwaar vertekend beeld van de echte Dillinger.

omdat melvin purvis achter j.dillinger zit, dus michael mann laat zien: john dillinger is helemaal vrij, maar voor hoelang, hoelang duurt het nog voor dat melvin purvis hem te pakken krijgt

dat was ook vast zijn bedoeling, eerst laat john dillinger geheimzinnig en slecht zien, maar nader hand zie je dat de slechterik een mooie hart heeft

wil je laatste zin aub. uitleggen?

Dus deze film is eigenlijk niets meer dan een 140 minuten durend kat-en-muisspel met ontzettend clichématig hoofdpersonage?

nee, tuurlijk niet

Van medegevangenen leerde Dillinger veel over criminaliteit. In 1933 werd hij vrijgelaten, maar hij keerde al snel terug in de gevangenis nadat hij banken ging beroven. Op 3 maart 1934 ontsnapte Dillinger uit de gevangenis door gebruik te maken van een houten pistool dat met schoensmeer zwart was gemaakt. Eenmaal buiten de gevangenis ging Dillinger al snel weer banken beroven. Hij werd tot Public Enemy Number One verklaard door justitie en er werd een beloning van 10.000 dollar uitgeloofd voor zijn arrestatie.

Ik vind het een beetje overdreven hoe koelbloedig hij bij die ontsnapping is. Niet realistisch.

wil je dat aub. als spoiler waarschuwen (want sommige mensen weten dat nog niet en willen misschien het ook niet weten voordat ze de film hebben gekeken)

wie zegt dat die koelbloedig is? misschien van buiten lijkt hij dat maar van binnen .... en in iedere geval was hij niet meer heel koelbloedig in de auto na het ontsnappen

en eigelijk speelt hij ook iemand die heel koelbloedig eruit ziet

Had ik al gedaan

Verder gis ik liever niet naar hoe iemand zich voelt, hij oogde gewoon heel koelbloedig en ik irriteerde me eraan, vooral als er overal om je heen geschoten wordt. Het oogt niet reëel.

oke dan ,, en begrijp je mijn punt?

Ja hoor, want ik ben niet iemand van uitersten. Er bestaat altijd een gulden middenweg. Ik heb de film ook nog een voldoende gegeven zoals je ziet.

yep, ik vind het eigenlijk best laag voor deze film (maar jouw keus)

en ik heb 2 vragen voor jouw

1 wat vind je van de camera-werk?

2 wat vind je van hd-camera ?

Aardig als dat ik ben beantwoord ik WEL vragen:

Ik vond het camerawerk hier en daar prima, maar ook veel momenten dat ik me eraan ergerde. Vooral de shoot out in het huis in het bos vond ik dramatisch. Warrig cameragebruik en er viel weinig van te volgen. Typisch iets van Mann, in Miami Vice had ik er ook al last van. Ik houd er niet heel erg van als ze zo hyperactief doen, heb liever een (rustiger) overzicht van de actie.
Verder vond ik de hele sfeer en het kleurgebruik in de film wel mooi en waren de jaren 30 settings ook prachtig. Ik houd van wel nostalgie en films die zich in het verleden afspelen. Ook een van de voornaamste redenen waarom de film nog een voldoende krijgt

oke, en had jij last van de film omdat het met hd-camera is gefilmd?

Bovendien zul je dan ook niet eens van Green Zone van Paul Greengrass kunnen genieten.

Je bent wel erg beperkt in je smaak en denken, ik hoop dat het door je leeftijd komt...

Hmm, het heeft overigens meer met de soort films te maken dan met het cameragebruik nu ik zo erover nadenk. Ben namelijk best een fan van de documentaire stijl films als Blair Witch, Rec, Cloverfield en Paranormal Activity, daar word je ook weinig verwend met rustig cameragebruik.

In een film als dit vind ik het persoonlijk niet passen. Dat kan toch? Dan heeft het toch niet gelijk met smaak en niveau te maken of wel?

Ik snap alleen niet waarom je weer over leeftijden begint, als ik bij Green Zone kijk zie ik dit van jou staan: "verw8". Ook niet bepaald volwassen, dus laten we daar niet over beginnen