• 10.922 nieuwsartikelen
  • 162.667 films
  • 10.276 series
  • 30.001 seizoenen
  • 616.295 acteurs
  • 193.445 gebruikers
  • 8.996.875 stemmen
Avatar
 
banner banner

Pather Panchali (1955)

Drama | 115 minuten
3,89 190 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 115 minuten

Alternatieve titels: Song of the Little Road / পথের পাঁচালী

Oorsprong: India

Geregisseerd door: Satyajit Ray

Met onder meer: Kanu Bannerjee

IMDb beoordeling: 8,2 (38.455)

Gesproken taal: Bengaals

Releasedatum: 13 november 2008

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Pather Panchali

"Song of the Little Road"

Eerste deel uit de Apu-trilogie. In een dorp in Bengalen groeit een jongen op in een arm gezin. Zijn vader, dichter annex priester, verdient niet genoeg om zijn gezin te onderhouden, zijn zus steelt mango's van de buurman om toch aan eten te komen, en zijn moeder kibbelt de hele dag met een inwonende tante.

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Sarbojaya Ray

Indir Thakrun

Little Durga Ray

Seja Thakrun

Nilmoni's wife

Prasanna, school teacher

Chinibas, Sweet-seller

Alle Media

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van John Milton

John Milton

  • 21573 berichten
  • 11740 stemmen

Damn daar was ik graag bij geweest.....

schitterende film, waarvan ik vermoed dat hij bij repeated viewings inderdaad nog wel eens zou kunnen stijgen, aan de uitstekende recensies op pagina 1 heb ik verder weinig toe te voegen op dit moment. Ik hoop dat Criterion deze films ooit uitbrengt!


avatar van mjk87

mjk87 (moderator films)

  • 13317 berichten
  • 3921 stemmen

Film die helemaal in mijn straatje ligt. Observerende film van gewone mensen die gewone dingen meemaken en met het juiste tempo waardoor de film nergens verveelt. Dat is boeiend en als geheel ook een mooi inkijkje in het leven van arme Indiërs. Daarnaast ook goed gespeeld zonder overdreven melodramatiek. En het oudje stal de show. Ook merk je dat de regisseur vol leuke en goede ideeën zat. Vooral dat shot dat weerspiegelt in het water is geweldig. In alles is dit een film die de afgelopen 10 jaar gemaakt had kunnen zijn, maar dit is een product uit de jaren 50. Bijzonder. Ik kan hier eigenlijk niks negatiefs over zeggen, enkel dat de film me de volle speelduur niet echt helemaal greep. Daarom geen absolute topscore maar 4,0*.


avatar van John Milton

John Milton

  • 21573 berichten
  • 11740 stemmen

John Milton schreef:

Damn daar was ik graag bij geweest.....

schitterende film, waarvan ik vermoed dat hij bij repeated viewings inderdaad nog wel eens zou kunnen stijgen, aan de uitstekende recensies op pagina 1 heb ik verder weinig toe te voegen op dit moment. Ik hoop dat Criterion deze films ooit uitbrengt!

Nu herzien, en zoals verzocht door mijzelf 4,5 jaar geleden (toen was ik hier pas twee maandjes) in een prachtige Criterion transfer, hersteld door L'Immagine Ritrovata in Bologna. Wat een helden.

Treurig dat er tussen die twee berichten van mij waar zo'n lange tijd tussen zit, maar één berichtje is verschenen. Deze film verdient beduidend meer aandacht dan dat.

De 9/10 gaat naar 9,4... Een meesterwerk.


avatar van Flavio

Flavio

  • 4495 berichten
  • 4759 stemmen

Het verhaal is misschien niet zo bijzonder, een vrij typisch melodrama met honger en ziekte, maar Pather Panchali ziet er schitterend uit en is prachtig muzikaal omlijst. Ik geef niet zo veel om sitar muziek (ik ken hooguit wat westerse songs met sitar en die skip ik meestal) maar hier komt het toch mooi samen. Ook die trommels en monotone fluitjes kon ik waarderen trouwens. Thematisch behoorlijk verwant aan Mother India, maar dit is toch wel een klasse beter.


avatar van Onderhond

Onderhond

  • 87228 berichten
  • 11992 stemmen

Niet mijn ding.

Wie Indië en Bollywood vernoemd wordt door de betere filmfan steeds naar de films van Satyajit Ray verwezen. Hét ijkpunt van de Indische klassieke cinema. Na de laatste jaren toch wat Indisch werk gezien te hebben, deze klassieker ook maar eens een kans gegeven.

De link met het Italiaanse neo-realisme werd al meerdere keren gemaakt, ik kan die goed volgen. De focus op een arm gezinnetje dat te kampen heeft met een moeilijk leven. Veel tragiek, aangedikt drama en weinig ademruimte voor de kleinere momenten. Het is mijn ding niet zo.

Net zo met deze film. Een verloren mooi geschoten scene ten spijt wist deze film mij compleet niet te raken. Personages die me helemaal niks deden, muziek die vaak wat te schel doorklinkt en een opeenstapeling van dramatische scenes die na verloop van tijd vooral gingen vervelen. Dit soort cinema is nooit echt mijn ding geweest, maar ik lijk er met de jaren allergischer voor te worden.

1.0*


avatar van John Milton

John Milton

  • 21573 berichten
  • 11740 stemmen

Ooit werd ik met een zorgvuldig geselecteerd groepje vrienden Nederlands kampioen pubquiz. Ooit had ik Pather Panchali (hoog) in mijn top tien. En ik hou van muziek, met nu en dan audiofiele neigingen; dus ik ken Norah Jones.

Hoe is het in vredesnaam mogelijk, triviagek als ik ben, om er nu pas achter te komen dat Norah Jones de dochter is van Ravi Shankar!?

En het toeval is nog groter, want eerder vanavond keek ik even wat ik gemist had bij label Mercury KX en daar kwam ik een album tegen van Anoushka Shankar, die het eerste nummer met Norah Jones zong. Minder toevallig dan ik aanvankelijk dacht...


avatar van Woland

Woland

  • 4168 berichten
  • 3409 stemmen

Deze klassieker, me al jaren geleden aangeraden door John Milton die hier ook de helft van de meest recente berichten heeft geschreven, dan toch eindelijk eens bekeken. En zo enthousiast als John Milton ben ik bepaald niet, al is dit gelukkig wél een heel ander soort film dan de meeste Indiase films die ik gezien heb. Pather Panchali schurkt veel meer tegen het (Italiaanse) neorealisme aan, met een intiem portret van het lief en leed van een arm gezin in India. Maar hoewel het zeker wel interessant is om een inkijkje te krijgen in het Indiase platteland van 70 jaar geleden, vond ik het ook weer niet heel boeiend. De rondscharrelende kinderen, het kleine leed, de armoede, de manier waarop de familie het hoofd boven water probeert te houden, het wordt fraai en ingetogen gefilmd maar het wist me niet echt bij de lurven te grijpen. Ook omdat ik de personages toch wat vlak vond. Ooit zal ik de vervolgen ook nog wel eens gaan kijken, maar voorlopig nog even niet.


avatar van Basto

Basto

  • 10103 berichten
  • 6824 stemmen

Het heeft lang geduurd eerdat ik deze klassieker zag. En dat is maar goed ook want vroeger had ik weinig op met dit soort traag sociaal drama over een straatarm Indisch gezin.

Tegenwoordig heb ik meer geduld voor en interesse in dit soort films. We volgen het straatarme gezin en zien de moeder worstelen met de opvoeding van haar twee kinderen en de immer afwezige vader. Ik heb ook het idee dat er in 65 jaar tijd weinig veranderd is, afgezien van dat elk arm gezin nu over een tv en internet beschikt en zo dagelijks geconfronteerd wordt met de rijkdom van anderen. Geen vooruitgang als je het mij vraagt.

De film schets verder een bijzonder beeld en komt zeer authentiek over. Het ziet er ook prachtig uit op blu ray. Het eind is hartverscheurend.

Blij dat ik zo lang gewacht heb en blij dat ik m nu wel gezien heb. Op naar de andere twee delen uit de Apu triologie van Criterion.

4*


avatar van Fisico

Fisico (moderator films)

  • 8414 berichten
  • 4722 stemmen

Eerste en beste deel van de trilogie. Mooi maar tegelijk schrijnend portret van een kansarmoede ergens op het Indiase platteland. Sfeervol en cinematografisch sterk ondersteund met een passende lokale soundtrack.

Op zich gebeurt er niet zo heel veel, maar het gevoel en het doel van de film zit goed. Armoede en honger, de wil om te overleven komt goed tot uiting. Geen dramaporno of te sentimenteel, maar net genoeg om indruk te maken.

Prima personages, maar dat omaatje kwam er inderdaad het best uit met die karakteristieke kop zonder tanden, maar met een blik om alles gezien te hebben. Oprechte film waarbij alle personages sereen overkomen met hun kwaliteiten en gebreken. Geen meesterwerk wat mij betreft, maar zeker meer dan degelijk.


avatar van Tommeh

Tommeh

  • 7276 berichten
  • 3164 stemmen

Het is even inkomen, het eerste half uur dacht ik vooral What's all the fuss about? Maar langzaam maar zeker komen de personages meer tot leven en ga je met ze meeleven. Ik vond de dochter het meest interessant. Hoe ze tegen haar "schattige" broertje moet opboksen en volgens haar moeder weinig goed kan doen, maar uiteindelijk alleen maar het beste voor heeft met iedereen en (zover mogelijk) een onbezorgd leven probeert te leiden. Haar dood kwam dan ook aardig hard binnen bij me.

De scènes zijn kort, wat zorgt voor een aardig tempo en een fijn ritme. De film geeft een mooi inkijkje in het "gewone" leven van arme Indiërs in de vorige eeuw. Mooi ondersteund door de soundtrack met (uiteraard) veel gebruik van de sitar.

Gisteravond op 3,5* gezet, maar de film blijft bij me rondspoken. Halfje erbij. Prachtige film.