menu

Pather Panchali (1955)

Alternatieve titels: Song of the Little Road | পথের পাঁচালী

mijn stem
3,91 (161)
161 stemmen

India
Drama
115 minuten

geregisseerd door Satyajit Ray
met Kanu Bannerjee, Karuna Bannerjee en Subir Bannerjee

Eerste deel uit de Apu-trilogie. In een dorp in Bengalen groeit een jongen op in een arm gezin. Zijn vader, dichter annex priester, verdient niet genoeg om zijn gezin te onderhouden, zijn zus steelt mango's van de buurman om toch aan eten te komen, en zijn moeder kibbelt de hele dag met een inwonende tante.

zoeken in:
avatar van Baggerman
4,0
Mooi ingetogen stukje Indiase neorealisme. Doet me denken aan
Sciuscà van de Sica; ook hier is geen van de hoofdpersonen slecht, al behandeld men elkaar soms wel lelijk (maar dan altijd met een reden of omdat men zelf in de knel zit!). Het slechte gebeurt gewoon zonder dat je dat iemand echt kunt verwijten!

Meteen viel de ontzettend goed passende muziek van Ravi Shankar op, vooral aan het begin van de film.

Verder schitterend dat ouwe tandeloze stoute wijffie!!!!! Steelt echt de show. En tenminste geen oudgemaakte gesminkte actrice, maar ècht een bejaarde dame.

Het geluid was af en toe abominabel slecht op mijn AE-uitgave, zit dit in mijn exemplaar of is dit gewoon de armzalige staat waarin het origineel verkeerde?

avatar van Co Jackso
4,5
Co Jackso schreef:
(quote)
Ik ga er in ieder geval zeker heen, wat mij betreft een niet te missen kans.

Uiteraard heb ik die kans gegrepen, en er geen spijt van gehad. Pather Panchali is overduidelijk een meesterwerk in verschillende opzichten.

Allereerst is het visueel een parel. Ray en zijn crew halen werkelijk alles uit ieder shot. De gehele film zit vol met dit soort shots. Daarnaast staat het verhaal voor mij centraal. Hoewel het in het begin van de film nog onwennig aanvoelde, omdat ik niet precies wist welke kant het op zou gaan. Maar na het eerste uur zat ik midden in de film. Het verhaal werkt zo goed omdat de film vol zit met fantastische karakters. Van hoofdrolspelers als Apu en zijn moeder, tot kleurrijke karakters als de tante en de leraar. Het zijn in ieder geval allemaal frisse karakters die je niet vaak ziet.

Waar de eerste helft licht van toon is, verandert dat in de tweede helft van de film. In feite voel je de dreiging wel in het begin de film, maar je ziet het pas echt in de tweede helft. Het laatste half uur van de film zorgt ervoor dat de film daadwerkelijk als meesterwerk kan worden beschouwd. Helaas heeft Bollywood zelf weinig inspiratie gehaald uit deze film, en zijn het vooral de westerse regisseurs die dat doen. Ray weet het drama nooit te overdrijven, waardoor het optimaal effect heeft op de kijker.

Prachtige cinema zijn voor mij gedenkwaardige beelden in combinatie met een sterk verhaal, en dat maakt Pather Panchali met name in het tweede deel van de film waar.

4,0
Was eigenlijk van plan om naar The mourning forest van Kawase te gaan. Toen bleek dat ik te laat was ben ik deze film gaan bekijken en heb er absoluut geen spijt van. Alles is al gezegd hier boven mij en ben dan ook benieuwd naar de andere twee delen.

fgfgfg
Nasir schreef:
Was eigenlijk van plan om naar The mourning forest van Kawase te gaan. Toen bleek dat ik te laat was ben ik deze film gaan bekijken en heb er absoluut geen spijt van. Alles is al gezegd hier boven mij en ben dan ook benieuwd naar de andere twee delen.
had je beter kunnen doen...dit is old rubbiosh nog geen 1 ster waard

avatar van wolfmanrene
4,5
fgfgfg schreef:
had je beter kunnen doen...dit is old rubbiosh nog geen 1 ster waard


mijn complimenten voor de gedegen onderbouwing van je stemgedrag

avatar van The One Ring
4,0
Mooie film, maar niet het meesterwerk waarop ik had gehoopt. Deze film had op mij voor een groot deel hetzelfde effect als Tree of Wooden Clogs die ik eerder deze week zag. De films lijken niet meteen op elkaar, maar beide films moesten het voor mij vooral hebben van een aantal kleine momenten die mij wisten te pakken, maar de algehele impact van de film is niet zo groot als hij had kunnen zijn.

Moeilijk om te zeggen waar dat precies aan ligt, want eigenlijk is er veel goed aan deze film (ik verkies hem ook boven Tree of Wooden Clogs, maar dat terzijde). Met name de personages zijn gewoon geweldig goed neergezet. Mooie karaktertekeningen van de moeder, zus, tante en vader van Apu. Naar Apu zelf is de trilogie vernoemd, maar eigenlijk heeft hij hier een wat karakterloze en bijna compleet passieve rol. Jammer, maar niet storend. Opvallend was vooral de rol van de moeder. Die trekt geloof ik geen vriendelijk gezicht tijdens de gehele speelduur, maar toch verloor ze nooit mijn sympathie.

Ook erg fijn dat Ray in staat is om een film over armoede te maken zonder te vervallen in gemakkelijke maatschappijkritiek. Hier geen wijzende vingertjes naar rijke landeigenaren of corrupte overheden. Ray is niet zozeer geïnteresseerd in de basis van de armoede als wel in wat de familie eraan doet. De familie vindt soms steun en soms tegenstand van de mensen in hun omgeving. Daar komt bij dat de familie soms goede en soms slechte keuzes maakt. Het is een erg evenwichtig portret, dat niet te snel oordeelt over mensen en dat werkt voor mij toch wel het beste voor films als deze. Het is erg humaan eigenlijk.

De film haalt ook erg veel voordeel uit de schitterende omgevingen, al werd er qua camerawerk in mijn ogen niet veel gedaan. Behalve in de treinscène dan. Het probleem dat ik met veel scènes wel had, inclusief die treinscène is dat ze wat te kort duren. Veel mooie momenten hadden van mij wat langer aangehouden mogen worden. En wellicht verdiende de vader wat meer schermtijd. Verder kan ik niet veel kritiekpunten vinden. Ik moet ook toegeven dat tijdens het schrijven van deze recensie mijn waardering van de film omhoog lijkt te gaan. Ik hou het evenwel toch op 3,5*. De vervolgen zal ik ook zeker nog eens bekijken.

De dvd van Artificial Eye heeft overigens afschuwelijke ondertiteling. Erg veel stukken worden niet ondertiteld. Zo was er een theaterscène, die best lang duurt, maar waarvan alleen de eerste twee zinnen ondertiteld worden. Waarom neemt men niet de moeite om het gehele stuk te ondertitelen?

avatar van The One Ring
4,0
Film blijft wel door mijn hoofd spoken. Toch maar een halfje erbij.

avatar van Co Jackso
4,5
De film had hetzelfde effect op mij. Ik denk dat de hele trilogie bij herziening beter wordt, omdat je dan nog meer betrokken bent bij de verschillende personages. Helaas heb ik de trilogie nog niet in mijn bezit.

avatar van niethie
4,0
Eindelijk kunnen zien en ik vond hem erg goed! Inderdaad geen opgeheven vingetjes of goedkoop sentiment maar gewoon een mooie menselijke film. Het is allemaal heel simpeltjes en eigenlijk is er geen echt verhaal, desondanks is de beeldtaal bijzonder treffend en heb ik me werkelijk nergens verveeld. Cinematografie is ook nergens echt opvallend, de plaatjes waren juist erg simpel en straalde een bepaalde warmte uit. Apu en zijn zusje die weinig hebben maar zich toch al spelende weten te vermaken en geen enkele zorgen kennen, hun moeder daarintegen lijkt heel ongelukkig (een afwezige man en een arm/saai routineus leven) en dat werd door middel van verschillende frustraties mooi weergeven. In het begin vond ik haar nog wel eens irritant maar mijn sympathie groeide al snel. Ook dat oude vrouwtje was geweldig, wat een heerlijk mens! Ze deed dan wel niet veel en zat er vaak maar als een stuk meubilair bij, maar bleek vaak wel een hart van goud te hebben. Het hoogtepunt van de film is dan wel het moment waar die kinderen door het zien van die trein beseffen dat er een grote buitenwereld op hun wacht en ze dan in de volgende scene dat oude vrouwtje dood vinden. Prachtig!
Ook de (al eerder door SB beschreven) sterfscene van Duga met die windvlagen door dat gammele huisje en uiteindelijke thuiskomst van die vader waar de moeder amper onder woorden kan brengen wat er tijdens zijn afwezigheid allemaal is gebeurd en ze beide braken, waarop die vader het uitschreeuwde, misschien wel omdat hij op dat punt besefte hoe egoistisch hij was geweest om zo lang van huis weg te blijven. Kippenvel! Ook het einde waar Apu die ketting vond die zijn zus dus toch gestolen had van haar buurmeisje en hem vervolgens in het water gooide om haar geweten te zuiveren. Sluit perfect aan op het eerder genoemde moment. Het enigste wat ik jammer vond was dat de tweede helft echt aanzienlijk sterker als het eerste en die het laatsgenoemde eerste uur hierbij een beetje in het niets leek te vallen. Nouja in het niets? Wat ik bedoel is dat ik door de eerder genoemde hoogtepunten wel stukken meer ontroerd raakte, terwijl de eerste helft juist wat aandoenlijker werkte en erg simpeltjes was. Maar goed laat ik daar vooral niet te diep op in gaan of de indruk wekken dat ik het slecht vond want dat is dus absoluut niet het geval. Over een cijfer heb ik wel even getwijfeld maar aangezien ik zo heb genoten, zo werd geraakt door de beelden en uiteraard ook met volle teugen uitkijk naar de overige twee films uit de trilogy, houd ik het lekker op een vier. Echt een aanrader voor een ieder die van dit soort neorealisme houd...

4 sterren

avatar van goongumpa
3,5
Mooie film. Ik ben het eens met Niethie, vooral met de scènes die hij als voorbeeld aanhaalt, want die springen er wel echt uit.

Ik heb trouwens een probleempje met de BFI-dvd's van de Apu-trilogie. Op de disc 1, van Pather Panchali, staat namelijk deel 2 (Aparajito) en andersom. Heeft nog iemand dit "probleem", of ligt het echt aan mijn exemplaar?

5,0
goongumpa schreef:
Ik heb trouwens een probleempje met de BFI-dvd's van de Apu-trilogie. Op de disc 1, van Pather Panchali, staat namelijk deel 2 (Aparajito) en andersom. Heeft nog iemand dit "probleem", of ligt het echt aan mijn exemplaar?

Ik zal -als ik eraan denk als ik op zolder ben- het straks even checken.

avatar van goongumpa
3,5
Bedankt .

4,0
Ik heb trouwens een probleempje met de BFI-dvd's van de Apu-trilogie. Op de disc 1, van Pather Panchali, staat namelijk deel 2 (Aparajito) en andersom. Heeft nog iemand dit "probleem", of ligt het echt aan mijn exemplaar?

Ik heb dit ook, ja.
Nou ja, beter dan een dubbele film =)

avatar van eRCee
3,5
Pather Panchali is een intieme film over een arm, Bengalees plattelandsgezin. Hoofdpersoon, wat mij betreft, is Durga, de oudere zus van Apu. Haar levenslust ondanks alles is mooi om te zien. Toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat Pather Panchali hier op de site een tikje overschat wordt. Met name de personage-uitwerking en het sentiment doen vagelijk denken aan de boeken van W.G. van der Hulst. Wel fraai vond ik hoe gedurende de film mijn oordeel over de ouders veranderde; in tegenstelling tot sommigen hier vond ik die moeder erg vervelend, maar dat slaat aan het einde om, terwijl de sympathieke vader het dan duidelijk af heeft laten weten. Tenslotte mag de muziek niet onvermeld blijven, het belangrijkste stijlelement van Pather Panchali. Mooie, kleine film.

avatar van Querelle
4,5
Ontzettend eerlijke film die erg direct en open, morele vraagstukken plaatst in een armoedige setting. De keuzes die sommige personages maken lijken erg hard en soms dom, toch krijg je geen hekel aan ze omdat ze vrij duidelijk door hun karakter en de situatie gemotiveerd worden. Onwaarschijnlijk goede vertelling dus, en de moeder is werkelijk een geweldig personage en ik kijk er al naar uit om haar in het tweede deel ook weer te zien. Je merkt dat ze veel liefde en verantwoordelijkheid voelt voor haar omgeving, maar geen grip heeft op de anderen waardoor ze soms overkomt als een nare bitch. Wat er uiteindelijk gebeurt met de oude vrouw is ook echt op het randje van het toelaatbare. En toch vergeef je het haar. Door dit soort verhaaltechnische elementen en een aantal scenes, de sterfscenes en de scene in de regen en de locomotief zit je soms echt naar existentiële magie te kijken (kan dat? ) Geweldige kleine film dus, waarvan het verbazingwekkend genoemd mag worden dat de crew en Ray zelf het film maken gedurende de opnamen hebben moeten leren. Klassieker.

avatar van danuz
Querelle schreef:
existentiële magie te kijken (kan dat? )

Magisch realisme wellicht? Maar misschien is jouw term ook wel aardig. Kan je van harte het tweede deel van de trilogie aanraden, die vond ik minstens zo goed. Ook een film vol "existentiële magie".

avatar van Querelle
4,5
Ik heb van de tweede film het eerste half uur gezien, was inderdaad prachtig. Ik ga hem snel in zijn geheel kijken.

5,0
heb ik de Apu trilogie aangeschaft, heeft AI op de dvd (de print op de dvd dus) van deel 2 duidelijk staan dat het gaat om Pather Panchali en andersom. En zo heb ik dus eerst deel 2 gezien en toen ik het doorhad, de film toch maar af gekeken en deel 1 er direct achteraan gegooid (ondanks dat ik geen tijd had).

Deel 1 komt met stip in mijn top 100. Wat een mooi stuk cinema! Een prachtig en eerlijk drama. Schitterende combinatie van een film over de Indiase samenleving en van een arm gezin. De karakters voelen echt en nogmaals eerlijk aan. Schitterend uitgewerkte echte mensen. Vooral de nuance die door heel de film zit, spreekt me bijzonder aan. De moeder is aan de ene kant bezorgd en heeft het beste met haar kinderen voor. Aan de andere kant is zij een status beluste en jaloerse feeks. De vader is enerzijds de goedheid zelve, maar tegelijkertijd toch echt een goedsul. De dochter een levensgenieter die het beste probeert te maken van haar situatie, maar ook een kleptomane.

Wat me verder aansprak was de fijne setting van het platteland in combinatie met bloedmooie scenes. Mijn favoriet was het volgen van de snoepverkoper met de hond, gefilmd in de spiegeling van het water. Andere mooie momenten zijn de stilte voor de storm (letterlijk) in de kikkerbladen, de storm en het tragische sterfgeval zelf, de emotionele uitbarsting op het eind van de vader en moeder, de scene over de gestolen kralen en het einde waar Apu de kralen vindt en het bewijsmateriaal vernietigt, de slang die bezit neemt van het verlaten huis, de scenes met de trein (om de ruzie bij te leggen), veel scenes met die oude tante waaronder dat ze zit te zingen, ze halfdood wordt aangetroffen en de scenes waarin ze het huis wordt uitgetrapt. Kortom te veel momenten om op te noemen. Wat een feest. 4,5 sterren.

avatar van otherfool
3,0
Een mooie blik op de Indiase rurale samenleving van, ja van welke tijd eigenlijk?

Een gezin probeert het hoofd boven water te houden, waarbij de focus dan weer op de ene, dan weer op de andere persoon komt te liggen. Het mag dan het eerste deel zijn in de Apu-trilogie, zijn zusje en moeder komen zeker evenveel in beeld. Wat opvalt is het benauwde en benauwende van deze mini-samenleving, en ook het routineuze waar de moeder ook bijna aan onderdoor lijkt te gaan. Erg goed acteren vond ik haar.

Paar heel mooie scenes (de treinen), maar echt bij m'n lurven pakken deed het niet echt, en ik heb het rare gevoel (dat heb je soms zo) dat dat aan mij ligt en niet aan de film. Of ik er niet helemaal bij was ofzo. Voorlopig 3*, maar zeker op de herkijklijst.

avatar van Spetie
4,0
Een erg mooie film dit, zoveel is zeker na het zien van dit stukje Indiase cinema, dat het eerste deel blijkt van een trilogie.

Het is best moeilijk om hier een verhaal in te ontdekken. In feite is het meer een soort registratie het leven van een arm Indiaas gezin. Niemand is goed, niemand is slecht en elk personages heeft zo zijn of haar goede en slechte eigenschappen. Het is hier al eerder gezegd, maar de personages komen zo eerlijk en oprecht over dat je vanzelf de film in gezogen wordt. Het komt allemaal ontzettend echt over en niet gemaakt.

Elk personage heeft wel iets leuks of aparts, maar dat oude vrouwtje stal voor mij echt de show. Die geweldig karakteristieke ingevallen kop, die mond waar zowat geen tand meer inzit, en ook de manier waarop ze vaak alles gadesloeg kon ik wel waarderen. Toen op een gegeven moment de kinderen na demooie treinscène, het vrouwtje dood vinden, kreeg ik toch even een brok in mijn keel. Dat maakte best indruk, net zoals ik de tweede helft van de film net wat sterker vond dan de eerste helft. Vooral op visueel gebied zitten er dan een paar prachtige scènes in de film. Het moment dat de regen op een gegeven moment met bakken uit de hemel valt, is echt prachtig. Kurosawa kan dat ook altijd zo goed weergeven in zijn films, maar Ray doet het hier niet of nauwelijks minder dan hem.

Ja dit is een mooie kennismaking met het werk van Ray. Ik wil deel twee en drie ook wel graag zien. Ik vond het alleen jammer dat ik niet zoveel met het jongetje Apu kon. Ik vond dat juist een wat minder karakter hier, terwijl hij in de volgende delen juist een grotere rol lijkt te gaan krijgen. Maar goed, we zien wel hoe dat gaat uitpakken. Deze film heeft in ieder geval best wel indruk gemaakt.

Dikke 4,0*

djelle
Satyajit Ray liet zich inspireren door de Italianen met Pather Panchali, en bracht zowaar een Di Sica stijl drama op zijn Indisch. Het was een kwestie van tijd dat een curryworst ging meespringen op de neorealistische kar, arme sukkelaars filmen gaat ook op sitargedjengel in plaats van straatviolen. Jammer genoeg. Vergelijk het gerust met het pretpark-gevoel waar u 2 uur moet aanschuiven om op die verfrissende splash te gaan, en daarbij ellenlang geterroriseerd wordt door telkens datzelfde getokkel dat ons koortsachtig in uitheemse sferen moet brengen. Wellicht lagen hier de bedoelingen anders, maar hoedanook blijft de filmmuziek een veel te druk kabaal -dat qua gevoelswaarde totaal vloekt met de serene inhoud- die veel te opdringerig aanwezig is.

Ook het zogeheten portret van armoede is maar een povere plaat die tot treurens toe blijft hangen. Er wordt geklaagd dat ze zich alleen maar rijst kunnen veroorloven of geen olie hebben voor in het haar, en ook het voortdurende gesteel uit armoede is maar een weinig diepgravende rode draad die zich kan meten met Alladin. Bovendien vliegt de prent constant van de hak op de tak met meer losse eindjes dan een Belgisch regeerakkoord, waardoor meeleven met zo’n brokkelige soep nogal moeilijk wordt. Het ene moment zit je plots bij een mishandelende leraar, het andere moment krijg je die ouwe banaan met lange vingers weer op je bord. Enkel de optimistische gezinsman met luchthartige dromen wordt nog een beetje uitgewerkt, en dan nog is het niet om naar huis te schrijven.

Zo ook met de visuals. Mooie plaatjes hier en daar, helaas is de montage zodanig stuntelig en met complete afwezigheid van ritmische feeling dat het volledig de mist in gaat. Niet dat een deftige editor dit krakkemikkig stukje cinema had kunnen redden want daarvoor is de inhoud te plomp en de kermisplaat nog plomper, maar het had toch al een aspirientje gescheeld.


1*

avatar van eRCee
3,5
Je eigen plaat blijft ook aardig hangen, djelle. Ludieke toon: . Meest gemakkelijke (en minst interessante) vorm van berichten op deze site. Probeer je nou eigenlijk zoveel mogelijk grappig bedoelde vergelijkingen en formuleringen in drie alinea's te persen of eerlijk een film te bespreken?

djelle
Het tweede. Ludieke toon of niet (het is nu eenmaal mijn stijl van recenseren), je kan niet zeggen dat je niet weet waar mijn kritiekpunten liggen. Muziekkeuze, muziekgebruik, inhoud, uitwerking, visueel.

En ja ik zeg het liever op een wat opgeleukte manier dan de standaard geformuleerde zinnetjes. Genoeg mensen die hier al aangegeven hebben dat erg te kunnen waarderen overigens.

avatar van eRCee
3,5
Nou, dan geef ik even wat tegenwicht. Vind het helemaal niks, zal het ook niet meer lezen vanaf nu.

djelle
Ok prima. Ik zal er mijn slaap niet voor laten alleszins .

avatar van Grindhouse
5,0
Ha, wat een schitterende recensie weer! Zeg nou zelf, druipt de welbespraaktheid er niet waarlijk vanaf? We mogen hier op Moviemeter echt wel in onze handjes knijpen dat we gezegend zijn met zo een scherpzinnige filmcriticus als dhr. Djelle die hier weer eens mooi de vinger op de zere plek durft te leggen en ons dwalenden in de duisternis terug op het goede pad tracht te brengen. Jammer toch dat die onwetenden die de ogen maar niet durven te openen, hier ten telkenmale jammerend tegenin gaan om hun eigen geschapen, verstokte pseudo-waarheid, krampachtig in stand te proberen te houden. Maar Djelle blijft volharden in zijn gevecht tegen de bierkaai. Driewerf hoera!!

Maar waarom, Djelle, zouden wij onze tijd nog langer voldoen aan die dertien in een dozijn filmmakers zoals Ray, Fellini, Bergman etc. etc. die voor niets anders staan dan gemaskeerd popcornvermaak, opium voor de zelfverklaarde elite als onze filmcultuur tevens gezegend is met visionaire kunstenaars zoals Sylvester Stallone, Jean-Claude van Damme en Chris Columbus die tenminste werkelijk een toevoeging kunnen zijn aan onze geestelijke en spirituele ontwikkeling? Bent U, met al uw kennis, wijsheid en visie, dit platvloerse gestuntel inmiddels niet ver overstegen??

avatar van LimeLou
Wat een gedoe om een recensie zeg

djelle
Tja.


(offtopic)

avatar van Vinokourov
3,0
Mweh, het eerste deel van de Apu-trilogie is niet echt weggelegd voor mij. Het is een neorealistische film over een arm gezin in India. Het komt over alsof de mensen aldaar erg smerig en strontvervelend zijn. Vooral dat laatste irriteerde me op een gegeven moment: die moeder is alleen maar aan het bitchen tegen haar dochter, de vader een domme opportunist en Apu zelf? Die staat er bij en kijkt er naar, zijn rol was maar beperkt en daardoor ook niet zo boeiend? Misschien dat de andere tweede delen daar verandering in brengen? Echt zin om die te zien, heb ik echter niet...

avatar van cinemonkey
5,0
Vanavond de (voorlopig) laatste kans om deze film in de bioscoop te zien: om 19 uur in EYE.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:55 uur

geplaatst: vandaag om 01:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.