A Nightmare on Elm Street Part 2: Freddy's Revenge (1985)

Het eerste uur is nogal matig en vrij fout, met (onbedoelde?) humor, zoals de hoofdrolspeler die gilt als een meisje en andersoortige onzin. Niet geheel onvermakelijk, naar toch wat weinig voor een echt leuke avond. De laatste 20 minuten maakt veel goed. Nog steeds een hoop en hoewel niet alles werkt is de bodyhorror en artdirection bij vlagen best de moeite waard. Het redt de film en al met al is het aardige pulp. 2,5 sterren.

De "A Nightmare on Elm Street" reeks was in de jaren 80 de tegenhanger van de bekende "Friday the 13th" horrorreeks en ook wel de "Halloween" horrorreeks (hoewel die al in de eindjaren 70 begon). Alle drie de horrorreeksen (allemaal slashers) hebben gemeenschappelijk dat het steeds draait om een bekend horror-icoon en in deze reeks is dat natuurlijk Freddy Krueger. Ook van "A Nightmare on Elm Street" zijn veel delen van gemaakt en dit is het tweede deel ervan.

In dit 2e deel draait het weer om de creepy Freddy Krueger (weer sterk gespeeld door Robert Englund die erdoor bekend is geworden), die met zijn "Wolverine"-achtige handschoenen weer de nodige slachtoffers maakt terwijl ze slapen en dan een nachtmerrie hebben over hem. Helaas stelt dit vervolg qua verhaal behoorlijk teleur en weet de film ook nauwelijks te boeien. Freddy Krueger doet wel zijn best, maar echt spannend wordt het nergens. Ook de uitvoering is niet al te best en dat heeft ook te maken met de matige cast waarvan alleen Robert Englund naar behoren acteert. Ook Kim Myers speelt eigenlijk nog verdienstelijk en ze zag er destijds ook niet onaardig uit. Waar de "Friday the 13th" films meestal voorzien zijn van bloot om het geheel wat leuker te maken, daar zijn de "A Nightmare on Elm Street" films behoorlijk preuts in want er valt weinig in te zien (in dit deel al helemaal niets). Gelukkig duurt deze film met ruim 80 minuten niet al te lang, waardoor hij wel nog enigszins lekker wegkijkt en met name het laatste gedeelte van de film.

Al met al gewoon een matige bedoeling en dat geldt eigenlijk ook voor de andere delen die nog zouden volgen. Het enige leuke aan deze reeks is Freddy Krueger en de rest is eigenlijk wat flauw en misschien ook wat kinderachtig.

"You are all my children now."

Het vervolg op A Nightmare in Elm Street is gelukkig niet helemaal een herhaling van het vorige deel. Hier krijgen we te maken met ene Jesse die langzaam in Freddy verandert, in plaats van weer een aantal jongeren die door dromen worden geterroriseerd.

Robert Englund was weer een gave Freddy Krueger. Waar hij in het vorige deel nog een beetje de stille slasher was, begint hij hier meer de satirische te worden die met een beetje humor zijn slachtoffers om zeep helpt. Het acteerwerk was wel te doen verder.

Een grote plus tegen over het vorige deel is dat in plaats van de erg cheesy muziek en geluidseffecten we hier een sfeervolle soundtrack van Christopher Young. Deze klassieke score weet de spanning veel beter over te brengen en is niet zo gedateerd. De foute 80s muziek die er soms in zit (goed weggewerkt, bijvoorbeeld als iemand een radio aanzet) mag er wel wezen.

Net als de vorige film zaten er weer een aantal gave effecten in deze film en Freddy had een paar coole kills. Soms zaten er wat minder goede dingen in, zoals bijvoorbeeld de honden met mensenkoppen, maar over het algemeen heeft het special-effects team goed werk geleverd.

Al met al is Freddy's Revenge wel een redelijk vervolg. In ieder geval niet zo uitgemolken als ik had verwacht. Wel was hij behoorlijk minder dan zijn voorganger. Sommige scènes konden gewoon echt niet, zoals bijvoorbeeld wanneer Jesse zijn kamer gaat opruimen (Gaylord-stijl) of de ongelofelijk foute bar van de pedofiele gymleraar... Echt veel te fout. Toch best vermakelijke film.

Een sequel waar Wes Craven bewust afstand van deed.

Als het aan Craven had gelegen, dan kreeg A Nightmare on Elm Street (1984) nooit een sequel. Zijn oorspronkelijke versie kreeg een happy ending, en bleek het hoofdpersonage Nancy alles te hebben gedroomd. Producent Robert Shaye was verantwoordelijk voor het open einde. Dit verklaard waarom Craven zijn medewerking niet heeft verleend aan deze matige sequel. Tevens sprak hem het script niet aan. Ik kan hem hierin geen ongelijk geven.Het script wijkt grotendeels af van de gebeurtenissen uit deel 1. Het concept werd zodanig veranderd, dat zelfs actrice Heather Langenkamp niet meer werd gevraagd voor de rol van Nancy.

Het had weinig gescheeld, of ook Robert Englund was afgehaakt. New Line Cinema weigerde om hem loonsverhoging te geven. Uiteindelijk kwamen ze al snel tot de conclusie dat alleen Englund de rol van Freddy Krueger kon vertolken. De grote nieuwkomer was Mark Patton. Tot dusverre is hij de enige mannelijke hoofdrolspeler geweest uit de hele franchise. Eerder kwamen Brad Pitt, John Stamos en Christian Slater voor de rol van Jesse Walsh in aanmerking. Ook Michael J. Fox werd overwogen, maar de acteur was destijds druk bezig met de opnames voor Back to the Future (1985) en Teen Wolf (1985). Patton koos persoonlijk voor Kim Myers als zijn vrouwelijke tegenspeelster. De cast werd verder uitgebreid met o.a. Robert Rusler, Clu Gulager en Hope Lange. Special make-up artist David B. Miller werd vervangen door Kevin Yagher.

Acteur Mark Patton sprak zich open uit over zijn homoseksualiteit. Hij werd bekend als de éérste mannelijke scream queen. Ook de film zelf kreeg meer een homoseksuele lading door schrijver David Chaskin. Dit allemaal buiten de rug om van regisseur Jack Sholder. Dit bleek achteraf succesvol te werken. In Europa werd deze sequel positief ontvangen, en New Line Cinema was uit de rode cijfers. Mede dankzij het succes van deze film, werd een faillissement voorkomen. De brutowinst was twee keer zo groot dan zijn voorganger.

De film werd in 1986 genomineerd voor een Saturn Award als zijnde beste film. Ik moet eerlijk bekennen dat ik dit in het verleden altijd een spannende film vond, maar kritisch gezien is hij duidelijk stukken minder dan zijn voorganger. Het uitmelken was begonnen, en er zouden nog 5 delen volgen.

2,5 *

Herzien op bluray. Een curieuze miskleun en verreweg de minste sequel uit de reeks, wat mij betreft. De film kent weinig enge momenten en Freddy Krueger komt amper aan de gebeurtenissen te pas. De homo-erotische subtext werkt daarnaast op de lachspieren, net als het meisjesachtige gegil van hoofdrolspeler Mark Patton.

niet de beste maar er zitten genoeg momenten in die de film de moeite waard maken,

vele hebben inmiddels de blu-ray boxset.

met alle films in super HD ...

en ze zijn het ook waard ze allemaal te zien,

gelukkig zit hier de waardeloze remake niet in.

wel jammer dat wes craven er maar twee heeft gemaakt.

maar die laatste pakt wel extra leuk uit.

net aan een 3 voor deze.

Zo slecht vond ik hem eigenlijk niet. Zaten best leuke scènes in. Keek lekker weg. Vond het juist wel grappig dat hij totaal afwijkt van de andere delen.

Wederom houden we de flow van het herzien er in, en aangezien het weekend is wil ik deze mooi laten beginnen met een leuke horror film. Me keuze was al snel gevallen op deze, aangezien ik hem eerst wou kijken op het weekendje weg wat ik eerder dit jaar had maar helaas is het daar niet gelukt, al had ik het begin wel een stukje gezien. Gister avond toch maar opgezet en zonder al te hoge verwachtingen deze film maar even bekeken, soms best lastig omdat ik aardig moe was. De film word nergens spannend, en hoewel ik me best kan inleven dat hij destijds super eng was, is dat denk ik na alle horrors die ik heb gezien vooral rond deze tijd, de effecten die ze destijds gebruiken niet meer veel indruk weten te maken (om me daadwerkelijk ‘bang’ te maken) maar, het blijft super tof om naar te kijken.

Zoals ik al zei werd het nergens echt héél spannend, en daar kan je soms best om gapen en word de film soms wat lastiger om te blijven volgen. Aangezien het verhaal ook niet overweldigend is en er maar weinig spanning aanwezig is zakte mijn interesse soms iets te vaak weg waardoor je ongeconcentreerd naar het beeld gaat turen en je soms met andere zaken bezig begint te houden, je mobieltje kan dan geregeld aangaan. Toch kende de film leuke effecten, werd er mooi gebruik gemaakt van wat bloed en waren de aanvallen van Freddy toch ook niet mis.

De cast was prima, Mark Patton speelde een prima rol als ‘Jesse Walsh’, de jongeman die op ‘Elm Street’ is komen wonen. Kim Myers speelde ook een leuke rol, en geinige achternaam. Dan moet ik gelijk denken aan de horror-concurrent van Freddy Krueger genaamd ‘Michael Myers’, haha. Kim speelde de rol van Lisa Webber, het vriendinnetje van ‘Jesse Walsh’. Maar de top rol was uiteraard voor Robert Englund die zich wederom mocht voortbewegen als de het grote gezicht ‘Freddy Krueger’.

“Mommy? Why can't Jesse wake up like everybody else?”
“Oh, honey, he's all right. He's just having a bad dream.”

Het verhaal was geinig. We beginnen de film met een comeback voor Freddy, die met een bus inrijd op een zandvlakten waarna we de eerste nachtmerrie mee krijgen. Jesse Walsh word wakker en het blijkt dat hij nu geteisterd word door de gevaarlijke Freddy Krueger, en hij schreeuwt de boel bij elkaar. Op een dag komt hij wederom in aanraking met Freddy die hem zijn handschoen geeft, en meld dat Jesse hem moet helpen. Krueger wil graag in de huid kruipen van Jesse Walsh om zo weer mensen te vermoorden en dat lukt hem aardig, nadat ‘Krueger’ de coach van Jesse vermoord heeft word een teamgenoot de volgende die Jesse altijd pestte. Ze moeten nu van alles doen om Krueger weg te krijgen die na een redelijk saaie eindscène overleed maar, de aller laatste scene laat wederom zien dat het nog steeds niet klaar is.

Het verhaal speelt zich af in de ogen van Jesse die ‘overgenomen’ word door Freddy Krueger. Leuk om te zien en leuk bedacht maar toch iets te simpel en makkelijk uitgewerkt. Toch blijven de films met Krueger erin altijd leuk, en ik stop er zeker niet mee, ook dit tweede deel was prima te doen alleen kon het op veel vlakken toch een stukje beter.

2.5*

Aardig vervolg op A Nightmare on Elm Street.

Geen Wes Craven meer in de regiestoel, maar in die tijd nog een onbekende regisseur Sholder. Op zich doet hij het kunstje prima na. De bekende elementen zijn weer terug in het vervolg en het is allemaal best vermakelijk. Spanning zo nu en dan, bloed, nachtmerries en de vlijmscherpe messen. Het is allemaal aanwezig. Prima vermaak dus.

Verhaal is anders, maar was ook nodig geweest. Anders had je haast een exact dezelfde film. Op zich wordt er een leuke wending aan het verhaal gegeven. Voldoende voor part 2, op naar Dream Warriors! Ben benieuwd wat ik daar kan verwachten en hoe Freddy dit keer weer het leven zuur gaat maken van zijn 'vijanden' en niet alleen zuur maken denk ik...

Een andere insteek dan de eerste, iets minder droomwereld en iets minder Freddy. Dat vooral dat laatste een pluspunt is, is natuurlijk aardig lullig voor een reeks die het van zijn iconische maniak moet hebben, maar na deel 1 toch een kleine verademing.

Maar als je dacht dat de film daarmee aan de knulligheid van het origineel weet te ontkomen, think again. Er komen weer aardig lelijke effecten voorbij (ook goeie trouwens), de personages zijn aanzienlijk holler en veel momenten zijn grappig-slecht, zoals de moord die wordt voorafgegaan door een tennis- en basketbal-extravaganza.

Freddy lijkt wat zowaar iets intimiderender, en zijn werkwijze via Jesse voelt als een frisse insteek. Toch veel lachwekkende momenten en iets minder sfeer dan het eerste deel, dus ik kom netto een beetje op hetzelfde uit. 2*

Tegenvallende film waarin een familie het huis betrekt waarvan de vorige bewoonster geteisterd werd door nachtmerries. Ondanks de titel en het vervolg wordt hier maar weinig gedaan met de nachtmerries. Het gezinsleven van het hoofdpersonage is vrij lachwekkend en Mark Patton is niet bepaald de beste acteur. Afgezien van de finale vallen de special effects ook wat tegen.

A Nightmare on Elm Street Part 2 heeft een enigszins routinematig lopend verhaal maar weet met een continue dreigende sfeer aangelengd met een leuke scheut aan tienerdrama goed te vermaken. Robert Englund doet het wederom uitstekend als de boogeyman Freddy Krueger die zich met kolderiek gedrag en gewapend met zijn dodelijke handschoen met vier scherpe messen aan de vingertoppen huiveringwekkend manifesteert in de dromen van de personages.

In de film maakt Krueger gretig gebruik van bepaalde seksuele neigingen die in buitenbeentje Jesse onderdrukt huizen. Homoseksuele tendensen woekeren als een gezwel in hem en daar weet Freddy, de schennispleger wel raad mee. Opmerkelijk is dat in deze film het droomaspect verwatert en Freddy zich ook buiten de slaap in Jesse manifesteert. Freddy verbreedt zijn mogelijkheden. Bezetenheid en poltergeistactiviteiten voegen zich bij het gruwelijke wapen van de nachtmerrie.

De aftrap van de film is trouwens grandioos. Furieus en fantasierijk drukt Freddy in een fijne beginscène zijn stempel op de film. De film bevat überhaupt leuke schokmomenten die suspense en spanning genereren. Freddy doet zijn best en overschaduwt de bleek vormgegeven Jesse met gemak. Jesse is een nietszeggende protagonist waarvoor ik geen enkele vorm van empathie kon opbrengen. Daardoor is hij natuurlijk wel de ideale speelbal voor het illustere kwaad waarmee ik dit keer dan maar sympathiseerde.

Verhaaltechnisch is A Nightmare Part 2 niet erg intrigerend. Het is vooral de bredere investering in een hardere en onvoorspelbare Freddy en de manier waarop hij met behulp van aardige jaren 80 effecten zijn creatieve lugubere kunsten vertoont, die A Nightmare Part 2 de moeite van het bekijken waard maken.

He’s inside me! And he wants to take me again!

Op alle vlakken inferieur aan het origineel. Personages zijn weinig tot niet interessant en Freddy zelf heeft bitter weinig te doen. Ook zijn kenmerkende humor is nergens te bespeuren.

De film heeft een erg rommelig script en het duurt eeuwen voor er daadwerkelijk iets dreigends aan de hand is. Het acteerwerk is ook echt om te huilen. Een zootje ongeregeld, dus.

Uiteindelijk twee sterren voor de betere derde l acte en de queerness van dit alles.

Dit deel werd snel snel gemaakt in opvolging van het eerste deel. Niemand had een idee hoe lang het Nightmare succes zou duren, het ijzer smeden terwijl het heet is enz. Wes Craven heeft de regie geweigerd omdat hij het script niet zag zitten al heeft hij verder ook aangegeven dat Jack Sholder de regie wel tot een goed einde gebracht heeft. Uit een interview met Jack Sholder blijkt toch dat hij een ambigue houding heeft bij deze film. Hij erkent de zwakke punten maar vergoelijkt het door te stellen dat alle films uit de reeks zwakke punten hebben. En dat hij op het punt van deze film nog niet kon weten hoe de franchise zich verder zou ontwikkelen. Hij wenst dus niet beoordeeld te worden vanuit de kennis van de latere delen. En daarin kan ik hem wel volgen. Wel ben ik het eens met de belangrijkste kritiek op dit deel (o.a. geuit door Robert Englund zelf) dat het not done is om Freddy K. te laten optreden in het echte leven buiten de dromen om. Dat ondergraaft het hele basisconcept.
Los van formuleregels e.d. heb ik me toch prima vermaakt met dit deel. Het bevat spanning, campy gezinsscenes, meer dan leuke fx. Intussen heeft de film een cultstatus omwille van de homo-erotische lading die een deel van het publiek erin ziet. Niet moeilijk te raden om welke scenes (bezoek aan de lederbar, moord in de douche) hieraan bijdragen. Hoofdrol Mark Patton heeft dan ook de eer om gezien te worden als eerste mannelijke scream queen in horrorfilms. Jack Sholder zelf omschrijft hem in een interview als ‘een acteur met vrouwelijke trekken’. Kan ik allemaal inkomen. Maar blijkbaar is het ook een samenloop van omstandigheden en is het nooit de bewuste bedoeling geweest van de makers om deze ondertoon waar te maken. Als we Jack Sholder mogen geloven. Het draagt in elk geval (voor sommigen) bij aan het enigma van deze nog steeds knap gemaakte film. Voor mezelf was het zeker ook een fijn weerzien met dit deel. Al is het veeleer camp dan horror.

A Nightmare on Elm Street Part 2: Freddy's Revenge

Prima vervolg op het 1e deel.

Heb mij ook met deze film weer vermaakt. Hij was iets minder dan het 1e deel maar nog steeds vermakelijk. Dit keer probeert Freddy een lichaam over te nemen om vervolgens op die manier alle mensen af te slachten. De kills waren wederom vrij simpel, maar gelukkig werd het wel geregeld spannend en soms zelfs grappig. Ondanks dat de film minder actie laat zien dan zijn voorganger, vlogen die kleine 1,5 uur wel snel voorbij.

Zag ook iemand hierboven kritiek geven op de hoofdrolspeler Mark Patton, maar ik vond hem prima spelen.

Op naar het volgende deel, 3,0 sterren.

Een matige film gezien de belachelijke uitwerking rond het kenmerkend gegeven van Freddy die normaal gezien alleen in je slaap kan doden. In deze film is dit dus niet aan de orde. Weinig ophefmakende kills, wel een paar leuke absurde scènes gecombineerd met wat gore momenten. De scène tijdens het verjaardagsfeestje van Lisa ( Kim Myers ) is over the top en niet passend in het geheel van het concept rond Freddy. 5/10

De herziening van dit tweede deel deed geen wonderen, ik blijf het tot nu toe de minste binnen de reeks vinden. De opening is geweldig en enkele praktische effecten tussendoor zijn opvallend smerig, maar Freddy heeft hier zijn slachtoffers niet bepaald uitgezocht op het vlak van charisma. Mark Patton is echt barslecht in de hoofdrol en vormt geen moment een innemend figuur. Daarnaast verwaarloosd de film in het bijzonder Robert Englund, die door het conceptuele vlak van de film ernstig wordt beperkt in zijn iconische rol. Het verloop vond ik best vermakelijk maar de finale is werkelijk te dwaas voor woorden, waardoor ik enige verhoging van het cijfer simpelweg niet kan rechtvaardigen.

Ik ben de hele reeks van Nightmare on Elm Street aan het bekijken, omdat ik veel delen nog niet eens gezien had. Waaronder deze sequel van het origineel. Ondertussen heeft Krueger een iconische status en heeft de franchise een wat herkenbare formule. Een nieuwe lead dit keer met Mark Patton die toch vooral hysterisch is in deze film en al vanaf het begin problemen lijkt te hebben. Het verhaal bouwt minder op. En in dit genre kan dat minder kwaad als het op een andere manier dan wordt gecompenseerd met originele kills of zo.

Het is wat een rommeltje en denkelijk is dit deel er te snel gekomen na het onverwachte succes van deel 1. Benieuwd of er nog slechtere delen zijn, maar dit staat toch ver van het origineel.

Deze weer is opnieuw gezien.

Een prima en griezelig vervolg op de eerste beroemde horror film met de griezel Freddy Krueger die weer toeslaat in Elmstreet.

Een geslaagde en creepy tweede film in deze franchise.

Met een prima spelende cast in deze film.

You are all my children now.

Herzien op de nieuwe 4K versie met Dolby Atmos. Schitterende upgrade zowel beeld als geluid.

Wes Craven weigerde mee te werken aan deze film, omdat hij bezwaar tegen het scenario had. Jack Sholder nam het over en heeft ondanks dat het script afweek van de originele formule een eng vervolg neergezet.

De film speelt zich 5 jaar na de gebeurtenissen van het origineel af. We volgen de introverte en wat onzekere Springwood High School scholier Jesse Walsh die met zijn ouders en jongere zusje in het oude huis van Nancy Thompson aan Elm Street gaan wonen. Hier krijgt hij nachtmerries van Fred Krueger, die hem aanspoort om een moord te plegen. Deze nachtmerries worden steeds heftiger, en omdat Jesse wat kwetsbaar en vatbaar is ziet Krueger kans om bezit van zijn lichaam te nemen (You have the body, I have the brains). Zijn enige hoop is zijn vriendin Lisa Webber.

Dit deel wordt voor mij bij elke kijkbeurt beter en heeft zelfs de tweede plek veroverd in mijn top 3. Echt een oprecht enge film, zonder de komische en zelfs absurde toon van latere delen. Het viel me ook op dat ze alleen de naam “Fred” Krueger gebruiken, ipv Freddy, wat toch meer als een komiek klinkt. De special make-up effects werden verzorgd door Kevin Yagher en ik denk dat ik Krueger hier het engste eruit vind zien met die slijmerige verbrande huid. De transformatie effecten werden verzorgd door Mark Shostrom, wat ook een doodenge scene is op de slaapkamer van Grady.

Mark Patton zet een sterke rol neer als de getroebleerde en verwarde Jesse waarbij je echt de angst in zijn gezicht ziet. Ook Kim Myers behoort tot mijn favoriete Nightmare girls. Zij zet een attent, zorgzame maar bovenal sterk personage neer als Lisa, die Jesse blijft steunen. Ze heeft zelfs wat weg van een jonge Meryll Streep! De warme temperatuur speelt ook een grote rol in dit deel. De constante hitte, beklemming en het smelten in de dromen van Jesse.

Het origineel zal altijd mijn favoriet blijven, maar dit vervolg doet in mijn ogen nauwelijks onder. De constante griezelige sfeer, uitstekende make-up en een aantal brute moordscenes waar de scene op het tuinfeest er echt uitspringt! Krijgt er een halfje bij naar 4⭐️