Mr. Nobody (2009)

dat deze film geen enkele humor bevat (wel af en toe iets wat daar op lijkt te mikken overigens denk ik, met die smiletoekomst, en de uitspraak ik hield nooit van vis, ik had niet verwacht dat ze wel van mij hielden), is iets anders dan te beweren dat een film geen komedie is.

Sterker nog ik ken volgens mij geen enkele film die ik goed vind, met een totale afwezigheid van humor. Ja zelfs requiem for a dream (die oude dames bij de post, de bizarre tv-show), en there will be blood (godsdienstwaanzinnige die uit wordt gelachen zonder dat hij het door heeft, ironische muziek aan het einde) bevatten humor. Zelfs irreversible bevat humor: het karakter wat in 'het begin' je-weet-wel doet, is in een groot gedeelte van de film een geestig ontroerend mannetje die de hele tijd mislukte pogingen doet om een leuk gesprek te beginnen bij de vrouw waar die verliefd op is, terwijl 't andere stoerdere menneke dat duidelijk storend vindt,

maar misschien is het theoretisch mogelijk dat ik een film zie zonder humor die ik goed vind, maar een goede film zonder humor en spanning (ook al draagt het de titel drama) dat wordt wel echt verrekte lastig.

Een goede film zonder spanning en humor, een totaal overbodig d'r tussen gepropte natuurkundige om 't (vrijwel afwezige) plot een soort mislukte logica mee te geven. Voor zo'n film is het denk ik echt godsonmogelijk dat ik 'm goed ga vinden.

Ach, ik denk dat er ook best wel een paar humorvolle scenes in zaten, maar om dat beter te duiden zou ik 'm moeten herzien. in Idi i Smotri (1985) zit volgens mij geen greintje humor. En ook uit Soy Cuba (1964) kan ik me geen humor voor de geest halen. Daarbij is ook het werk van Tarkovsky vrijwel humorloos. 2001: A Space Odyssey. Zitten daar grappen in? Een zwevende pen hooguit. En Enter the Void (2009) of La Vie Nouvelle (2002) ?

Kortom zat films die het zonder humor kunnen.

Hoe weet je nou dat de jouwe de jouwe niet zijn? Is toch onmogelijk om van tevoren te weten?

Daar ben ik het dan weer volmondig mee eens! Humor moet wel een functie hebben, anders kun je het beter weglaten.

goed je hebt een punt, al heb ik de films die jij noemt (behalve 2001) niet gezien,

maar dan hebben we nog steeds het punt dat ze allemaal spanning hebben. en als ze dat dan niet hebben, dan vind ik ze denk ik kut

Tuurlijk als een film geen aansprekende kwaliteiten heeft vind je m kut. Maar wat aanspreekt verschilt per persoon. En blijkbaar krijg jij hier de kriebels van. Zo krijg ik die van Vita e Bella. Maar daarvan wil ik dan tenminste nog toegeven dat het idee erg aardig is. Het is de klucht achtige benadering en de kinderachtige gedragingen van Begnini die de film compleet voor mij om zeep helpen. Maar bij jou krijg ik hier het idee dat je zelfs de goede eigenschappen niet wil erkennen.

Ben wel benieuwd welke eigenschappen van deze film je grootste ergernissen zijn en waarom.

Beetje rare vraag..

Ik weet wat ik leuk vind en wat niet. Als ik dan een plot lees en zie in welk genre een film ingedeeld word, eventueel met trailertje erbij. Dan krijg ik zo toch al een beetje een idee of ik een film al dan niet leuk kan vinden. Ik durf twijfelgevallen kijken om achteraf in positieve of negatieve zin verrast te zijn. Maar niet als ik op voorhand van een thema kan zeggen dat het niet mijn ding is.

Om je maar een voorbeeld te geven : Festen.

2486 stemmen | gemiddelde 3,91

Was onlangs op tv, even gekeken en weg gezapt. Zegt me niks, totaal niks.

Als ik dan het plot lees : ...Er zijn nog wat spanningen binnen de familie vanwege de zelfmoord... dan weet ik gewoon dit zegt me niks.

Ik wil em gerust voor je kijken, zit het er dik in dat ik binnenkort festen ga zitten bekritiseren met argumenten als

Ik bedoel maar ik lees hier argumenten dat "keuzes en hun uitkomsten" om het zo te zeggen geen meerwaarde hebben, er geen zak aan is en noem maar op. Wel als je aan het plot duidelijk kan afleiden dat dat nu net een belangerijk onderdeel van de film is waarom dan kijken? Om erachter net dat te kunnen zeggen? Ik kijk naar alles vertrekkende van 0.5 lekker alles analyseren... ah jammer dat dat hij niet wist te verassen, had ik het niet gedach. Hij is daar blijven steken want het thema stond mij niet aan?

Ik begrijp dat de stijl of andere elementen je niet kunnen bevallen maar niet dat het gegeven van die keuze en die uitkomsten je niet kan bevallen wat dat wist je op voorhand dat ie net daarover ging gaan..

Onzin, dan ben je waarschijnlijk net een groentje die film komt kijken.. als je de synopsis van een Taxi Driver leest kun je niet vermoeden dat het een dusdanige film gaat worden, evenals Who's Afraid of Virginia Woolf? Kan van alles zijn. Zijn toevallig beide intrigerende meesterwerken.. dus? Ook een brave film als Groundhogs Day is veel beter dan zijn omschrijving, zo kun je wel verder en verder gaan, hetgeen jij zegt slaat gewoon nergens op.

Juist ja...

wat ik zeg is dat (en lees nog maar eens de cursieve stukjes) met me mee :

Als ik dan een plot lees en zie in welk genre een film ingedeeld word, eventueel met trailertje erbij. Dan krijg ik zo toch al een beetje een idee of ik een film al dan niet leuk kan vinden. Ik durf twijfelgevallen kijken om achteraf in positieve of negatieve zin verrast te zijn. Maar niet als ik op voorhand van een thema kan zeggen dat het niet mijn ding is.

Ik ben al en zal nog verrast geweest/worden. (Vaak door de grootste twijfelgevallen.)

Ik snap niet hoe dit nergens op slaat. Naar een film kijken die over een thema gaat dat je "geen zak interesseert" dat vind ik pas nergens op slaan.

Maar ja elk zijn ding zeker.

Edit : trouwens die Groundhogs Dayzit in de pipeline omdat het plot me sterk aanspreekt als die echt nog beter is dan ik daarop afgaand mag verwachten zal het zeker top zijn eh.

En dan te bedenken dat Groundhog Day een film is over keuzes en de verschillende uitkomsten.

Off-topic en slecht leesbare berichten verwijderd.

Mijn grootste ergernissen, voor nu:

- Het begin met die duif (ja determinisme bladiebla). Op zich heb ik 'r niks op tegen dat een film zo begint, als er daarna maar niet nog meer van die los geplukte citaten uit filosofieboeken volgen.
- Het feit dat de hoofdpersoon ergens een natuurkundige is die ons allerlei onfalsifieerbare ernstig vergezochte theorien voorschotelt om de film een soort logica te geven (denk ik).
- De engelen die het kind niet aanraken, zodat hij de toekomst kan zien (zal wel fantasie zijn denk ik, maargoed wel hele crappy fantasie).
-Het zogenaamd open laten dat het in het hoofd van het kind speelt. . Waanzin, zelfs in een fantasieverhaal. Het is niet dat dieren kunnen spreken ofzoiets. Het is gewoon een onlogisch plot. Niet in de zin van een onlogisch plot a la david lynch, want daar wil de film toch weer te logisch voor zijn.
- De toekomst die veel te neppig blij wordt weergegeven, dat vind ik gewoon irritant en niet boeiend. Maatschappijkritiek van het meest onsubtiele soort, vermoedelijk.
- De inderdaad karakterloze Mr. Nobody
- De melodramatische behandeling van manisch depressiviteit.
- Het reizen naar mars, lekker scifi, lekker onnodig.
- Het feit dat hier ontzettend veel tijd en aandacht aan vormgeving is besteed. Daardoor komt de film enorm kunstig over, maar 't zijn alleen maar lege trucjes (vind ik): Man zweeft boven bank aan zee, donder toch op, etc. etc.. Parfum reclame beelden, daarmee kan ik 't mee vergelijken.
- De anticlimax
- Storend gebruik van repetitieve soundtrack, zoals het herhalen van Mister Sandman.

Naja dat was 't wel even voor nu.

Naar welke parfum reclame refereer jij nu naar?

Ik vind dat de film teveel hooi op z'n vork neemt met van alles maar kan niet ontkennen dat dit een origineel werkje is dat keuzes ook weer origineel benaderd.

Ik vind de vormgeving prachtig en kunstig in de positieve zin. Met alle nadelen die jij noemt is het toch wel een film die op alle zintuigen werkt en veel meer bied dan een gemiddelde sciencefiction film.

Alle parfum reclames die kitscherige kleurencollages hebben, zonder dat het enige relevantie heeft voor wat ze willen overdragen.

Meestal het hoogtepunt van de reclameblokken.

Ok, ik weet inmiddels dat jij erg van vorm houdt, los van of 't iets te maken heeft met de inhoud. Daar verschillen we vermoedelijk in.

Reclames die beelden gebruiken die niet relevant zijn met wat ze willen overdragen?

Die beelden worden juist met veel zorg gekozen om een gevoel van luxe, jeugd, vrijheid, kwaliteit, sex, of iets exotisch e.d. op te roepen. Associatie dmv beeldtaal. Je moet het natuurlijk wel kunnen duiden als ontvanger.

Ok meneertje letterlijk.

Wat de maker wil is je doen laten geloven dat je in luxe leeft, jeugdig bent etc, door die parfum. Maar de maker wil natuurlijk niet dat je dat letterlijk door hebt als je naar de beelden kijkt. Vandaar de analogie. Hier wil de maker volgens mij je doen laten geloven dat je naar een groots kunstwerk kijkt, terwijl er alleen maar leegheid achter schuilt.

Als er iets samengaat in de reclame qua vorm en inhoud dan zijn het wel die parfumreclames.

ja, hopsetee, vorige bericht.

Jij dicht makers wel een hoop zaken toe, waar ik sterk mijn twijfels over hebt. Denkt dat de reclamemaker het helemaal niet erg vindt als je 'm 'door hebt'. Zijn taak is immers het overbrengen van de boodschap (koppeling aan jeugd e.d.), niet om die te verhullen.

Evenzo denk ik niet de de regisseur u heel erg bezig was met de kijker te laten geloven dat hij naar een groots kunstwerk kijkt. Volgens mij wilde hij gewoon een mooie film maken. Maar verder maakt het me geen bal uit wat de regisseur dacht, ik beoordeel de film en die vind ik prachtig.

ok, nou daar verschillen we van mening

Lekker mr. Blue, ouwe taalpurist, overgestapt op het gebruik van hoofdletters zie ik!

booyatch!

dit is een kutfilm hoor haha

Klopt, maar een stuk vermakelijker uitgewerkt dan dit!

Vind jij. 'Als je je leven betert komt het allemaal goed.' Mij te moralistisch en simplistisch. Geef mij dan maar een film als deze. Wellicht onaf, maar boordevol schitterende beelden en idee.

Tsja, "als je de ene keus maakt, valt de andere af".. zit je met een psychotisch wijf opgescheept of met een ander waar je een verstandshuwelijk mee hebt.. wat een inzicht zeg!! Tsjonge! En nog wat pislelijke SF decors en een afgedankte darkmaul uit Star Wars om het ultrabelachelijk te maken. Dat het onaf is kan me niet zo boeien, als er daadwerkelijk mooie beelden in hadden gezeten of een idee.

En van een verpletterende pretentieuze leegte getuigen inderdaad..

Ik vind het een geniale film. Het is leuk om te zien hoe ze het maken van keuzes combineren met de nodige fantasie en er zijn ook een hoop pure scénes die mij emotioneel meeslepen. Dat komt doordat deze film erg mooie beelden combineert met de juiste muziek (Mister Sandman komt mij nog steeds niet de strot uit) en de juiste emotie. Bovendien worden gepassioneerde scénes erg overtuigend gespeeld door de cast.

Ik als Star Wars fan kan dit niet over mij heen laten gaan: Het is 'Darth Maul' en niet 'Darkmaul'

Wat een bijzonder film. Het is wel een film waar je je aandacht moet bij houden, maar 'k vond hem wel erg de moeite waard om te bekijken. 'k wist eigenlijk totaal niet waarover de film ging gaan, maar het is eigenlijk een film die je gewoon over je moet laten komen.

De beelden waren prachtig en ook de muziekkeuze vond 'k erg geslaagd. Ook het acteerwerk vond 'k erg goed, van jong tot oud. Dit is topklasse waar de Belgen trots op mogen zijn.

Mij stoorde de lange speelduur eigenlijk niet, 'k vond het een aanrader.