Mr. Nobody (2009)

Zou Gerrit ook pietpraat zeggen, of toch gewoon prietpraat?

Je mag het wel op het verhaal beoordelen, maar jij loopt vreselijk te zeuren over allemaal zaken, terwijl het natuurlijk niet meer is dan een film over keuzes. Maar blijkbaar ben je een beetje confuus (en geïrriteerd) geraakt. Kan, niet iedereen kan goed hoofd- van bijzaken scheiden. Tuurlijk is de natuurkundig/filosofische kant weinig realistisch of scherp, maar dar gaat het ook niet om. Het is een romantische film, geen boek van Hawkins

Zoals ik al schreef, Barbarella is nog mooi vormgegeven vergeleken bij deze "visie van de toekomst".. en daarbij ook nog Maxima aanhalen, even een tekort aan metaforen zeker?

Niemand kan je treffender en aardiger voor een 'domme idioot' uitmaken, dus het leek me in deze erg gepast.

Persoonlijk vind ik Barbarella minder mooi vormgegeven (wel een leuke film), maar dat is een kwestie van smaak. Maar wat is eigenlijk je punt?

in iedergeval is mijn punt dat je mij voor domme idioot uitmaakt, op een oh zo charmante wijze (denk jij), terwijl ik gewoon aanhaak op dingen die in de film zitten, ik zie de riolen van onfalsifieerbare waanzinnig vergezochte natuurkunde zooi toch aan me voorbij komen, dan heb ik daar een oordeel over, ik zie toch aan het einde dat de tijd krimpt en daardoor terugdraait, wat helemaal uit de lucht komt vallen, ware het niet dat de natuurkundige d'r daarvoor een waanzinnige theorie over heeft gespuid ik zie toch dat misschien het hele verhaal zich in het hoofd van het jongetje afspeelt. Hoe? welk kind verzint deze troep, want troep is het mijn inziens, maar niet troep van een 9jarige want we krijgen bijvoorbeeld ook nog geforceerd de nodige 'diepgang' (naast al de new age zooi), [/quote] een manisch depressieve moeder [quote] en de film begint we met een wetenschappelijk experiment van de duif, woehhh wat zijn we intellectueel. getverdemme.
en aangezien jij mij een domme idioot noemt bij monde van maxima,
haal ik er een quote uit de film Billy Mandison uit.
't verschil is niet zo heel groot tussen beide, behalve dat mijn quote wat duidelijker is.

Wat is jouw punt dan met siervazen?

Dat het hier vooral moet genieten van de vorm en structuur en je niet te druk moet maken over de (natuurkundig/filosofische) inhoud. Alle films over de toekomst, tijdreizen, zwarte gaten, etc zijn op dat vlak altijd onderuit te halen.

Fight Club, Butterfly Effect, Final Countdown, Terminator, etc. Allemaal geen drol aan als je graag wil vallen over de plotholes/inconsequenties. Maar dan mis je wel een geestige satire, een aardige coming of age film, een leuke oorlogsfilm of een strakke actiefilm. En hier mis je dan een fantastisch mooi romantisch drama. Maar als je liever struikelt, ga je gang. Ik vind dat dan vind ik dat een beetje dom.

een fantastisch mooi romantisch drama?

naja ik heb hier echt niets meer dan 3 melodramatische kakverhaaltjes gezien, (met geen 1 geestig bijzonder apart innemend intrigerend weet ik 't karakter)

en 't verschil met fight club en butterfly effect... etc is dat ze niet heel geforceerd allerlei waanwetenschap erbij halen, en dat ze alles gewoon verkopen als een spannend/geestig fantasieverhaaltje

in mr. nobody zitten overigens ook allerlei 'spirituele quotes'

als je het volgende hoort (in het gerochel wat voor een oude man zijn stem moet doorgaan)

I'm not afraid of dying. I'm afraid I haven't been alive enough.

dan denk jij misschien mmm of wat een mooie oude man make/up, of wat is dat leuk symmetrisch in beeld gebracht, ik daarentegen denk iets als **********

Behalve de plotholes herken ik niets van de omschrijving die je hier noemt, lijkt me ook nogal subjectief.. wat dom hiermee te maken heeft ontgaat me dan ook totaal, lijkt me eerder jouw (zoveelste) misplaatste arrogantie dan iets anders.

Een film die die beschrijving wel past is bijvoorbeeld Donnie Darko, oneindig veel meer sfeer en veel betere soundtrack dan dit broddelstukje.

Qua sfeer en soundtrack is DD wellicht iets sterker, maar op esthetisch vlak moet die het toch wel flink afleggen. Verder zijn ervaringen per defunitie subjectief, maar ik ben niet de enigste die de films als zodanig ervaar. Dus ergens zal het ook wel in de film (verborgen) zitten.

Soundtrack van Mr. Nobody is prima, alleen niet helemaal eigen.

Pixies - Where is My Mind.

wat maakt 't uit of je niet de enige bent, wat is dat opeens voor massa-argument

mao vond iedereen in china ook een groot denker, en in nederland zelfs ook een tijdje, daar mag je 't dan toch mee oneens zijn of niet.

pixies - where is my mind vond ik overigens wel een mooi nummer. Maar 80 x mister sandman vind ik echt heel vervelend.

Esthetisch kan ik natuurlijk weinig argumenten aandragen die ook maar iets met objectiviteit te maken hebben, ik vind 't dezelfde esthetiek hebben als de gemiddelde kate perry clip alleen dan verpakt in 'kunst', maar dat ben ik.

Maargoed ik kan het wel weer over het verhaal hebben, en alle bagger die daarbij in de plot wordt gestopt, maarja het is natuurlijk gewoon een film over keuzes. En das natuurlijk leuk een film over keuzes, zoals *** elke film over keuzes gaat.

allemenakkes

3 x Sandman was om verschillende tijdschema's aan te geven, dus functioneel.

Heb nooit de moeite genomen uitgebreid op papier te zetten wat ik van deze film vond. Gelukkig heeft blaauw het voor me gedaan, dank daarvoor.

Heb sowieso moeite met films die uitgaan van het als dit dan dit,, maar als dat dan dat principe. Zeker in een repeterende vorm als in Mr. Nobody.

Ik wil mijn nie moeien maar :

Als je moeite hebt met "als dit dan dit en als dat dan dat" dan heb je volgens mij ook moeite met het werkelijke leven. Dat is toch het mooiste bewijs dat elke keuze die je maakt een bepaalde uitkomst heeft die andere mogelijkheden opent en nog andere weer sluit.

Ik vond net dat + de vormgeving juist de sterke punten van de film. De wetenschappelijke en sci-fi? elementen dan weer wat minder.

En nee blauw niet elke film gaat "over" keuzes, in elke film worden keuzes gemaakt. Als je naar een film denkt te kijken waarin geen keuzes worden gemaakt ben je naar een stilleven aan het kijken. Kiezen is iets doen. Het thema keuzes aansnijden door de verschillende uitkomsten te tonen is nog iets geheel anders.

Ik heb juist geen moeite met het werkelijke leven omdat ik situaties waarin ik misschien niet de juiste keuze heb gemaakt makkelijk naast me neer kan leggen. Als ik altijd de juiste keuzes had gemaakt dan had ik nu niet gedaan wat ik nu doe en dan had ik Mr. Nobody ook nooit gezien.

Als je zo vlotjes zonder veel nadenken je keuzes kan maken en daar al even vlot bij neerleggen kan ik mij best voorstellen dat deze film een behoorlijk saaie zit was. Uit de synopsis valt nochtans af te leiden dat deze film net 'over' keuzes gaat. Had je daarbij stil gestaan had je de juiste keuze gemaakt

ja en my heart will go on van celine dion bij titanic is ook heel functioneel, want dan weet je dat leonardo dicaprio doodgaat,

ik heb toch niet 3 x hetzelfde nummer nodig, om te ontdekken dat er 3 verschillende tijdschema's worden gebruikt,

en tijdschema's, gadsiedikkie, tijdschema's

wat moet ik met tijdschema's als er maar 1 tijd is, en al die tijden elkaar op geen enkele manier beinvloeden in deze film, zogezegd geen enkele spanning humor, of raadsel opleveren, behalve quasie spirituele kak, af en toe met een verwijzing naar de meest vergezochte minst aangehangen onfalsifieerbare natuurkunde.

wat is er moeilijk aan een foute keuze maken, en daar dan de gevolgen van uitzitten en denken kut foute keuze, of ik had beter dit kunnen doen maar helaas dat gaat niet meer? welke meerwaarde heeft het om de open deur in te trappen dat keuzes het leven veranderen,

ja hehe, teringjantje

Ja hehe, dat het 141 minuten prachtige cinema oplevert.

ja als 't je niet uitmaakt welke bizarre bagger d'r allemaal wordt gezegd om de kijker te laten geloven dat de filmmaker niet van de straat is, er bijzonder veel nep spiritualiteit je neus passeert, er geen enkele humor in zit, geen enkele spanning, en dat het een anti-climax heeft waar je u tegen zegt ,

en je heel erg van felle lolly kleuren houdt, ja dan wel

Ja het is jammerlijk eigen aan drama's om een gebrek aan 'spanning' en humor te hebben natuurlijk.

Eigenlijk geen maar daar gaat deze film dacht ik toch wel over :

Eén keuze, maar met heel verschillende levens tot gevolg. De film volgt Nemo tijdens al zijn verschillende levens, of ze nu droom of werkelijkheid zijn...

Ik geloof niet dat de teksten er zijn om de regisseur interessant te doen overkomen. Het is enkel een speels kader waarbinnen de romantidche beslommeringen van de hoofdpersoon zuch voltrekken. Daarnaast heeft de film op cinematografisch vlak veel te veel te bieden om slechts met een lolly vergeleken te worden. En humor heeft de film ook helemaal niet nodig. Het poogt ook nergens een komedie te zijn.

Ik ook, ik begrijp ook niks van mensen die maar blijven doormijmeren over de kansen die ze gemist hebben of de foute keuzes die ze.. blabla

In het echte leven heb ik daar ook geen moeite mee, maar dat wil toch niet betekenen dat ik elke film over het onderwerp ook maar moet verwerpen....

Ik heb er alleen geen zak mee. Kan toch? Zeker als het zo oninteressant in beeld is gebracht als hier, géén van de levens van deze man boeide me of deed me daadwerkelijk inleven.

Als je je niet kan inleven houdt het inderdaad op. Maar dat ligt dan meer aan de personages dan het onderwerp. Heb zelf niks met ballroom dancing, maar vind Stricktly Ballroom een hilarische film. Moest er zelf bij deze film ook even in komen de eerste keer. Maar oninteressant in beeld gebracht? Vind het juist prachtig in beeld gebracht.

Klinkt een beetje als een pacifist die rambo gaat kijken en dan maar klagen over het geweld. Bizar.

Nee hoor, kan van heel veel drama's genieten waar ik op het eerste gezicht niks mee heb, kwestie van verhaallijnen interessant in beeld brengen, goede acteerprestaties en iets met decors of belichting he? Niet ieder drama is ieder ander drama, of voor jou wel?

Vond er weinig interessants aan. Maar dat zal wel smaak zijn inderdaad. Vooral die SF episodes vond ik ronduit lelijk. Maar de rest ook niet erg opvallend of boeiend. Vooral erg repetitief, wat al eerder is gezegd door anderen.

Klopt, ik probeer die die de mijne niet zijn te mijden. Ik ben zo'n barbaar die star trek niet gezien heeft en niet eens alle star wars... heb er vroeger wat van gezien, spreekt mij geen zak aan vandaar dat ik ze niet bekijk ik klaag dan ook niet dat lichtzwaarden boring zouden zijn..