Mr. Nobody (2009)

Toen ik deze film in de cinema zag, was ik compleet weggeblazen. Ongelooflijk sterke film die nog lang blijft nazinderen. Ik zou zelfs zover gaan als hem mijn favoriete film ooit noemen. Heb hem nu drie à vier keer gezien en hij verveelt nooit. De beelden, het verhaal, de muziek, alles klopt in deze film. Een meesterwerk die iedereen gezien zou moeten hebben.

Ik weet het niet goed. Welk leven was nu het echte?

Ik zit een hele film lang puzzelstukjes in mekaar te passen, heb ik er nu van genoten of niet? Ik heb er geen idee van.

De oren en de ogen hebben genoten maar wat zegt het gevoel?

Enfin ik wil hier niet raar doen ofzo maar ik stel me die vragen echt...

Een visueel meesterwerk met een mooi verhaal, een prachtige soundtrack, goed gecast en wat schitterende scenes die bijna tot pure perfectie aanleunen. De uitwerking vind ik persoonlijk wat minder. De film is soms verwarrend en langdradig, maar de zowat perfecte scenes waar ik eerder naar verwees maken heel veel goed.

Gek genoeg is deze film een 5 waard als ik eraan terug denk, maar daalt dat cijfer als ik de film daadwerkelijk terugzie. Mijns inziens best wat scenes die verwarrend, langdradig en/of overbodig zijn waardoor ik dit visuele meesterwerk helaas niet de volle pond kan geven.

4* en het kan alleen maar hoger worden.

Wat is de rol van de keuzes die we maken? Waar zou ik staan wanneer ik één van die keuzes nu eens niet had gemaakt, of net wel, of gewoon anders? We vragen het ons dikwijls af, maar weten doen we het nooit.

Deze film toont de impact van die keuzes die we maken, en de verschillende levens die ermee gepaard zouden gaan. Gemixt met een vleugje science(-fiction) creëert deze geniale landgenoot een prachtige verassing. Het was de eerste film die ik van hem zag, maar hij weet er zich meteen mee te manifesteren.

Tijdens de film had het ik wel vaak moeilijk om de puzzelstukjes in elkaar te passen, soms loopt er nogal veel door mekaar en zijn de dingen zeer lastig te plaatsen. Maar na een nachtje denktijd kon ik het toch tot een mooi geheel puzzelen.

Niet alleen de verschillende verhaallijnen maken het een prachtig geheel, het wordt tevens bijgestaan door mooie cinematografie en een pakkend emotie-gehalte.

Sowieso eentje om te herbekijken om alles deze keer deftig op te zuigen en te plaatsen, wie weet komt er dan nog wel een sterretje bij.

Ach, het gaat er niet om een 'perfect' geheel te puzzelen (fuck puzzels; volmaakte zaken bestaat niet, het zijn dingen die je afmaakt en daarna nooit meer naar omkijkt). Het gaat hier om het gevoel.... en dat vond ik heel oprecht overkomen.

Vandaar alsnog mijn 4 sterren, voor dat gevoel dat de film inderdaad uitstraalt, desondanks ik het moeilijk had met de puzzel.

Toch ga ik graag op zoek naar die puzzelstukjes om, laat ons zeggen, er gevoelens uit te halen die dieper onder het oppervlak en zitten en die ik anders wel eens gemist zou kunnen hebben... Want je hebt gelijk als je zegt dat het om het gevoel gaat, maar daarom ge ik er ook naar op zoek denk ik

Een interessante doordachte film!

Een aanrader (ook als je niet van science fiction houdt)

Perfecte locaties! Goede personages!

Goed acteer werk! Mooi in beeld gebracht!

Mooi montage werk! etc. etc.

Toch wel een prachtig plaatje. Moet hem denk ik nog een keer zien.

Mooie film een beetje van alles en niets. Raar he?

Het idee dat het enkel en alleen afspeelt in het hoofd van een klein jongetje is uiteindelijk een interpretatie dat je zo ook kan opvatten. Maar je kunt het ook anders interpreteren als het ware van de verschillende keuzes in het leven die je al of niet maakt en daarop terug kijkt. En vooral de hartverscheurende keuze tussen het kiezen van moeder of vader met het grote vraagteken of deze keuze ook wel kan door zo'n kleine jongen. Ik neem in ieder geval het slot niet zo letterlijk. Vergeet ook de fantasie van de oude man niet.

Waardeloze film, wat een tijdverspilling, mooie beelden misschien, maar veel te simpel gemaakt naar mijn mening, meer iets voor kinderen die van beelden en kleuren houden

Ik denk dat de kinderen deze film toch niks vinden ondanks de mooie beelden en kleuren. Daar lijkt me het verhaal eerder te complex voor dan te simpel.

Deze review komt toch in the best of van het jaar?

Groot gelijk, naarmate je ouder wordt, begin je hoe langer hoe minder van beelden te houden. En ook kleuren word je na verloop van tijd beu. Zeker als filmliefhebber.

Te wazig en langdradig om het een meesterwerk te vinden, te mooi om 'm slecht te vinden

Je hebt heel de tijd het idee dat het een goede film is ... maar is het dat nou ook echt??

Kweenie prachtige camera shots .. leuk idee, maar uiteindelijk toch gewoon niet zo'n goed gevoel bij

erg aparte film wel zeker de moeite om te zien.

op sommige momenten kakte hij een beetje in maar al met al is het een zeer originele film.

Iedereen zou er wel eens denken of degene wel op de juiste manier geleefd heeft en de goede keuzes heeft gemaakt. Dat laat Mr Nobody wel op een uiterst creatieve manier zien en het gaat ook alle kanten op. Om te beginnen, het Butterfly Effect thema is hier ook wel een beetje in te vinden, maar dan alleen maar in de gedachtegang van de 120 jarige Nemo, waar het allemaal mee begint. Nemo word van begin af aan erg mooi neergezet door Jared Letho (zelfs de oude Nemo word door hem gespeeld, de jeugdige niet) en dat niet alleen: Ook is er heel veel aandacht besteed aan het toekomstige wereld waar de oude Nemo zijn laatste dagen afteld. Zowieso hou ik ook netzoveel van futuristische steden als van seks en suikergoed. Ook deze is weer stijlvol in elkaar gebouwt en is dan ook veel aandacht aanbesteed ondanks het plot juist meer op het hectische verleden van Nemo moet doelen. Die ook erg goed inelkaar en zo worden dan de fouten of de afknappers die hij gemaakt heeft in zijn gedachte weer verbeterd, van hoe zou het gegaan zijn als.... Verder is er aan de decoratie ook een hoop gedaan, soms lijkt het wel als een soort toneelstuk achtig iets trouwens. Natuurlijk ook geen Amerikaanse meuk en zoete liefdesscenes. Nee, alles is toch nog wel netjes en serieus neergezet.

Het einde is dan wel een beetje teleurstellend over dat de hele film gewoon een speelterein was in het hoofd van een kind.

Maar verder heb ik genoten van deze film. Mooi verteld en mooi gemaakt. En dat door een Belgische regiseur. Dat heb ik in Nederland nooit gezien.

4,0*

Ik vond het een erg goede film! Het verhaal daagt je uit om na te denken en te puzzelen wat nou het 'echte' leven is. Het is een aparte film, maar het geeft de vraagstukken waar iedereen wel eens over nadenkt overtuigend weer. Verder waren het mooie beelden en zie je dat over elk detail (kleur/ruimte) is nagedacht. Zeker 4,5* waard!

Off-topic verwijderd.

Als ik op dat moment dood ga ben ik precies honderd zes jaar en een paar minuten oud^^

Gouden film moet ik zeggen. Veel mooie symboliek en leuke verwijzingen naar onderzoeken en filosofie. Had en vier gegeven maar ik gooi er nog een halfje bij.

d'r zijn van die films die je hartstochtelijk kan haten,

dit is er zo 1 voor mij. Wat een hoop nep wiskunde, nep natuurkunde, nep spiritualiteit, en waanzin op een hoop.

Gooi daarbij nog een flinterdunliefdesverhaaltje met bord kartonnen karakters,

zoveel verschillende verhaallijnen die eigenlijk allemaal 't zelfde zijn, en 1 of andere waanzinnige filosofische anticlimax, waar de film toch al alleen maar uit bestond,

nep filosofie welteverstaan, dat heet met een lsd trip de werkelijkheid denken te kunnen begrijpen.

Dit is niet een film ala david lynch surrealistisch met de nodige humor en spanning. nee kitscherige over dramatische kut-sciencefiction,

't is een soort 'what the bleep' new age geouwehoer, allemaal in 1 film gestopt, en geen 1 karakter waarvan je zegt, goh die is meer dan een slecht uitgewerkt idee.

En dit alles dan zo artyfarty mogelijk opgediend,

Een film die zoveel mogelijk zware, grootste thema's aan wil snijden, op een zo onsubtiel mogelijke wijze. Harry mullisch zou 't misschien zelfs te veel van het goede zou vinden: ernstig depressieve vrouw, dito puber, mensen die naar mars willen gaan om hun overledene daar neer te gooien, engelen die een kind niet aanraken waardoor hij de toekomst ziet) en dat alles dan verbeeld met af en toe wat maquettes , en veel te felle kleuren, plus overdreven kitscherige muziek).

Harry Mulisch heeft dan nog 't voordeel dat hij goed kan schrijven. daardoor kom je bij hem nog welles leuke dialogen tegen, en een enigszins coherent plot . Niet dat ik Harry Mulisch bijzonder hoog acht, maar deze kwaliteiten heeft deze film in ieder geval ook allemaal niet.

films als the love guru, en dumb and dumber 2, dat is erg. Maargoed, ze willen tenminste niet doorgaan als hoge kunst. Dit wel,

getverdemme

je leest 't ook aan die reacties hier 'we don't exist…'
en einstein d'r bij halen om deze bizarre kak te rechtvaardigen,
'en 't was erg ingewikkeld,' 'maar ik heb 'm nu 5 x gezien en hij is geniaal,'
d'r valt helemaal niets aan deze film te snappen, behalve dat we een jongetje verschillende keuzes zien maken, en die allemaal worden uitgewerkt (da kan nie he, maar hoeww wat een leuk gegeven, en zo spiritueel ook), en we verschillende dingen zien, en dat 't uiteindelijk misschien wel allemaal in 't hoofd van 't jongetje zat, maar 't kan ook zo zijn dat de tijd ineenkrimpt, ja dat is inderdaad voer voor mislukte natuurkundigen en filosofen, die boeken willen verkopen aan geestesgestoorden, maar 't blijft gewoon een deus ex machina en lekker quasi ambigu.
Dat 't in 't hoofd van 't jongetje zat, zou wel kunnen verklaren dat 't allemaal geschreven leek te zijn door een hele matige script schrijver, maar niet dat die zo'n ontzettend waanzinnige fantasie heeft voor zijn leeftijd /spoiler]

't is alsof we lucht in een flesje doen, en 't verkopen, met een heel ingewikkeld etiket, dat over thé top is vormgegeven.
Ja hmm prachtig, lekker, he? oh ja.
nee lucht

Bevat zeker een heleboel briljante stukken en genoeg nadenkwerk, en wanneer ik weer zin heb aan de complexiteit ga ik het zeker nog een keer kijken om dingen wat beter te laten zakken en de terugkomende elementen, waar er vele van zijn, wat beter weten te plaatsen. Wel jammer dat het eind toch iets té open was in zekere zin, een vorm van geslotenheid was leuker geweest denk ik. Alhoewel ik de 'clou' dat het allemaal afspeelt als verschillende levenswegen in de de fantasie, of toekomstkennen, van een klein jongetje Een eind als bijvoorbeeld bij 'the butterfly effect' had ik leuker gevonden. Overigens had deze film daar best wat van weg, al waren er ook zeker de verschillen.

Aanrader als je een wat zwaardere film wilt kijken waarbij je veel moet nadenken om het te kunnen begrijpen, om dit uiteindelijk toch niet volledig te doen. Maar het is wel de moeite waard.

4*

naja ik vond butterfly tenminste niet zo pretentieus,

vanilla sky ben ik 't helemaal met je eens, echt zowat het makkelijkste debielste plot wat je kan verzinnen, gelardeerd in een hele hoop vaagheid die achteraf dan wel allemaal netjes wordt verklaard door een nauwelijks verhulde variant op het cliché der clichés het was allemaal een droom

deze film vind ik nog erger omdat 't ook nog eens geen keuze maakt voor een clou, maar gewoon 3 verschillende bagger verklaringen open laat, en dan maar 'denken' met z'n allen...

gooi daarbij nog al die wanstaltige nep natuurkundige hypotheses d'r aan vast, (de man om wie het draait, moest ook nog eens natuurkundige zijn ergens, zodat er allerlei versimpelde bagger en veel te vergezochte hypotheses komen (waar praktisch geen mens ongeveer in gelooft), die we dan als kijker lekker kunnen linken aan de enorme gefragmenteerde poepzooi waar we naar zitten te kijken.

Als je fantasie maakt, geef dat dan gewoon toe, in plaats van dit quasi filosofische, spirituele gedrocht.

Niks mis met een prachtig vormgegeven flesje lucht: Siervazen zijn er nu eenmaal niet voor de inhoud. Gek dat er dan wel mensen zijn die juist daar over klagen. 'Beetje dom', zou Maxima zeggen.

Reinbo schreef :

ja lachen man,

maargoed, ik vond 't overigens ook een hele lelijke over thé top arty farty fles,

en als het om de vorm ging, dan hadden ze d'r niet zoveel onnodige pietpraat bij moeten stoppen en een logica moeten suggereren, is 't niet?

Als je een film geeneens meer op 't verhaal mag beoordelen (let wel ik vind de verhalen van bijvoorbeeld david lynch wel vaak mooi en intrigerend) dan is 't einde een beetje zoek he. Tenzij de film geen verhaal heeft, dan wordt 't een andere zaak.

what you've just said is one of the most insanely idiotic things I have ever heard. At no point in your rambling, incoherent response were you even close to anything that could be considered a rational thought. Everyone in this room is now dumber for having listened to it. I award you no points, and may God have mercy on your soul.

zou Gerrit Uitdenhagen misschien zeggen