Mr. Nobody (2009)

Een plaatje van een film. Het visuele aspect is zoooo sterk in deze film. Daarnaast is het gebruik van geluid en muziek ook perfect passend bij de juiste scène's. Het verhaal vond ik in het begin niet eens moeilijk te volgen. Ik leefde me gewoon in in ieder verhaal en liet een beetje los over het hoe en waarom want ik begreep toch al dat je dat pas aan het einde te weten komt. De verhalen zijn filmpjes op zich en heel integer weergegeven. Ik vond de verhaallijn van Anna wel het mooist.

Tijdens het kijken zag ik bepaalde scène's waarbij ik in eerste instantie dacht dat deze overbodig waren. Maar als je dan even over de film nadenkt dan herken je opeens het belang van dat ene gedeelte. Bijvoorbeeld de scène waarin Nemo achter de trein aanrent en zijn veter breekt. Ik begreep de scène erna niet waarin je de veterfabrikant zijn kwalitatief uiterst slechte koopwaar ziet aanbieden bij een koper. Pas naderhand zie ik dat dat ook weer met het oorzaak / gevolg element te maken had. Er zitten genoeg van dat soort verrassingen in waar je gewoon even bij moet nadenken.

Het einde stelde me een beejte teleur. Het laatste half uur vind ik het wel erg ongeloofwaardig overkomen met de grote voet en de helicopters die stukken water uit de zee halen. Of dat de stad een decor blijkt te zijn. Ik vond het jammer dat alles zich alleen maar in het hoofd van een jongetje afspeelde. Ik vond dat toch wat te abstract.

Maar verder is het gewoon een parel van een film die je nog lang doet laten nadenken.

Heeft iemand de extended versie gezien? Is die beter of gaat daardoor de vaart eruit/is het overbodig? Meningen?

It's called a déjà vu.
- No, it's not..

Wat een film. 141 minuten concentratie en fascinatie die maar niet afzwakt. Onduidelijkheid alom, maar toch vind ik dat geen negatief punt. Ik zal toch nog eens op moeten zoeken wat de verklaring nou was voor het leven van Nemo. Normaliter is Fantasy verre van mijn genre, maar gek genoeg kon ik het hierbij zeer waarderen. Visueel ook een dik pluspunt, prachtige effecten.

Geinig.

Een moviemeter favoriet zo te zien. Logisch dit zijn van die film waar je na het kijken nog even over door kunt praten en je eigen visie op kunt hebben. Ben daar meestal ook wel van, Enter the Void, Tree of Life, grootse films die tot mijn all time favorieten behoren. Toch komt deze film daar voor mij niet.

Probleem ligt vooral dat het net niet allemaal was zoals ik het graag zie en hoor. Zaten zeker een paar mooie shots en scenes in. Knap camerawerk zonder meer. Maar het leek allemaal maar willekeurig ingezet. Een knap shot met de spiegel en er daardoorheen gaan en dan weer verder lopen is erg knap. Maar het gebeurde in een vrij saaie scene verder. Soundtrack had een beetje hetzelfde probleem. Allemaal leuke nummers maar het voelde niet per se alsof die muziek ook echt erbij hoorde. Je had net zo goed andere nummers kunnen gebruiken. Bij de Tree of Life was de keus voor Lacrimosa fantastisch. Perfecte nummer paste perfect bij de beelden. Hier had ik dat niet.

De film is zeker niet slecht. Maar ook zo een die goed moet vallen en als die dat niet helemaal doet het ook nooit meer die geniale film wordt.

3 sterren.

Gister herzien en ik ga hem toch iets verhogen, van 3,5 naar 4,0. Niet eens omdat ik hem dit keer veel beter vond, want soms blijft het iets té onoverzichtelijk en een beetje rommeltje, maar omdat ik nu ineens realiseerde dat ik (onbewust) best nog veel over deze film heb nagedacht. Heeft toch wel iets losgemaakt.

Niet dat ik denk dat dit wel eens werkelijkheid zou kunnen worden of dat soort crap, maar er zaten gewoon ijzersterke stukjes in en visueel/muzikaal blijft het een pareltje....

Wel vond ik het wat irritant dat veel stukjes telkens herhaald werden, sommige zelfs wel 4 x. Dan denk je 'ja nu weet ik het wel'. Maar ach, het is geen groot obstakel.

Mooie film waarvan de speelduur echt voorbij vliegt.

Visueel en muzikaal een prachtige film. Alleen hou ik niet zo van abstracte films. Een film moet voor mij een sterk verhaal hebben. Deze film heeft één uitgangspunt, en dat is het. (Dat is daarom niet negatief, maar ik hou er gewoon niet van). Ik vond hem ook te lang(dradig), een half uur minder was beter geweest.

Zeer indrukwekkende film met een meer dan uitstekende cast. Van begin tot het eind was dit een achtbaanrit die me op het puntje van mijn stoel wist te houden. Vooral de verhaallijn tussen Kruger en Leto vond ik erg mooi gedaan.

Verder waren de beelden en muziek voortreffelijk en zat het scenario uitstekend inelkaar. Dit is een film die ik nog een aantal keren ga bewonderen. Het was een complexe film die uiteindelijk alleen maar draait om eenvoud. Werkelijk indrukwekkend.

Zeer goed.

errrrrrrrrrrrrrug lang en geen boeiend verhaal, mooie beelden en cast, maar dat is niet altijd genoeg.

Heel mooi visueel en qua muziek samen bijeengebracht, heel artistiek in mijn ogen. Verhaallijn is ook intrigerend. De scene's met de 16 jarige Nemo en Anna vond ik het meest interessant.

Práchtig (audio)visueel ''sprookje'', echt een topper.
Vooral het eerste deel vond ik zeer sterk, waarbij de fantasy-achtige kant van de film goed in beeld word gebracht. Later in de film vinden meer wat belangrijke dialogen plaats die zo af en toe herhaald worden. Ik ergerde me hier niet aan, want dit versterkt de verhaallijn op de meeste plaatsen. Filmpje is ook helemaal niks voor de gemiddelde ADHD puber die nog geen 5 minuten op zijn plaats kan blijven zitten. Zeer interessante theorieën komen aan bod zoals ; Wanneer iemand aan de andere kant van de wereld water aan de kook brengt - kán dat voor iemand anders bepalend zijn. En daar geloof ik ook echt in. Het word allemaal prachtig in beeld gebracht. Herinner me ook niet dat er plotholes in het script zitten, dus de film is netjes afgewerkt.
Voor nu een 8, maar na herziening kan dit wel op een 9 uitlopen.
Zeer goed!

4 *

topfilm met veel diepgang en meesterlijk camerawerk...................

Je moet deze film vaker bekijken..........

5 sterren

Film ziet er goed uit maar is net te ingewikkeld gemaakt dan het verhaal eigenlijk is. Of misschien houd ik niet van dit soort films.

Verbluffend ! Gewoon 141 minuten kijkplezier

Het verhaal lijkt ingewikkeld door al die zogenaamde flashbacks ( verschillende keuzes die Nemo kan/moet maken in zijn leven en de ontgoochelingen ) en door zijn eigen fantasie, maar uiteindelijk is het grootste gedeelte van de plot en de kern van het verhaal best te volgen.

De plot is zonder meer boeiend te noemen. Een Wauw-gevoel !

Daarbij een heerlijke soundtrack en schitterende beelden die de kijker een verpletterende indruk geven. Magnifiek. 9/10

Weggeblazen door de scenè dat Anna & Nemo een joint roken met Where is My Mind van Pixies.. Grandioos!! Uberhaupt een maar wat gave film die ik wel heel snel een 2e keer ga kijken. Denk dat dan pas echt alles op haar plaats valt en het wellicht wel de volle score kan krijgen. En wat is Juno Temple een hemelse meid.

4,5*

Tsja toch wel een beetje een tegenvaller. Door de hoge score hier de film aangeschaft. Het is veel poeha met allerlei tijdslijnen en ingewikkeld gedoe. Maar als je er even over nadenkt heeft het niet echt veel om het lijf. Ja als je andere keuzes maakt in het leven verloopt het leven anders. Duhu! Als je het mij vraagt gewoon weer een butterfly effect rip-off. Dat neemt niet weg dat er redelijk goed geacteerd word en bepaalde stukken best plezierig zijn om naar te kijken. Maar niet genoeg voor een hoog cijfer.

Euh... net of the Butterfly Effect origineel was...

Dit is het vreemdste, waanzinnigste, meest vergezochte, uitmiddelpuntigste, origineelste, bizarste, geniaalste dat ik ooit gezien heb.

Door omstandigheden ben ik deze film van mijn favoriete regisseur niet in de cinema kunnen gaan zien (ze hebben 'm ook maar twee weken gedraaid, was een serieuze flop). Maar nu heb ik eindelijk de dvd bemachtig en loop nog steeds compleet weggeblazen rond van de verpletterende kijkbeurt gisteren.

Jaco Van Dormael is geen gewone filmmaker. Dat bewees hij al met Toto le Héros en Le Huitième Jour. Maar met Mr. Nobody gaat hij nog een grote stap verder. Het verhaal uitleggen is zinloos. Je moet gewoon weten dat het zeer ingewikkeld overkomt, maar het eigenlijk niet is. Alles zit zo ingenieus in elkaar, maar is perfect begrijpbaar. De hersenkronkels van Jaco zijn op zich onnavolgbaar, maar als je er een dieper over nadenkt, zijn ze eigenlijk heel gewoon. Wie heeft er nog nooit gedacht 'wat zou er nu gebeurd zijn als ik toen dat had gedaan in plaats van dat...' Het verhaal dat uit die redenering voortvloeit, is ongezien geniaal.

Ooit las ik een boek over de Belgische film waarin de auteur probeert de achterhalen wat er nu precies zo Belgisch is aan de Belgische film. Hij kwam bij het volgende: de alledaagse, herkenbare situaties, waar er toch net iets méér aanwezig is, iets magisch-realistisch. En vooral het anekdotische: elke Belgische film is bijeengebricoleerd uit allerlei kleine anekdotes. Mr. Nobody mag dan wel een internationale coproductie zijn en gefilmd in Canada, Duitsland en Engeland, toch is het verhaal door en door Belgisch, vol magisch-realistische anekdotes die een wonderlijk, sprankelend geheel vormen.

Het wonderbaarlijke toekomstbeeld. De overdonderend prachtige beelden (die futuristische stad! De planeet Mars!). De visuele flair. De personages, die zo menselijk zijn, waar je zo mee kan meeleven (vooral Nemo dan). Het feilloze script. De humor ('Er gebeurde van de hele dag helemaal niets... Zoals in een Franse film.'). De voortreffelijke acteerprestaties van Leto, Polley, Kruger, Ifans en vele anderen. De muziek van Buddy Holly, Erik Satie, Wallace Collection, Nena, the Eurythmics, the Chordettes en Pixies, die zo perfect bij de scènes past, plus de prachtige score van Pierre Van Dormael. Dit is voor mij gewoonweg de ultieme film. Laat je niet tegenhouden door de azijnpissers die deze film afkraken: dit is een meesterwerk van de zevende kunst. Visueel vergelijkbaar met 2001: A Space Odyssey, inhoudelijk vele lichtjaren beter.

Ik had deze al een tijd liggen om te kijken, maar het kwam er maar niet van. Langs de ene kant trok Mr Nobody me wel aan, anderzijds zat ik met de zwartgallige stijl van de gebroeders d'Ardenne in gedachten. Ik had vroeger nochtans genoten van Le Huitième Jour (tijd voor een herziening trouwens) en Toto le héros ligt ook nog te wachten op een kijkbeurt. De film bezorgde me oorspronkelijk verkeerde verwachtingen. De vergelijking met Butterfly Effect (verschrikkelijke film) en filosofisch gedoe zoals in 2001: a space odyssey (nog erger). Maar dat werd het gelukkig niet.

Van Dormael schept een wereld waarin je eigenlijk jezelf als kijker constant afvraagt wat nu werkelijkheid is en wat niet. Terwijl die vraag stilaan overgaat in 'wat als' en 'hoe had het anders kunnen uitdraaien' zonder zwaar gewichtig uit de hoek te komen. Niet alleen het verhaal, maar vooral de combinatie van creatieve regie, prachtige montage, bewust gekozen camerabeelden en meeslepende/bijpassende muziek.

De film zal niet meteen mijn favoriet worden, daarvoor mis het dat ietsje opbouw naar het einde toe. Maar het is toch genieten en qua creativiteit is dit film met de grote F. Een aanrader!

Toch wel een tegenvallende film voor mij, visueel is Mr Nobody natuurlijk een genoegen om naar te kijken maar het verhaal was soms wat te druk en te chaotisch.
De velen verhaal lijnen, waar bij de 1 boeiender is dan de ander is een leuk gegeven maar bij Mr Nobody ging het me zeker de laatste 3 kwartier steeds meer tegen staan.

Het einde was teleurstellend, het idee dat het enkel en alleen afspeelt in het hoofd van een klein jongetje was wel erg makkelijk gevonden

De positieve kanten waren zeker de muziek die bij iedere scene wel een meerwaarde gaf, natuurlijk de goed gekozen cast en de originele manier van beelden die in elkaar overgingen.

Visueel en op acteer vlak is Mr Nobody zeker een boeiende en mooie film, maar de verhaal lijnen doen zich groter voor als dat het uiteindelijk is.

Snap trouwens die 141 minuten niet? mijn blu-ray versie is zeker 150 minuten?

3*

Een entropische film!

Een beetje eencombi van de films the notebook, en de butterfly effect.

Aparte film.

Met zo'n combinatie maak je geen vrienden denk ik.

Waar zie je dat staan dan?

Je hebt het over een Butterfly Effect rip-off. Onzin.

Zie ook niet zo snel de vergelijking inderdaad? het idee is misschien in de zelfde richting maar de uitwerking is niet te vergelijken.

Zeer knappe film! Er zaten veel hypothetische en filosofische elementen in. Zo herkende ik de grot van Plato: "Is alles wat we waarnemen wel echt of zien we gewoon de schaduwen?" Het butterfly-effect wordt heel mooi in beeld gebracht. De braziliaan die zijn eten kookt en de waterdamp die neerkomt op zijn papiertje met het telefoonnr. op van zijn geliefde. Wat ik ook geniaal bedacht vond, was het terugdraaien van de tijd. Onze tijd gaat voorruit en gaat mee met het uitdijende heelal, maar als we terug naar de big crunch gaan, dan gaat de tijd terug achterruit. De naam Nobody lijkt mij ook een knipoog naar de westerns van Leone.

Visueel is deze film ontzettend sterk. Fantastische muziek. Vooral het liedje 'daydream' van de Wallace collections is me bijgebleven. De cast is goed gekozen. Bij de overbrugging tussen de verschillende leeftijden werden goed op elkaar lijkende acteurs gekozen en dat geeft extra geloofwaardigheid en deze nogal van de hak-op-de-tak springende film.

De film is nogal choatisch. Je moet er echt je gedachten bijhouden. Ik denk dat je deze film ook meerdere keren moet zien, want in het begin van de film worden waarschijnlijk al elementen weergegeven die je wat later vergeet omdat je je echt moet focussen op wat je ziet. Het is daarom handig om deze film eens op DVD te bekijken zodat je af en toe kan terugspoelen.

Onlangs had ik Toto Les Heros gezien en een moraal wat ik in deze films veel terugvind is dat je geen kansen moet laten liggen en dat je moet genieten van het leven. De tijd gaat altijd voorruit en kan niet meer teruggedraaid worden. Live the life, carpe diem!

Topfilm! echt een waar meesterwerk. De extended versie is zeker de moeite waard. een echte aanrader!!!!!!!!!!

Ik zeg idd dat het een ripp-off is maar niet dat de butterfly effect origineel is. Prima dat je dat onzin vind, ik echter niet. Misschien is ripp-off een iets te groot woord, maar ik hou het bij een almost-ripp-off dan. Het gaat in beide gevallen over dat een bepaalde gebeurtenis/ keuze de loop van een leven(s)totaal kan veranderen. Tuurlijk is het anders uitgewerkt, zo wel heel erg zijn als de uitwerking ook nog hetzelfde zou zijn. Maar voor mijn beleving zijn dit soort levensbeschouwende films alleen interssant als er nieuwe inzichten worden aangereikt die ik nooit eerder gezien heb. In mijn ogen is dit niet het geval. Begrijp verder ook niet zo goed wat hier zo'n onzin aan is. Maar je ziet wel vaker dat mensen die een film goed vinden geen kritiek kunnen verdragen op een film waar ze zelf enthousiast over zijn..

Ja, dat zal het zijn.

Butterfly Effect gelukkig nog een paar dagen geleden op tv gezien, snap wel dat het commentaar is dat deze film daarop lijkt. Er zijn ook hele duidelijke aanwijzing voor het butterfly effect zelf. Maar de film Butterfly Effect vind ik veel minder dan Mr. Nobody. Die film gaat toch vooral over hoe een jongen de controle wilt krijgen op zijn leven door telkens wat te veranderen in zijn verleden. Deze film kijkt juist meer vooruit en vind hem visueel ook tien keer sterken en misschien oa daardoor komt hij me ook veel opbeurender over.

Genoeg over de vergelijking van deze twee films. Mr. Nobody fascineerde me ontzettend en hoewel er niks nieuws werd verteld blijven dit soort filosofische films over het leven me erg boeien. De film wilt in een keer ontzettend veel vertellen, over de the big crunch, waarom we verliefd worden (geuren of fysieke uiterlijk?), onze instinctieve angsten, tijd of wat ervoor de de big bang was... Door hiervoor documentaire-achtige shows die Nemo zelf presenteert, te gebruiken werkt het wel goed. Het word zo helder uitgelegd in de film zonder de film echt te verstoren. Stiekem waren dit soort stukjes wel mijn favoriet. Maar de hele film is gewoon erg mooi om te zien. Daarom een dikke vijf sterren.

Ik ga hem snel herzien, want heb vast nog wat dingen gemist in het begin en in de loop van de film. Ik was eigenlijk al ontzettend moe toen ik deze film opzette. Het is best een zware film dan, maar gelukkig geen zwaarmoedige film.