Boogie Nights (1997)

Ik heb er niet zo van genoten als van Magnolia, deze film over de mens in de porno-industrie, ondanks het goede acteren, de humor en de dramatische momenten.

Eergister na lange tijd dan eindelijk weer kunnen zien en is was opnieuw weer helemaal overdonderd. Wat een geniale film is dit toch zeg, ik zag hem al zeker vijf keer eerder maar hij lijkt iedere keer dat je hem herziet beter te worden, eigenlijk is er geen enkel minpuntje te noemen aan de film. Het simpele rise and fall verhaaltje dat zich afspeelt in de pornoindustrie van eind jaren 70 begin jaren 80 lijkt opzicht niet zo bijzonder te zijn maar de uitwerking van de personages, de prachtige meeslepende lange shots, de diepgang, de veel aangrijpende scenes, de humor (ironie), de geniale acteerprestaties van de gehele (sterren) cast en natuurlijk de strakke regie van Anderson zorgen ervoor dat je ruim 2,5 uur aan je scherm gekluisterd zit en helemaal opgezogen wordt in het verhaal. Veel meer kan ik er verder eigenlijk niet over zeggen omdat ik enkel bang zou zou dat ik de film hiermee tekort zou doen. Pleur dan ook gelijk lekker een halfje op die 4,5 die ik eerder gaf want de film verdiend het dubbel en dwars.

5 sterren dus.

Eindelijk....

En nu een top tien samenstellen waar deze film bovenaan de lijst pronkt?

Misschien ooit.

Dankzij Dogie_Hogan die met credit betaald heeft bij play.com is de dvd nu onderweg.. omdat het import is kan hetwel tijdje duren.. maar 1 ding is zeker.. als de film binnen is zet ik deze gelijk op! ben er heel erg benieuwd naar geworden

Ook ik was lang naar deze film op zoek. toen ik hem op marktplaats voor een prikkie( 4 euro ) kocht was ik zeer blij en heb hem meteen dezelfde dag nog gekeken.

Al mijn verwachtingen werden waargemaakt en meer. Wat een topfilm is dit zeg hij blijft de lange 152 minuten boeiend. de acteerprestaties, de montagetrucjes, de rise and fall en natuurlijk de Soundtrack maken deze film tot een meesterwerk.

Hij kwam qua stijl en gevoel bij mij een beetje over als Goodfellas maar dan van de porno industrie.

een dikke 4.5* en gaat welicht in de toekomst nog een plaatsje in mijn top 10 bemachtigen.

GIsteren is de dvd aangekomen binnenkort maar eens bekijken

Zeer aparte film ervaring.. geeft een realistisch beeld over de porno-industrie.. acteren was van een hoog niveau(had ook niet anders verwacht met Mark Walhberg in de hoofdrol) het verhaal weet de volle speelduur boeiend te blijven.. en sommige porno scenens zijn best wel erg erotisch in beeld gebracht!

net geen 5 sterren.. kwam meer door het einde.. ging naarmij gevoel toch net even iets tesnel.. maar 4,5 verdiend deze film zeker.. koste even moeite de film te vinden maar deze film was dat zeker waard !

Ik dacht overgens dat ik de ultieme dvd uitgave had, hebben ze gewoon dat kruis shot op het einde en de scene waar Heather Graham zich volledig uitkleed in het huis van Reynolds eruit geknipt , zelfs die keer dat ik hem op tv zag zaten die shots erin. Dvd is volgens mij gewoon een of andere vage bootleg, had ik kunnen weten aangezien er maar een schijf inzit inplaats van de twee die erin horen te zitten.

JIj hebt Boogie Nights gewoon in holland gekocht toch? die import die ikheb van play is volgends mijwel helemaal compleet..

Nee een import, ik heb mijn dvd via marktplaats gekocht aangezien ik hem nergens anders kon vinden, de cover is met het plaatje bij mijn avater. Hier de dvd, de tweede,

http://www.dvdbeaver.com/film/DVDCompare5/boogienights.htm

Koreaanse uitgave inplaats van de amerikaanse, maar ook daar horen extra's op te staan, volgens deze site.

Korea is een land met altijd een klein risico op censuur. Volkomen naakte scenes en geslachtsdelen zijn in Korea taboe. Zeker dat laatste geldt trouwens voor de meeste Aziatische landen, inclusief Japan.

Na jaren weer eens gezien en ik blijf toch steken op een krappe 3,5*.

Juist bij herziening valt me op hoe karikaturaal de personages in deze film zijn. Het nadeel daarvan is dat de personages op geen enkel moment menselijk worden voor me en dat daardoor het drama en de emotie geen enkele kracht hebben. Retro-stijltje is leuk, muziek is leuk, humor is regelmatig leuk maar ik heb me gestoord aan 't krachteloze drama, de wat voorspelbare plotontwikkelingen (vooral naar het einde toe) en het gebrek aan uitdieping van de personages. 3,5* Doe mij maar Magnolia

Laatste keer dat ik deze film gezien had was in de bios (10 jaar geleden dus) met mijn toenmalige vriendinnetje. Die vond het toen nogal vreemd om naar een film te gaan over een pornoster

Afgelopen week weer eens herzien op een verloren avond. Was trouwens vergeten dat ie zo lang duurde zeg en dat het eigenlijk helemaal geen geschikte film is om half elf 's avonds op een doordeweekse dag te bekijken...

Boogie Nights blijkt toch weer iets beter dan ik gedacht had. Het blijft een wat merkwaardige mix van een soort Goodfellas, Saturdaynight Fever en Deepthroat. Alhoewel ik me wel een beetje kan vinden in de kritiek van Ramon K hierboven doe ik er na herziening juist een halfje bij!

Ja de personages zijn meer een karikatuur, een typetje dan dat het echte karakters zijn maar... Het zijn dan wel hele leuke en sterke typetjes. Vooral het triootje van Whalberg, Reynolds en Moore kan mij wel bekoren. De rol van Dirk Diggler vind ik zelfs erg sterk gedaan. Knap dat PT Anderson zijn "typetjes" toch een bepaalde diepte kan meegeven.

Maar het leukste van de film vind ik toch wel de vele prachtige, zwierige lange scènes. De hele film lijkt te swingen als een discotheek in het weekend. Het wordt ook prima begeleid door prettige en toepasselijk gekozen muziek afkomstig uit de juiste decennia. Erg mooi gefilmd ook met veel oog voor detail en grappige subtiele veranderingen die de film van de jaren '70 langzaam in de jaren '80 brengen.

Aangename humor ook en uiteindelijk eindigt het allemaal in de enige mogelijke en logische climax

4*

The bigger the legend...

Boogie Nights gaat schaamteloos over het enige dat nooit taboe-bestendig zal worden: sex. Iets waar in films meestal juist ontzettend schunnig over gedaan wordt, of juist helemaal niet om nogal genant interessant te doen: in beide gevallen helemaal fout. Sex als onderwerp werkt voor mij dan ook zelden in een film, aldaar mijn wantrouwen voor Boogie Nights.

Maar P.T. Anderson had al bewezen tot wonderen in staat te zijn, en ik verwachtte dan ook niets minder dan dat voor Boogie Nights.
Mijn angst leek desondanks aanvankelijk gegrond. Niet omdat Boogie Nights te schunnig of te interessant is, maar juist omdat Boogie Nights gewoon de porno-industrie waarheidsgetrouw laat zien. En de geschetste porno-wereld is werkelijk absurd. Het zal wel realistisch zijn, maar de karakters zijn zo moraalloos als ik weet niet wat en handelen dan ook niet zoals ik zou handelen, verwachten dingen van elkaar die je niet vaak tegenkomt en zijn tegelijk zo ... warm. Bijna schattig. Maar ik had zo mijn twijfels. Het sprak me niet meteen aan.

Gelukkig weet Anderson zijn stempel erop te drukken. Er gebeurt niet zo heel veel tot aan pakweg 1980, maar er heerst een sfeer, er borrelt een postkoets aan verborgen lusten en er gaan dingen in de personages om die ongekend zijn. In rap en toch rustig tempo (vraag mij ook niet hoe het kan, Magnolia had er nog meer last van) komen we in de dartelende foute pornowereld terecht, waarin niets ons vreemd is en alles kan en mag. Welkom! Technisch knappe maar ook sfeerbepalende shots vangen het lome klimaat en de nergens echt uitzonderlijke maar wel heerlijk vrolijke muziek laat de happy-happy-joy mentaliteit volledig tot zijn recht komen. Vreselijk knap, een ander dan Anderson zie ik het niet doen.

Toch bleef het me steken dat er als verhaal weinig wordt gedaan, dat veel karakters toch tamelijk plat en weird zijn en dat we die oh zo grote lul van Dirk in tegenstelling tot zo'n beetje alles juist níet te zien kregen.

The harder they fall...

Anderson beseft natuurlijk maar al te goed dat dit nooit kan blijven doorgaan. De flamboyante stijl blijft, het tempo ook, maar de dood van William H. Macy's karakters brengt een keerpunt teweeg. Mensen houden een dergelijk leven nooit of te nimmer vol. Anderson laat subtiel scheurtjes zien, drijft ze door, en laat uiteindelijk ieder karakter compleet flippen. En meer drugs tot zich nemen. Briljant geacteerd, maar helaas nog steeds geen echte karakterontwikkelingen. Deze schattige karakters worden geconfronteerd met ontroerende en afschuwelijke situaties, tot in de puntjes uitgewerkt en nog steeds het Anderson-stempel dragend, maar ... dat is het ook wel. Schokkend, zielig, maar de echte emotie? Non. Klap, boem, auw. Maar wat dan?

Dan krijgen we nog een extreem spannende scène, misschien wel de beste uit de film, waarna de personages hun leven weer op de rails proberen te krijgen. Het bizarre is dat dat ook nog goed lukt, voor nu dan. En het echte einde? Nou, het laatste shot had ik nooit verwacht, rekent definitief af met het idee dat Boogie Nights een standaard Hollywood-verhaal betreft en is in retrospectief geniaal.

Maar ook toen nog vond ik het maar niks dat er als verhaal zo weinig gebeurt. Het is gewoon rise-fall met Anderson-saus, maar geen vuurwerk. Nee, doe mij maar Magnolia. Ook al was de film wel indrukwekkend en spookt hij nog door mijn gedachten.

3,5*

http://www.youtube.com/watch?v=adaYUM5wl7c

Lang geleden gezien op school, herinner mij er weliswaar niks van en dus daarom stem ik niet, weet misschien een scene en dat was in een huis op een heuvel, alleen omdat Mark Wahlberg daarin voorkwam en het in de jaren stillekes was (kapsels).

Ga wel eens een keer terug oppakken

Eindelijk gezien na een tijd en was enorm verrast, Wahlberg acteert zoals nog vroeger, met zijn stoere look en 'onnodige karate" stijl maar de rest maakt alles goed.

Soundtrack zit perfect in mekaar,de hele verhaallijn is perfect gebalanceerd en laat ook tonen hoe de porno industrie in mekaar zat in de laten jaren 70 en begin 80.

Super film, enorm verrast maar nogal cliché verhaal, up en down en dan terug aan de top,nogal cliché,maar al bij al een super film.

Op een of andere manier altijd genegeerd omdat ik dacht dat ik wel wist wat dit zou worden, of omdat ik steeds dacht dat het Jackie Brown was en toen bleken het twee verschillende films te zijn. The rise and fall van een stelletje ongeregeld in de 70s en vroege 80s, waarbij de rise beter is dan de fall. De vrijheid die ons clubje geniet in de wereld van de pornografie trekt het beste uit Anderson die zijn best doet de losgeslagenheid in beeld te brengen met dito camerabewegingen, hetgeen leidt tot sprankelende, virtuoze scenes. Tel daarbij op een topcast (favorieten te over: Julianna Moore, John C. Reilly, en Seymour Hoffman in topvorm), en je zit aan de top van wat Hollywood in de laatste 20 jaar aan comedies heeft afgeleverd. Anderson zit hier behoorlijk op Tarantino-gebied, maar verschilt significant in zijn drang de menselijke maat niet uit het oog te verliezen. Minder cool voor de cool zeg maar. Dat gezegd, de dowfall van ons stelletje is wat plichtmatiger en de manier waarop men zich ingraaft in een zandbak coke hebben we wel vaker gezien. Maar ook daar zitten genoeg memorabele scenes. Het drietal dat een pak bakmeel probeert te slijten als coke bij een gangster, waar een Aziatische jongen door huis slentert en steeds rotjes afsteekt: Verzin het maar.

Te ambitieuze film van Anderson. Weliswaar vermakelijk, maar twee en een half uur voor zo'n dun verhaaltje is echt te veel, veel te veel. Ik had verder het idee dat hij erg probeerde de stijl van Altman te kopieren, zonder dat dit verder veel bijdraagt aan het verhaal. In Magnolia lukte dat beter. De laatste 45 minuten wordt de film wat grimmiger en dat was ook wel nodig, ik vond dat ook het sterkste deel van de film. Daarvoor is het allemaal iets te luchtig, zonder echt grappig te zijn.

Je dacht dat je een komedie aan het kijken was?

Sorry maar wat is dat nu voor een nutteloze reactie? Hij zegt gewoon dat hij het lichtvoetige maar ongrappige toontje niet zo kon waarderen.

Nutteloze reactie?

Uit zijn recensie blijkt dat hij luchtig automatisch associeert met iets dat grappig moet zijn, terwijl dat een foute aanname is, aangezien dit niet altijd het geval is.

Ik heb het idee dat men Boogie Nights vanuit een verkeerd perspectief met Magnolia vergelijkt. Als je eerst Magnolia hebt gezien , heb je vaak (te) hoge verwachtingen en en dan valt soms BN iets tegen. Terwijl ik juist eerst BN zag, en BN dan ook veel meer kan waarderen en juist Magnolia bij vlagen veel briljanter, maar uiteindelijk te ongebalanceerd vindt. BN RuleZ!

De film probeert duidelijk wel grappig te zijn, maar ik vond het niet altijd grappig, met name de wat flauwe bijrollen.

Klasse-film met een onverwachte maar weergaloos gluiperige rol van Burt Reynolds. Julianne Moore is zoals altijd uitmuntend. De film geeft mijns inziens een uitstekend beeld over de seksindustrie in de jaren zeventig. Hilarisch bij momenten maar vooral toch ook gewoon triest. Leuk en bewonderenswaardig dat Nina Hartley haar medewerking heeft verleend aan deze film.