Boogie Nights (1997)

Twijfel geen moment en ga de film zien zou ik zeggen Die editie is echt mooi trouwens. Dat is toch de 2 disc S.E.?

Maar Harm heb de film al zes keer gezien

Mijn dvd is een koreaanse editie dus geen twee disc maar een.

Wat een fantastische regisseur is Paul Thomas Anderson. Er zijn niet veel regisseurs die een film met een lengte als deze, constant boeiend weet te houden. De film is als het ware dichtgeplamuurd met de muziek. Vaak werkt dat niet, hier werkt het wel heel goed. Verder toch schrijnend om te zien hoe de adult-industrie verandert en Horner in feite zijn ziel verkoopt.

Vakwerk. 4*

Oké dan Hoop dat ik hem ook nog zo mooi vind na zovaak kijken, wat ik wel verwacht eerlijk gezegd. Die hoes van jouw dvd is wel gaaf overigens

Hij is zeker gaaf vandaar ook de foto bij mijn avatar.

Ik heb mijn dvd overgens van marktplaats.....

Prachtige film met een aanzienlijk deel van de magnolia crew, eigenlijk is het andersom omdat magnolia natuurlijk na deze film kwam.

De regie is schitterend, elke scene is een goede scene, er zitten geen zwakke momenten in de film.

Ik kan niet precies bewoorden wat er nou zou goed is aan de regisseur maar ik kreeg ongeveer hetzelfde gevoel als 'Magnolia', elke scene is pakkend, vol sfeer en emotie.

De scenes die met een schijnbaar willekeurig gesprek beginnen tussen 2 (on)bekenden zijn ook briljant, zo natuurlijk en zo herkenbaar, van dat coke-gelul waar je nuchter hoofdpijn van zou krijgen.

De acteurs zijn stuk voor stuk goed maar dat kun je ook verwachten met dit soort acteerkanonnen.

Seymour Hoffman speelde trouwens ook weer een prachtig en lachwekkend typetje.

Over lachwekkend gesproken, de hele scene met dat Chinese mannetje die rotjes in dat (drugs)huis zit af te steken was naar mijn mening het hoogtepunt van de film, ik lach echt in een deuk om de opmerking van zijn baas die een verklaring gaf waarom hij dit deed en dat het mannetje zit nergens wat van aantrok en gewoon doorging met rotjes afsteken.

Ik ben zeer benieuwd naar Paul Thomas Anderson zijn nieuwste film 'There will be Blood'.

Zo zie je nooit een film met Alfred Molina en zo zie je er 3 in een week. En hier is hij een van de vele en vele hoogtepunten van deze film.

Dit is de tweede film van Anderson die ik zie, na Magnolia, en ik kan niet anders concluderen dan dat het waarschijnlijk het grootste genie is van deze generatie filmmakers. Net als Magnolia voelt Boogie Nights aan als een film die bijna onmogelijk te maken is. De manier waarop acteerwerk, muziek, camerawerk, montage en een sterk script in elkaar vloeien is ijzersterk en ik kan geen andere regisseur indenken die een verhaal als deze op zo'n manier aangepakt zou hebben. Het resusltaat mag er zijn, want net als Magnolia is dit een film die mij helemaal meesleurde in de wereld van de film. Op een manier waarop weinig andere films dat kunnen.

Het begint allemaal heerlijk relaxed, maar zodra in de tweede helft het fall-gedeelte begint wordt het allemaal heel heftig. Wellicht is het wel de best uitgewerkte fall ooit in een film. Anderson levert klap naar klap en geeft de kijker geen tijd om ze goed te incasseren voordat de volgende klap alweer komt. Daardoor wordt Boogie Nights een overrompelende emotionele tour-de-force die zich bijna kan meten met Magnolia. Hij dankt ook veel aan zijn cast, die hun rollen weer stuk voor stuk fantastisch vervullen. Zelfs acteurs die gewoonlijk niet zo sterk zijn laten zich hier van hun beste kant zien. En de kleine rollen (zoals Philip Seymour Hoffman, die maar weinig hoeft te doen) doen hier zelfs niet onder aan de belangrijke rollen. Daarnaast veroordeelt Anderdon zijn personages niet, wat ze ook doen en hoe ver ze gaan. Hij lijkt altijd begrip voor ze te hebben, waardoor wij als kijker dat ook doen. En niemand hier voelt als een karikatuur aan. Het lijken allemaal echte mensen.

Qua beelden en muziek is het ook hier weer genieten. Veel lekker lange shots vol beweging die de film zijn swingende karakter verlenen.

Het is overigens niet zo dat deze film perfect is. Sommige zijverhaallijntjes blijven beperkt en daarvan zou ik meer willen zien, want ze boeiden me allemaal evenveel. Ergens had ik ook het gevoel dat Anderson er nog een veel langere film van had willen maken en dat had ik zeker niet erg gevonden. Het einde was het andere probleem. Ik vond het raar dat na die hele zware val uiteindelijk alles toch weer goed komt voor de meeste personages, of op zijn minst redelijk goed. Dat bezoek aan Alfred Molina dat eindigt in moord lijkt uiteindelijk geen echte invloed op Dirk Diggler's verdere leven te hebben en hij komt er mee weg. Het einde lijkt dus niet in het structuur van de film te passen. Maar wellicht komt dat wel door Anderson's sympathie voor zijn personages. Alsof hij ze niet wil zien lijden.

Maar eigenlijk telt dit voor mij nauwelijks als kritiek. In het topic van There Will Be Blood zei Starbright Boy dat hij Anderson zo waardeerde om zijn schaamteloze ambitie. En daar kan ik alleen maar in mee gaan. Wat Anderson hier doet zou iedere andere regisseur zich waarschijnlijk nooit in zijn hoofd halen en het resultaat is groter dan grootst. Voeg daaraan toe dat Anderson nog maar een beginnend regisseur was hier en ik kan hem alleen maar meer prijzen om zijn lef. Dat hij kleine steekjes laat vallen is verre van een schande. Het enige nadeel is wellicht dat de film me bij herziening iets minder zal overdonderen bij de fall omdat ik weet dat het allemaal relatief goed komt. Maar dat zien we later wel weer. Ik moet verder ook toegeven dat er geen zwak moment in de hele film zit. Het einde past dan wellicht niet helemaal naar mijn gevoel, maar het is wel weer geweldig uitgevoerd.

4,5* Een mijlpaal in de filmgeschiedenis.

100% zeker!

De film blijft ook bijzonder veel door mijn hoofd spoken. Het grootste nadeel van het kijken van veel films is dat films je steeds minder makkelijk kunnen verrassen (wat niet per se tot lagere waardering hoeft te lijken). Daarom is het extra leuk om in Boogie Nights een film te vinden die bijna constant verrast. Ik zit toch te denken aan 5 sterren, ondanks die paar minpunten. Wie weet, wie weet.

Ik heb de film gisteren nog een keer bekeken en wat speelt Reilly toch fantastisch als Reed Rodchild. Ongetwijfeld één van de schitterendste personages ooit in een film. Sommige momenten heb ik echt enorm moeten lachen, bijvoorbeeld bij de record company

Record Producer: That's not an MP, that's a YP, your problem. Come up with the money, or forget it.

Reed Rothchild: Okay, now you're talking above my head. I don't know all of this industry jargon, YP, MP

of bij z'n eerste ontmoeting met Dirk

Jack: He Reed, I want you to meet, the new boy on the street, Eddie Adams

Reed:So, you live on the street?

Dirk: No

Reed:Oh, I thought Jack just said you did?

En natuurlijk is er ook nog het erg toffe rolletje van PS Hoffman, een fantastische Reynolds, een coole Cheadle,..

Ook echt schitterende muziek. Ik weet eigenlijk niet waarom ik hem maar een 4* geef. Ik denk dat ik hem binnenkort gewoon nog een keer kijk

Je hebt echt helemaal gelijk, Boogie Nights blijft verassen maar ik denk niet dat ik hem ooit 5 sterren zal geven, er ontbreekt gewoon nog iets, een zekere finishing toutch om het zo te zeggen, 2 jaar later maakte Anderson die fout niet meer.

Wat mij betreft ontbreekt er niets in dit meesterwerk. Zit er zelfs over na te denken om de film een hogere plaats te geven in mijn top 10. Staat nu op de tiende plaats, maar deze film spookt ook nog steeds door mijn hoofd! Prachtig gewoon, net als Magnolia trouwens...

Nee, deze film is een en al sprankelend. Ik vind Magnolia, vergeleken met dit meesterwerk, nogal geforceerd zwaar doen. Daar neemt hij gewoon te veel hooi op zijn vork en wil hij te graag iets groots maken. Boogie Nights is juist veel meer de perfecte film. Vandaar dat Magnolia niet verder komt dan 4,5* en deze in mijn top 10 staat.

Maar vonden jullie dan ook niet dat het allemaal iets te goed afliep? Ik blijf het een beetje een gek einde vinden voor deze film.

Het liep niet echt goed af: Dirk Diggler/John Holmes raakte betrokken bij de Wonderland Murders en is uiteindelijk aan aids gestorven. Verder zie ik het ook niet als een eind. De afsluitende situaties zijn voor mij meer en momentopname waarin het even goed lijkt te gaan, maar de personages kennende zal dat niet voor lang zo blijven...... juist heel dubbel eigenlijk.

Ga hem binnekort weer eens bekijken denk ik het is al weer een tijdje geleden en ik zal eens kijken of ik er ook een vijf uit kan halen

Deze is totààààl niet te vergelijken met die films die je noemt... Hoe kom je er eigenlijk bij??

Boogie Nights heeft totaal niks weg van die genoemde titels inderdaad.

Herbekeken. Superfilm. Echt veel beter dan ik dacht. Vroeger vond ik hem maar matig, maar hij kijkt echt ongelooflijk lekker weg(en dat voor 2.5 uur) en heeft geweldige personages en verhaallijnen.

4.5* en Paul Thomas Anderson is echt mijn lievelingsregisseur.

Heb Boogie Nights vandaag voor de tweede keer gezien. Wat een geweldenaar zeg! Vanaf het begin tot het eind vol bewondering zitten kijken hoe Paul Thomas Anderson zijn kwaliteiten als regisseur toont. Een uitstraling vol enthousiasme, geweldige sfeer, heerlijke muziek, prachtige personages, super verhaal en het algeheel is één van mijn favorieten ooit!

Paul Thomas Anderson trekt ons mee in een overweldigende film die dankzij de mix van het geweldige camerawerk, super muziek en prachtige beelden erg kort duurt ondanks de toch wel lange speelduur. Een film die zonder schaamte of wat dan ook maar is gemaakt door Anderson. Hij toont het publiek wat ze willen zien zonder ook maar even in te houden. Alle acteerprestaties zijn super, maar dat heb ik in een eerdere post ook al uitgebreid verteld. Ik blijf er gewoon bij dat dit misschien wel één van mijn favoriete films ooit is geworden! Na herziening dus beter bevallen en gelukkig maar, want ik hoop dit meesterwerk nog vaak te mogen bewonderen in de toekomst.

Eén ding weet ik zeker. Boogie Nights verdient een dikke verhoging in mijn persoonlijke top tien! Nobody fucks with Chest and Brock!

Doe je die halve ster er nu vast bovenop toch? Verdient ie!

Nop ik geef heel zelden een film een vijf (dan moet hij wel erg bijzonder zijn) bn is dat ook wel maar zoals ik al zei het is al haast twee jaar geleden dat ik de film zag dus kan er niet helemaal objectief over oordelen ondanks dat ik de film wel een stuk of vijf keer gezien heb.

Het geniale van PTA gaat inmiddels al een paar films langs mij heen, maar toch was ik zeer benieuwd naar zijn eerdere werk, je moet toch ergens je status verdiend hebben dacht ik zo. Wellicht heeft PTA het na zijn briljante Magnolia wel te hoog in zijn bol gekregen en bevielen mij PDL en TWBB daarom niet goed. Tijd voor Boogie Nights dus.

Hoewel ik wist dat ik wel eens aan deze film op tv was begonnen, waren het maar flarden die ik herkende. Niet verwonderlijk dat het ging om William H. Macy die ongeveer een patent heeft op briljante loser rollen. Het beste aan Boogie Nights is dan ook hetgeen wat om hem draait. Vooral de ass in cock dialoog is hilarisch en memorabel!

Boogie Nights begint zeer vermakelijk en redelijk komisch. Vooral de lange shots waar allerlei personages voorbij komen gewandelt of geskate zijn mooi en het discosfeertje met een aantal geniale 70's platen komt goed uit de verf. Thuis bij Jack Horner en de eerste porno shoot zijn grappig; het eerste uur vliegt zo voorbij.

Helaas heeft PTA te veel personages in het geheel gestopt om een boeiende fall te creeren. Hierdoor wordt het een chaos van stumpers waar je niet echt affectie mee hebt en dan is een fall al snel niet interessant meer. Ik kan me altijd vreselijk ergeren aan hoogmoed a la T. Montana en Diggler heeft er ook aan handje van.

Toch zijn een paar fall scenes redelijk komisch, zoals de opsluiting van de Colonel en Cheadle (die overigens 0 toe te voegen heeft in deze film) die op een niet conventionele manier aan het geld komt voor zijn stereo winkel.

De muziek blijft de hele film door briljant en ook filmisch vind ik het erg mooi, maar het verhaal is te slap en er loopt te veel volk door het script heen.

3,5*