The Thing (1982)

Das smaak,ik was in de bios erg onder de indruk van Jurrasic Park,maar ja een film uit 1982 vergelijken met films die jaren later zijn gemaakt is ook niet eerlijk.

Volgens mij zijn de special effects in de scene waar de hond muteert gemaakt door Stan Winston (die ook meewerkte aan Jurassic Park)

Jp zijn indrukwemkende cgi. Zeker omxat het voor het eerst was imposant, maar op artistisk akeigenlijk ronduit saai en fantasieloos. Gewoon bestaandeontwerpennabkuwen.

na herziening een half puntje omhoog. Ik dacht eerst dat het enkel jeugdsentiment, maar dat is dus niet zo. Geweldige horrorfilm. De effecten zijn inderdaad echt geniaal. Daarnaast is het een van die films met de perfecte spanningscurve: van begin tot eind. Iets wat ik niet vaak tegenkom bij horror. topper.

ooit op tv gezien en vond hem wel goed met Russel

Is er al iets bekend dan over een prequel ?

Zal dit even vertalen*.

Jurassic Park bevat indrukwekkende CGI. Vooral omdat het daar voor het eerst zo goed en uitgebreid werd toegepast. Was zeker imposant, maar op artistiek vlak eigenlijk best saai en fantasieloos. Gewoon bestaande ontwerpen nabouwen.

*Je zou eigenlijk een programma op je iPhone moeten hebben die dat uit zichzelf doet.

Deze film had mij al aangesproken omdat ik het spel al had gespeeld.Maar de film was wel echt beter dan het spel.

Degelijk.

Maar meer ook niet. Had hier nochtans veel van verwacht. Ik zat klaar voor een avondje heerlijke horror, maar wat ik te zien kreeg was eerder slecht uitgewerkte suspense.

Het was nergens spannend, maar wat me nog meer tegenviel was dat de film zo ongelooflijk afstandelijk was. Geen greintje medeleven of wat dan ook met de personages. Het hele gebeuren maakt eigenlijk nul indruk.

De mutaties van 'the thing' waren zowat het enige wat deze film enigszins boeiend wist te houden. Voor de rest was het ontzettend oninteressant.

Ik zal verder niet uit wijden over wat de film nog allemaal ontbrak, anders krijg ik weer naar mijn hoofd geslingerd dat ik de film daar niet op mag afrekenen omdat de regisseur andere intenties had. Ik hou het maar op 'het kon beter'.

Dan beviel Halloween mij een stuk beter.

2.5/5.0*

Ik heb toch zin om me wat nader te verklaren. Vooral op het punt dat de film zo afstandelijk is.

Ik zou graag de vergelijking willen maken met de film 'Sunshine'. Wat die film voor mij zo sterk maakt, is net zijn ongelooflijke sympathie en medeleven die hij voor die personages weet op te wekken.

Wanneer Capa en Kaneda het schild gaan repareren, zorgt de regisseur met behulp van heel wat middeltjes dat je de druk op hun schouders écht kan voelen. De helmcam, de zweetdruppels op hun gezicht, het ademen in die helm. Het voelt allemaal zo echt, dat je compleet in die film wordt meegezogen. Dit alles dan nog eens aangevuld met geweldige muziek en prachtige beelden.

Bij The Thing ontbreekt dit dus volledig. Ontzettend afstandelijk, nul sympathie voor eender welk personage. Dit haalt niet alleen elke spanning uit de film maar haalt ook de volledige filmbeleving naar beneden. Voorts ook niks van mooie muziek te bespeuren hier en de beelden (op die van the thing na) ook verre van indrukwekkend.

CGI van de Thing

excuses, was vergeten dat the thing uit 1982 kwam

Gelukkig niet. Veel kracht ontleent de film (net als Halloween) aan de monotone zenuwslopende deuntjes die (als ik ergens gelezen heb) Carpenter zelf op de synthesizer speelde.

Ik weet niet of dat positief of negatief is.. aangezien ik films uit de J80 interessanter vind dan die van nu.

Anyway: de vergelijking met Sunshine gaat niet op omdat de karakters voor een kompleet ander probleem staan.

Was de score niet van Morricone trouwens?

Ja.

Dat deuntje is geniaal en super effectief. Zoiets ontbreekt dus in The Thing

Ik vind de score van deze film juist zeer dreigend. Benadrukt toch perfect het paranoïde gevoel in zo een desolate setting?

Als je hier een vergelijking maakt, moet dat altijd geïnterpreteerd worden als een 'complete' vergelijking, alsof het enkel toegelaten is twee films met elkaar te vergelijken die veel gemeenschappelijk hebben.

Ik heb het hier louter op een gevoel van inleving die de ene film wél weet te verkrijgen en de andere film niet.

Ehm bovenstaand gaat over het feit dat je niet doorhad dat deze film al 30 jaar oud is.

En dat inleving: tja de vijand is hier een van je makkers: paranoia en ongezelligheid. Terwijl in Sunshine de crew voor een gemeenschappelijk doel stond... Dus in die zin is het raar om de karakters uit die 2 films te vergelijken.
Daarnaast ben ik altijd huiverig om 2 films te vergelijken, vooral als ze niets met elkaar te maken hebben.

Belachelijk om Sunshine met dit meesterwerk te vergelijken. The Thing blaast Sunshine werkelijk op alle vlakken weg. Verhaal, Special effects, spanning, muziek,....

Gelukkig kiest Carpenter nooit voor makkelijk melodrama.

In Sunshine verhoogt de filmmuziek toch enorm de emotionele spanning. Volgens mij toch zo gemakkelijk niet, maar verder zal de moeilijkheidsgraad ervan me worst wezen.

Misschien dat dergelijke muziek hier minder tot zijn recht zou komen, maar technieken genoeg om deze spanning op te wekken. Aan de regisseur dus om het voor mekaar te krijgen.

Helemaal niet belachelijk. Zoals ik al zei, maakte ik de vergelijking louter om het gebrek aan emotionele spanning in The Thing te verduidelijken. Maar ik vind hem voor de rest ook niet uitblinken in zijn verhaal of muziek. Degelijk ja, maar weinig bijzonder.

Dan eindelijk het meesterwerk van Carpenter gezien. Toch vind ik dit niet zijn beste film, nog niet i.i.g. Ik vind Escape from NY toch nog wel ff iets beter.
Dat neemt niet weg dat dit een sterke film is. De beklemmende setting en sfeer die Carpenter hier neerzet is weer erg goed. Hij weet met een goed script een paar geniale momenten neer te zetten. De bloodscené is daar toch wel het hoogtepunt van. Ook weet hij een afstand te creëren tussen de kijker en hoofdpersonen door niet echt een duidelijke nummer 1 te kiezen. Ook fijn dat hij niet voor de gemakkelijke truc ging om Macready uiteindelijk het monster te laten spelen(wat ik wel had verwacht).
Eigenlijk had ik iets compleet anders verwacht. Want z'n ranzig monster is eigenlijk niks voor mij. Je wilt eigenlijk niet kijken maar toch ben je benieuwd. Het monster ziet er overigens geweldig uit. En ga straks maar eens de docu kijken die bij de extra's zat. De muziek van Morricone was ook weer heerlijk.
Bij een herziening kan ik mezelf iets meer op de sfeer en dergelijke concentreren want was nu wel erg gefocust op een plot terwijl ik dat bij een Carpenter niet moet doen. Dus in de toekomst mogelijk een verhoging, en nu een 4*

Het verhaal is niet mis alleen merk je wel dat het van de jaren 80 is. Maar zeker geen slechte film. Vooral in die tijd zal het een bom van een film zijn geweest.

Nu nog steeds

Was één van hun die het overleven een alien ?

@ LoTroPan: Je moet je bericht even aanpassen, je spoilers zijn nog steeds leesbaar. En het is een open einde.

Ben het wel mee dEUS eens, door de afstandelijke personages kon het me weinig schelen wat er met ze gebeurde, daardoor voelde ik ook geen enkele spanning in deze verder wel vermakelijke film.