The Thing (1982)

Nog steeds een leuke retro enge SF/horror 'poppen' film. Goed eind ook.

Klassieker en toch wel veruit de beste John Carpenter, met al zijn veel voorkomende kenmerken: suspense, zelfgemaakte synth soundtrack en een sterke multi culti cast. Opvallend genoeg heeft ook de wereldberoemde Ennio Morricone meegewerkt aan de soundtrack maar daar is amper wat van te horen. Carpenter's duistere synthesizer deuntjes stelen gewoon de show. Een aantal prachtige scenes zoals de "you gotta be fucking kidding me scene" en de fameuze bloedtest waarbij iedereen vastgebonden zit. Baanbrekende praktische effecten die nu enkel achterhaald zijn omdat ze af en toe toch even een cut moesten doen tussen het acteurswerk en de mechanische poppen, waar dat tegenwoordig vloeiend overloopt. Bij deze herziening vielen me dingen op die ik was vergeten zoals het touw waarmee Blair zich op wil knopen en het schip dat gemaakt wordt door The Thing. Ook valt op hoe slim The Thing eigenlijk te werk gaat door paranoia tegen de andere mannen op te wekken. Die paranoia komt misschien niet altijd optimaal uit de verf doordat de mannen wel erg snel elkaar in de haren vliegen, maar Carpenter wilde er tempo in houden, je verveelt je geen seconde.

Ach het zijn toch verschillende films, de een heeft veel meer actie, maar ook een iets hoger cheese gehalte. Bij Predator gaat het om de grootste spierbundels, bij The Thing om de grootste baard. Ik denk dat ik Predator nog net iets vaker herkeken heb omdat ie zo lekker wegkijkt in combinatie met een minstens zo geweldige soundtrack.

Volgende week vrijdag op de Belg.

Oerklassieker onder het horrorgenre die ik tot mijn scha en schande nog nooit eerder zag. Die eighties horror movies hebben steeds iets nostalgisch met die slijmerige latexcreaturen. Wat The thing onderscheidt van de andere films is dat geheimzinnige paranoïale sfeertje dat als een sausje over de film hangt. De afgelegen locatie op de desolate noordpool versterkt dat gevoel alleen maar.

De special effects zijn erg geslaagd. Bij momenten ook wat kolder met die hoofden op spinnenpoten, maar sowieso best vermakelijk. Buiten MacRaedy en Blair waren de andere personages weinig uitgewerkt. Het was al snel duidelijk wie als eetmaal ging dienen. Grootste pluspunten van The thing is het feit dat je als kijker constant met de vragen zit wie er besmet is en wannee het zal toeslaan. Ook het goede open en vermoedelijk negatieve einde is voor mij een pluspunt.

De muziek van Morricone draagt bij tot de ijzige sfeer van The thing en ook de claustrofobische effecten maakten de film in zijn geheel geslaagd. Leuke horror dus en dus zeker bovengemiddeld voor het genre.

Erg fijn om na al die jaren weer eens te zien - hoewel de film volgens mij gigantisch in kracht inboet als je 'm zoals ik niet op het witte doek ziet. Ik wist al min of meer wat er ging komen dus de spanning was er een beetje van af - bij de zoveelste keer Halloween trouwens nooit last van gehad - maar de effecten blijven schitterend. Gek trouwens dat Bottin en Carpenter wél vol op het orgel mochten gaan met de gore en er bij de Friday fims zo drastisch gesnoeid werd.

Een klein beetje opgehoogd naar 4,0*

De horror van Jason heeft meer overeenkomsten met penetratie/sex. Iets waar de preutse amerikaan nog steeds doodsbenauwd voor is. Zie facebook waar je wel allerlei oorlogsbeelden mag plaatsen, maar een ontblote vrouwenborst je op een verbanning komt te staan. Raar volk is het.

Vet

Een hele dag ijzige wind snoeihard in je gezicht, vingers die lijken af te sterven, met een temperatuur die alweer op -10 staat en ijs en sneeuw bedekt het landschap. Winter staat voor de deur. Wat is er dan mooier om jezelf een goed glas malt in te schenken, een nieuw blok hout op het vuur en deze film te kijken.

Sterker nog : de special effects in de remake van 2011 zijn uitermate teleurstellend tov dit deel .

Ik verkies zoiezo altijd practical make up effecten boven de computer , kijk eens naar films zoals

bv : (Fright night , Day of the dead , return of the living dead) allen jaren 80 films met zeer goede en

creatieve effecten .

Samen met deze film behoren ze wat mij betreft tot het beste grimeur en gore werk uit het genre .

Eén van mijn persoonlijk beste films allertijden...ondertussen misschien al 30 keer gezien...en nog geen enkel bericht vanaf mijn kant?? Dat kan natuurlijk niet.

The Thing van John Carpenter is misschien wel de beste remake ooit gemaakt. Sterker nog, deze versie die trouwer is aan het boek Who Goes There? van John W. Campbell, Jr. dan de originele film, overtreft deze met gemak en niet alleen omdat deze verfilming dichter bij het boek staat.
Alhoewel ik nooit het boek gelezen heb, ben ik ervan overtuigd dat deze film-adaptatie van John Carpenter, wat in elk geval al de beste film is van deze invloedrijke cult-regisseur, ook nog eens één van de beste SF/horror-films is ooit gemaakt: het verhaal, de effecten, de opbouw, de setting, de sfeer, de muziek, de overtuigende acteer-prestaties van iedereen. Deze film heeft het allemaal!

Alleen al het begin is zo ijzersterk en intrigerend, dat eenmaal gegrepen door de mystiek en de onderhuidse dreiging, de film je geen seconde meer loslaat.
De eerste 30 minuten, waarin de Noorse poolhond centraal staat en waarvan je weet dat er iets mis is met het beest (zelfs als je de film voor de eerste keer ziet), is zo onderhuids spannend dat je alleen nog maar verder wilt kijken. En als dan eenmaal de scene in de hondenkennel zich aankondigt, weet je dat het niet meer stuk kan; vanaf dan wordt het alleen maar nog aangrijpender en krankzinniger, als het team van het onderzoeks-station op Antarctica, niet alleen op elkaar zijn aangewezen om het wezen, wat zich als ieder van hen zou kunnen vermommen, op te sporen en te vernietigen, maar tegelijkertijd elkaar voor geen meter kunnen vertrouwen. Wat dus zorgt voor onderlinge spanningen, in een situatie en een setting die e.e.a. alleen nog maar desastreuzer maakt.

De reden waarom The Thing met kop en schouders boven vele genre-genoten uitsteekt, heeft puur te maken met de kwaliteit en het talent wat achter deze film schuilt. En het mooie is dat het ook nog eens een tijdloze klassieker betreft. De effecten bijvoorbeeld alleen al, zijn tot op de dag van vandaag zo overtuigend als het maar zijn kan.
The Thing is per definitie dan ook een aanrader voor iedereen die van uitstekende SF-horror houdt. En daarom dan ook verplichte kost voor degenen die deze film nog niet kennen. Wat ik me nauwelijks kan voorstellen overigens...

Een 5: terecht een meesterwerk!!

Deze dus, nummertje 1 in de

Top 300 Horrorfilms

Dat ie nummer 1 is geworden in de toplijst is dan ook de reden waarom ik deze nog eens heb bekeken (hoewel ik kan me niet herinneren dat ik deze voorheen in zijn geheel had gezien). Ik snap ergens wel de populariteit van de film. De regisseur wordt in zin films ook steevast geroemd om zijn camerawerk en sfeerschepping. Men kan wel moeilijk ontkennen dat Carpenter moet geïnspireerd zijn door Alien die enkele jaren ervoor uit was gekomen. Over de grafische horror en de practical effects heb ik niets op aan te merken, die zijn gewoon geweldig. Spanning dat blijft iets heel persoonlijk. Die scène waarbij het bloed werd getest ja dat bezorgde mij toch wel een schrikmoment en dan die scène met de buik. Wat ik dan weer minder zijn de personages op zich, niet interessant alsook geen enkele vrouw. Er was niet echt iemand waar ik binding mee kon krijgen en al zeker niet het karakter van Kurt Russell die nog in de hippie periode leek te zijn blijven steken. Verhaal is wel redelijk fijn, het tien kleine negertjes maar het wordt uiteindelijk iets te lang uitgesmeerd. Een kleine 3* met weinig kans op herziening.

Ware het niet dat Alien natuurlijk een soort van ‘vervolg’ is op Carpenter’s eigen space opera: Dark Star. Een film die hij samen schreef met Dan O’Bannon, die daarna verantwoordelijk was voor het script van Alien.

Ik had van jou niet anders verwacht dat je dat hebt zitten uitpluizen

Dat is basiskennis.

Afgezien dat 'vervolg' natuurlijk onzin is.

Ja en Red Bull geeft je vleugels dat weet ook iedereen

The Thing, 1 van de allerbeste films uit mijn jeugd in de jaren 80. Carpenter heeft hier een film gemaakt die niet kan vervelen, zo veel vaart in het verhaal en zo boeiend. Vooral de bloedtest scene is grandioos, ongekend goed. Dit is zo'n film die je maar elke keer opnieuw kan blijven kijken, ik heb hem zelf al zeker 6 keer gezien, maar vanavond komt daar de 7e keer bij.

Nu op één, tijdsduur is wel aan de korte kant, hoop niet dat ze wat weggesneden hebben.

Ik wist nauwelijks wat ik kon verwachten (had alleen ooit over de allerlaatste scène gehoord) en dat is ook wel de beste manier om deze film in te gaan. De gore die af en toe op je afkomt is dan behoorlijk onverwacht en vrij grotesk. Ik heb in ieder geval nog niet zo vaak iets dergelijks gezien, maar nu kijk ik ook niet zo veel uit het genre. Tof gemaakt en behoorlijk misselijkmakend met gore wezens die om de haverklap slijmerig openbarsten, Alien is er niets bij.

Het hele 'wie is het'-paranoia onderdeel van de film maakt het allemaal ook extra spannend en beklemmend, maar wat voor mij wel een klein beetje het kijkplezier bedierf was de hoeveelheid personages en dat ik tot aan het einde toe niet echt wist wie wie was. Dat maakte het, in combinatie met hoe 'The Thing' werkte (wat mij niet 100% duidelijk was, waarschijnlijk heb ik ergens niet goed genoeg opgelet hoe het nou precies zat met het 'kopiëren' van iemand) soms een beetje aan de warrige en chaotische kant. Iets dat bij een volgende kijkbeurt wellicht helderder is allemaal, maar goed, dan is het verrassingseffect natuurlijk ook weer weg.

Prima gemaakte film, behoorlijk origineel concept en memorabel om alle groteske smerige (maar zeker vermakelijke) practical effects.

4*

Ik weet niet waarom ik nooit eerder de moeite heb genomen om The Thing te kijken, maar wat een toffe klassieker is dit eigenlijk. De setting, een bemand onderzoekstation op Antarctica, leent zich perfect voor een beklemmende horror (de sneeuwstorm en de isolatie van de crew dragen daar ook aan bij), maar ook het concept is origineel en spannend; omdat The Thing iedereen kan imiteren, viert de paranoia hoogtij. Wie is de Mol in een horrorjasje, zou je kunnen zeggen.
De practical effects zijn knap gemaakt (voor die tijd), echter soms ook hopeloos gedateerd door de stopmotion-animatie. Desalniettemin leveren de shots van slijmerige, openbarstende lichaamsdelen prima vermaak op, maar Carpenter weet alles wel zo te regisseren dat het nergens verzandt in een B-horrorfilm.

Eén van de betere klassieke horrorfilms die ik heb gezien.

4,25*

Ik heb 0,0 ervaring met SF, laat staan SF-horror. Is gewoon mijn genre niet en ik vrees dat ik er iets te autistisch voor ben, want ik wil altijd alles snappen van A tot Z. Daarom voor de echte fan 2 vragen met spoilers:

- Vraag 1: In de beginscène zien we dus de husky beschoten worden door die Noren in hun helikopter. Waren ook die Noren overgenomen door het beest of net niet? Ik ging ervan uit van niet, dat ze de laatste overlevenden van hun basis waren. En was die husky effectief van die Amerikanen of niet? Lijkt van wel, maar hoe werd die dan bezeten? Er was nooit contact met die Noren en hoe kwam die zo daar? (Noorse wetenschappers die blijkbaar geen Engels konden, stoorde mij wel)

- Vraag 2: De eindscène, ze zijn dus nog met twee en alles is opgeblazen. Dan eindigt het met iets als "we zien wel wat komt". Was toch net de bedoeling van 'the thing' om zich in te vriezen voor de aflossingsploeg? Dan lijkt zichzelf opblazen toch een betere optie?

Deze film die mij was aangeraden (anders was ik nooit beginnen kijken, laat staan blijven kijken) vond ik echter wel geslaagd. Goede sfeerschepping ook door die locatie en soundtrack. Enkel de hoeveelheid personages met weinig diepgang op heel korte tijd maakte het soms moeilijker om volgen, zeker als ze dan ook nog eens kappen en mutsen gaan dragen. Sommige keuzes die gemaakt werden, waren ook gatachterlijk en dan word ik wat lastig inwendig. In leven en welzijn bekijk ik hem nog eens terug, dan zal veel duidelijker worden, vermoed ik.

Na een dikke 10 jaar heb ik deze klassieker die al vanaf het begin in mijn Moviemeter top 10 staat weer eens bekeken, nu op Blu-ray. Echt een enorme verbetering, want de beeldkwaliteit en de geluidskwaliteit is schitterend. Ik had me echt weer verheugd op de film en de verwachtingen worden opnieuw waargemaakt.

The Thing is een horrorklassieker zoals er maar weinigen zijn. De setting van een onderzoeks-kamp op Antarctica is natuurlijk al ideaal, aangezien niemand hen zal horen en hulp nooit aanwezig is. De mannen zullen zichzelf moeten redden. The Thing neemt nog best een ruime aanloop voordat de hel los breekt, waarbij de focus in het begin op een vluchtende hond ligt. Maar al snel merk je dat er iets gruwelijks aan de hand is en de bevestiging volgt in een van de allerbeste horrorscènes ooit getoond, in mijn ogen althans, met het hondenkennel. Angstaanjagend goed. De angst bij de honden, de paniek bij de groep, de vlammenwerper die orde op zaken stelt. Ook ongelofelijk hoe vreselijk gaaf de special effects bijna 40 jaar na dato nog altijd zijn. Dit soort praktische effecten verkies ik altijd boven saaie computer CGI. Het oogt smerig en imponerend. Datzelfde geldt ook voor latere scènes met de operatietafel en de bloedtest. John Carpenther maakt er geen gewone horrorfilm van, maar doseert en kiest de momenten dat de film mag imponeren goed getimed uit. De film is echt enorm spannend en neemt pas gas terug als de aftiteling begint.

Dé ster van de film is dan ook het muterende gedrocht. De cast doet het verder uitstekend, maar niemand vertolkt echt een legendarische rol, zoals bijvoorbeeld Ellen Ripley (Sigourney Weaver) in Alien wel had. Je hebt als je naar The Thing kijkt wel het gevoel dat er veel inspiratie bij Alien op is gedaan, wat overigens geen schande is want dat is ook een van de beste horrorfilms ooit. Het onderlinge wantrouwen tussen de mannen is ook ontzettend goed uitgewerkt. Het einde van The Thing blijft ook klasse, je mag zelf bepalen hoe je denkt dat het zal aflopen. En zo zat de herziening er weer op, maar deze ga ik in de toekomst nog wel vaker opnieuw bekijken. Een terechte top 10 klassering bij mijn profiel.

5* blijven staan

Het ligt nog wat anders. Alien is geschreven door Dan O’Bannon met wie Carpenter op de filmacademie samen Dark Star maakte. Een soort vrolijke prequel van Alien. Dus de inspiratie was er al eerder. Daarbij heeft Assault on Precinct 13 ook al het thema van afzondering. Het is daarom juist typisch Carpenter. Ook in Escape From New York is de hoofdrolspeler in een afgesloten Manhattan volledig op zichzelf toegewezen.

Er was natuurlijk geen betere film om vandaag op te zetten dan deze.

Isolatie, sneeuwstorm, protesten, wantrouwen, complottheorieën en ja, ook nog een dodelijk virus. Heb de film zeker 20 keer gezien, maar hij blijft bijna 40 jaar na z’n premiere nog steeds fris en spannend. En wat ziet de Arrow blu ray er toch mooi uit!

Absolute klassieker!

Had nog nooit van deze film gehoord, maar ik kom deze opvallend vaak in Top 10 lijstjes van gebruikers waar ik wel eens op klik.

Je valt eigen direct al met je neus in de spanning met de achtervolging van de helikopter en een hond. Je wist eigenlijk direct al dat er wat met die hond aan de hand zou moeten zijn en om hem dan zo argeloos door de basis te zien sluipen heeft al iets onheilspellends. Dat die hond in het hondenhok wordt gestopt, en daarmee de reactie van de andere honden, doet echt de spanning toenemen. Persoonlijk had ik het denk ik beter gevonden als niet direct daar al het plot (dat er een soort van buitenaards wezen de basis was binnengedrongen)duidelijk werd gemaakt, maar als er nog langere tijd onverklaarbare gebeurtenissen zouden plaatsvinden.

Maar goed het plot is vanaf dan duidelijk, maar hoe dat zich ontrafelt daar draait natuurlijk de hele film om. Een continue spanning is de rode draad van de film, wat gepaard gaat met onzekerheid en angst voor de ander. Deze kenmerken komen uiteindelijk het mooist samen in de 'bloedscene', wat een spanning!

De special effects zijn voor die tijd zeer goed, en ik lees ook dat datgene zo gewaardeerd wordt door beoordelaars hier. Toch moet je jezelf wel dwingen om zo'n dertig jaar na dato vooral de charme er van in te zien.

Nu ik dit zo typ (heb deze film een maand geleden gezien), betrap ik mij er op dat ik hem eigenlijk direct nog eens wil kijken. Ik was van plan om de film een 3.5 te geven, maar door dit gevoel krijgt het van mij een 4. Sowieso een aanrader, een must-see voor iedereen!

Herzien.

En The Thing beviel een stuk beter dan de eerste keer. Ik verdenk mezelf ervan dat ik tijdens mijn eerste kijkbeurt zelf gewoon een ding was geworden want een 3,0* kan gewoon echt niet. Dankzij deze herziening kan ik officieel concluderen dat deze Carpenter voor mij ver boven zijn andere films uitsteekt en erg geslaagd is in zijn opzet.

Deze film is anders dan de andere Carpenters, waarvan ik vind dat ze vooral bezwijken aan bombastische geluidseffecten en lawaai. Deze film kent een wat stillere opzet waardoor de horror wat meer tot z'n recht komt, maar ook de sciencefiction mee weet te werken. De onheilspellende soundtrack waarmee de film opent alleen al is direct raak.

Maar The Thing staat uiteraard bekend om de make-upeffecten, die geweldig gedaan zijn voor die tijd. Carpenter houdt zich niet echt in qua smerigheid en door middel van een hoop vuile en gore effecten wordt de toon gezet. Tussen al die CGI-effecten van tegenwoordig lijken dit soort praktische effecten uitgestorven te zijn, des te leuker dat deze film ze in volle glorie kan laten zien.

De geluiden die het ding maakt blijven angstaanjagend en de horror zeer luguber. Ik kan me dan ook erg goed voorstellen dat deze film een behoorlijke schok was voor die tijd. Misschien maakt het in hedendaagse tijd wat minder indruk, maar na herziening beviel me deze film enorm, dus wie weet. Er zal in ieder geval altijd publiek voor zijn, en dat is maar goed ook.

Een mindere factor aan de film vond ik het acteerwerk, want ik ben van mening dat niet iedereen hier een geslaagd personage kan neerzetten. Echt slecht is het ook niet, maar ik vond Russell toch niet echt stoer of dreigend genoeg. Naar mijn mening is hij gewoon niet geschikt om een cool iemand neer te zetten, en ook in The Thing niet.

Ook de finale is wat mij betreft iets te donker waardoor het overzicht wat verloren gaat, maar verder zit het qua sfeer erg goed met deze film. Sterk staaltje geluid, heerlijk sfeervolle soundtrack en geweldige gore-effecten. Het concept waarbij iedereen iets kwaadaardigs kan zijn blijft altijd iets waar ik met veel plezier naar kan kijken, en Carpenter maakt er optimaal gebruik van. Terechte klassieker.

Ik heb gehoord dat er een remake komt van "The Thing", door een Nederlands-Marokkaans regisseur, met als titel "Die Dingetje"

Kijk nu een interview uit 1994 met Carpenter (staat als extra op de Indicator blu ray van Vampires), waarin hij met droge ogen verklaart, dat The Thing een komedie is en hij de film op momenten erg geestig vindt en zich er over verbaast dat het publiek dat anders ervaart.

Toch maar eens herzien dan....