12 Angry Men (1957)

Mijn eerste zwart-wit film. Het heft me geen moment gestoord. Heb hem gekeken naar aanleiding van de goeie kritieken hier. Ik moet zeggen dat het zeker de moeite waard was. De film is zeer bijzonder, omdat het zich continu in maar één kamer afspeelt. Dat het er warm was werd trouwens goed in beeld gebracht. Het is goed dat Fonda ze overtuigd om nog eens goed na te denken over het proces. De film geeft een kijk op het rechtssysteem in Amerika en geeft duidelijk de zwakheden van dit systeem aan.

Alleen heb ik me aan één ding geërgerd. Na afloop weet je nog steeds niet wat er nou echt gebeurd is. Ik zou er zelf nog één scene achter willen zien, waarin je ziet wat er gebeurt en waarin je kunt zien of ze de goede beslissing hebben genomen.

Ik dacht ongeveer halverwege de film dat Fonda misschien zelf de dader was of meer van deze zaak wist, omdat hij met zoveel argumenten aankomt, die de twijfel doen toenemen bij de anderen, dat die jongen het misschien niet eens gedaan heeft.

4,0 *

Herzien en ik ga naar een 4,5.

Toch een enorme aanklacht tegen jury-rechtspraak.

Als toevallig jurylid nr 8. NIET in de jury had gezeten, wordt er zo maar iemand ter dood veroordeeld. Erg realistisch.

Geweldig. Ondangs dat er maar 12 acteurs zijn en het zich in een kamer afspeelt wordt hij geen moment saai. Erg goed geacteerd. Net als Cassablanca, Gone with the Wind en The Grapes of Wrath staat deze net buiten mijn top 10.

5*

Zou je dat echt willen weten dan? Dat is niet echt het hoofddoel van de film. Ik vind het juist mooi dat je nog steeds niet weet of de jongen schuldig is of niet. De kracht van de film zit 'm in de wijze waarop de werkwijze van de jury wordt getoond en de invloed op elkaar. En natuurlijk de top-acteurs, die de aan-1-kamer-gebonden film zeer boeiend kunnen houden.

Verplichte kost voor elke tot jurylid benoemde Amerikaan.

Ongelofelijk. Wat een briljante film is dit. Was eigenlijk een beetje huiverig voor de zwart-wit films en op de meeste van Hitchcock en enkele anderen na heb ik er ook weinig gezien, maar deze film was wel zo ongelofelijk goed, dat ik maar eens ga kijken welke goede films uit die tijd er nog zijn.

Dikke 5*. Ik betwijfel of er überhaupt iets beter had gekund. Ik denk dat ik deze zelfs rechtstreeks m'n top 10 instuur.

Misschien ben je nu ook van het zwart-wit fobie genezen

Ik heb nu twee zwart-wit films gezien...beide hadden te maken met rechtzaken.

De eerste was Witness for the Prosecution, daar zie je na de uitspraak van de rechter hoe alles werkelijk in elkaar steekt. Iets wat ik bij deze film echter miste. Dat is voor mij toch wel de grootste domper, niet wetend wie de echte dader is en wat de uitspraak was van de rechter.

Dan heb je het uitgangspunt niet begrepen. De film is minder dan Witness for the Prosecution een who-donnit. In een rechtzaak is het sowieso niet de vraag wie de dader is, maar meer of de beschuldigde ook daadwerkelijk schuldig is. De jury in deze film mag niet eens onderzoeken wie de moord gepleegd zou kunnen hebben. Het enige wat ze mogen beslissen, aan de hand van het bewijs, is of de jongen zijn vader vermoord heeft. De rechter moet zich voor zijn uitspraak overigens houden aan de beslissing van de jury.

Hehe, het is altijd weer even kijken met zwart-wit films. Had er al 1 in m'n top 10 staan. (Heel toevallig ook een film die ik voor 't eerst bij m'n opa en oma zag. Net als een aantal Hitchcock-films overigens. Altijd handig zo'n opa en oma. ) Maar soms is 't gewoon te 'anders' voor mijn gevoel. (Zoals in Night of the living Dead. Al komt dat misschien ook door het lage tempo in die film. Veel extra shots met nadenkende gezichten voor ze tot actie overgaan. Zeer frustrerend in zombie/horror. )

erg goed, je denkt dat het een low-budget film is omdat het op 1 plaats afspeelt maar dat is ook zo maar dat maakt deze film ook meesterlijk, hoe de 12 mannen elkaar proberen te overtuigen van hun mening, ik heb het gevoel dat ik het opnieuw ga kijken, voorlopig een 4*

Ik vond JUIST het punt dat je er niet achter komt of hij nu schuldig was of niet zo verschrikkelijk sterk. Daar ging het ook niet om. Het ging over 12 mannen die over het lot van een jongen gaan en een beslissing moeten nemen. NIEMAND weet wat er ECHT gebeurd is, maar toch moeten ze een beslissing nemen. En tja, gezien het bewijs, waarschijnlijk het juiste... Maar zeker is het niet.

5 sterren!

Reeds een halve eeuw oud en de film is nog steeds actueel. Toont nog maar eens de zwakheid van de mens. Zou dit onderwerp geen mooie gelegenheid zijn voor een remake?

Voor mij zeker 3,5*.

Ja:

12 Angry Men (1997)

Ja. In Venetië ging deze maand een Russische remake van Nikita Mikhalkov in première. Zeer interessante film, waarin de thematiek van 12 Angry men verplaatst is naar hedendaags Rusland en de verdachte een Tsjetjeense jongen is die ervan beschuldigd wordt zijn adoptievader, een Russische officier, te hebben vermoord.

Overigens wordt 12 Angry men op 17 januari 2008 opnieuw uitgebracht in Nederland in nieuwe kopieën met een randprogramma met andere courtroomdrama's.

Deze dus

Kortom, zowel een remake bij de 40e als bij de 50e verjaardag van de film...

Twelve Monkeys

Er zaten eens 12 mannen in een jury. Een wat verlegen type, een charismatisch type, een opvliegerig type, een ouder type - en zo hebben ze allemaal hun eigenschappen. Ze zitten in een benauwd zaaltje, met verder nog een heren en vrouwen toilet. Dat vrouwen toilet is alleen overbodig, het zijn tenslotte allemaal mannen. 11 juryleden zijn er van overtuigd dat een jongen schuldig is aan moord. De twaalfde is daar minder zeker van. Gelukkig is die welbespraakt, en zo hebben we een geschikte setting voor de film. Zou het jurylid de andere 11 kunnen overtuigen?

De locatie is goed. Alles in één kamer, houd ik wel van. Niks mis met low-budget. Een boodschap uit het verhaal is ook duidelijk, het jurysysteem is allerminst waterdicht, prima.
Maar kom op zeg. Voorspelbaar is een understatement. Vanaf minuut 1 is het duidelijk wat er gaat gebeuren en welk stereotype het meest lastig te overtuigen zal zijn. De personages zijn te overdone (wellicht tijdgebonden, maar toch) en de dialogen vond ik zwak en erg voor de hand liggend. Zodra de bewijslasten op tafel kwamen was het duidelijk hoe en dat die onderuit gehaald konden worden.
Gelukkig blijft het échte antwoord, is de jongen nu wel of niet schuldig, ons bespaard.
Lumet, niet echt je-van-het. 1,5*

Prima hoor! Hier leer je steeds wat bij!

Een goede film, maar ook eentje met minpunten. Ten eerste, en belangrijkste, de voorspelbaarheid met diverse zaken zoals het verhaal, de dialogen, de personages, ... Ook heeft de film last van te veel stereocasting m.b.t. de personages. Ook wordt na iedere stemming elke keer hetzelfde kunstje vertoont. De "guilty" stemmers voeren hun stukje op waarna de "not guilty" stemmers met "logisch" (tuurlijk...) nadenkwerk in het geweer komen en klaar is kees. Weer een zieltje gewonnen voor de "just cause".

Ook de wijze van ontwapening en overtuiging die op de guilty stemmers wordt losgelaten is te erg voor woorden. Bijna iedereen wordt overtuigd middels persoonlijke ervaringen.
De oude man met hoe de oude getuige alles hoorde terwijl hij misschien dingen (onbewust) anders weergaf zodat hij het gevoel kreeg gewild te zijn. De man die in een slechte buurt opgroeide en wordt overtuigd middels de wijze waarop het mes werd vastgehouden, zoals hijzelf vroeger had gedaan. De brildrager die anders (o.a. jonger) wil overkomen dan hij in werkelijkheid is en overtuigd wordt door de plekken die een bril achterlaat op de neus van iemand (en ook het verven van haar) en hoe de vrouwelijke getuige die ook heeft. De vader met een onhandelbare zoon die hem ooit eens heeft geslagen en die de verdachte koste wat het kost dood wil hebben omdat hij in hem zijn zoon ziet. Enzovoort...

De film gaat ook te veel van veronderstellingen uit. Zoals Fonda tegen het einde zegt "Ik weet het ook niet, ik raad maar (cq ik vermoed dat)...". Bij elk stukje "bewijs" zegt hij, ja maar wat als... waarna er een sterk staaltje Poirot komt. In theorie kan je zowat alles wat gezegd wordt in twijfel brengen. Op waarheidsgehalte van de getuigen alsmede op hun motieven cq beweegredenen. Het is altijd goed om dingen door te denken maar zodra je dat teveel doet verlies je de zaak uit het oog. Zodoende zou je bijna nergens over een oordeel kunnen vellen, want bij iedere zaak kan je zeggen "ja maar, ... ik denk, ... ik vermoed..., ik raad....

Was dit een aanklacht tegen het systeem? Ik vond van niet. De film liet een stukje van de realiteit zien op een zwaar aangedikte dramatische wijze. Mijn vermoeden is dat deze in werkelijkheid nog erger is. Het systeem van juryleden, alsmede die van rechters, is gebaseerd op objectiviteit. Echter objectiviteit bestaat niet want zodra je überhaupt een opinie begint te vormen over een onderwerp gaat de objectiviteit verloren.

In ieder geval onthoudt wel dat geeneen systeem onfeilbaar is, want een waterdicht systeem bestaat niet en niets, maar dan ook niets is zeker, op de dood na. Ikzelf ben in ieder geval blij dat ik niet weet hoevaak onschuldige mensen in Nederland worden veroordeeld.

Zoals wordt gezegd: zalig zijn de onwetenden

3,5 sterren

De film gaat ook te veel van veronderstellingen uit. Zoals Fonda tegen het einde zegt "Ik weet het ook niet, ik raad maar (cq ik vermoed dat)...". Bij elk stukje "bewijs" zegt hij, ja maar wat als... waarna er een sterk staaltje Poirot komt. In theorie kan je zowat alles wat gezegd wordt in twijfel brengen. Op waarheidsgehalte van de getuigen alsmede op hun motieven cq beweegredenen. Het is altijd goed om dingen door te denken maar zodra je dat teveel doet verlies je de zaak uit het oog. Zodoende zou je bijna nergens over een oordeel kunnen vellen, want bij iedere zaak kan je zeggen "ja maar, ... ik denk, ... ik vermoed..., ik raad....

Dat is toch een pluspunt als het om de doodstraf gaat moet er juist (te) veel over zaken worden nagedacht.

In de VS neemt een rechter doorgaans het vonnis van de jury over. Aangezien alle 12 de juryleden uiteindelijk voor 'onschuldig' stemmen, is dit vonnis ook overgebracht in de rechtzaal. Daarom mag men aannemen dat de rechter dit vonnis heeft overgenomen. De jongen is dus hoogstwaarschijnlijk vrijgesproken.

Verder is dit een meesterlijke film met uitstekende dialogen.

Wat is dit een kalme en timide film. Geen moment saai, ontzettend boeiend. Een en al dialoog, en geen moment vervelend of saai. Meesterlijk.

Iemand die weet waarom hij bij de bioscoopreleases van 2008 staat? Afgelopen april was toch de 50ste verjaardag?

Wellicht een rerelease van het filmmuseum of zo.

Ja, rerelease Filmmuseum. 12 angry men was dit jaar te zien in nieuwe kopie op het Filmfestival van Cannes ihkv Cannes Classics. Sindsdien is hij al in een paar landen opnieuw uitgebracht en nu ook in Nederland.

De rerelease gaat overigens gepaard met een bijprogramma onder de naam 'See you in court' dat bestaat uit een kleine twintig rechtbankfilms van 'Murder! (1930) van Hitchcock tot Bamako (2006) van Sissako. Verder o.a. The Verdict, Anatomy of a murder en Advise and consent. En ook de op MM zo veel besproken Judgment at Nuremberg en Inherit the wind staan op het programma.

Leuk, staan veel films op het programma die ik wil zien.

Na Dr. Strangelove mijn eerst echte 'klassieker'. Vol frisse tegenzin ben ik er eens goed voor gaan zitten, want eerst genoemde (alhoewel eigenlijk niet te vergelijken met elkaar) kon mij niet echt bekoren.

12 Angry Men viel me ook behoorlijk tegen. Grootste minpunten zijn gebrek aan subtiliteit en een enorme voorspelbaarheid. Na 5 minuten zie je al aankomen dat de jongen 'not guilty' krijgt . Ook zijn een aantal personages nogal cliche, zoals de snelle baas die nog naar een 'bal-game' wil en de man die zijn eigen verrotte 'vader-zoon' relatie niet los kan zien van de zaak waarin hij jury-lid is.

Ook de subtiliteit is ver te zoeken wanneer het zes-zes is en er ineens een enorm noodweer losbarst. Alsof de weergoden meespelen met de stemming in het kamertje . Weinig subtiel is het einde ook niet, met een misplaatst triomfantelijk muziekstuk.

Gelukkig was er ook best wat positiefs in deze film. Het acteerwerk en bepaalde shots waren behoorlijk goed. Vooral de scenes waar het oude mannetje aan het woord kwam, vond ik sterk.

Maar verder zie ik niet veel bijzonders in twaalf mannen in een kamertje. Als aanklacht tegen de Amerikaanse rechtspraak niet subtiel genoeg. Als soort rechtbank thriller, te voorspelbaar.

2,5*

Tja, op die manier werkt het ook niet. Als je alle klassiekers al meteen negatief benadert omdat er een tegenviel. Vooral aangezien natuurlijk al die klassiekers niet op elkaar lijken. Nog nooit iemand horen zeggen dat hij 12 Angry Men niet wou zien omdat Dr. Strangelove tegenviel, simpelweg omdat die films 100% los van elkaar staan.

Ja, precies. Als je van film houdt, en je besluit om ook klassiekers te kijken, dan doe je dat uit liefde, interesse en nieuwsgierigheid neem ik aan.

Het verdiepen in de tijd en de geschiedenis hoort daar, wat mij betreft, gewoon helemaal bij.

Mocht je dit soort drijfveren niet bezitten, dan kan ik gewoon afraden om oudere films te bekijken.

Interesse en nieuwsgierigheid waren zeker drijfveren. Maar liefde voor de oude film lijkt me iets dat met de jaren (lees met het aantal films dat je ziet) moet komen.

Frisse tegenzin zie ik niet gelijk als negatief. Het feit dat ik wat sceptisch sta tegenover de houdbaarheid van veel oudere films, wil niet zeggen dat ik niet geinteresseerd ben in het tegendeel. Daarom de frisse tegenzin, maar daarom ook zeker de interesse en nieuwsgierigheid.