menu

Into the Wild (2007)

mijn stem
4,06 (6007)
6007 stemmen

Verenigde Staten
Biografie / Drama
148 minuten

geregisseerd door Sean Penn
met Emile Hirsch, Catherine Keener en Marcia Gay Harden

Christopher McCandless (Emile Hirsch) laat zijn leventje voor wat het is en vertrekt naar de wildernis van Alaska. Zijn kaart van het gebied gooit hij weg, en zijn voedselvoorraad lijkt bij lange na niet voldoende te zijn. Een verhaal over de aantrekkingskracht van de natuur en complexe relaties tussen een vader en zoon.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=g7ArZ7VD-QQ

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Halcyon
Al je bezittingen opgeven en breken met je familie en vrienden om vervolgens de wijde wereld in te trekken, het klinkt redelijk radicaal. Extreem, maar in zekere zin ook inspirerend. In Into the Wild beslist Christopher McCandless van de ene dag op de andere om een tocht naar Alaska te ondernemen. Daar wil hij zich bezinnen over de essentie van het leven. Hij wil er in harmonie met zichzelf en de natuur afstand nemen van de materialistische ingesteldheid van de mens.

Als een soort roadmovie ontpopt Into the Wild zich gaandeweg tot een intens en ontroerend drama, vol schitterende locaties en onvergetelijke ontmoetingen. Zo maakt Chris kennis met hippies, een Deens koppel dat gek is op hotdogs, een ruige landbouwer die het niet zo nauw neemt met de wet, een knappe tienermeid en een oude man die z’n gezin verloren heeft. Allen brengen ze op hun eigen manier, gevormd door hun eigen successen en tegenslagen, Chris een beetje wijsheid bij. Wijsheid die hij in eerste instantie afwimpelt, gedreven door z’n koppigheid en eigenzinnige blik op het leven en relaties, maar die al langer hoe pijnlijker wordt in haar bittere waarheid.

De relatief onbekende Emile Hirsch geeft in dit sober doch hartverscheurende verhaal gestalte aan een jonge avonturier. Gebeten door het leven en met niets meer dan een rugzak, een paar bergschoenen en een winterjas zondert hij zich zelfverzekerd af van de bewoonde wereld. Aangekomen in Alaska, een wit paradijs, maakt hij kennis met de essentie van het bestaan. Mooi in haar eenvoud, maar eveneens bikkelhard. Emoties als wroeging en eenzaamheid doen hem inzien dat het ware geluk misschien toch niet in zijn ascetische levenswijze schuilt.

Met een lach en een traan laat Sean Penn ons de mooie dingen des levens zien. Zowel in woord als in beeld. De adembenemende fauna en flora die Chris’ pad kruist is minstens even mooi als de verschillende personages met wie hij kennismaakt. Zowel de filmische als de muzikale begeleiding houden de film luchtig en hartverwarmend waar nodig. Tevens slaagt Sean Penn erin om op een heel oprechte manier om te gaan met verdriet, seksuele spanning, humor, geweld en filosofie. Nergens belerend of dwingend, maar wel diepzinnig genoeg om inhoudelijk overeind te blijven. Naarmate de confronterende ontknoping nadert worden de relaties en de emoties intenser. De contrasten worden sterker en Into the Wild stevent af op een perfecte (anti-)climax.

avatar van Tommeh
4,0
Mooie film met een meeslepend verhaal over het avontuur van een jongen die opzoek is naar vrijheid. Materialistische zaken doen hem niets en het liefst wil hij compleet onafhankelijk zijn. Van de mensen die hij onderweg tegenkomt vond ik de ene boeiender dan de ander. Het subplotje met de oude man vond ik bijvoorbeeld niet bijster interessant.

De film wordt ondersteund met mooie beelden en de sountrack van Eddie Vedder pastte er precies bij. Ik vond de vertelstructuur van terugblikken en de voice over van het zusje goed werken. Zo kwam je gaandeweg steeds meer achter de beweegredenen van Chris.

Naarmate het einde nadert vond ik de film alleen wat inzakken helaas. Het verhaal liep al niet erg snel, maar bij het stuk met de oude man kwam het totaal stil te liggen.

De film was lange tijd opweg naar een dikke 4.5*, maar ik kom toch op 4* uit.

4,0
Het was redelijk lang geleden maar eindelijk weer eens een echte topper. Ten eerste is het misschien wel de mooist gefotografeerde film die ik ken. Ten tweede is er de goede soundtrackt maar het belangrijkste is het geweldige acteerwerk. De mensen die Álexander' ontmoet zijn stuk voor stuk boeiend en apart zonder echt raar of ongeloofwaardig te worden. Groot compliment voor de regisseur is dat. Verder gewoon een heerlijke film die je moet ondergaan en waar je niet in teleurgesteld zult raken.

5*

avatar van james_cameron
4,5
Absoluut de beste film die regisseur Penn tot nu toe gemaakt heeft. Tevens zeker één van mijn favoriete films van 2007. Inhoudelijk en visueel vrijwel perfect. Alles is prachtig in balans. Geweldige rol van Hirsch, maar hij ziet zich omgeven door een eersteklas cast van akteurs die in slechts enkele minuten gedenkwaardige personages weten neer te zetten. De mooiste bijrol is van oudgediende Hal Holbrook. Wie het droog houdt tijdens hun afscheid heeft een hart van steen. Adembenemend camerawerk, zeer inventieve montage en een treffende soundtrack maken het geheel in stijl af. De film heeft zinnige dingen te vertellen en werkt op vele niveau's. Emotioneel een hele ervaring. Petje af.

avatar van Spetie
3,0
Regisseur Sean Penn levert met Into the Wild een film af die visueel in ieder geval een plaatje kan worden genoemd. Sommige beelden van Amerika die in deze roadmovie worden getoond zijn werkelijk waar schitterend in beeld gebracht. Het camerawerk is prachtig en levert zogezegd mooie beelden van de prachtige Amerikaanse natuur op. De film is gebaseerd op het boek van Jon Krakauer en laat zien hoe hoofdrolspeler Chris McCandless (Emile Hirsch) tijdens een tweejarige reis vooral op zoek is naar zichzelf en de plaats in de wereld die hij inneemt.
Emile Hirsch zet zijn rol in deze bij vlagen erg boeiende film zeer overtuigend neer. In alles wat hij doet ga je hem op den duur als kijker echt geloven en naarmate de film vordert krijg je steeds meer waardering voor zijn manier van denken en handelen in bepaalde situaties.
Daarnaast is de muziek van de film vaak erg goed en dit alles zorgt ervoor dat de 150 minuten dat de film duurt eigenlijk zo voorbij zijn. Mooie film, die alleen al vanwege de prachtige beelden een aanrader is!

4,0*

avatar van Co Jackso
3,5
Into the Wild is zeker een goede film. Hoewel Sean Penn natuurlijk een goede basis had om de film op te baseren. In feite is het een soort jongensdroom en bevat het boek alle ingrediënten voor een goede film. Neem daarbij Emile Hirsch en het kan in principe niet meer mis gaan.

Gelukkig gaat het dan ook niet mis, maar een meesterwerk is het zeker niet. Vooral het verhaal van zijn vader en moeder kon mij allerminst boeien en tevens waren de bijrollen ook niet allemaal van topkwaliteit. De film lijkt een mix van arthouse en Hollywood en voelt daardoor onevenwichtig aan. Ik had liever gezien dat Supertramp en zijn isolatie van de rest van de wereld nog meer centraal zou staan en misschien was een chronologische vertelwijze dan wel beter geweest voor de film.

avatar van Apollinisch
tarentino schreef:
(quote)


Dus je was niet echt onder de indruk van de natuur die je mooi vind? Moet het dan mooier in beeld gebracht worden dan de natuur is ofzo?

Moet niet, maar het zou wel gewaardeerd worden. Voor mooie natuurbeelden kan ik ook wel terecht in mijn eigen achtertuin of in de bibliotheek waar een mooi National Geographic-boek ligt. Film onderscheidt zich van fotografie door beweging. En in beweging is veel variatie mogelijk.

Voorts heb je zaken als kadrering, belichting, mise-en-scène enzovoort. Into the Wild blinkt ook in mijn ogen in geen van de genoemde zaken uit. De film ziet er solide uit, maar voor baanbrekende cinematografie ben je hier aan het verkeerde adres.

Verder absoluut geen verkeerd filmpje hoor. Het verhaal is interessant - hoewel nooit diepgravend - en de personages zijn voorzien van genoeg menselijkheid om het geloofwaardig te houden. Groot minpunt vond ik de poëtische teksten. Moet dat de boel een beetje intellectueel maken ofzo?

avatar van MXO
2,5
MXO
Mochizuki Rokuro schreef:
Tja, het is waargebeurd en het schijnt redelijk nauwgezet te zijn verfilmd gebaseerd op dagboeken. Neemt niet weg dat ik sommige dingen ook wel té 'fantastisch' vond (de kajak tocht oa). Kun je aangeven wat je dan ongeloofwaardig vond?

Om even een oude quote op te halen. Ik vond het verloop van het verhaal, op de manier waarop Penn het vertelt, wel degelijk ongeloofwaardig.

Chris McCandless vertrekt, en op zijn reis komt hij de meest liefdevolle mensen tegen. Het hippie-paar sluit hem in hun armen als zoon die ooit vertrokken is, de granenboer heeft z'n grote vriend eindelijk gevonden, opa heeft eindelijk een kleinzoon en het eerste de beste meisje wordt, zonder een woord uitgewisseld te hebben, verliefd op deze fantastische jongen. Met als klap op de vuurpijl zal onze supertramp natuurlijk geen gebruik van deze kleine meid maken, ze kan op deze leeftijd niet zwanger van hem worden.

Chris McCandless wordt gewoon neergezet als 'supertramp', zonder enige negatieve eigenschap. Meneer Chris de egoïst McCandless vertrekt alleen wel de wijde wereld in zonder ook maar iemand op de hoogte te brengen. Onder de smoes: 'Anders gaan mijn ouders naar me zoeken', verteld hij ze niks. Ik denk dat je gewoon een egoïstische klootzak moet zijn, om dit te kunnen verdragen. Maar Penn laat geen eigenschap van deze ‘engel’ zien, waar aan te zien is dat er iets aan schort. Op deze manier zet Penn een volkomen ongeloofwaardig personage neer, waardoor het waargebeurde verhaal toch niet zo waarheidsgetrouw lijkt te zijn.

Daarbij gaat Chris gewoon overduidelijk slecht voorbereid naar Alaska. Hij krijgt op het laatste moment laarzen aangeboden, omdat je voeten blijkbaar koud kunnen worden in de sneeuw. Chris heeft het geluk dat hij nog zijn 'magic bus' tegenkomt, want anders was hij waarschijnlijk nog eerder gestorven. Het is gewoon absurd om aan een dergelijk reis te beginnen, met een dergelijke voorbereiding.

Desalniettemin loopt het verhaal wel lekker door en vliegen de 2,5 uur om. De wildernis wordt daarbij lekker geromantiseerd, waardoor het verlangen naar dit leven groter wordt. Het gevoel dat de film oproept doet me een beetje denken aan ‘The Shawshank Redemption’. In ‘The Shawshank Redemption’ wordt het gevangenisleven ook als vredelievende plek neergezet, en dat zorgt onder andere gewoon voor een fijne kijk ervaring. Ik denk dat dit ook de kracht van ‘Into The Wild’ is, en de een slikt dit gewoon makkelijker dan de ander. Het is voor mij dan ook geen verrassing dat de film het op MovieMeter zo goed doet.

3,5
Ik kan me goed vinden in je analyse MXO (en laat het duidelijk zijn dat ik ook wel degelijk bezwaren heb tegen de film), maar wat ik wel naar voren vind komen is dat het een onbezonnen daad was. Het geluk en leven lachte heb blijkbaar toe in de periode in de States. Hij is behoorlijk hard met zichzelf geconfronteerd toen-ie eenmaal in Alaska was. De balanas tussen die twee had misschien beter gekund, maar het feit dat-ie zichzelf wel voor z'n kop kon slaan van zoveel onbezonneheid met name de scene dat hij terugwil en blijkt dat het stroompje een kolkende ijswaterrivier is en hij via een tak bijna verdrinkt geef goed die wanhoop weer. Ik vond Hirsch daar goed in die rol passen.

Het stuk in de Filmkrant van vorige maand geeft dat dualistische dat ik (en jij nog meer hebt) duidelijk weer, omdat het lijkt of Penn niet kan kiezen tussen McCandless als Jezusfiguur of als onbezonnen jongere.

avatar van The One Ring
4,0
Het duurde even voordat ik echt mee kon leven met Chris McCandless in deze film. Ik vond het namelijk een arrogante bal. Hij is zo'n typische adolescent die denkt dat hij een held is en dat zijn meningen over de maatschappij (die allemaal negatief zijn) de enige waarheden in de wereld zijn. Ik zat eigenlijk niet te wachten op een hoofdrolspeler die de wildernis in trekt bijna alleen maar om de mensheid eens een soort van lesje te leren. Ik begreep die McCandless echt niet, want hoe meer hij zeurde over de hypocrasie van de mensen, hoe sympathieker zijn metgezellen vaak waren. McCandless was gewoon een koppige vent met oogkleppen op, die maar één kant van de maatschappij ziet. Een negatieve kant, maar het lijkt wel alsof hij stiekem alleen deze kant wil zien, puur om zichzelf een doel te geven. Hij deed me aan Travis Bickle uit Taxi Driver denken. Alleen komt Travis Bickle's negatieve beeld voort uit eenzaamheid en zoekt McCandless juist de eenzaamheid op door de negatieve beelden.

Maar gelukkig kwam het toch nog helemaal goed met de film. Sean Penn leek begrepen te hebben dat McCandless' acties niet helemaal rationeel waren. En ik was nog blijer om te zien dat de clou van McCandless' reis is dat de mensheid zo slecht nog niet is en dat je gewoon anderen om je heen nodig hebt. Het mooie aan de film (en wat volgens velen hier de zwakte is) is dat Penn er niet voor kiest om McCandless óf als een held óf als een klootzak neer te zetten (iets wat Martin Scorsese in Taxi Driver overigens ook niet deed). Penn gaat voor de middenweg en dat levert een uiteindelijk prachtig portret op. Penn was zich bewust van de fouten van McCandless, maar had ook een zekere bewondering voor zijn doorzettingsvermogen voor de radicaliteit van diens acties. Een Jezusfiguur wordt McCandless in deze film in mijn ogen nooit. Het is gewoon een typische rebel, met zijn goede en slechte eigenschappen.

Het is dan ook tekenend dat de mooi geschoten scènes in de wildernis niet eens de beste zijn, maar dat het toch de ontmoetingen met andere personages zijn die de film zijn ware hart geven. Hal Holbrook wil ik hier in het bijzonder noemen. Ik had voor deze film nog nooit van de beste man gehoord, maar hij heeft een diepe indruk achter gelaten. Het speelt een personage dat al snel onevenwichtig neergezet kan worden, maar hij ontwijkt alle valkuilen. En het is aan hem te danken dat die scène in die auto niet vals sentimenteel wordt, maar echt ontroerend. Verder heeft de film natuurlijk een zeer solide cast, met onmisbare karakteracteurs als Catherine Keener, William Hurt en Marcia Gay Harden. Zelfs Vince Vaughn overtrefd zichzelf deze keer.

De kritiek die ik wel heb is dat de film, met name in het begin, soms wat fragmentarisch is, waardoor ik het avontuur soms niet zo sterk ervaarde als gekund had. En waar komt toch het gekke idee vandaan dat Skandinavische vrouwen altijd zomaar hun kleren uittrekken waar wildvreemden bij zijn? Dat is een vooroordeel die ik vaak in komedies zie, maar het wordt toch wel heel bizar om zoiets aan te treffen in een serieuze film als Into the Wild.

Ik ben ook best benieuwd naar het boek geworden, nu. Gewoonlijk hou ik er niet van om een vergelijking tussen boek en film te maken, maar ditmaal kan het interessant zijn. Ik dacht trouwens dat McCandless de film gewoon zou overleven en dat hij zelf het boek geschreven had. Het was dus een complete verrassing voor me dat de film eindigde met de dood van McCandless.

4*

4,5
Enorm intense film; veel kippenvel momenten. Vele wonderlijke en vooral echte personages; de hippies, de mensen op de boerderij, de Denen, het schitterende 16-jarige meisje en de oude man aan het eind. Allen dragen bij aan het geluk van Supertramp, maar omgekeerd gebeurt dit ook. Grotendeels prachtig gedraaid ook, met heerlijke dromerige muziek.
Is alweer een tijd geleden dat ik zo geraakt werd door een film die ik voor het eerst zag. 4,5*, omdat bij de eerste kijkbeurt de perfecte film nog niet bestaat.

Wow, wat is Amerika toch mooi!!!

avatar van Querelle
4,0
Bij vlagen adembenemende film die naadloos balanceert tussen verschillende opinies t.o.v. het totaal afsluiten van je culturele afkomst en familie. Aan de ene kant staat er Christopher met zijn nogal rigide opvatting over liefde en bezit. Aan de andere kant staan de mensen die hem lief hebben. De film belicht alle kanten van dit dilemma maar weet dit heel knap op een lijn te houden. De band met zijn familie blijft een rode draad in het verhaal ondanks dat ze nauwelijks in beeld zijn. Dit vind ik een heel goed aspect van het scenario.
Het laatste half uur was briljant door de opeenvolging van emotionele, beklemmende en zeer realistische scenes.
Dikke 4,5*

avatar van OlafK
4,5
Wat een geweldige film. De beelden, de acteerprestaties en niet te vergeten: de muziek.
Dit is een filmervaring geweest om nooit te vergeten en hoewel de ideeën over hoe hij tot zijn dood zou zijn gekomen uiteen lopen, is ook deze laatste scène geweldig uitgevoerd.

Hal Holbrook speelt een fantastische bijrol als de wijze oude man die zich als een van McCandless' vrienden op zijn trip ontpopt.. Ook speelde Vince Vaughn een geweldige bijrol!

Dit is een film die ik niet ga vergeten en zodra 'Into the Wild' op dvd verkrijgbaar is, koop ik 'm. Zekerste weten!

Voor nu een 4,5 maar ik sluit bij herziening geen 5,0* uit.

avatar van Ajax&Litmanen1
5,0
Laat ik meteen met de deur in huis vallen: Wat een overdonderende, geniale film! Eindelijk weer een film die ik het volle aantal sterren ga geven!
Ik vond het zon intrigerende, boeiende film, elke liefhebber van films zou deze moeten gaan kijken.

De film was de 1e 5 a 10 minuten wat traag op gang aan het komen, zodat ik me afvroeg of het wel de superfilm was die ik hoopte te zien na alle positieve verhalen. Gelukkig gebeurde dat ook. Achter de soms fantastische natuur beelden die je in de film krijgt te zien (Bergen, woeste rivieren, besneeuwde vlaktes etc) zat een heel erg mooi verhaal over een jongen die niks meer te maken wilt hebben met de wereld waarin mensen elkaar pijn doen, kwetsen en alleen waarde hechten aan materiele zaken. Hij is anders...
Je krijgt de film in hoofdstukken te zien, elk hoofdstuk behandeld een deel van zijn ontdekkingsreis. Tussendoor hoor je de stem van zijn zus die hem zo mist maar als enige op de wereld wel kan begrijpen waarom hij dit doet. Vooral die ''flashback'' stukken maakten de film zo mooi. Er komen zoveel symphatieke personages in deze film voorbij, er gebeurt van alles en het verveelde me nooit. Het acteerwerk is echt van hoog niveau, van de hoofdrolspeler tot de bijrolletjes.
Als de film een tijdje bezig is ga je de jongen goed begrijpen. Typerend vond ik het stuk waarin een ambtenaar hem vertelde dat hij een vergunning nodig had om een bepaalde rivier over te mogen roeien. Ik bedoel, waar praten we over....dit soort bureaucratische onzin wilde hij ontlopen. En als je dan ook zijn verleden erbij haalt met ouders die elkaar niet lief hebben en continue ruzie veroorzaakten..begrijpelijk dat hij er genoeg van had.
Uiteindelijk heb ik de volle 2,5 uur genoten en vond ik het einde verrassend, maar ook wel weer passend. Hij wilde niet meer terug naar waar hij vandaan kwam en het was dus voor hem misschien ook minder erg daarom dat hij overleed door vergiftiging. De tekst die je erna bij kreeg vond ik erg mooi met dat hij dood werd gevonden en dat zijn zus zijn as uiteindelijk uitstrooide op de plek waar hij zo graag had willen zijn. Vergeet ik nog te zeggen dat de muziek in deze film echt geweldig goed was. Steeds het goede nummer voor de goede scene, het klonk allemaal heel goed.
Conclusie, briljant!

5*

avatar van dutchtuga
4,0
Film waarbij de moralistische insteek inderdaad wel voelbaar is bij bepaalde scenes maar ik heb ontzettend genoten van Into the Wild. De plaatjes zijn vaak erg mooi en de soundtrack van Vedder is één van de betere de ik in een tijdje gehoord heb. Mooie songs die een tocht van een jonge avonturier/rebel begeleiden door het Amerika van nu. De sneer naar de consumptiemaatschappij is vaak te makkelijk maar het werd gecompenseerd door vele andere aspecten. De sequentie met de oudere man vond ik werkelijk schitterend. Niet verwacht maar toch een hoge score.
4*

avatar van Montorsi
4,0
Een van de mooiste roadmovies ooit gezien met vooral pluspunten in de shots (met name de landschappen) en soundtrack. De vraag of je van materialisme echt gelukkig wordt is lastig te beantwoorden, en erg persoonsgebonden. Dat dit bij de hoofdpersoon duidelijk niet het geval is levert in ieder geval een bijzonder mooi verhaal op. 4*

4,0
Misschien is de hoofdrolspeler wel een erg geliefde goedzak (ik geloofde niet dat hij zo'n enorme indruk bij iedereen achterliet; wel erg geromantiseerd) en misschien is de film wat naief over een aantal belangrijke zaken in het leven, maar het was een schitterende film die me behoorlijk geraakt heeft. 4,5 sterren. Een van de betere films van de laatste jaren en sowieso een van de beste roadmovies ooit.

avatar van otherfool
3,0
Oei, een mixed bag. Enerzijds schitterende beelden en een aardig uitgangspunt, anderzijds een wat gemakzuchtige en oppervlakkige zoektocht naar het ware geluk, het echte leven, wat dies meer zij. Meer mag je van een jonge gast misschien niet verwachten, maar ik had meer een, tja, verdiepende film verwacht. Into The Wild is echter vooral een roadmovie in ruraal Amerika die wel wat doet denken aan The Straight Story (en aan die film heb ik me toch een hekel...).

Escapisme light zeg maar, makkelijk te verorberen. Ik had liever een echte strijd gezien, met de natuur, met zichzelf. Dit is vooral gezellig keuvelen met de hippies, leuke meisjes tegenkomen. Die hele reis boeide me (buiten het personage van Holbrook) niet zo, had dus ook andere verwachtingen van de film. Laatste kritiekpunt is Hirsch die er niet zoveel van bakt.

Klinkt erg negatief, maar ik heb me tot zekere hoogte wel vermaakt met de film. Mooie beelden vooral. Maar geen mindblow. 3*.

avatar van DVD-T
4,0
Mijn hoge verwachtingen voor deze film werden helemaal ingelost en meer zelfs.

Ik vond de film in het begin ietwat moeilijk op gang komen, De relatie tot zijn ouders vond ik niet altijd even goed overkomen.En die gekleurde letters waar velen het over hebben vond ik ook een kleine storende factor.Maar zo heeft elke film wel zijn gebreken of mis stappen, daar reken ik de film dan ook verder niet op af.Vanaf het moment dat Christopher de wereld intrekt word het steeds mooier en mooier.

Penn vuurt een salvo aan imposante en zeer mooie shots op de kijker af, en laat een erg mooie kant van America zien.Het ene moment zit je midden in een prachtig uitgerekte woestijn en vervolgens weer in het fraaie Alaska.De lokaties trekken veel aandacht naar zich toe, toch wist Penn mij als kijker ook de gehele film geboeid te houden met het verhaal.Alles word erg ingetogen gebracht en deed mij steeds meer en meer meeleven met McCandless.Het moment waar hij terug in de stad komt en zich daar helemaal niet happy voelt vond ik een heel sterk moment in de film.

In het begin moest ik wel een beetje wennen aan Hirsch maar die is goed op dreef en deed mij al die andere rollen waarin ik hem gezien had helemaal vergeten.Hij ontmoet een aantal zeer leuke en boeiende karakters onderweg waarvan ik dat hippie duo nog het beste vond.Op het einde van het avontuur was ik toch echt wel even sprakeloos.Vooral die laatste teksten die in beeld kwamen zorgden voor een brok in mijn keel.Prachtige film.

Voorlopig 4.5*, maar deze maakt heel snel kans om op de volle 5* te komen.

avatar van opa_paul
5,0
Ik zal maar niet gaan quoten, want dan vul ik waarschijnlijk zo een pagina zonder mijn eigen commentaar. Ik denk dat dit voornamelijk geldt voor 'Verhoeven'.

Ten eerste snap ik niet dat iedereen altijd een film wil verpesten voor een ander! Er moet altijd verraden worden dat het waargebeurd is, slecht afloopt, en/of een droevig einde heeft. Laat mensen dit toch zelf uitzoeken! Je hoeft niet van tevoren te weten dat het waargebeurd is; dat maakt het einde juist een stuk minder verrassend.

Er wordt ook door veel mensen iets gezegd over het 'schijnbaar storende gebruik van de gele letters door het scherm heen'. Wat veel mensen niet weten is waar dit op gebaseerd is. De gele letters zijn de exacte texten uit de brieven die McCandless heeft geschreven aan Westerberg, Franz en Burres. Zo schrijft hij bijvoorbeeld "Heb de laatste voorbereidingen getroffen... en trek nu... de wildernis in." De voice over van zijn zus is ook daadwerkelijk hetgeen wat zij gezegd heeft in een interview met de schrijver van het boek. Daarom vind ik dat Penn dus een juweeltje heeft gemaakt. Hij is compleet bij het verhaal gebleven. Hij heeft er alles ingestopt wat ze onderzocht hebben aan zijn levensverhaal. Alles wat je ziet, is gebeurd en geverifeerd door zijn dagboeken en de verhalen van anderen.

Ik denk dat heel veel van het commentaar dat er gegeven wordt berust is op foute informatie... of beter gezegd: het ontbreken van juiste informatie.

Voor mij is het in ieder geval een prachtige film.... een van de mooiste aller tijden.!

avatar van donnie darko
5,0
Ja, ongelooflijke film, he.

Had er veel van verwacht, maar kreeg echt nog wel veel meer dan wat ik had kunnen dromen. Prachtige film over een zeer intrigerende jongeman die een prachtige trip door de VS en Alaska maakt en daar ongelooflijke mensen op leert kennen.
Het einde is bloedmooi, en de rest van de film moet niet voor het einde onderdoen.

4.5*

avatar van Onderhond
1,5
Niet echt mijn ding.

Dat het onderwerp mij niet zo ging liggen wist ik al voor de film. Ik ben geen natuurmens, zal het ook nooit worden. Los daarvan is een sterke film makkelijk in staat om een "ver-van-m'n-bed" gegeven toch tastbaar en meelevend te maken.

Penn slaagt hier wat mij betreft helemaal niet in. Hoewel er hard gewerkt wordt aan het onsympathiek maken van "de tegenstanders" is ook de hoofdpersoon maar een enorme lul. Daar komt de hele film nooit meer teboven.

Visueel vond ik het niet boeiend. Hoewel passend bij de thematiek komt de "pracht" van de natuur zelf (of zou moeten) en niet van de manier waarop het in beeld is gebracht. Vond het nooit echt mooi of indrukwekkend. De muziek sluit ook al zo naadloos aan bij het thema van de film. Vond het allemaal erg makkelijk en simpel, daarbij vond ik de muziek ook absoluut niet te pruimen.

Acteerwerk is wel sterk en het verhaaltje verloopt redelijk vlot. Sommige stukken zijn beduidend minder met de stad halverwege als dieptepunt (met name ook de pogingen tot moderne filmerij leken nergens naar). Maar de meeste zijweggetjes waren leuk genoeg om te blijven boeien.

Uiteindelijk vond ik het voor een film die toch wel een zekere "levenswijsheid" naar voren duwt nogal eenzijdig, pushy en zelfs erg matig uitgewerkt. Zo moet halverwege ook verteld worden dat Chris niet enkel uit rebellie is weggegaan, een bedenking die ik me toen al een tijdje zat te maken en niet meteen met een snelle voice over weggevaagd werd. Zo zitten er wel meer stukjes in de film.

Een levensveranderende outdoor film die maar weinig indruk gemaakt heeft, en met een tegeltjeswijsheid op het einde waarbij het glazuur bijna van m'n tanden sprong.

Niet slecht, maar toch een film waar je beter wat voeling met de ideeënwereld hebt, indien dat niet het geval is, blijkt de film toch echt niet sterk genoeg (vond ik). Daarnaast qua presentatie ook véél te veilig.

1.5*

avatar van JJ_D
3,0
Voor de Amerikaanse filmindustrie is een verhaal vertellen zoals dat van ‘Into the Wild’ een huzarenstuk. Hoe de juiste toon vinden, zonder te over dramatiseren, laat staan helemaal melig te worden? Toegegeven, van dat laatste heeft Sean Penns niet zo veel last, maar de “problemen” zitten elders.

De voice-over is een eerste heikel punt: veel pseudo-filosofische blabla, met weinig interessante gedachten als gevolg. ‘Into the Wild’ is op zich al een film van weinig woorden, en dat ze daarenboven aan nietszeggende moeilijkdoenerij worden verspild voorspelt niet veel goeds. Toch loopt de film niet over van verkeerde pretenties, integendeel. Het tragische lot dat Alexander beschoren is zit er heus niet van mijlenver aan te komen en bij een simpele frase als “happiness only real when shared” voelde ik toch een zachte rilling langstrekken - kwestie van de "eerlijkheid" te illustreren.
Alle oprechte bedoelingen ten spijt had het tempo echter ook nog net iets strakker gekund. Na ongeveer anderhalf uur hoop je dat er wat vaart in de film zal komen, maar Penn blijft het ritme van een anekdotische mijmering getrouw en werkt zijn film netjes af.
‘Into the Wild’ is bijgevolg een hele fijne film, maar desondanks één van gemiste kansen. De natuur kan altijd nog meer worden verheerlijkt dan hier (enkele megalomane shots daar gelaten), en ook de met lof overladen soundtrack telt enkele mindere nummers.

We mogen echter niet klagen. Naar Amerikaanse standaard is ‘Into the Wild’ een zuivere, eerlijke prent, volledig volgens de regels van de kunst. Een Europeaan had er een meer confronterende film van kunnen maken, maar Penn laat ons achter met een hart dat ondanks het “zware” einde toch nog lichtpuntjes ziet. En dat is zeker verdienstelijk.
3*

avatar van kos
3,5
kos
Ik vond het eigenlijk juist wel verfrissend eens een dergelijke Angry Young Man film te zien, waar de hoofdpersoon daadwerkelijk na heeft gedacht over het 'zijn' in deze maatschappij en iets buiten de randjes kijkt.
Ongeacht of je het er mee eens bent of niet, of hem sympathiek vindt of niet.

Tuurlijk is dat al snel 'quasi-geneuzel' zoals men zegt, dat heb je al snel als er net iets tussen zit wat je zelf niet aanspreekt. Je kunt moeilijk verwachten dat men een hele filosofische theorie gaat uitwerken inclusief voors en tegens en allerhande hypothesen.

avatar van Leland Palmer
4,5
Toen ik deze film voor de eerste keer zag was ik echt even stil tijdens de aftiteling. Vandaag bij de tweede kijkbeurt, duurde dat wel een paar keer zo lang...

Fantastisch, mooie film die echt een behoorlijke indruk op mij heeft achtergelaten. Een bijzonder verhaal, wonderschone beelden, echt fantastisch gefilmd, prachtige muziek, mooi gesproken teksten, veel ontroerende momenten en een einde waar ik een brok in mijn keel van kreeg. De vele bijzondere ontmoetingen zijn geweldig, soms ontroerend en bij vlagen grappig. De leuke Jan en Rainey, de mooie en betoverende Tracey en de oude Ron, echt stuk voor stuk geweldig.

Echt een perfect avontuur, waar ik me helemaal in kon leven in Christopher McCandless. Het leek net of ik zelf door die prachtige gebieden een magisch avontuur beleefde. Tijdens de aftiteling daarom ook lang stil, met een open mond blijven zitten kijken, omdat het eigenlijk gewoon moeilijk was om deze film, na zo'n briljant eindshot los te laten.

avatar van Madecineman
4,5
Madecineman (moderator)
Bijzonder mooie film. Zelfs beter dan verwacht!

Ten eerste moet een goede road-movie toch wel het gevoel opwekken om zelf de rugzak te pakken en dat lukt wonderwel goed. Als kijker krijg je een prachtige, ontroerende, grappige reis door een wonderschoon Amerika voorgeschoteld en ontmoetingen met bijzondere mensen. Penn weet met deze film toch wel heel goed de balans te vinden tussen avontuur en menselijk drama, de weg naar volwassenheid is tragisch maar zeker niet loodzwaar. Knap gedaan.

Emile Hirsch zet een prachtig, uniek en zeer geloofwaardig personage neer. Heb het idee dat hij zelf veel ruimte heeft gekregen om zijn personage in te vullen, deed me wel watt denken aan de ouderwetse 'method-acting' methode waar DeNiro en Pacino groot mee zijn geworden. Ben benieuwd wat hij met z'n talent gaat doen in de toekomst.
Vind het een boeiend verhaal wat verteld wordt met Into the Wild. Ja, je kan zeggen dat Christopher 'Supertramp' McCandless egoïstisch is om zijn familie in het ongewis te laten... Aan de andere kant, heeft hij wel de ballen (en de jeugdige overmoed en naïviteit) om zijn ultieme droom na te jagen om totaal onafhankelijk te leven in de wilde natuur. Dat moet je hem wel nageven en enigzins bewondering voor dit soort mensen is mij niet helemaal vreemd.

De weg na zijn uiteindelijke droom is niet zonder hobbels maar gelukkig komt hij onderweg mensen tegen die het beste met hem voor hebben. Vind de dialogen in de film ook vaak inhoudelijk zeer sterk, eindelijk weer eens gesprekken die echt ergens over gaan. Bijzonder sterke en aangename bijrollen in deze film met als grootste verassing wel Vince Vaughn, die een geweldige "Ruwe bolster, blanke pit"graanboer ten beste geeft.
De droom die hem uiteindelijk wel op een vreemde manier fataal werd, helaas. Ongelooflijk wat een domme beslissing hij maakt wanneer hij ontdekt dat hij de rivier niet meer over kan. Het eerste wat ik hem wilde toeschreeuwen was; "Denk na man, die bus! Die is niet uit de lucht komen vallen, er moet een weg en brug zijn!". Het einde van de film is echt ijzersterk, heb zelden een meer sterkere sterfscène gezien, kreeg er toch wel een beetje een brok van in de keel. Zo, jammer die knul had daar helemaal niet moeten sterven. Tragisch met als schrale troost dat hij gestorven is omdat hij het leven leed zoals hij dat wilde.


Prachtige en evenwichtige film, een van de betere films van de laatste tijd.

Kan mij het schelen maak er lekker een 4.5* van

avatar van Phoenix
4,5
Schitterende roadmovie die een gigantische kriebel installeert om zelf te zeggen "fuck it, de ballen". Dat Supertramp zijn visie uiteindelijk met zijn leven moet bekopen is niet het ergste. Erger nog is dat hij vlak ervoor beseft dat zijn hele uitgedokterde levensfilosofie eigenlijk niet klopt.

Denk ook niet dat hij gelukkig sterft. Maar waarom hem dat verweten wordt is beyond me, omdat zijn openbaring pas komt wanneer het te laat is. Dat maakt hem niet naïef (waren mensen die geloofden dat de aarde plat was ook naïef?), maar tragisch en schrijnend.

Maar goed, ik werd hoe dan ook meegesleurd, tegeltjeswijsheid (ook al zo'n vaak verkeerd gebruikte krachtterm) of niet. Schitterende omgevingen die geen ingrijpen vereisen, prachtige rollen, nuttig meanderend verloop en fijn ondersteunend getokkel. Prima allemaal.

4,5*

avatar van HASCH
5,0
Deze film heeft diepe indruk op mij gemaakt. Regelmatig komt het gebeuren in mijn gedachten terug en blijft hangen. Inderdaad is het einde heel erg mooi in beeld gebracht. Dit soort films zijn er maar weinig.

avatar van serpico
3,5
Mja. Lame.

Dat is mijn woord om deze film te omschrijven. Into The Wild wil verschrikkelijk veel, en de gedachte dat de makers waarschijnlijk vonden dat deze film de mooiste film ooit was, bleef me om de een of andere reden voortdurend achtervolgen. De beelden, voice-overs, muziekjes; allemaal zo'n half-alternatieve mooiigheid waar je van moet huilen als het op de goede manier gebracht wordt. Maar wat eerder irritant is als het niet met het goede beleid gedaan wordt.

En dat was ook het manco. Het beleid. Penn, een briljant acteur, wil met zijn film veel te veel. Maar hij wil vooral mooi zijn, en dat is gewoon heel gevaarlijk. Ik stoorde me werkelijk aan de vreemdste dingen in deze film; om de één of andere reden overbekende camerahoeken, dialoog (dat 16-jarige meisje, ontzettend sexy verder, daar niet van, ze zag er ook veel ouder uit, maar heeft zij ook maar één boeiend woord gezegd?), de begintitels. Maar het ergste was nog die voice-over. Meerdere malen heb ik teruggespoeld om te proberen te snappen wat er nu precies bedoeld werd, en meerdere malen vergeefs. Dat zusje is ook weer best een leuk meisje, maar haar zeurderige stem doet niet veel meer dan zeveren over filosofische bullcrap, om de film maar interessant te houden. Dat noem ik overpretentieus.
En dan is daar natuurlijk nog de muziek. Redelijk beluisterbaar, jawel, maar vaak wel érg voorspelbaar. Die Eddie Vedder lijkt me best een leuke man, maar zijn stem is vervelend in het kwadraat. Zijn gehummel, op een gegeven moment (ik geloof wanneer Alex leest over Happiness), vond ik veel beter werken. De drang om indrukwekkend te zijn is op alle fronten gewoon verschrikkelijk lame.

Maar, wonderbaarlijk genoeg, de film werkt toch echt wel. Ondanks dat ik het met Christopher absoluut niet eens was (de maatschappij zit wat mij betreft uiterst goed in elkaar), vond ik hem nooit onsympathiek. Hirsch zet een geweldige acteerprestatie neer. Een beetje sneu voor zijn zusje was de situatie wel, maar ik vond het niet helemaal onbegrijpelijk van Chris. Het tempo van de film is best wel heerlijk, de structuur zit redelijk perfect in elkaar. De natuurbeelden waren natuurlijk uitermate schitterend, en overweldigend, en opwindend, en ga zo maar door, maar ze waren het écht. Daarnaast is het scala aan mensen waar Alex tegenaan loopt absoluut intrigerend, en wat de film los wil maken, dat de kijker gaat filosoferen, wil ook echt wel lukken. Zeer sympathieke, wel of niet door het leven getekende mensen, en je snapt steeds weer wat voor indruk ze op Alex moeten hebben achtergelaten. Dat weet Penn toch wel heel knap te schetsen.

Maar echt interessant wordt het pas wanneer Penn de negatieve kanten van Alex' wilde avontuur laat zien. Het verdriet van de mensen om hem heen, het in elkaar getrapt worden midden in de nacht, het vastzitten in de natuur. En de eenzaamheid. Alex kreeg er naar mijn mening pas laat last van, maar toch. Hoe hij tot nieuwe conclusies kwam en zijn filosofie moest bijstellen, ongelofelijk pakkend geschoten allemaal.
Want eigenlijk is het ook wel heel aangenaam om Alex te volgen op zijn reis. Zijn inspanningen vanaf de bank te kunnen aanschouwen, zijn toch wel begrijpelijke rebellie te zien gedijen. Zijn reis is redelijk stompzinnig, onnozel, naïef, maar toch vind ik dat íemand hem moet maken. En wij, alle andere mensen, mogen fijn meekijken. Ja, ik vind dat iedereen deze film zou moeten zien. Je hebt er wel wat aan. Alle details betreffende ouders, en liefde, en adolescentie, en maatschappij, en eenzaamheid (!), die zijn allemaal mooi meegenomen. Into The Wild is op dat punt ook écht een geweldige film.

Het einde is in retrospectief perfect. Toch vond ik het op het moment heel jammer. Ik was er de hele film van overtuigd geweest dat Chris het gewoon zou overleven, dat we naar de verfilming van zíjn boek aan het kijken waren, dus ik schrok werkelijk toen hij stierf. Zijn dood was wel uitzonderlijk mooi weergegeven. Ook vond ik zijn uitgemergelde gelaat, en het niet-aflatende gefriemel met de riem, erg indrukwekkend. Ja. De film had echt wel wat sterke kanten. Vergeet ook niet de scène dat Alex een vergunning wil om op de rivier te varen. Uitmuntend.

Toch jammer dat hij de hele tijd nogal LAME blijft. Want mooi, intrigerend, filosofeer-voer en potentieel 5*-materiaal is het zeker.

3,5*

avatar van elmo4ever
4,5
Een Prachtige film... Geweldig camera werk, mooi in combo met het verhaal uit het boek, en super mooi afgemaakt met de muziek!! een 4.0 want de film is wat lang dradig maar vedder echt super!!!

Gast
geplaatst: vandaag om 15:39 uur

geplaatst: vandaag om 15:39 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.