Into the Wild (2007)

Wat een langdraaadig verhaal zeg, ik had hoge verwachtingen maar die komen bij lange na niet uit! zitten best goede stukjes in maar vond er echt geen eind aankomen. en het geheel is onlogisch en onoverzichtelijk. ik ben niet fijngevoelig genoeg voor de dramatiek denk ik

Van mij krijgt ie vier sterren. Zie zo even niet hoe ik die moet plaatsen.

Ja, maar dat deze jongen egocentrisch bezig is wordt toch op tig plaatsen in de film duidelijk gemaakt. Mijns inziens zelfs een beetje te vaak. Je zit echt niet naar een film te kijken die de keuzes van deze jongen verheerlijkt. Honderd keer wordt verwezen dat hij een kaartje moet sturen, aan zijn ouders moet denken, even moet bellen of zoiets. Ik zie het als het verhaal van een verwende postpuber die heel erg langzamerhand bij zijn positieven komt en daar een harde prijs voor betaalt.

Wat mij nog het meest aanspreekt is de quote: je hoeft niet echt sterk te zijn, om je soms 'sterk te voelen', en je moet soms je krachten uittesten. Iets van die strekking. Dat herken ik als post post post post puber nog steeds wel.

Verhoogd naar 5 sterren, want dat is deze film méér dan waard. Into the Wild is zonder twijfel één van de beste films die ooit zijn gemaakt. Het prachtige verhaal van een jonge man die met de moderne maatschappij breekt, de fenomenaal prachtige beelden (bij de mooiste die ooit voorbij een camera gepasseerd zijn), de schitterende, subtiele muziek, de onderliggende filosofie, de knappe acteerprestaties (Hirsch doet het écht goed, maar vooral dat hippiekoppel en die oude man, Hal Holbrook denk ik dat hij heet, zijn geweldig), ... Niets dan lof voor deze film, die zowat alle Oscars had moeten winnen (maar er, gewoonweg onverstaanbaar, geen enkele gekregen heeft! Nuja, wat stellen de Oscars eigenlijk voor?) Sean Penn laat zien dat hij, naast een schitterend acteur, ook een fenomenaal regisseur is. Gewoonweg subliem.

Heerlijke film die zich vanwege de schitterende landschappen lekker wegkeek. De film wist mij te boeien vanaf het begin tot het einde. Het einde vond ik wel ontroerend. Uitstekend gespeeld door Emile Hirsch.

Een waargebeurd sprookje met fantastische wereldbeelden en ideeën. Ik had eerst het boek gelezen en toen de film gekeken en beiden zijn erg goed. Ze gaan allebei een beetje een andere richting in; het boek gaat meer over de motieven van de avonturier Alex en gaat dieper in op de plaatsen waar hij verbleef. Ook haalt de schrijver andere avonturiers aan om hen met Alex te vergelijken. En de film volgt Alex 'on the road'.

Zowel de film als het boek zijn in op hun eigen manier speciaal en waardevol en zijn ongeveer even goed/interessant.

Een minpunt van de film vond ik vaak het camerawerk; veel te schokkerig enzo.

Emile Hirsch vertolkt de persoon Alexander Supertramp geweldig goed! Ik hoop dat ik hem vaker ga zien in andere films.

Het boek met de film maakt het verhaal compleet; dan weet je wie hij was en waarom hij de dingen deed zoals hij het deed. Dus voor iedereen die de film al heeft gezien, raad ik ook het boek aan want het blijft een mooi en ongelofelijk verhaal.

Ik vind de film erg goed gelukt t.o.v. het boek, want wat er vaak gebeurt in films is dat ze bepaalde belangrijke dingen uit het boek afraffelen of verzuimen te vermelden of helemaal veranderen, maar deze film heeft zich grotendeels netjes aan de feiten gehouden!

4,5*

In één woord prachtig!

Een mooie film die laat zien dat geluk niet alleen te vinden is in het hebben van veel geld en een goede opleiding, maar dat de wereld zelf ook veel moois te bieden heeft waar je gelukkig van wordt. . De manier waarop Christopher McCandless zijn gedachtes en zijn meningen verwoord zijn prachtig en ze zetten je aan het denken. Vanaf het begin tot aan het einde zit je in de film en het lijkt alsof je weliswaar met hem meereist. Een echte aanrader dus!

5 sterren.

Into to wild

Wat een film

Sean Penn krijgt een dikke proficiat van mij voor deze film ineen te steken.

Wat heb ik gisterenavond genoten van de prachtige beelden die soms vertraagd werden door het briljante camerawerk. Het effect van die beelden was een perfectie van de schoonheid van de natuur.

Het verhaal was voor mij buitengewoon goed, bijna perfect. Het mooiste van het verhaal is dat het ons een boodschap wil vertellenover het leven. Het verhaal is ook zeer aangrijpend wat de film een extra tintje geeft.

Je leeft ook volledig mee met Alex (Chris), het is een zeer goed vertolkt personage. Mijn complimenten voor de acteur.

De kleine rollen van Vince Vaugn en Kirsten Stewart vond ik ook erg goed. Vooral die van Stewart, haar zangtalent was best wel leuk

De muziek in de film was ook erg goed, het gaf een sfeer mee dat er perfect bij paste.

Voor de rest heb ik mijn heel top 10 aangepast door deze film, want het liet mij mijn intresse tonen in realistische films (wat misschiens wel niet hard te zien valt aan mijn top 10.) Binnekort ook eens kijken voor het boek, weet iemand of het boek ook zo goed is als de film???

5 sterren voor zijn pracht .

Prachtige roadmovie, sterker nog: een van de beste roadmovies die ik heb gezien en dit keer zonder overtollige drama maar puur realistisch alsof het een documontaire is. Het verhaal vind ik ook echt oh zo goed, Sean Penn heeft iets heel moois neergezet en die Emili Hirsch speeld werkelijk de sterren van de hemel als Christopher Candles. Afgestudeerd, maar door allerlij ergenissen besluit je gewoon je dikke vinger op te steken naar de maatschappij en gewoon zomaar te verdwijnen. De natuur in en vluchten voor de niet zo leuke maatschappij. Wat ik me ook wel kan voorstellen want die Christopher heeft er zo zijn mooie argumenten voor. Maarja, overleven is natuurlijk punt 2 als je net even een stap te ver neemt. En zo zien we dan zowel de beelden als de ijverige Candles op trektocht als de ouders van Candles die helemaal kapot zijn omdat hun zoon als vermist vermeld staat. Ook is ITW erg mooi gemaakt, de sfeer zit er heel goed in en we liften, gaan met de trein, lopen, van de ene sfeervolle plek naar de andere en komen ook allermaal mensen tegen die ook allemaal wat te vertellen hebben. Het lijkt echt op een reisdocumontaire. Wat soms wel een beetje lastig is is de tijdslijn, want die wil nog wel eens van hot naar her vliegen. Maar voor de rest kan ik geen negatief ding verzinnen over deze film.

Verder is het knooppunt in die wrak van die bus in die verlaten gebied van Alaska ook erg ondroerend. En zo gaat het van een enthousiaste tocht naar een doel zien om te overleven aangezien er weinig voedsel in de buurt is.

Gewoon een zeer mooie, rustige en sfeervolle film die erg netjes is gemaakt. Hier kan eigenlijk bijna geen roadmovie tegenop. Wat de meeste roadmovies nodig hebben is overtollige romantiek maar Into the Wild moet het echt hebben van realisme. Verder gewoon mooie beelden en reizen. Dit kan toch echt wel een meesterwerk genoemd worden van onze tijd.

5,0*

Na alweer een herziening, blijft deze film gewoon als een paal boven water staan. Christopher McCandless mag zich dan afzetten tegen de in zijn ogen mindere kanten van de maatschappij en het mag dan allemaal wat veel zijn wat Sean Penn over zijn kijkers uitstort. De film ademt vooral een passie uit voor alles wat met het medium reizen te maken heeft. De film beschikt over een prachtige landschapsfotografie terwijl de soundtrack van Eddie Vedder altijd de juiste snaar weet te raken. De film staat bol van interessante ontmoetingen met andere reizigers, een zeer herkenbaar fenomeen voor mij, je komt de meest uiteenlopende mensen tegen.

Ik vond het ook aangenaam om te zien hoe Christopher opzichtig op zoek was naar vader en moederfiguren op zijn reis, die het gemis aan warmte van zijn ''materialistisch ingestelde'' ouders in zijn jeugd, konden compenseren. De film is mooi maar tegelijkertijd best wel cru. Ik had echt te doen met de personages en dan met name met de zus en de ouders van Christopher. Zoiets gun je je ouders toch niet?!

Geen 5* Die deel ik wel uit aan een film die zich volledig toelegt op het onderstrepen van de magie, de ongeremdheid en de schoonheid van ''het reizen''. 4,5*

Waaaaaaaaw, wat een schitterende film was dat!!

In't begin had ik wat moeite om in het verhaal te komen maar ik was helemaal mee vanaf zijn eerste ontmoeting met dat overjaarse hippie koppel. Dat vond ik een wondermooie, bijna magische scène.

De periode die hij bij de landbouwers doorbracht om wat extra geld te verdienen en de nodige levenservaring op te doen van de oudere mannen was ook fantastisch.
De mooie, rustige gitaarmuziek paste perfect bij de beelden van uitgestrekte landschappen en zijn omzwervingen.

Je zag dat er iets knakte in de jonge Christopher na zijn nachtelijke dwaaltocht doorheen de achterbuurten van een grootstad bevolkt met daklozen en schorem. Toen hij binnenkeek in de overvolle bars waar jonge succesvolle mensen gezellig aan't drinken waren besefte hij dat het niet veel had gescheeld of hij had er zelf deel van uitgemaakt. Zijn aanvaring met de spoorwegpolitie die zwartrijders hardhandig aanpakt was de spreekwoordelijke druppel die bij hem de emmer deed overlopen...

Het drong blijkbaar niet volledig tot hem door dat hij op zijn omzwervingen vele gebroken harten achterliet, dat besefte hij pas toen het te laat was en nog snel in dat boek een zin tussen de lijnen schreef met daarop de woorden: "Van geluk kan je pas genieten als je het met iemand kan delen", en da's een waarheid als een koe !

9/10
Een onvergetelijke filmervaring.
Zelfs met zijn lange speelduur van 2u28 minuten verveelde hij nergens !

Filmsite : Into the Wild Movie: Now Playing & Coming to DVD and HD DVD March 4th - intothewild.com

Into the Wild, werkelijk schitterende film!

Ik vind die roadmovie-sfeer altijd wel goed te pruimen, en daar is deze film mee overgoten! Hier en daar ook nog eens schitterende natuurbeelden, en ijzersterk acteerwerk.

De film wist mij op vele fronten te raken. Ik kon erg goed met de hoofdpersoon meeleven. Stiekem, ergens diep van binnen, zal ik ook het liefst van alles weglopen en me terugtrekken in de natuur, weg van alles. En ik denk dat vele dat gevoel hebben, misschien verborgen in de genen van generaties terug.

Into the Wild ontleed de mens zoals wij die kennen, en in vele manieren die wij niet kennen, of uit het oog verloren zijn. De mens wordt neergezet als een zelfingenomen, slecht dier.
Tegelijker tijd zien we ook de mens vanuit andere, meer pure perspectieven. Liefdevol, natuur liefhebbend, voortdurend zoekend naar antwoorden.
Emoties die op de meest onverwachte momenten worden wakker geschud. Zoals wanneer Chris het doden van de eland ziet als de grootste tragedie uit zijn leven, naar mijn mening de mooiste scene van de film. Of als de man in de laatste jaren van zijn leven Chris wil adopteren om zijn familienaam niet te laten verdwijnen, allemaal schitterende gebaren en emoties die alleen worden getriggerd door gewone mensen in uitzonderlijke situaties.

Er gebeurd ontzettend veel in de film. Ik snap niet hoe iemand dit als saai kan bestempelen. Een jonge knaap die, in zoektocht naar antwoorden over de ware essentie van het leven, in zeer korte tijd ontzettend veel meemaakt.
Emile Hirsch speelt de rol van Chris fantastisch! Erg geloofwaardig. Als een hitchhiker die je in het echt zou kunnen (en waarschijnlijk graag zou willen) tegenkomen.
Daarnaast speelt de muziek ook een ontzettend grote rol en voegt veel toe aan de sfeer. Het past precies bij Into the Wild en maakt het plaatje compleet.

Het enige minpunt is ook in zekere zin een pluspunt. Het camerawerk. Erg impulsief en experimenteel. In sommige gevallen zorgt dit voor erg mooie plaatjes, maar soms had het voor mij niet gehoeven en gaat het net iets te ver. Het draagt wel bij aan de ontzettend energieke uitstraling van de film. (nog een rede waarom het niet saai is)

Into the Wild sluipt zomaar mijn top10 binnen.
En ik gun de film de mooie plek die haar te wachten staat zodra ze oud genoeg is voor de top 250. (plaats 23 wordt het, zoals het er nu uitziet, daar kun je mee thuis komen)

Wat een geweldig fantastische film, mischien wel de beste die ik ooit zag, de muziek de landschappen en zijn onderweg gemaakte vrienden, ik verveelde me geen moment door de wat aan de lange kant van de speelduur. Ik had er heel veel van verwacht en deze kwamen ook uit en hoe!

Fantastich om te zien hoe iemand zich eigenlijk compleet losmaakt van de maatschappij. Vooral de opbouw van het verhaal die langzaam maar zeker op Alaska afstreeft is prachtig weergegeven. Sean Penn heeft het geweldig gedaan, en super beelden gemaakt. Ik wist ook niet dat het waar gebeurd was, pas op het einde toen ik de foto zag waarin hij tegen de bus aanleunt/zit. Dat maakt het nog mooier geregisseerd, want bij een waargebeurd verhaal kan je niet ver afwijken. Het einde verwacht je op een gegeven moment wel, maar toch denk je dat het niet gebeurd. Zijn laatste woorden die hij tussen de witregels schreef doen het hem. Hij word toch gevangen genomen door eenzaamheid, die hij in eerste instantie opzocht. Ik vind het nog wel het meest zielig voor zijn zus. Die van hem hield en nooit meer iets van hem hoorde.

Het acteerwerk was ook geweldig, Hirsch doet het super en ook de andere mogen er wezen zoals Hal Holbrook die de opa Ron speelde. Erg ontroerend om te zien, dat hij geen familie meer heeft en dat zijn enige vriend Chris/Alex naar Alaska vertrekt.

Zeer jammer dat z'n persoon ons zo vroeg moest verlaten.

Een 5* voor deze fenomenale film. Hij komt zo me top 10 binnen stormen en ik weet nog niet of hij nummer 1 haalt, maar een top 3 sowieso.

* * * * *

En AddictetToMovies is die actie nu nog geldig, wil hem eigenlijk wel kopen i.p.v. huren. Ik zag hem bij de FreeRecord liggen voor iets meer dan 6 euro. Alvast bedankt.

wat weetjes:
Volgens autopsie op het lijk van McCandles zijn er geen sporen gevonden van giftige planten of iets anders, hij zou gestorven zijn aan voedselgebrek. Toen ze hem vonden woog hij nog maar 30 kilo. Krakauer beweert in zijn boek wel dat hij is gestorven aan giftige planten.

Ook zegt de lokale bevolking dat als hij een kaart mee had gehad van het gebied. Hij had kunnen zien dat 6mijl verderop bij de rivier een oude kabelbaan was waar hij kunnen oversteken.

Ontroerend verhaal over iemand die weg wil van alles.

Mooie beelden en natuur, acteerwerk was overtuigend.

Einde is ja wordt je stil van.

En dat het waargebeurd is geeft toch extra kracht.

4 sterren

Ik heb hem net voor de derde keer bekeken, en wat blijft dit toch een prachtfilm. Ook Eddie Vedder staat weer een stuk hoger in mijn achting, net als de prachtige Rockies, Cascades en Alaska.

Voelde me weer even in mijn tweede thuis Seattle...

Heb hem net afgekeken en ik moet zeggen dat ik bijna 2 en een half uur naar een prachtige, geregisseerde film naar heb zitten te kijken.

Zeer goede camerawerk, ongelooflijk mooi beelden van de natuur en het meemaken van een aantal ontmoetingen van aparte groepen die Alex onderweg mee kennismaakt en een 2-jaar durende avontuurreis naar Alaska.

Ook heb ik wat aantal minpunten kunnen oppikken, maar de meeste liggen toch aan sommige zinnen en houdingen die Alex soms toont.

Edite: - Toch nog een toevoeging: het was zeer jammer dat de Alaska-reis van Alex tot een abrupte halt kwam, wat uiteindelijk zijn dood leidde, door de belemmering van een woeste rivier. Zeer jammer, de film mocht van mij desnoods langer duren, alleen om zijn reis verder mee te maken door prachtige groene gebieden.

Na deze af te hebben gekeken, waar mijn mond letterlijk van open ging door de prachtige beelden van de natuur, krijg ik onwijs veel zin om Planet Earth te bekijken.

Zeer, zeer inspirerend. Een prachtige roadmovie over de volwassenwording van een jongen, geïllustreerd aan de hand van illustere beelden die de schoonheid en variatie in het Amerikaanse landschap tonen. Vooral de opbouw van de film, hoe simpel deze ook aandoet, intrigeerde mij. De climax blijkt zeer realistisch te zijn, terwijl juist dat in de eerste 120 minuten van de film voor mij toch ontbrak. Dit is echter een kleine smet op een verder zo sterke film. Geniaal hoe zoveel maatschappijkritiek, drama en ontwikkeling kan worden weergegeven met zulke mooie beelden. Nogmaals zeer inspirerend en zeker de beste film die ik het afgelopen jaar (2009) gezien heb.

Mijn favoriete film allertijden!

Ik kende het verhaal al, had het boek ook al gelezen en op een paar kleine dingen die ze eigenlijk wel hadden moet laten zien in de film, vind ik het een heerlijke film om naar te kijken.

Het verhaal is al heel mooi, het landschap nog mooier en het acteerwerk is ontzettend goed van Emile Hirsch.

De maatschappijkritiek is dan ook niet persé een visie van de filmmaker(Penn), maar meer een visie van Chris McCandless. Deze film is gebasseerd op zijn leven, ik vind het totaal niet storend, als de filmmaker je nou een moraal aan probeerde te naaien ok, maar dit is veel meer dan dat.

Het blijft verder een visueel adembenemde film, echt fantastische beelden van de natuur krijg je te zien.

Dit in combinatie met de sterk acterende Hersch zorgt ervoor dat je helemaal meegetrokken wordt in zijn avontuur richting Alaska.

Onderweg ontmoet hij een heleboel mensen, die stuk voor stuk invloed hebben op zijn leven. Die rollen worden sterk vertolkt door Vince Vaughn, Kristen Stewart, Hal Holbrook, Brian Dierker en Catherine Keener. Daarnaast vind ik de voice-over van Jena Malone ook prachtig, leuk om haar is te zien in een andere film dan Donnie Darko.

Eigenlijk valt er niet zoveel aan te merken op de film, alles is verzorgt tot in de puntjes. Het acteerwerk, de prachtige beelden, de vreemde, maar passende muziek en het ontroerende einde.

Misschien dat de film iets korter had gekund, maar dat vond ik ook weer geen probleem omdat de film smullen is.

4,5*

Mja, mooie film. Mooi verhaal, mooi geschoten, goed acteerwerk en ook de voice over was prima. Wat ontzettend jammer dat de personages alleen zo oninteressant waren.

Christopher McCandless moet een ongelooflijk boeiende kerel zijn geweest maar het komt niet helemaal naar voren in de film. Emile Hirsch doet zijn best maar verder dan een paar quotes van schrijvers komt ie niet. Het enige dat we echt van hem te weten komen is dat hij faliekant tegen de materialistische samenleving was en dat hij niet zo kapot was van zijn familie op zijn zus na (alhoewel hij haar geen enkel teken van leven gunt).

Ook de mensen die Supertramp onderweg tegenkomt hebben niet bijster veel te vertellen, op wellicht Wayne na. Vooral van het hippie stel had je iets kunnen verwachten zeker nadat er een verloren zoon ter sprake komt maar helaas blijft het bij wat koetjes en kalfjes.

Als het nou een half uur minder lang had geduurd was het misschien niet zo erg geweest maar nu werd het bij tijd en wijlen een beetje langdradig. Toch heb ik me over het algemeen prima vermaakt met de fantastische beelden, goeie soundtrack en het bijzondere verhaal van Christopher McCandless.

3.5*

Ik heb deze film nu 3 keer gezien en hij raakt me steeds weer. Vooral de soundtrack van Eddie Vedder (Pearl Jam) voegt veel waarde toe aan deze film.

Vond 'm geen moment vervelen. goede verfilming van zijn visie, zeer goede soundtrack en mooie beelden. 5*

Wat veel natuurschoon herbergt Amerika toch. Sean Penn weet het feilloos te registreren met zijn camera. Het verhaal over een Holden Caufield-achtige persoon paste er prima bij. Een aanrader voor iedereen .

Wat een indrukkend verhaal. De schitterende natuurbeelden maken dat je helemaal in het verhaal komt. Aan de ene kant is het tragisch dat Christopher zo aan zijn einde is gekomen maar aan de andere kant heeft hij zelf voor dit risico gekozen. .

Ik vond het soms ook moeilijk om echt sympatie voor hem te hebben omdat hij zoveel verwijten had naar zijn ouders en naar de maatschappij, maar hij had ook geen moeite om hulp aan te nemen van deze maatschappij door bijvoorbeeld mee te rijden met een trein, mee te rijden met mensen in de auto, een bed te boeken bij het leger des heils (wat hij naderhand wel weer afzegde, maar toch) en hij liep ook met een kajak die hij ergens vandaan heeft moeten halen.

Ik denk ook wel dat het verhaal behoorlijk geromantiseerd is. Ze hebben natuurlijk alleen vanaf brieven en dagboeken van hem en ooggetuigen uit kunnen gaan dus helemaal objectief is dat natuurlijk niet. Maar goed, dat is bij de meeste films die op waargebeurde feiten gebaseerd zijn want je weet nooit precies wat er is gebeurd en je moet altijd op visies van anderen af gaan.

Maar al met al, is deze film wel de rest van de dag in mijn hoofd blijven spoken dus hij heeft zeker wel indruk op me gemaakt.

Happiness only real when shared...

Al een hele tijd zien staan op MovieMeter, maar het verhaal i.c.m. de toch wel ietwat lange speelduur sprak me gewoon niet aan.
Totdat ik afgelopen zondag bij een verjaardag was en ik hem zag staan. Gelijk gevraagd of ik hem kon lenen en daar ben ik blij om!

Het is een prachtige en meeslepende film. Gelijk al vanaf het begin wordt je meegenomen in de prachtige wereld 'van' Christopher.
De mooie omgeving en de muziek is van begin tot eind prachtig. Er gebeurt eigenlijk vrij weinig dat echt boeiend is. Er zit geen treinvaart in, maar toch zit je ademloos te kijken!

Je wordt meegenomen van mooie omgeving tot nog mooiere omgeving. UIteraard had ik niet anders (moeten) verwacht(en) bij dit soort films, maar toch.. Penn heeft uistekende keuzes gemaakt qua locaties.
Vooral het roei-gedeelte (kayak) vond ik erg mooi. Jammer dat het zo kort was, maar erg mooi .

Het verhaal zelf is echt goed uitgekozen en waargebeurde verhalen hebben meestal toch dat beetje extra dat een normale film niet heeft.
De manier van brengen van de film vond ik ook aangenaam om te kijken. Af en toe een voice-over van het zusje, maar grotendeels toch een echte film. Ik kreeg opeens de gedachte dat het wel wat weg had van Forrest Gump. Nog meer mensen die dit hadden?
(Net zoals in Forrest Gump) gebeurt er eigenlijk vrij weinig, er is een voice-over. Ze rennen allebei weg van huis en er is een voice-over (die later is gemaakt). Zelfs de posters hebben wel wat van elkaar weg.

En dan de muziek.. Wat moet je hier over zeggen? Het is prachtig, mooi, ontroerend en had ik al prachtig gezegd? Echt zeer terecht dat deze film hier een Golden Globe voor heeft gekregen. Eddie Vedder heeft uitstekend werk geleverd.
Vooral aan het begin en einde kwam de muziek echt tot zijn recht.

Het einde was een beetje raar, maar aan de andere kant ook wel weer mooi. Ik heb heel lang gedacht dat hij wel gelukkig thuis zou komen. Niet dus. Dat is eigenlijk maar beter ook, want anders had je weer zo'n typisch Amerikaans happy-ending gehad. Als laatste wil ik nog even de prachtige quote die hij op het laatst opschrijft (zie bovenaan) vermelden

Een prachtige, meeslepende, voor sommige ontroerende en mooie dramafilm. Schitterend werk afgeleverd door Sean Penn.
4,5*

'Christopher McCandless: I'm supertramp.
Christopher McCandless: and you're super apple!'

Prachtige film!! Je wordt helemaal meegezogen in het verhaal; dit komt voor mij in eerste instantie door de beelden, maar ook de ondersteuning van muziek versterkt juist het gevoel dat je zijn leven 'begrijpt'. Gelukkig heeft Sean Penn geen gebruik gemaakt van een happy ending. dat zou de film helemaal onderuit halen

"The core of mans' spirit comes from new experiences"

Dus volgens jou had hij veel beter rijk kunnen blijven, en al zijn geld niet naar goeie doelen kunnen sturen .
Als die rijke ongelukkige leefstijl je niet aanstaad, zou ik zeggen ga op reis, en stuur al je geld naar goeie doelen, als andere mensen daar gelukkiger van worden waarom niet.

De manier van doen van de hoofdrolspeler is inderdaad een beetje egoïstische. En gelukkig maar, hebben we in ieder geval niet zo'n cliché goeierik. Mensen zijn nou eenmaal niet zo goed als het lijkt.
Raar trouwens dat zo veel mensen de film een slechter cijfer geven omdat de hoofdrolspeler een beetje egoïstische is.



Natuurlijk is het niet eenvoudig om zo maar te overleven in de wildernis, ze hadden misschien iets meer van de gevaren mogen laten zien. Maar hij bereide zich voor elk stuk wel goed voor, en daarnaast heeft hij veel meegereist en hulp gehad van mensen die hij tegen kwam. Die clichés ben ik trouwens niet echt tegengekomen.

Voor mij was deze film, een prachtige realistische kijk op menselijke problemen, in een mooie omgeving, met heerlijke muziek.

Mooie film gebaseerd op ware gebeurtenissen. De jonge Chris is het na zijn studie zo zat om te moeten voldoen aan het ‘maatschappelijk gewenste beeld’ en materialistische zaken dat hij alles en iedereen achterlaat en op zoek gaat naar de vrijheid en zijn persoonlijke ultieme uitdaging – overleven in de wildernis van Alaska.

Ik kreeg bij het kijken wel een dubbel gevoel. Euforisch door Chris zijn ‘avonturen’ in de prachtige natuur, de mensen die hij ontmoet en raakt en het gevoel van vrijheid. Tragisch omdat de reden voor zijn vertrek terug te leiden is naar problemen met zijn ouders en een diepe verbitterdheid naar de huidige samenleving.


Voor wie het interessant vindt kan je een en ander na lezen over de echte Chris: Christopher McCandless - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org
Let op - spoilers via de link.

Vooral dit vond ik opvallend om te lezen: After living in the bus for three months, Chris decided to leave, but found the trail back blocked by the Teklanika River, which was then considerably higher and swifter than when he crossed in April. McCandless was completely unaware that a hand-operated tram crossed the otherwise impassable river 1/4 mile from where he attempted to cross. Had McCandless known this, he could easily have saved his own life.

En dan de geschreven conclusie van de Alaska park ranger:

I am exposed continually to what I will call the 'McCandless Phenomenon.' People, nearly always young men, come to Alaska to challenge themselves against an unforgiving wilderness landscape where convenience of access and possibility of rescue are practically nonexistent [...] When you consider McCandless from my perspective, you quickly see that what he did wasn’t even particularly daring, just stupid, tragic, and inconsiderate. First off, he spent very little time learning how to actually live in the wild. He arrived at the Stampede Trail without even a map of the area. If he [had] had a good map he could have walked out of his predicament [...] Essentially, Chris McCandless committed suicide.


Al met al een mooie verfilming van een zeer bijzonder verhaal dat ik niet snel zal vergeten.

Erg overdonderd door deze film. Echt geweldig. Zeer mooi verhaal, prachtig zelfs. Levensverhalen vind ik sowieso mooi, en hierin komen ze bij elkaar op een prachtige manier. Het is ook sterk geacteerd waardoor je erg met de karakters meeleeft. Het camerawerk is niet waat ik normaal van houd, maar dat maakte bij deze film helemaal niets uit, het gaf juist zeer mooie beelden.

Super film.

Totaal geen verwachtingen in deze film, en nog minder een idee waarover het ging. De film is heel puur opgesteld en sleept je zonder meer mee in de leefwereld van Alexander Supertramp. De trip is meer dan een biografische film met open filosofische vraagstukken die je zelf kan invullen. Prachtige muziek, karaktervolle personages, ... De film heeft vele troeven in handen. Eén van de betere films van de laatste tijd die nog eens voor de verandering de tijd neemt om een verhaal te nemen en geen schrik heeft om sfeermomenten weer te geven ipv altijd in beweging te willen zijn. Prachtig!

In 3 keer moeten kijken, duurt allemaal wat lang en daarvoor is het grootste gedeelte gewoonweg niet boeiend genoeg voor. Bij de derde keer dat ik de DVD erin stopte was ik eigenlijk al klaar om de film volledig de grond in te boren, maar je mag nooit te vroeg oordelen. Want uiteindelijk is het allemaal zo slecht nog niet, het laatste half uur ongeveer maakt een hoop goed.

Het hoofdpersonage doet me vrij weinig. Vooral omdat je slechts 1 kant van hem te zien krijgt, de hele film lang, enkel z'n goede eigenschappen. Elk mens kent goede en slechte kanten, die moeten dan ook getoond worden. Z'n relaties met mensen zijn het beste in deze film, terwijl het duidelijk een boodschap probeerd over te brengen (meerderen, één ervan is:) dat relaties niet enkel tussen mensen kan bestaan. Dat word op momenten vrij duidelijk gemaakt, maar de keuze is makkelijk gemaakt mocht je tussen natuur/mens kiezen, voor mij althans. Het standpunt van jezelf binden met de natuur word daardoor niet erg versterkt, vooral omdat het met mensen mooier blijft. Daardoor word ook z'n beslissing om in z'n eentje naar Alaska te gaan een stuk minder begrijpelijk. Volhardend, dat is 'ie wel.

Het is allemaal leuk en aardig die goed bedoelde lessen in mens/natuur en maatschappij kritiek, maar het ligt er zoals haast altijd wat dik erbovenop. Het stuk met Ron vond ik het mooist. In korte tijd toch iets los weten te krijgen wat in de rest van de film niet tot nauwelijks lukt is toch best knap. De mooie beelden zijn vollop aanwezig maar ook dit deed me vrij weinig.

Het einde is best oke. Het had alleen een stuk harder gemogen, emotioneel werd het nergens omdat er in de rest van de film voor mijn gevoel niet een goede basis werd gelegd voor een traan bij zo'n 'tragische dood'.

Al met al zeker niet slecht, wel begrijpelijk waarom het bij de massa zo goed scored. Maar het mist op bepaalde vlakken aan impact en ook de speelduur is te lang in verhouding met hetgeen wat ook daadwerkelijk interessant is aan Into the Wild.

3.5*

Owja, wat is die Kristen Stewart toch ook een lelijk kind zeg..