Stalker (1979)

Ik vind persoonlijk degene die er nu staat beter. Die andere is wel in die typische Oost-Europese stijl, maar dan Jaren 20/30. Lijkt me minder authentiek eerlijk gezegd.

Persoonlijk vindt ik die er nu staat niet scherp genoeg en laat die nieuwe meer credits zien. En ook vindt ik het getekende plaatje veel mooier (ondanks dat het minder herkenbaar is)! Maar ik hoor het wel!

Dat vage/niet scherpe vind ik juist één van de pluspunten aan deze

Het klinkt misschien een beetje flauw, maar ik ben het daar mee eens!

Ik vind bij deze alleen die cirkel met dat silhouet met die kreupele met krukken niet mooi.

Degene die er nu staat vind ik mooier, heeft iets mystrieus, wat de film ook heeft. Die andere poster mist dat en is qua kleur ook zeker niet mooier.

Huidige poster laten staan.

Die andere is 10x niks en de huidige vind ik aardig uniek.

Ik vind de poster die er nu staat ook mooier om eerlijk te zijn.

OK, OK.. Ik geef me gewonnen.

Ben blij dat ik hem niet al had gecorrigeerd, want ik denk dat ik daar niet veel mensen mee blij had gemaakt!

Een hoop berichten verwijderd. Deze poster blijft.

Wat een ontzettend mooie sfeer wordt gecreerd in deze film. Werkelijk een van de beste en meest realistische omgevingen.

Wel blijf ik met een hoop vragen zitten, waarschijnlijk heb ik hier en daar wat gemist omdat het Engelse subs waren, en misschien niet allemaal even correct werd vertaald. Zo vraag ik me af waarom er toch geen boem is afgegaan. Ze zagen er toch maar van af? Ook jammer dat je niet ziet hoe ze nou dan weer terug komen.

Verder vind ik het uitgangspunt wel ontzettend interessant, iets stort neer op aarde, aangenomen wordt dat het een meteoriet betreft, maar vreemde dingen gaan zich afspelen op deze plek.. Maar eigenlijk vind ik het wat te vaag om geboeid te blijven. En sommige scènes duren echt voor mij wat te lang, nu ben ik al zeer open wat film betreft maar zo leer ik mezelf toch weer kennen; er blijkt wel degelijk een grens te zijn wat betreft eentonigheid.

Dit wordt waarschijnlijk een 1 x zien film.

Dit is een 1x per jaar zien film!
Wie zegt dat er geen boem is afgegaan? Misschien toch wel.
Wie zegt dat er een meteoriet is neergestort, misschien was het wel een dumpplaats van chemisch afval. Wel eens van een doofpot gehoort.?Of een kernreactor? Chernobyl denk ik dan gelijk. Waarom heeft de Stalker een gehandicapte dochter?? Deze film roept een hoop vragen op, en nodigt uit tot nadenken, en dus meerdere keren kijken.

"Waarom heeft de Stalker een gehandicapte dochter"

Die vraag wordt toch wel zo'n beetje beantwoord?

In ieder geval niet door die meteoriet!

Er staat me iets van bij dat dit in de film wordt beantwoord.

Vraag is niet waarom Stalker een gehandicapte dochter heeft maar wat de eventuele betekenis erachter is.

Ik zeg ook niet dat er een meteoriet is neergestort, maar dat dat aangenomen word. Volgens mij is dat niet goed lezen.

Het gebrek aan benen bij het meisje wijst op mutatie bij bijvoorbeeld straling, maar heb nog niet gehoord dat je er telepathische krachten van kan krijgen. Misschien toch iets meer als enkel een dump dat naar beneden kwam storten.

Sommige regisseurs hebben de gave bewegende schilderijen te creeren. Tarkovsky is zo'n regisseur. Zijn sombere post-apocalyptische schilderijen vind ik het mooist.

Neem nou degene waar de Stalker zijn kind draagt over de uitgestrekte velden met kerncentrales hun giftige gassen op de achtergrond vrij laten.

Of het schilderij waar een trein met elektronen het licht in rijdt,, misschien wel naar onze diepste verlangens? Een omgeving waar alles nog goed is. (zie je de auto met nieuwsgierigen al erheen rijden?)

De mijnkar in de tunnel,, ook gelegen in een plek waar water overal heen kan stromen. De vochtige bladeren, volgelopen kamers, schimmels aan de muur en vreemde luchtbellen in het water. (zie je hoe vrij ze erdoorheen bewegen?)

Ademen gaat langzaam als je ziet hoe mooi tanks verstopt liggen in wat ooit een slagveld is geweest. Nu breken de grote brute tanks al bij elke aanraking,, alles is rot en dood. Maar zo ongelofelijk mooi.

Een schilderij van een huis waar geen weg is alleen een gat,, waar je naar toe word getrokken. Angst neemt je perceptie in.

"And the Stars of the Sky fell to the Earth". Voorwerpen die ooit van mensen waren,, nu gestreeld door chemische rotzooi (zie daar een hond erdoorheen rennen).

Tenslotte een Valk,, glijdend door de lucht,, wolken van zand.

Wat een schilderijen.

Prachtig.

*5

Nu ben ik ongelooflijk benieuwd...:-)

Ik vind de filmposter in ieder geval al ongelooflijk sfeervol!

Deze staat vooraan op mijn 'must see' lijstje:-))

Mijn tweede Tarkovsky, na het indertijd tegenvallende Solyaris, waarvan ik verwacht dat die bij herziening wel eens hoog zou kunnen scoren. Ik was er toen waarschijnlijk nog niet klaar voor. Stalker is voor mij een mooi teken dat ik nu wellicht wel klaar ben voor Tarkovsky. Het is echter de vraag of hij deze film ooit overtroffen heeft. Geen gemakkelijke taak.

Tarkovsky's genialiteit blijkt vooral uit zijn gebruik van filmische technieken. Hoewel de film een aantal opvallende locaties heeft, met name aan het begin en in die ene tunnel, is het grootste deel van de film opgenomen in wat ik toch een doodnormaal bos zou willen noemen. Hier en daar zien we een roestige auto, maar Tarkovsky voegt weinig aan het bos zelf toe. Ondanks dat weet hij een bijna buitenaardse sfeer mee te geven aan het bos. De Zone uit Stalker is een van de meest opvallende locaties uit de filmgeschiedenis. Er straalt erg veel mystiek en mysterie van af. Het camerawerk wordt hier terecht veel geroemd, maar ik denk dat het de soundtrack is die het grootste werk doet. Stalker noemt het al een van de meest stille plaatsen op Aarde en dat doet hij met recht. De plaats is zo onnatuurlijk rustig dat ieder geluid (meestal druppelend water of fluitende vogels) iets vreemds krijgt. De spaarzaam gebruikte muziek is eveneens gigantisch sfeerversterkend. Ik snap waarom het zo weinig gebruikt is, maar tegelijkertijd had ik er graag meer van gehoord.

Ik vond het ook een bijzonder spannende film. Niet op een gewone thrillermanier, maar meer op een onderhuidse manier. De film weet werkelijk het gevoel op te roepen dat iedere stap naar iets buitengewoon gevaarlijks kan leiden. Wat dat is weet ik niet en wil ik ook niet weten. Dat het totaal onduidelijk is wat er zo bedreigend is is essentieel voor de film. Ik denk dat het iets persoonlijks is, iets dat voor ieder persoon anders is. De personages lijken op een bepaalde manier bang voor zichzelf. Om dan iets concreets getoond te hebben om bang voor te zijn zou het hele effect kapot hebben gemaakt. Misschien zijn dit slechts persoonlijke gedachten bij de film, maar dat maakt niet zo veel uit.

Stalker lijkt zo'n film waarbij ieder zijn eigen baggage moet meenemen en zien wat hij er mee doet. Dat kan een zwakte zijn voor een film, maar bij Stalker werkt het en is het misschien zelfs essentieel. Tijdens het kijken schoten me verschillende thema's te binnen: het zou over religie kunnen gaan, of over het gevaar van chemisch afval en atoomwapens, of over de kronkels van de menselijke geest. Wellicht alledrie tegelijkertijd en nog veel meer. Ik ben er voor mezelf nog niet helemaal uit, maar het lijkt me niet al te relevant om overal een betekenis achter te zoeken. Ik vrees dat ik Stalker dan vooral zou zien als een cryptogram en dat voegt weinig aan de film zelf toe. Daarnaast ben ik heel slecht in cryptogrammen.

Ik merk in ieder geval wel dat ik nog heel erg veel kan schrijven over deze film en dat ik nog veel ideeën in mijn hoofd heb zitten die ik hier niet neerzet. En dat ga ik ook niet doen, want ik vrees dat het einde snel zoek raakt. Een interessante film is het dus sowieso.

Het enige nadeel vond ik dat de film nog een aardig lange tijd doorging nadat de drie protagonisten de Zone hadden verlaten. Van wat daarna kwam vond ik alleen het laatste shot nog iets toevoegen. De rest voelde een beetje als mosterd na de maaltijd en pakte mij lang niet zo als wat eraan voorafging. Daarom nog geen maximale score, al zit de film er dicht tegenaan.
4,5*

Aangezien dat de kern van de film is, vind ik die laatste opmerking toch nogal merkwaardig. Of je hebt hier verder nog niks teruggelezen of überhaupt niks over de film gelezen. In dat geval wel aardig dat je 'de' kern van de film (de scene in de kamer - waar gaat die over?) wel oppakt. Overigens is het volkomen helder waar die betreffende scene over gaat, maar wellicht heb je dat gemist in de vele gesprekken tijdens de reis tussen de gids, de wetenschapper en de schrijver. Maar het lijkt me niet nodig je hiervoor te 'verontschuldigen', zo lijkt het. Volgens mij wordt dit binnen niet al te lange tijd gewoon je favoriete film aller tijden, als je dat gevoel nog even binnenin laat groeien. De thematiek verschilt hierin trouwens niet zo veel van een van de essenties van Solyaris.

Dat deel ik niet. Tenminste niet na vele malen herkijken en -beleven. Dit is bij uitstek een film die zich daarvoor leent.

Dat was bij mij precies bij de eerste kijkbeurt ook het geval. Ik denk dat dat de volgende keer bij jou ook wel weg zal zijn. Je (en ik toen ook) concentreert je nu vooral op het deel in de Zone, maar dat begin en eindstuk zitten er natuurlijk niet voor niets aan. Al kun je dat wellicht niet duiden.

Het enige dat ik nog maar kan blijven bedenken is hoe de film er origineel uitgezien heeft als Tarkovskiy niet alles van A tot Z overnieuw had moeten doen zoals nu. In spetterend cinemascope of zo. Ik blijf met dat gevoel zitten dat we naar een rerun zitten te kijken, waarin alles net even minder is als in de eerste versie. Maar goed dat is mijmeren over iets onmogelijks. Het past wellicht weer wel in de sfeer van de film.

Ach, misschien wordt de eerste versie ooit nog wel eens teruggevonden, nèt als de ontbrekende delen van Metropolis! (Zou wel gaaf zijn!)

Hoe vind je iets terug wat er niet is?

Relatief weinig, omdat ik er nog niet aan toegekomen ben. Ik heb vind hier vooral veel terug over de laatste scène, eigenlijk.



Met 'die betreffende scène' bedoel je waarschijnlijk de scène waarin de drie personages voor de kamer staan en besluiten die niet binnen te gaan? Dat was wellicht de meest heldere scène in de film. Ik kon de dialogen wel volgen, mijn probleem is meer dat ik niet altijd wist wat de film op symbolisch of zelfs allegorisch niveau wilde zeggen, al lag dat niet aan die ene scène.

Ja die scene bedoel ik.


Ik probeerde aan te geven dat alles wat mij betreft wat de film te zeggen heeft om die scene draait. Als je die helder vind hoef je denk ik niet zo in verwarring te zijn over wat de film verder wil zeggen.

Maar goed, dat is mijn interpretatie. Niet overal zit iets in of achter natuurlijk. Wellicht ook te vers om over te mijmeren. Omdat jij in je hoofd wellicht nog bezig bent met op een rijtje zetten, interpreteren, nagenieten, verklaren etc.

Ik merkte in elk geval bij herzieningen dat de film niet zo wijdlopig, poly-interpretabel of verwarrend is als hij op het eerste gezicht lijkt (ook voor wat betreft het einde). Hij is zelfs redelijk rechtlijnig. Maar ik denk dat met een dergelijke film dat ook wel weer heel verschillend kan lopen.

Hoe dan ook, rustig laten bezinken en een keer herzien.

Die zijn al gevonden een jaar geleden ofzo.

Nog lang niet alles.

Ok, dan heb ik niks gezegd

Dat is mij ontgaan. Bron?

Bij Changeling:

Bij Stalker:

opa_paul 1,0

geplaatst: gisteren 21:03 uur

Nu ben ik toch benieuwd waarom je deze topfilm niet goed vindt opa. Of is het alleen om te provoceren? Ik zou het toch maar bij de Bravehearts en Changelings houden..