There Will Be Blood (2007)

Zie al dat er toch een paar dingetjes zijn die ik niet mee gekregen heb, toch een tweede keer kijken binnenkort

Pff, wat een film... Ik zet 'm net uit. Zoals B_B al zei: je blijft een tijdje naar de aftiteling staren..

Ook ik heb behoorlijk gemenge gevoelens, dus een tweede keer kijken is gewenst.

Ondanks ik dus heel af en toe het nut niet in zie van bepaalde akties van meneer Plainview (ik werd verscheidende keren ongewenst gestoord tijdens de film, wellicht heeft dat hieraan meegewerkt), geef ik de film toch een 4.5 als eerste beoordeling.

Hoog wellicht, maar de sfeerimpressies maakten zeer veel indruk op me. Dat er in de dikke eerste 15 minuten van de film niets gezegd wordt (behalve "there she is.. there she is.", raakt me al gelijk. De rest van de film bevat tevens veel mooie goed getimde stiltes en briljante dialogen. De acteurs spelen ongelooflijk mooi op elkaar in en zetten een fantastische prestatie neer..

Ik kan niet wachten tot-ie me iets gezakt is, zodat ik hem voor een tweede keer kan aansnijden.

Nogmaals, ik zet hem net uit.. Pff, wat een film!

Een prachtige film. Op een of andere manier doet de film mij sterk denken aan Gangs of New York. Dat zal wel komen doordat er 50 jaar tussen de twee verhalen verschilt, dus ze komen wat kleding en technologie betreft lichtelijk overeen. Ook is Plainview een beetje hetzelfde personage als Bill Cutting uit Gangs of New York. Dat vond ik wel tof. Daniel Day-Lewis vertoont wederom meesterlijk acteerwerk, en ook Paul Dano doet het erg goed. Hij was wel erg irritant, maar dat was zijn rol.

Na een aantal kijkbeurten dacht ik laat ik ook eens wat bij dit meesterwerk neertypen, al vind ik dat bij deze film erg moeilijk, omdat het bij mij meer een gevoel is.
Een meesterwerk mag je dit zeker noemen.Op alle vlakken slaagt de film erin je helemaal mee te zuigen in het verhaal, mee te laten leven met de boeiende karakters en een emotie losmaakt.

Het is erg moeilijk om There Will Be Blood te omschrijven.De film kent zoveel lagen dat het onmogelijk is om dit na 1 of 2 kijkbeurten allemaal te bevatten.Dit is echt een film die je opnieuw kunt bekijken en weer opnieuw en nog steeds verhaal technisch dingen kunt ontdekken.Alles wat je in de voorgaande kijkbeurten zijn opgevallen neem je mee naar de volgende, en zo lijkt er dan weer een puzzelstukje te passen binnenin dit meesterlijk epos.
Paul Thomas Anderson is toch wel een van mijn favoriete regisseurs, die steeds weer met iets anders komt.Het begon voor mij allemaal met Boogie Nights, wat echt een geweldig stukje film is.Toen kwam Magnolia, opnieuw een meesterlijke film.Heel anders is dan weer Punch-Drunk Love, een pareltje.En dan komt hij opeens met deze film.

Het verhaal sprak me meteen aan.En de film kon me zelfs nog meer bekoren.Er zit zoveel gevoel in deze film, wat erg moeilijk in woorden is uit te drukken, maar de diepe indruk die het geheel maakt is ongekend.De gehele speelduur is een ware emotionele uitputtingsslag.Na de film heb ik dan ook even de tijd nodig om alles weer op me in te laten werken, en zelfs nu nog.Het begin is al fantastisch.15 minuten nagenoeg zonder tekst gespeeld.Alles binnen dit moment maakt al meteen duidelijk wat voor man Plainview is.Een man die zich door niemand en niets zelfs niet een gebroken been laat stoppen om geld te verdienen. zelfs als een werknemer sterft ziet hij in een kind een nieuwe methode om geld binnen te halen .Die vastberadenheid en inhaligheid blijft Plainview de hele film behouden.Na deze introductie begint de film pas echt.Day-Lewis is vanaf het begin al bezig om een fenomenale rol neer te zetten.Als je in zijn ogen kijkt zie je gewoon dat hij het karakter is.Zo opgaan in een rol en dat niveau de hele film behouden, en zelfs per scène nog te overstijgen, zo'n dedicatie aan een karakter en een film project zal geen enkele acteur hem na kunnen doen.Hij word dan ook terecht wel eens de beste acteur van de wereld genoemd.

Die Vastberadenheid om succesvoller dan zijn concurenten te zijn worden duidelijk als Eli Sunday ten tonele verschijnt.Je ziet meteen dat Plainview hem niet mag, omdat deze direct over geld begint voor het land waar de olie zich onder bevind.De cynische opmerkingen en de ergernis in zijn stem als hij hem toespreekt voel je door merg en been.En zo zitten er vele momenten in de film die een bepaald gevoel in je losmaken.Alles draait om Plainview en niemand anders.Zoals hij zelf ook al zegt: "There are times when I look at people and I see nothing worth liking. I want to earn enough money that I can get away from everyone." Hij stoot iedereen van zich af en uiteindelijk zelfs zijn "zoon", om dus op het eind helemaal alleen te zijn
Bij Eli, fantastisch gespeeld door Paul Dano, is dat weer andersom.Hij wil juist in de belangstelling staan en ziet het goede in de mens.Maar wil wel hetzelfde succes hebben.De twee staan elkaar naar het leven, en wat volgt is een tweestrijd die dieper en dieper gaat, alleen maar om macht. Dit alles lijdt tot de ultieme confrontatie.Tevens een fantastisch stukje acteergeweld.Een half uur lang een uitzinnige Day-Lewis, is een genot om aan aan te zien.Vooral de drainage/milkshake monoloog is fenomenaal, Dano houd zich daarintegen goed staande en levert ook een fantastische performence af, de gekte van Plainview voel je gewoon door het scherm heen.Geen enkel moment is er ook maar sprake van ''over-acting'', ook een perfecte timing van beide heren. .

Visueel is het overdonderend, mooie shots van weidse omgevingen die me af en toe deden denken aan de Leone westerns.Het camera werk is fenomenaal en blijft bijna de gehele film in beweging.Dat is ook in andere P.T. Anderson films terug te vinden.De camera die bijna nooit stilstaat.De manier waarop hij alles in beeld brengt is erg mooi om te zien.Tevens is de belichting perfect en geeft deze gewoon veel sfeer.De editing is erg krachtig, en de muziek is briljant en erg mooi om te horen.Zelf vind ik de film ook geen moment te traag.Het had van mij zelfs nog wel een half uurtje door mogen gaan.De film voelt gewoon episch en zeer groots aan, en dat voor een karakter gedreven film.

Ik sluit me aan bij velen hier, dat There Will Be Blood een fantastische film is.Een parel binnen de moderne cinema.Het gevoel wat de film bij je losmaakt is niet te beschrijven.Op het einde blijf ik ook nog even stil naar de aftiteling kijken om hetgeen wat ik net gezien heb (opnieuw) in me op te nemen, om me al weer te verheugen op een volgende kijkbeurt, en alles weer opnieuw te beleven.

5*, en de derde plek in mijn top 10 zekergesteld.

Mooi stukkie Dennie

Dankje .

Heerlijk complete karakterstudie zoals ze tegenwoordig te weinig gemaakt worden. De grootste verdienste is voor het karakter van Daniel Plainview dat Daniel Day-Lewis vol overgave neerzet. In elk verschillend tijdvak uit de film zien we een andere man in zijn acteerwerk: van de ploeterende nobody uit het begin tot de idealistische volksheld in latere passages, tot een twijfelende cynicus en uiteindelijk verwordt hij tot een megalomaan monster. In bepaalde opzichten is deze Daniel Plainview nog overtuigender en gelaagder dan Kane was in Citizen Kane, en dat zegt een enorme fan van die oude klassieker. De boel wordt heerlijk gekruid met een weergaloos camerawerk en een verrassende soundtrack, die bijna geheel bestaat uit de achtergrondgeluiden van pijpleidingen en werkende mensen. Dit mag oprecht een moderne klassieker genoemd worden, die zeker nog vele generaties zal motiveren om hem te gaan zien en terecht te prijzen.

Mooie recensies, DVD-T en Donkerwoud. Zo lees ik ze graag bij deze film

Jammerlijke tegenvaller dit. Waar de eerste kleine 2 uur nog zo leuk waren om te volgen hoe Plainview zichzelf opwerkte, gaat de film op het laatst helemaal de mist in.

Daniel Day-Lewis speelde hier een meesterlijke rol. De film duurt lekker voort en het verhaal is tot zover erg interessant om te volgen. Mooie beelden en iedereen vervult zijn rol goed, het verhaal is ook erg leuk. Dan richting het einde wordt alles gewoon veel te landradig en werd ik gek van dat geschreeuw en gezeik van die jongen. Die scene in de bowlingbaan duurde ook zo enorm lang Deze genoemde dingen verpesten de film voor mij gewoon compleet.

Nu kan ik er niet meer dan 2 sterren aan kwijt, zonder het laatste deel waren het er misschien wel 4..

Geweldige film, echt een topper en misschien wel samen met The Dark Knight een van de beste van dit decennium (imo). Op een gegeven moment vond ik het zelfs jammer dat de film bijna was afgelopen en dat is met andere films wel eens anders geweest.

Geen moment verveeld of geërgerd aan een eerder genoemde traagheid. Hij duurt lang en bevat een vreemd soort actie, maar dat hoort gewoon bij deze film. Fantastische dialogen en (inderdaad DVD-T) overdonderend camerawerk.

Ik vond alleen de muziek af en toe storend en héél soms overheersend, maar als ik dat meeneem in mijn uiteindelijke score zou ik een grove zuurpruim zijn. Een dikverdiende 5 sterren dus!

Het valt me wel tegen dat een film als dit, massaal gelauwerd door zowel critici als filmliefhebbers, hier niet eens de top 250 zal halen met deze score. Niet om daar een discussie over aan te zwengelen, want iedereen heeft het recht op zijn eigen score. Maar het voelt wel cru als je een film echt fantastisch vond.

Ten eerste mooie recensie , evenals die van DVD-T . Ik kan me helemaal vinden in je frustratie, het is al een tijdje geleden dat ik 'm zag, binnenkort weer eens proberen en misschien verhogen. Uiteindelijk zegt die score niet veel over de film zelf, maar dat hij niet voor iedereen geschikt is.

There Will Be Blood
Een groot acteur speelt een groot acteur. Daniel Plainview is een man met één doel voor ogen en hij zal er alles aan doen dit te bereiken. Een levensverhaal van iemand die vol haat zit en zijn hele omgeving verwoest om zichzelf als uiteindelijke winnaar uit te roepen.
Een sublieme start waarin nauwelijks wordt gesproken, maar je wel kennis laat maken met Plainview het vak dat hij beoefent. Waarna een collega van hem sterft laat deze een jongetje achter waar Plainview voor gaat zorgen, of zorgt het jongetje voor hem?
Beetje bij beetje blijken de nette praat en het familieman imago grote onzin en komt zijn doel naar voren. Een grootse prestatie van Day-Lewis om zo subtiel iemand neer te zetten die langzaam steeds meer van zichzelf laat zien.
Zijn grote tegenstander en dwarsligger is Eli Sunday, ook op weg naar succes. Niet op het gebied van olie, maar zieltjes winnen voor zijn kerk en net als Plainview: geld. Zijn bedoelingen als predikant zijn twijfelachtig, hij laat ook zijn ware aard niet zien. Paul Dano speelt zijn karakter uitstekend en de psychologische oorlogsvoering tussen beide is haast voelbaar.
Spectaculaire visuele effecten, ingenieus camerawerk en de onheilspellende muziek die langzaam maar zeker toewerkt naar het moment waarop onze hoofdrolspeler de orkaan zal loslaten.
In een film vol conflicten die je lang bijblijven en meesterlijk acteerwerk in o.a. de verlossingsscène in de kerk, het ongeluk van H.W. en de reactie van Plainview, het toegeven van de niet-broer en de nooit liegende ogen van onze olieman is het slot het beste.
De eindscène onderstreept de dalende spiraal waarin Plainview zich bevindt en laat hem eerder beestachtig dan menselijk achter.

Conclusie
Dank aan alle mooie recensies en berichten om deze film te herzien. There Will Be Blood grijpt je vast, sleurt je mee en laat je vervolgens nietmeer los, zelfs niet als de film is afgelopen.

Deze film heeft mij geboeid van het begin tot het einde.

en toch 'maar' een 3,5?

Ja zeker bij zo'n lange speelduur is dat feit alleen al een 4 waard

De Citizen Kane van onze generatie.

There will be blood is een karakterstudie van twee personen die symbool staan voor de totstandkoming van het moderne Amerika in het begin van de 20ste eeuw. Industrialisatie en kapitalisten die zich door hun grootste ambitieuze hebzucht over de rug van de burger een machtige positief hebben verworven. Maar ook de diverse godsdiensten die hebben gestreden om zoveel mogelijk Amerikaanse zielen te winnen.

De basis van het verhaal is de strijd tussen Eli en Plainview. Een complexe relatie en concurrentiestrijd. Plainview opzoek naar geld en onafhankelijkheid en Eli naar respect, aanzien en macht.
Beide zijn ogenschijnlijk compleet tegengestelde, maar beide weten dat als ze hun doel willen bereiken elkaar nodig hebben. Beide gaan zover dat wanneer het nodig is ze voor elkaar op de knieën gaan. Beide weten dat ze de goodwill van de burgerij nodig hebben om hun eigen doelen te halen.

Hardwerkende Amerikanen die goedgelovig zijn worden door Plainview en Eli gebruikt. Het is soms schrijnend om te zien dat zoveel goedgelovige mensen zich zo makkelijk laten inpakken. Zowel de gelovige mensen in de kerk, als ieder in het dorp die zich inzet voor de olie van Plainview.

Een concreet voorbeeld: De boer die het laatste stukje land aan Plainview wil verkopen wil dit alleen als hij zich laten bekeren tot de kerk. De arme man hoopt dat Plainview een beter mens wordt, dat de kerk beter wordt en de maatschappij beter wordt. IN zijn ogen is het een goede daad. Plainview biecht in de kerk van Eli 'I abandoned my Child!! De kerkelgangers geloven een verloren ziel te zien die terug is.
Maar wij als kijker, Plainview en ELi weten dat dit een farce is. Dat het de manier is om alles naar zich toe te trekken. Eli die de vertoning uitvoert, wetend dat het zijn aanzien versterkt en Plainview een mogelijk geeft door het stof te laten gaan. Het is fascinerend om te zien hoe Plainview dit alles ondergaat zonder enig werkelijk berouw om zijn zoon.
.
Visueel en film technisch is de film sowieso een meesterwerk. Prachtig camerawerk, rustige montages en scenes waar de tijd werd genomen om de karakters compleet uit te beelden. De stijl moest mij gek genoeg aan de epiek van David Lean denken.

Overbodig is het om te melden dat Daniel DayLewis briljant is en een van de meest legendarische rollen aller tijden speelt. Right down with Marlon Brando, Lawrence Oliver en Robert de Niro.

Aan het einde van het film verpletterd het kapitalisme alles en iedereen wat in de weg staat. Misschien is de huidige economische crises wel een teken dat er andere tijden komen en dat de eeuw waarin de Plainviews en de Kanes geen kans meer krijgen.

We zullen zien.

There Will be blood lijkt technisch niet op Citizen Kane en is nergens een kopie of wat dan ook en ook niet zo belangrijk of vernieuwd.

Ik bedoel mee te zeggen dat het een film is die dezelfde thema als Kane behandeld in dezelfde tijdsperiode. Namelijk het verloren gaan van het ongerepte oude Amerika en de transformatie van Amerika naar de geïndustrialiseerde moderne tijd waar het groot kapitaal de dienst uitmaakt. Rosebud staat niet alleen voor de persoonlijke verlangen van Kane naar zijn jeugd, maar ook naar het Amerika van die periode. Het opkomende kapitalisme en de transformatie van US naar een supermacht.

Daarnaast zijn Kane en Plainview mensen die symbool staan voor de zelfmade milionairs uit deze periode. Totaal verschillend van karakter weliswaar, maar beide een karakterstudie naar de eigenschappen die nodig zijn bij de Amerika dream. En met name de donkere eigenschappen, of de schaduw kanten hiervan.

Beide films willen zeggen dat sociale bewogenheid en bewustzijn niet samengaan met de ongebreidelde ambitie en macht in het verenigde staten van die tijd. Wil je macht, wil je geld, wil je onafhankelijkheid dan gaat dit ten koste van je menselijkheid en de mensen om je heen. Althans zoals de Amerikaanse maatschappij destijds, misschien nu ook, is ingericht. Beide films geven enige inzicht over hoe de kaarten destijds werden geschud.

Zoals Kane een kroniek is voor die tijd, is There Will be Blood een aanvullende kroniek van diezelfde periode. Beide een variatie op dezelfde thema´s.

Ik kan geen film van de afgelopen periode noemen die op hetzelfde hoge niveau dit wil vertellen. (Aviator misschien, maar vond ik niet zo goed)

De film zet meteen de toon met het begin waarin niet gesproken wordt. Vervolgens wordt nauwkeurig de psyche van Daniel ten toon gesteld. Zijn karakter krijgt een flinke lading diepgang mee, maar het karakter komt hoofdzakelijk tot leven door de magistrale rol van Lewis. Hij acteert niet, hij is gewoon die man. Je ziet het in zijn ogen en hoort het in zijn stem. Fenomenaal.

Halverwege kakt de film wat in, maar al snel komt er weer vaart in het verhaal. De film is goed geregisseerd, met mooie shots en een sfeervolle locatie. Ook de dialogen zijn sterk. Toch is het met name de rol van Lewis die deze film zo bijzonder maakt. Op zijn einde kijk je naar Daniel, en kun je je haast niet voorstellen dat dat geacteerd is.

Eindelijk gezien. Om eerlijk te zijn: ik vind het een meesterwerk. Het verhaal zit buitengewoon goed in elkaar en de achtergrondmuziek is prachtig (zonder overheersend te zijn). De beelden zijn ronduit indrukwekkend. Dit alles wordt echter nog overheerst door de rol van Daniel Day-Lewis. Wat kan ik hiervan zeggen ? Ronduit briljant. Ik heb zelden iemand beter zien spelen als Lewis in deze film. Conclusie: Lewis heeft een meer dan terechte Oscar gekregen voor zijn rol en de film is een absolute aanrader.

Ondanks de hoge waarderingen hier kan de film mij totaal niet boeien. Het is heel goed gespeeld door Daniel day-lewis maar het verhaal raakt me niet echt. Misschien moet ik de film nog maar weer eens voor de 3de keer kijken, wie weet raakt ie me dan wel een keer. normaal vind ik films met Daniel day-lewis vrij goed.

Deze vind ik te lang draadig en te traag. helaas niet mijn type film

Gedurfde film over ware menselijke aard

In een diep gat, meters onder de oppervlakte zwoegt een man. Hij graaft en beitelt en zoekt. Hij is onvermoeibaar, ondanks de zware inspanning en de benauwdheid van de kleine ruimte waarin hij zit. Met een meterslange ladder is hij naar beneden geklommen, zeker wetend dat hij hier kan vinden wat hij zoekt. Hij vindt wat hij zoekt, maar breekt ook zijn been. Maar deze man is onverzettelijk en zelfs een gebroken been kan hem er niet van weerhouden de ladder te bestijgen en kruipend over de grond de bewoonde wereld weer op te zoeken.

There will be blood opent met deze minutendurende scène. En meteen is duidelijk: deze film is anders. Al die minuten wordt geen woord gesproken. De beklemming die de hele film in zijn greep heeft, is hier in enkele minuten al treffend neergezet. Zo maken we kennis met Daniel Plainview, de man die keihard werkt aan zijn succes. Pas jaren later kan hij met trots zeggen: I'm an oil man. Dan heeft hij het ongeluk nog niet achter zich gelaten. Want steeds blijven er ongelukken gebeuren en de titel van de film doet al vermoeden dat dit epos geen happy end zal opleveren.

De maker van mozaïekfilm Magnolia, Paul Thomas Anderson, deinst weer niet terug voor een groots project, en misschien wel des te groter omdat de stijl van deze film weer geheel anders is dan dat meesterwerk Magnolia. Ging die film over noodlot en toeval, There will be blood blijft nog dichter op de huid van de mens zitten en toont de mens in al zijn gedaanten, en vooral in de donkere. Want hoe lief deze Plainview ook om lijkt te gaan met zijn zoontje H.W. waarvoor hij in zijn eentje verantwoordelijk is, uiteindelijk is bij de oil man alles berekening.

There will be blood is een film over een tijdperk. Het toont Amerika, eind negentiende eeuw. Maar het is ook en vooral een film over de waarden van Amerika, zowel de zucht naar succes en rijkdom als religie. Maar in deze film botsen die waarden en, erger nog, ze ontaarden. Want als Plainview eenmaal succes heeft, maakt hij langzaam maar zeker alles kapot. De man die zo hard werkte om iets op te bouwen, blijkt uiteindelijk heel destructief.

Anderson vertelt dit verhaal of Amerika en over de menselijke natuur op een gedurfde manier. Hij houdt het tempo laag en de dialogen schaars. Soms zijn de beelden heel verstild, van zwarte gezichten van mannen die onder de olie zitten. Dan weer zet hij sterke scènes neer, vooral als hij het fanatisme van de kerkelijke gemeenschap laat zien. En de ingezette muziek is ook effectief. Vooral het Fratres van Arvo Pärt en het vioolconcert van Johannes Brahms zijn een schot in de roos.

Maar Daniel Day-Lewis tilt de film naar een hoger niveau. Hij speelt zo overtuigend deze grootse, maar o zo nare man, dat je werkelijk vergeet dat je naar een acteur zit te kijken. Zowel de liefhebbende vader als de hartvochtige tiran in Plainview zijn raak getroffen. Hij maakt die omslag binnen het verhaal en dat doet hij op meesterlijke wijze.

Laatst nog een keer gekeken met mijn vriendin, en met mijn nodige voorbeschouwing heb ik haar compleet meegesleurd in deze fantastische film.

Waar ik de eerste kijkbeurt nog enige twijfels over bepaalde dingen had (soundtrack, ietwat 'rare' scenes) viel de 2e keer alles, maar dan ook echt álles op z'n plek. Alles klopte en zorgde dat ik bij iedere scene heel irritant uitkirde:' Ja dit is een mooie scene!'.

Ik betrapte mezelf erop dat ik dat vrijwel om het kwartier deed.

Er zitten weinig stukken in de film die het predikaat 'klassiek' NIET mogen dragen.....

PS: weer een plaatsje gestegen in mijn top-10.....

Meesterwerk.

Mijn tweede Paul Thomas Anderson.

Waar Punch-Drunk Love mij erg positief verraste, viel There Will be Blood me een beetje tegen. Een film waar het echt om de karakters gaat. Een tweede kijkbeurt lijkt me wel genoodzaakt.

Het eerste deel van de film keek lekker weg, er zat vaart in en het verhaal was echt interessant. Daarna wordt het allemaal wat zwaarder en verloopt het ook wat trager. Meer saaie en langdradige scenes tot op een gegeven moment dat het echt niet meer boeit. Het einde vond ik dan wel weer goed en zorgde toch nog voor een kleine nawee.

Visueel is het erg goed, de decors zijn mooi en ook het gebruik van muziek is goed en draagt bij aan de sfeer. De sfeer die overigens vrij beklemmend is, vooral in het tweede deel van de film. Waar ik vooral een petje voor afneem is Daniel Day-Lewis. Hij speelt zo sterk en overtuigend!

Aardig wat sterke punten maar gevoelsmatig valt hij me een beetje tegen. Ietwat langdradig en teveel trage en saai scenes/dialogen. Voorlopig houd ik het dan ook op 3,0*.

Prachtige film, viel me geenzins tegen. Grimmige sfeer, norse karakters en niets is wat het lijkt. Prachtige rol van Lewis en vooral ook Dano als de predikant.

En dan Lewis zijn eindzin: 'I'm finished!' Heerlijk!!!!!

Gisteren voor de derde keer bekeken... Rillingen lopen gewoon over je lijf, wat een intense film. Vooral de eindscene is werkelijk subliem

Nou echt wel - legendarisch.

Maar toch blijft voor mij de scene met die brandende toren, met alles erop en eraan echt episch en klassiek. Het zal met niets verwonderen als daar over 25 jaar nog over wordt gesproken. Met die muziek erbij ook.....brrrrr.....gewoon fantastisch!