There Will Be Blood (2007)

Kijk het begin nog maar een keertje... Kan je de film een 5 geven!

Hetzelfde gevoel hier want ik had er toch meer van verwacht.

Geen slechte film hoor, dat zeker niet want TWBB is origineel en er wordt sterk geacteerd (de uitzondering hierop vind ik het acteerwerk van Paul Dano aka Eli)

Maar helaas wist het me zelf ook niet voldoende te raken en had zo nu en dan moeite om de aandacht erbij te houden

Magistrale film van Paul Thomas Anderson. Tijdens de eerste zwijgzame minuten wordt je bij de strot gegrepen, een greep waar ik de rest van de film niet meer uit wist te komen. De esthetische beelden betoveren je, net als de prachtige score. Daniel Day Lewis bewijst hier nogmaals de beste acteur van de nieuwe generatie te zijn. Ook de bijrollen van Paul Dano en Plainview's zoontje zijn prachtig geacteerd. Geniale filmbeleving!

Prima film van Anderson, ik vond hem echter net aan de te lange kant (ok. is wellicht geen zondagmiddagmateriaal). Mij wordt alleen niet duidelijk of Eil & Paul nu ook echt dezelfde persoon zijn (die schizofreen is) of dat twee verschillende personen zijn. Weet iemand hiervan het gehele verhaal?

Een waar meesterwerk van Paul Thomas Anderson. Nu al een aantal keer gezien en hij eindigt op nummer drie in mijn top tien. Adembenemend. Met onheilspellende soundtrack van Jonny Greenwood, de prachtige beelden, het uitmuntende acteerwerk en het interessante verhaal wordt er een kunstwerk neergezet. Een aantal keren kippenvel en vooral de eindscène is meesterlijk. Daniel Day Lewis geeft hier zijn talenten bloot en ook Paul Dano doet het erg goed. Eén van de beste films van de laatste tien jaar. Vijf sterren.

Tis jammer genoeg al lang geleden dat ik deze geweldige film heb gezien. Maar ik herinner me dat vooral het spel van Daniel Day Lewijs mij als het ware omver blies. Wat een woeste, krachtige en vooral dominerende rol dat hij neer heeft gezet.

Cinematografie van deze film zat ook perfect in elkaar, mooie shots.

Beste film van de laatste jaren meesterwerk van Thomas Anderson.

Boeiende film die voor mij vooral over strijd gaat. Strijd tussen religie en non-religie, tussen reliegie en geld, tussen verschillende principes, tussen karakters. Die strijd komt er soms bikkelhard uit, soms behoorlijk subtiel. Het levert een boeiende film op waarin erg sfeervol het harde leven in AMerika rond de eeuwwisselign wordt neergezet. De beide hoofdkarakters, Daniel Plainview en Eli Sunday worden sterk vertolkt, waarbij voorspelbaar de meeste aandacht uitgaat naar Plainview, gespeeld door Daniel Day Lewis. Echter, Paul Dano zet zijn rol als priester ook sterk neer. Dat valt wellicht niet zo op, doordat hij een erg onsympathieke en oncharismatische persoon is. Maar zo beschouwd, staat dit karakter als een eh...kerk.

Daniel Day Lewis doet eigenlijk min of meer hetzelfde als wat hij in Gangs of New York deed: een hardvochtige, harde kerel met een raspende stem spelen. Dat is niet bedoeld als kritiek, maar ik heb nog niet veel films met de man gezien en dit viel me erg op.

Erg fraai vond ik verder de vele bijrollen die niet het zwaartepunt vormen, maar wel op effectieve en geloofwaardige wijze bijdragen aan het 'stoeren-kerels' wereldje.

Dit contrasteert mooi met de vele drama momenten die de film kent. Dit alles is dan mooi in beeld gebracht met interessante camera-standpunten en fraaie beelden.

Wat me bijna door de hele film heeft gestoord is de soundtrack. Die detoneerde en irriteerde me meer dan dat het bijdoeg. Op sommige momenten had de spanning en de sfeer denk ik veel voelbaarder geweest met pure stilte op de achtergrond. Een beetje zoals dat zo effectief werd gehanteer in No country for old men.

Niets minder dan een meesterwerk. Alleen al door de fantastische rol van Daniel Day-Lewis verdient deze film een dikke voldoende. De man heb ik geen enkele keer betrapt op een blik die niet in de scène past, een verkeerde toon of een voorhoofd dat net even te geforceerd gefronst wordt. Zeer knap ook hoe hij moeiteloos schakelt van de charmeur naar de nietsontziende zakenman.

De film is ontzettend mooi geschoten en de decors zijn met veel oog voor detail in elkaar gezet. Ook qua kleding en wooninterieurs is aan alles gedacht. Nu ben ik iemand die naar normaliter niet zo mee bezig is maar in deze film zit het zo goed in elkaar dat je je helemaal 100 jaar terug in de tijd waant. Het tempo ligt dan ook op gepaste wijze laag maar door het oerdegelijke verhaal en de fantastische acteerprestaties heb ik mij geen seconde verveelt.

Hoewel de oliebaron veruit de belangrijkste rol speelt worden ook zijn broer, de priester en zijn 'zoontje' erg goed uitgewerkt waardoor het gevaar van een one-man-show wordt ingedamd. En dan die eindscène....je denkt dat een oude dronken man geen gevaar meer vormt voor de priester maar niks is minder waar. In enkele minuten draaien de rollen zich om en dan dat laatste zinnetje van de film...

Wellicht is het een grimmige film maar omdat het geweld niet wordt overdreven en het accent op de dialogen ligt is het zeker geen deprimerend materiaal.

4,5*

There Will Be Blood is gister dan toch eindelijk de eerste film geworden die ik van het vroegere super talent Paul Thomas Anderson (ondertussen een geariveerd top regiesseur) heb mogen aanschouwen. Ik moet zeggen dat ik absoluut niet teleurgesteld ben, de klasse druipt al in de eerste seconden van het beeld af waar het tempo de kijker in een flow teweegbrengt, de diepte in de scenes dat gevuld is met waanzinnige photografische shots. Op dat moment is al snel duidelijk dat je mag genieten van een schitterend 2 en een half uur durende portret van een man die alles over heeft voor eigensucces en belangrijker nog geen succes voor de mede mens . De film is verbluffend vakkundig geregisseerd en wat vooral mij opviel is de volwassenheid waar het mee gebeurd. Daar kan het ander ''top'' talent Noland nog wat val leren. Nergens word in There Will be blood vreemde beslissingen genomen. Narratief gezien is ieder scene essentieel aan het verhaal en wat je vooral later als kijker opmerkt als de film nog na aan het klotssen is dat iedere scene dubbelzinnig is. There Will be blood is op dat gebied écht vakwerk.

Op gebied van script is deze film bijna exceptioneel. Zoals ik al eerder al in mijn bericht schreef is iedere scene zo'n beetje dubbelzinnig ( Plainview ). Onder andere een scene met de rijke ondernemers is cruciaal op gebied van het doorgronden van Plainview geest. Zo zitten er tal van scenes die als een soort puzzelstukje gelden voor de geest van de man Plainvieuw en ik kan je garanderen dat je bij iederekijkbeurt weer nieuwe stukjes zal vinden. Het verhaal lijkt in het begin alleen te draaien om een fantastich acterend Daniel-Day-Lewis, maar dat is gelukkig niet alleen het geval, want ook de rol van Paul Dano (geen oscar nominatie !) is essenteel aan de vormgeving van het algehele verhaal.

De speelduur zelf is vrij lang maar verveelt zeker niet. Het is geen geheel makkelijke zit omdat de film de luchigheid gewoonweg niet voor heeft daar is de film te zwaar en complex voor (zie de verschillende interpretatie). Maar als je er de tijd voor neemt zie je zondermeer een fantastische film, die het talent bevestigd van Paul Thomas Anderson en hij is geen overroepen talent als Nolan.

Verder bevat de film scenes die over een paar jaar gegarandeerd als klassiekers beschouwd zullen worden.

Meesterlijk epos dat verdomd dicht tegen de perfectie aan komt te zitten. Zonder het uitmuntende acteerwerk van Daniel-Day Lewis en Paul Dano zou de geniale cinemtografie ook niet zo goed uit de verf zijn gekomen. Een klassieker zoals er maar heel af en toe eentje verschijnt.

Ik ga naar 5

Doe je ook een uitleg?

ijzersterke film,schitterend!!!

Aangezien The Master uitkomt was dit een mooi moment weer eens de films van Paul Thomas Anderson te herzien; één van mijn favoriete regisseurs waarbij geen film lager scoort dan 4* maar deze There Will Be Blood is toch wel zijn enige en absolute meesterwerk.

Na enkele ensemblefilms en het zeer komische Punch-Drunk Love keert Anderson weer terug naar zijn rustigere debuutfilm. Anderson toont ons in de basis het verhaal van een man die het zakelijk uitstekend lukt, maar als mens volledig faalt. In de basis niet het meest originele verhaal – dit kennen we al uit Citizen Kane en van Michael Corleone in The Godfather Part II – maar met de achterliggende thematiek, het acteerwerk en het audiovisuele werk stijgt de film ver boven de middelmaat uit.

Want naast het verhaal van de psychische neergang van een mens is dit wellicht ook een metafoor voor Amerika, dat weliswaar rijk wordt maar zijn ziel verliest. Het is ook de strijd tussen kerk en atheïsme, tussen kerk en geld, een aanklacht tegen de kerk die zichzelf ook wel verloochent voor rijkdom, een verhaal over de pioniers van Amerika en de opbouw van het land. Al die thema’s geven net dat beetje meer aan het verhaal.

Anderson heeft natuurlijk talent. Hij weet altijd onderhuidse spanning te creëren, werelden die wel echt lijken maar waar het toeval of het ongeluk altijd op de loer ligt. Dat eerste kwartier zonder spraak, het boren naar olie vlak voordat het gas omhoog komt met alle kleine geluidjes die zeer verontrustend werken, net genoeg beelden van Plainview en zijn zoon. Alles lijkt perfect te passen en in ruim tweeënhalf uur is er geen scène die overbodig lijkt.

Hij wordt verder geholpen door twee fantastische acteurs. Day-Lewis mag zich weer volledig uitleven maar wordt nergens een karikatuur. Met zijn gebaren, kleine bewegingen, de omgang met het zoontje (hem overigens wel steeds ‘eetsj-dubbeljoe’ noemen) toont hij wel menselijke trekjes en dat maakt hem geloofwaardig. Nooit weet je precies wat zijn gedachten zijn of zijn motieven, wel weet je te allen tijde dat hij ze heeft en dat hij dus een mens is. Paul Dano toont goed weerwerk als enge religieus die ook perfect weet te balanceren op het randje en ook nooit een typetje wordt. Wel krijg je een krachtige performance die ook nodig is om niet ondergesneeuwd te raken.

Stilistisch toont PTA zich hier een waar vakman in lange stille shots, prachtig gekadreerd en met wat licht afgebleekte kleuren dat zorgt voor een mooie look die het begin van de 20e eeuw prachtig toont. De muziek van Greenwood verdient ook een compliment, naargeestige onrustige muziek die de lange shots net die spanning en dat juiste tempo geeft. Ook de scherpte van de shots, juist veelal onscherp in de achtergrond bij close-ups en medium-close-ups, geeft een bevreemdende sfeer aan. En de omgevingen en decors helpen ook wel, zeer kaal, zonder dat het gestileerd lijkt.

De film houdt met speels gemak de 5* en komt tevens in mijn top 10, omdat ik het Anderson gun en ik wel eens een film uit deze eeuw erin wilde hebben.

Deze gisteren eens herzien, had sowieso nog geen stem staan.

Ik vind het maar lastig te beoordelen eigenlijk. Aan de ene kant spat de kwaliteit, verzorgdheid en ook zeker de originaliteit (iets wat ik zeer waardeer) er van af bij deze film. Tel daarbij op de mooie beelden en interessante camerastandpunten en je denkt al snel met een absolute topper te maken te hebben.

Ook het acteerwerk van Daniel draagt daar natuurlijk aan bij, sowieso één van de betere in het vak. Wie ik echter wat minder vond is Paul Dano, als Eli. Ik kreeg de hele tijd een beetje het gevoel dat het voor mij niet werkte, dat het een soort miscast betreft, dat er iemand anders beter op die plaats had kunnen staan. Wie weet ik dan weer even niet precies. Maar ik vond Dano verre van bijzonder in ieder geval.

Dan zijn er nog het verhaal en de karakterontwikkelingen. De setting waarbinnen dit zich afspeelt is voor mij wel uitnodigend. Daarbij hangt er een broeierig sfeertje boven de film, wat natuurlijk voor een groot deel komt door de opmerkelijke soundtrack (die het voor mij niet altijd helemaal deed).

De ontwikkeling van Daniel wordt uitvoerig en knap in beeld gebracht. Van een zakenman met nog enigszins sympathieke trekjes hier en daar naar een onuitstaanbare, vervelende en egoïstische snob.

En toch..Alle positieve punten ten spijt.. Toch heeft de film voor mij 1 klein probleempje: het boeit me simpelweg allemaal niet genoeg. En dat ligt niet alleen aan het onderwerp. Hier en daar duurt het me allemaal te lang, alhoewel ik ook weer niet het gevoel had dat er scènes geschrapt konden worden. Dan kan het dus niet anders dan een inhoudskwestie zijn. Echt de vinger kan ik daar verder niet op leggen. Alhoewel, dat laatste half uur beviel me allerminst. Te gezocht, te theatraal allemaal.

Ik hink nogal op wat gedachten en hou het daarom bij een ruime 3,5 *

Dit is een heel mooi voorbeeld van dat een mainstream film van top kwaliteit kan zijn. Natuurlijk draagt Daniel Day Lewis de hele film. Wat een meesterlijk acteur! Fantastisch meedogenloos karakter neergezet in een historische context, heerlijk over the top, maar totaal niet misplaatst, het leidt niet af van het verhaal en van de geloofwaardigheid. En de magie van de film zit hem vooral in de eenvoud en precisie in het vormgeven van de tijd, plaats en omstadigheden waarin het zich afspeelt. Ben ruim twee en een half uur geboeid gebleven.

Man, man, man, wat een ongelooflijk meesterwerk is dit. PTA goes Kubrick en levert een minutieus geregisseerd misantropisch commentaar op Amerika.

Ben ervan overtuigd dat dit samen met The Master en een volgende film een briljante trilogie gaat vormen over de vorming van Amerika.

De acteerprestaties van Dano en met name DD Lewis zijn groots, ben echt als de doods voor die laatste. Wat een geweldige perfomance. Maar nog beter is de regie en de cinematografie met de geweldige schakeringen tussen licht en donker, het spel met symmetrie en de grillige cameravoering. Kijk deze film alsjeblieft zonder (lichtgevende) ondertitels, want dat verstoort het uitgekiende spel tussen licht en de duisternis de de hoofdpersonages ongeeft.

Was mijn derde kijkbeurt en wederom wist de film mij te grijpen en bleek die nog sterker dan ik al dacht. Boogie Nights staat al sinds ik die ooit in 98 zag in mijn top 10, maar moet toch een beetje voor die positie gaan vrezen. Plainview is er momenteel luid en vol overtuiging aan het in op praten... "You're just a bastard from a basket! You're afterbirth......"

Ik ken weinig films met zo veel klasse.

5*

Wat zou er voor hem nog overblijven eigenlijk? Ik zie hem geen kostuumdrama maken uit de vroegste periode. En de migranten eind 19e eeuw zijn maar al te vaak al onderdeel geweest. Wat verder dan? Wall Street? Slavenhandel? Goudkoorts (in feite ook al in deze)? Maar je zou maar zo eens gelijk kunnen hebben.

Verder volledig eens met je recensie.

Ik denk dat aangezien deze over de eerste helft van de 20e eeuw gaat en The Master over het midden de volgende over het eind van de 20e eeuw zal gaan, maar wat de setting wordt? Geen idee. Zijn volgende is een detective in de jaren 60, dus wie weet wordt dat 'm.

Ik denk dat het bij en tweeluik blijft, zijn volgende film, Inherent Vice, beschreef hij zelf als een soort Cheech & Chong film. P.T. Anderson Still Adapting ‘Inherent Vice’; Compares It To ‘Cheech & Chong’ - screenrant.com

Wordt overigens een verfilming van dit boek. Gezien de plot kan het wel maar lijkt het mij niet waarschijnlijk. Zeker niet gezien de thema's die overeenkomen tussen The Master en TWBB. Die gaan toch meer de religieuze kant uit.

Of het wordt een film over de bevrijding daarvan (60s).

YouTube - Robb Flynns parts 2 - Worst Movie Ever!

Kei goeie film, het geluid, beeld, inhoud

en die acteerwerk van Daniel Day Lewis, wow.

Who the fuck is Robb Flynn?

Robb Flynn is the worst singer ever.

Sterke onderbouwing....