There Will Be Blood (2007)

Uit de titel blijkt dat Daniel veel voor succes over heeft

Haha daar kan ik me precies in plaatsen!

Een weergaloze glansrol voor Day--Lewis. Geweldig geregisseerd ook. Af en toe deed de perversiteit van scènes denken aan een kille Tarantino. Inktzwart. IJzersterke film.

He doesn't save stupid people, Abel.

Anderson heeft me al twee keer om ver geblazen, dus niet zo verrast dat dit weer zo gebeuren. Echter een totaal andere ervaring dan Magnolia of Boogie Nights. Totaal. Maar toch zeer goed en sterk geregisseerd. Weer met de nodige vage symbolen, die me in dit verhaal veel meer interesseren dan bv. in Magnolia, aangezien daar de ervaring op zich telt, en hier je toch wel echt kijkt naar een verhaal.

De film heeft heel veel mooie plaatjes, nu moet ik zeggen dat ik heel oppervlakkig een stads mens ben waardoor het bijna claustrofbisch kan overkomen als een film de hele tijd op elkaar lijkt, vooral op het platteland. Het had allemaal een beetje dezelfde sfeer en kleur, soms wat scènes er tussen die anders waren, maar daardoor kwamen die wel weer heel goed uit de verf, en maakten ze ook meer indruk. Ik weet niet wat het is, maar ik heb het vaker.

Cast doet het voortreffelijk, enorm veel credits aan Daniel en Paul. Werkelijk waar perfecte rollen neergezet, ook verdiend de prijs dan maar.

Het verhaal deed me ruime tijd niet zo veel, ik hou wel van theatrale acting, waardoor het laatste half uurtje indrukwekkend over kwam. Ook de scènes in de kerk vond ik erg sterk, misschien makkelijk om die eruit te pikken, maar als ik dan toch wat mag benoemen zou ik die scènes de credits geven. Maar ach, de film kende niet alleen maar van dit soort scènes waardoor er toch wel redelijk veel realistisch werd gespeeld, niet verwacht gezien Paul's ander werk, maar toch erg goed en kon het allemaal meer dan waarderen.

Ik zag de film als een soort strijd tussen geloof en macht, er wordt veel samen onderhandelt, maar Paul's visie is uiteindelijk nogal pessimistisch over dit contract. Heel interessant punt belicht hij, film en vooral de gedachte erachter zal nog wel even rondspoken.

Voor nu 4 sterren, lichtelijk verrast en daarmee ook 0,001 teleurgesteld over het feit dat het zich niet heeft gericht op veel emotie zoals Magnolia en Boogie Nights. Ik miste sympathie en emotionele geschifte mensen. Maar Paul houdt aandacht.

4 sterren dus

Ik had veel meer verwacht van deze film. Toen ik die 3.74 zag, dacht ik... ik ga die maar eens kijken. Ik heb de film al 2 jaar op mijn computer maar nooit de drang gehad om er naar te kijken. Ik was bang dat het een simpele drama gaat worden en wat bleek? Wat ik dacht was volledig terecht. Vandaag de film gezien in HD kwaliteit, maar ook dat hielp niet om geboeid te worden. De film is te langdradig. Weinig onthullend en niets verrassend. Het enige goede aan de film was het acteerwerk van o.a. Daniel Day-Lewis en toen hij in de kerk werd gedoopt, was zijn hoofd alleen bezig bij het binnenkrijgen van het contract voor die pijpleiding.

2.5 ster.

@Jessen

Goede review, man Je blijft me verassen. Gelukkig heeft de film je weten te verassen. Maar een herziening raad ik af. Dan wordt het wel wat te langzaam op een gegeven moment.

Als liefhebber van dramafilms, kon ik niets met deze film.

De eerste helft had nog wel interessante elementen, echter de tweede helft was een draak om uit te kijken. Desondanks vond ik het acteerwerk wel zeer goed. Volgende keer nog een interessant verhaal erbij, dan gaat het wat minder op een biografie lijken.

Het is toch echt een dramafilm, zxstyle.

Alleen DDL lukt het om van een iets redelijks een meesterwerk te maken. Er zijn weinig acteurs die het in zich hebben om het niveau zo te verhogen. Net als in Gangs of New York is DDL het verschil tussen een redelijke en een goede film.

Paul Dano doet het ook goed, maar ik vraag me af wat iemand als Ryan Gosling er van had gemaakt in zijn plaats

Alstublieft geen Ryan Gosling. Paul Dano deed het uitstekend genoeg.

Wow, wat hou ik toch van Paul Thomas Andersons ambitie. Je moet maar durven om een verhaal te verfilmen dat in elk geval deels symbool staat voor het grootste eeuwige conflict in een land dat barst van de tegenstrijdigheden, de Verenigde Staten. Ik ben blij dat dat soort figuren nog rondlopen. Niet het soort film dat ik wekelijks wil zien, maar laat dit nooit helemaal uitsterven. Ook zijn komende film klinkt niet bepaald bescheiden.

In zijn ambitie is dit typisch Anderson, tenminste de Anderson van Magnolia en in iets mindere mate Boogie Nights. Maar toch is dit een heel andere film. There Will Be Blood is veel meer Kubrick of klassieke Hollywood-epiek. Films uit het studiotijdperk die een paar decennia beslaan en grote thema's op een onbescheiden manier uitwerkten. Thematisch dan, want Anderson geeft er zowel visueel als vooral ook in de geweldige soundtrack van Jonny Greenwood (die moeiteloos één geheel is met de klassieke stukken) een eigen draai aan.

Waar Magnolia me heel diep raakte bewonder ik There Will Be Blood op een ander, verstandelijker niveau. Geen film die me in mijn hart raakt, maar wel een die me zeer sterk boeit en fascineert.

Daniel Day-Lewis is ideaal voor dit soort rollen (in Magnolia had hij niks te zoeken gehad, hoewel je dat met Amderson trouwens nooit helemaal weet). En van de kritiek op Paul Dano begrijp ik niets, fantastische rol ook. Het einde beviel ook prima, grootse verhalen met deze toon horen grotesk te eindigen Een confrontatie tussen Eli en Plainview moest er nog komen en dan die heerlijke laatste zin, precies goed.

Genoten.

4.0*

De geest van Kubrick heeft Anderson geholpen?

Het zou maar zo kunnen. Maar daar moet natuurlijk Anderson staan. Aangepast.

Gisterenavond eindelijk bekeken, en dat viel zeker niet tegen. Daar waar ik Magnolia wegens zijn hoogdravendheid hartsgrondig verafschuwde, kon ik deze film wel waarderen omwille van de integriteit en soberheid die Paul Thomas Anderson in zijn verhaaltrant wist te leggen. Niet zelden levert dat het gevoel op alsof er niets wezenlijks gebeurt en ligt de verveling wat op de loer, maar desondanks weet het hoofdpersonage een blijvende fascinatie op te roepen waardoor de film haar draagkracht nooit volledig verliest. Het staat buiten kijf dat Daniel Day-Lewis hier een fantastische rol neerzet.

Typisch verhaalstructuur ook. Eigen aan films die een zweem van epiek met zich meedragen, zien we ook hier het inmiddels tot standaard verworden stramien van opbouw en verval van een grootmacht, die in dit geval (zo heb ik het toch begrepen) de American Dream moet symboliseren. Fijn, maar braafjes uitgewerkt. Daar waar sommigen vonden dat het einde zich aan overacting schuldig maakte, had ik het eigenlijk liever allemaal nog iets meer uitgesproken gezien. Meer drama, meer 'pakt-me-bij-mijn-nekvel'.

De muziek van Johnny Greenwood vind nu eens een geweldig pluspunt, andere keren dan weer ontiegelijk vervelend. Soms weet hij met z'n strijkers een onheilspellend muzieklandschap te creëren dat weliswaar perfect bij de beeldensfeer past, maar hier en daar kan hij de Radiohead-roots moeilijk van zich afwerpen (zoals het drumwerk tijdens de brand waarbij Daniels zoontje gewond raakt). Jammer

Ingetogen, maar toch onderhuids borrelend om dan uiteindelijk ook tot een eruptie te komen. Zo zal ik me deze film herinneren. Een klein pareltje, voor wie wil. Mooie, symbolische titel ook, waar wordt gespeeld met de dubbelzinnigheid van het het bloed van Christus dat enerzijds werd vergoten voor onze zonden, en het bloed dat werd vergoten voor de verwezenlijking van Daniels American Dream anderzijds. Ook deze thematiek, het spanningsveld tussen zingeving en geldgerichte praktijk, maakt dat de film boeiend blijft. Mooie film, maar geen uitzonderlijk meesterwerk wat mij betreft.

bloed = olie

There Will Be Blood, er zal bloed vloeien. Dat heeft zeker niet alleen betrekking op de olie, maar ook op het geweld dat uit de strijd om olie zal voortkomen.

Mijns inziens lijkt de titel toepasbaar op een letterlijke en symbolische lading in de film. Enerzijds kunnen we inderdaad spreken over het het bloed dat vloeien zal opdat Daniel zijn doelen kan bereiken in de olie-industrie. Volgens dit aspect valt de titel letterlijk te interpreteren; Daniel is nietsontziend en tot alles bereid om het tot rijke oliemagnaat te schoppen, en zoals hij zelf aangeeft gunt gij anderen daarvoor het licht in de ogen niet. Zo komen er, ongelukkigerwijze, meerdere mensen om het leven bij de olieconstructies, maar breng hij ook zijn vermeende 'halfbroer' om het leven. In dit opzicht is er dus letterlijk bloed gevloeid. Langs de andere kant zien we dan weer een symbolische lading die betrekking heeft op de spiritueel-religieuze aspecten in deze film, en lijkt de titel me een verwijzing naar het bloed dat door Christus werd geplengd voor de wereldlijke zonden - iets waar Daniel zich inderdaad schuldig aan maak, zoals gezegd. In dit opzicht zijn de diensten van Eli erg belangrijk, die oproept zich te laven aan het bloed van Christus en diens bloed op te wachten. Op het einde van de film komen, voor mij althans, de twee uitersten op het spanningsveld tussen zingeving en winstbejag tot een uiteindelijk clash, waar de dubbele lading van de metafoor van het bloed zich verenigt in één concrete daad, namelijk Daniel die Eli vermoordt. Heel de film zit dus doorweven van deze 'bloedsymboliek', zowel letterlijk als symbolisch, met een 'verzoening' van beide op het einde: een verzoening van dramatische aard.

En inderdaad ThomasVV, volgens mij is de titel daarom ook erg ironisch, aangezien Eli in zijn religieuze diensten aankondigt dat het heilige bloed van Christus te verwachten is, wat hij ziet als de redding en verlossing van de zondigheid der mensen. Op het einde blijkt dan dat het enige bloed dat representatief is voor de religieuze 'partij' in de film, uiteindelijk Eli's bloed zelf is en het daarentegen zijn ondergang betekent. Best mooi.

Bedankt voor de toelichting, rascaly. Inderdaad best knap. En daar dan nog Day-Lewis, de muziek, de sfeer, en de opbouw bij... Voor mij dus best 4.5 sterren...

Werkelijk prachtige fotografie, kostuums en styling in het algemeen zijn uitmuntend, soundtrack dik oké. En Day-Lewis bewijst weer een zeldzaam goed acteur te zijn.

Maar ik vond 'm wel te lang. En hij is niet eens zo lang. Het liet me allemaal een beetje koud. Jammer.

en bloed = godsdienst ?

Eli Sunday is in een zekere zin net zo vreselijk als Daniels.

Voor Daniels kan ik nog enig sympathie opbrengen. Eli is iemand die me kotsmisselijk maakt.

Bijzonder dat veel mensen hier alleen Daniels als "the bad Guy" zien.

[quote]Rmie schreef:

Inderdaad, Rmie, dat vond ik ook zo sterk aan het geheel!

Door de lange speelduur (meer dan 2,5u), deze telkens maar uitgesteld en nu is het er toch eens van gekomen. Zoals eerder al is vermeld, was de cast uitstekend. Het verhaal kon me boeien, alleen vond 'k de muziek soms te nadrukkelijk. Het einde was nog grappig, zodat de film toch nog met een vrolijke noot eindigde (wat een verbitterde man ). Jammer dat Paul Thomas Anderson altijd zo'n lange films (bv Magnolia) maakt, maar ze zijn wel goed.

Derde keer bekeken en elke keer wordt de film beter, wat magistraal! Wat me nu weer opviel was de overeenkomst met The Sunset Limited. Het conflict tussen geloof en geen geloof. Zelfs als de ongelovige alles verliest, zijn zin in het leven, krijgt de gelovige een terechte klap. Dat concept werd beter uitgewerkt in The Sunset Limited, maar deze film kent meerdere lagen. Weer zwaar onder de indruk.

Sinds tijden niet meer zo een goede film en gevoel gekregen als Al Pacino in zijn gloriejaren en

de prachtige sfeer rondom een film.De Acteerprestaties nemen de film op de shouders en in de wolken , echt een prachtige topper.

De enige reden waarom ik geen volle 5 sterren heb gegeven is de verwarring met de zoon

op het einde.....is hij nou wel of niet zijn bloed?

hij is niet zijn bloed. Op het begin sterft de vader van dat jochie in die put, waardoor plainview hem meeneemt en hem opvoedt

Macht, religie, olie... bloed

Een meesterwerk pur sang.

Van 4,5* naar een dikke 5*