Funny Games (2007)

Vond de film heel beklemmend, met name het gevoel waar het je als kijker mee opzadelt. Je voelt ahw de vernedering en frustratie.

Heel subtiel uitgewerkt. Deed me wel gelijk denken aan A Clockwork Orange, maar dat kan ook aan mij liggen. Of was het wellicht toch een beetje een inspiratiebron voor Haneke?

Ik heb al heel wat thriller en horror films gezien. Maar vond deze toch echt bijzonder gruwelijk, en dat zonder afgehakte lichaamsdelen of een overvloed aan schrikmomenten. Ik moet nu wel ff een comedy gaan kijken om de vervelende nasmaak van deze psychologische thriller/horror "weg te spoelen"

Geen topper, geen uitzonderlijke vertolkingen (al is Michael Pitt een uitstekend psychopaat) maar toch een zeer amusante film (als je van het genre houdt)!

echt een PATAT van een film deze !!!! Heb er echt van genoten, van mij een dikke 4.5*

De eerste 70 minuten vond ik wel goed, was wel spannend ook, MAAR DAARNA .... Het begon al met die afstandsbedieningsscene waaraan ik mij heel erg ergerde om nog maar niets te zeggen over de zeer lange stukken met hetzelfde beeld in de film. Eerst dacht ik nog van zou ik perongeluk op de pauze knop gedrukt hebben, maar blijkbaar was dit niet het geval. Ik vind het erg dat ge op die manier een film moet proberen te rekken tot +/-90minuten. Voor mijn part maakten ze er een film van 70 minuten van en lieten ze die zeer langerekte irritante stukken waarin helemaal niks maar dan ook niks gebeurd weg.

Dus enkel voor de eerste 70 minuten een 2,5 maar daarna hebben ze het echt verbrod voor mij.

Toch wel betere film dan het origineel, ondanks de shot voor shot herverfilming.

De kwaliteit van de scenes zijn beter, mooiere opnames en Tim Roth en Michael Pitt vind ik beter dan de acteurs uit het origineel.

Ik heb principieel iets tegen shot-voor-shot remakes. Ik vind dat echt een doodzonde. Hoe kan Haneke nou zoiets doen?!

Maar ja, ben toch benieuwd naar deze versie.

De film begon heel aardig en de acteer prestaties zijn ook in orde... maar het duurde me allemaal veel en veel te lang. Ik zat echt te wachten tot die eindelijk ophield. Maar zoals gezegd, de film begon wel goed.

begon idd goed...maar het was te langdradig. De afstandsbediening was echt het ergst.

Ik vond dit een zeer beklemmende en verontrustende film. Ik ken het origineel niet, wist niet eens dat het er was, maar ik heb deze gisteren zitten kijken en de film heeft me totaal vermaakt. Wat een rustig dagje ineens omgetoverd kan worden in een totale hel, ongelooflijk! De twee jongens zijn uiterst wrang neergezet, een prestatie die je wel vol moet blijven houden tot het eind van de film, wat niet geheel lukte. Watts overtuigd zeer zeker met haar sterke rol. Kan ze toch nog iets anders dan het domme blondje in King Kong...

4 *

Zeer sterke horrorthriller met uitstekende acteerprestaties. Vooral Naomi Watts zet haar rol erg goed neer. De film laat je van begin tot eind op het puntje van je stoel zitten en met vlagen voelde ik gewoon de woede in mezelf opborrelen. Sommige scenes creeren zo'n angstaanjagend gevoel, doordat er gewoon niets gebeurt maar wel kan gebeuren.

Onbegrijpelijk in deze film is echter wel hoe gemakkelijk de 2 jongens het gezin onder de duim krijgen. Ik heb vaak gedacht "als je nu dit doet dan ben je van ze af!" maar echt dapper werd het gezin nooit. En wanneer dit dan toch eindelijk wel gebeurt krijg je een ultraslappe en onrealistische scene met een afstandbediening die in mijn ogen totaal niet bij de film past en er voor mij qua waardering toch wel een volledig punt afhaalt. De film verliest nergens zijn overtuigingskracht, behalve op dit punt!

Op deze minpuntjes na blijft het een van de betere films die ik de afgelopen tijd heb gezien!

Echt een vreselijke film helemaal geen verhaal die jongens komen, mishandelen de familie en aan het eind gaan ze weer verder naar volgend huis die dan afloopt.

Slaat helemaal nergens op geen verhaal niks gewoon die film is niks.

Kan niet wachten!

Als je het zo bekijkt misschien wel, maar dat ze een aantal keer naar de camera keken terwijl ze spraken was voor mij meer een manier om de kijker meer in het verhaal te betrekken. Vanuit die optiek bekeken is het als kijker alsof je er middenin zit en het zelf mee beleeft. En dan opeens is er die afstandsbediening! Zou hetzelfde zijn als jij een belangrijk spel verliest en dan maar gewoon even de tijd terugspoelt om het anders te doen. Onzin toch

En trouwens, als de Haneke de kijker er steeds aan wilde herinneren dat het maar een film was zou deze toch ook een stuk minder spannend zijn??

begint leuk, eindigt kut..

en wat heb ik me toch zo ziekelijk geërgerd aan die fokking afstandsbediening... dat was veruit het belachelijkste wat ik OOIT in zo'n soort film gezien heb. bah bah, wat een kutfilm

Haneke wou de kijker juist bewust maken van haar rol als kijker naar dit geweld. De voyeur betrappen en toespreken vind ik niet eens zo'n gek idee.

Hier een interessant stukje over het breken van de vierde wal en de afstandsbediening (van IMDb gehaald):

Why break the fourth wall?

The "classical" answer is that by breaking the 4th wall, the director reminds you that what you see is not real.

In Germany, one writer was particularly well known for this technique: Berthold Brecht. In his honor, we often call this a "Brechtian device", or a "Brechtian break".

The idea is that manipulating the audience's emotions (by "drawing them in" or getting them emotionally involved) amounts to no more than a pretty lie and is, therefore, an "unethical" aspect of story-telling. Brecht found it dangerous that people so willingly believed in fictions and lies and he did his utmost to break this habit.

Unfortunately, most people are now only used to see a break in the 4th wall in comedies and very often misunderstand it as "funny", at best even as "clever". In today's cinema the question of whether it is good that the audience is gullible or not is pretty non-existent - though to be fair, I don't know if this EVER was an issue, or if only the theater dealt with it.

Haneke, I think, did something different.

Breaking the 4th wall in "Funny Games" forces a POV on the audience. There's a scene, when Paul acknowledges that we relate to the family and even mocks us for doing it. He blatantly states that he only tortures Anna, Georg and Schorschi for our - the viewer's - pleasure. For mere entertainment.

Yet, he knows perfectly well that we have compassion with the victims. Paul forces us into the position of an accomplice and by this, we become victims ourselves. We don't want to harm the family, we want to stop the criminals from hurting them, but we can't. We are just trapped in our roles as passive observers, we only consume, but don't create. We witness, but we can't act.

And all the time, Peter and Paul pretend that they want to please us, like they're doing us a favor. After all, they say, they're just doing it to entertain us!

How dare they!

Whenever Paul breaks the 4th wall, he tries to push responsibility away from himself and blame us - and we can't even protest (I think that's why Anna shooting Peter feels so... rewarding. It's like she liberates us as well. She does what we want to do, not only for her and her family, but for ourselves, and that's why the rewind is so painful, so devastating, because we are, more violent than ever, reminded of just how powerless and weak we are - we are just the audience, not the heroes. Even though we're in a different position, we have the same emotional response as the suffering family).

Most reviews I read criticized "Funny Games" for making the viewers accomplices, without ever touching on the question of how this forced perspective of guilt itself violates us, makes us victims of the culprits, so that we, all the better, understand what the family is going through.

One thing is certain, it's not what Peter and Paul do to the family that outrageous us. "King Kong" had an innocent animal killed by humans, "Star Wars: Revenge of the Sith" had Anakin Skywalker slaughter several children, the violence is less explicit than in almost all splatter movies etc., but those films didn't elicit the strong reactions "Funny Games" does. Without breaking the 4th wall, without forcing guilt for the crimes on us that we don't deserve, the film wouldn't work as well as it ultimately does.

Rare is it for someone to leave this movie without being disturbed or appalled about one thing or another.

Voor alle mensen (en dat zijn er VEEL) die de boodschap van de film niet snappen.

De lage score verbaast me. Ik vond de film superspannend. Nog voor er daadwerkelijk iets gebeurde vond ik het al heel beklemmend, Juist de suggestie dat er iets kan/gaat gebeuren... De machteloosheid van het gezin... En dat laatste shot, dat die jongen recht de camera in kijkt met zn koude ogen heeft me nachtmerries bezorgd!

Dit allemaal los van de boodschap. Ook ik begreep die niet (afstandsbediening scene idd erg raar) en nu ik dat wel doe boeit het me eigenlijk nog niet. Als een film me maar boeit, en dat deed deze...

Toen ik het verhaal las, had ik beste hoge verwachtingen want dat klonk erg goed. Maar ik heb me nog nooit zo verveeld en geirriteerd tijdens een film. Misschien ligt t aan mij omdat ik ongeduldig ben maar je zit maar te wachten en te wachten en er gebeurd gewoon amper iets. Je hebt iedere keer t gevoel dat er wel iets kan gebeuren maar dat duurde dan weer een half uur.

Ik zou mooi iets anders gaan doen met je avond inplaats van deze film kijken.

Op zich was deze film redelijk vol te houden tot op het einde, daar zit 1 scene in waardoor ik deze film echt niet meer dan 1 ster kan geven. Ik wordt zo moe van die films die vaag doen om het vaag doen........

Ik ben bij de trailer al afgeknapt, dus voor mij word het em niet

Scène voor scène remake van Hanekes origineel uit '97. M'n mening over de film an sich blijft dezelfde als bij de Europese versie (zie daar), maar toch even melden dat ik aangenaam verrast was door de acteerprestaties van wat je toch een sterrentrio mag noemen. Michael Pitt voorop, echt in your face die kerel!

Met de U.S. versie wou Haneke zijn boodschap aan een groter publiek verkondigen; Amerikanen hebben nu eenmaal een hekel aan anderstalige films en dus was een remake de enige optie. Wat de impact op het publiek was weet ik niet, maar gezien beide films kwalitatief gelijkwaardig zijn lijkt Haneke geslaagd in z'n opzet.

Afgaande op de reacties hier zal het grote publiek er niets van begrijpen. U.S. is door een veel groter publiek bekeken en het verschil in waardering is nogal groot...

Tjah, vond hem ondermaats! Veelbelovende thriller! Ik dacht dat er tempo in de film zou zitten! Heel traag tempo dus (wat wel zorgt voor wat spanning, maar niet bij mij)! Heeft wel een 'wow' eindetje maar dat maakt de film er helaas niet beter op!

Jemig, komt deze nú pas in de videotheek?

Als je snel zenuwachtig word, zou ik deze mooi laten liggen;)

Hmmz.. ik geef 'm een 2,5.

Eigenlijk moet je deze film al kijken met de kennis dat 1 van de 2 knakkertjes weet dat hij in een film zit -- in een soort andere demensie ofzo. Doe je dat niet, dan kan je oordeel erg laag worden voor deze film.

Mijn oordeel is alsnog laag omdat ik de film gewoon verschrikkelijk vond. De onmacht van het onschuldige gezin kon ik als kijker niet verdragen. Misschien is dat heel erg goed gedaan van de regisseur, maar ik vind het gewoon een zieke film. Besides, de laatste 40% van de film is verschrikkelijk saai.

Cheers.

PS: Ik houd wel van films zoals Saw, gek genoeg...

Vond dit een Goede film. Had er veel van verwacht en moet zeggen dat het daar niet helemaal aan voldeed maar toch goed!

Aan het begin vond ik het al leuk. Lekker uitdagend bij dat gezin.

Er had van mij iets meer gore in mogen zitten maar goed dat is nou eenmaal niet zo. Spannend is een groot woord. Ik vond dit wel erg interessant. Ja die afstandsbediening vond ik vreemd maar juist ook wel interessant omdat het niet ging zoals hij wilde en daarom wilde hij het opnieuw doen en ja hij maakt nou eenmaal de regels. (wel jammer want ik vond die scene Prachtig voordat hij de afstandsbediening pakte)

Met een super einde (heerlijk eindbeeld) vond ik het al met al een lekkere psychologische thriller

Wat een vreselijke film zeg!..Dikke punt!!!!!

Tja, met zo'n remake zou ik eigenlijk ook gewoon mijn bericht bij Funny Games kunnen kopiëren. Mijn mening over de film blijft dan ook grotendeels gelijk: Een erg aardig plot met een paar uitstekende scènes, maar de uitwerking laat toch wat te wensen over en visueel is het allemaal ook niet denderend. Met de cast is erg weinig mis, vooral Pitt springt eruit. En tóch heeft hij niet helemaal het charisma van Frisch uit het origineel, vond die toch een stuk sterker. Verder ziet de U.S. versie er een heel stuk gelikter en wat kleurrijker uit, maar daar houden de verschillen imo wel op.

Net als het origineel, 3 sterren voor Funny Games U.S.