Falling Down (1993)

Douglas komt een fatfoodketen binnen en heeft zin in een ontbijt. De medewerker meldt hem dat dit niet meer kan, want het is 12.01 uur en ze serveren maar tot 12.00 uur ontbijt. Douglas trekt één van zijn wapens en start een tirade. Iets in de trant van: ,,Op de foto's zijn het dikke, sappige, goed gebakken burgers. Maar in de realiteit zijn het platte stukjes vlees tussen een sompig broodje en eigenlijk is het niet te vreten." Die scene dus (even uit het blote hoofd).

Grappig. Ik kan me hem dus echt niet eens meer herinneren. Weinig indruk gemaakt.

Whammy burgers? Een begrip!

Ja, wel 1 van de scenes die juist het meest indruk maakte eerlijk gezegd.

Ik vond het sowieso een beetje een 13-in-een-dozijn film. Niet slecht, maar nergens bijzonder.

Noem dan maar gauw 13 films die zowat dezelfde opzet en soortgelijk verhaal hanteren, dan kan ik ze met plezier ook kijken!

Thematisch ligt de film dicht bij andere vigilante-verhalen. De besten die ik ken zijn Taxi Driver en Straw Dogs, denk ik.

Maar er zijn er zoveel meer. beroemde voorbeelden: Death Wish, Dirty Harry en The Exterminator. (Maar eigenlijk zelfs Batman, V for Vendetta en Robocop...)

Haha ja vigilante! mwah Straw Dogs lijkt me een home invasion. Taxi Driver, Robocop hmmm en Batman vecht we erg voor de goede zaak en wordt tevens vaak geroepen dmv die lichtsignaal. Death Wish, de Exterminator en deze; zijn wel de echte ja. Ze hebben ook allemaal zo'n fout ondertoontje. Death Wish en vooral Exterminator blinken uit door hun schunnigheid.

En door het succes van met name Death Wish kwam er een hele sloot vigilante films, vaak nogal dubieus van toon. veel gemaakt door Italianen, trouwens.

Batman is in feiten toch echt een vigilante, in ieder geval begon hij zo. Aangezet door de moord op zijn ouders. En Robocop heeft vigilante-elementen, maar inderdaad in minder pure vorm dan bijv. Death Wish.

Mooie voorbeelden en heerlijke films allemaal. Maar er zijn genoeg verfrissende factoren dat Falling Down toch wat onderscheidt van het gros van de vigilanteverhalen. (waarbij je zeker niet het gevoel hebt dat je naar een 13 in een dozijnfilm kijkt)

Zo gaat bij alle genoemde voorbeelden vooral over individuen die het recht zowat in eigen handen nemen (meestal na een rechtstreekse ervaring, aanval en/of eventuele frustratie over het feit dat de maatschappij bv niets aan het kwade lijkt te doen), door het krapuul van de samenleving ofte rasechte misdadigers (een beetje als excessieve wraakneiging/ gerechtigheidsgevoel) af te slachten of een koekje van eigen deeg te geven.

In Falling Dawn zijn de "misdadigers" en het "onrecht" veel ruimer bekeken. Zo wordt praktisch de ganse maatschappij en zijn mentaliteit aan de kaak gesteld. Niet de verkrachter van zijn dochter, niet de moordenaar van zijn vriend, (om uiteindelijk eventueel alle bandieten uit te willen moorden/aan te pakken zoals dat vaak gaat in dit soort verhaaltjes) maar een onvriendelijke winkelier dat "misdadig" hoge prijzen vraagt wordt hardhandig aangepakt en de les gespeld. Bijvoorbeeld.

Toch één van de grote en hoogst interessante innovaties dat deze film te bieden heeft en hem enigszinds bijzonder maakt...

Ook een aardige Vigilante was eentje van Dirrrty Harry 'Magnum Force', over de 4 horsemen als motoragenten. Clint maakte wel duidelijk dat dit soort praktijken niet de bedoeling kunnen zijn. Charles B. daarentegen is beslist niet blij met de maatsschappij en levert ook onnodig veel kritiek wanneer het hem uitkomt (elke minuut dus). 'In welk lade wordt dit dossier gepropt?' 'Het bier smaakt naar lauw pis tegenwoordig!' 'Doktoren zien in patienten nummers ipv mensen!' Net zoals in deze film djelle. En altijd met een beamend persoon op de achtergrond. Misschien heeft Wouter gelijk over Batman, maar ik herinner hem eerder als een eenmans politiecorps die niet zozeer tegen het tuig knokt maar eerder tegen kwaadaardige superschurken. Dit was trouwens mijn 2e wraakfilm van Douglas, ooit speelde hij de tegenstander van rechters die hun fouten 'rechtzetten' in The Star Chamber.

Toch wel een interessant onderwerp eigenlijk.

Ik ontken dan ook niet dat dit soort referenties wel eens gedaan worden in andere vigillantes, maar FD was eigenlijk de eerste die het op deze manier zo sterk op de voorgrond plaatste. Hét hoofdthema dat deze keer echt in de spotlights stond, gekaderd in een nieuw (en vermakelijk) verhaaltje waarin één man iets doet dat we stiekem misschien ook wel eens willen doen (met uitzondering op enkele echt uit de hand lopende zaken zoals iemand vermoorden enz) en op die manier de ganse maatschappij constant (gedwongen) confronteerd met al zijn "onrechtvaardigheden" en wantoestanden die wat subtieler zijn dan het gebruikelijke dat vooral altijd op de voorgrond komt: echte misdadigers aan te pakken: meestal is dit allemaal vermoorden (of helpen achter tralies krijgen in het geval van Batman) (in DIE zin dus het recht in eigen handen te nemen wegens laksheid van de maatschappij en vooral dan m.b.t het rechtsysteem e.d.)

In Falling Down was dit anders. Hier flipte een man door de dagelijkse confrontatie van de (erg herkenbare) frustrerende onrechtmatigheden uit het dagelijkse leven die niet zo overduidelijk zichtbaar (meer) zijn of dat nu niet bepaald zo'n gradaties van het kwade zijn als bv moordenaars en verkrachters, maar die er wel zijn. (en inderdaad erg frustrerend onrechtvaardig kunnen zijn) (zoals bv overdreven prijzen). Het had natuurlijk ook te maken met zijn geestesziekte en als soort toppunt van zijn belangrijkste frustratie: zijn dochtertje niet mogen zien. Wat hij dus dan ook als hoofddoel voor ogen had. Alles van dagelijkse frustratie die min of meer in zijn weg stond zijn doel te bereiken of waar hij onderweg gewoon weer opnieuw mee geconfronteerd werd (onvriendelijke winkelier dat maar geen geld wou wissellen, wegenwerken die feitelijk niet nodig zijn, misleidende reclame van Mcdonalds etc... ) wou hij sindsdien aanpakken op een manier waarop ze wel eens moesten luisteren.

Dat is nogal wat anders dan bv de moordenaars van je gezin aan te pakken (en op den duur alle "scumback" wilt wegvegen) of soortgelijke verhaaltjes dat vigillantes hebben. Er is dus hoedanook wel degelijk een duidelijke verfrissing voelbaar in FD dat het op een bepaalde manier erg uniek maakt zelfs.

Ik zie het niet. Erg standaard allemaal.

Noem jij dan 1 film met identiek hetzelfde verhaal. 1 vigillante die dit aspect van maatschappijkritiek op deze manier in het daglicht plaatste. 1 exemplaar dat niet enkel de wettelijk geziene bandieten aanpakte, maar waarin 1 man de dagelijkse onjuistheden op deze manier aanklaagde en bestreed. (waarbij hij dus ook regelmatig gelijkaardige dingen deed zoals een fastfoodketen met wapenvertoon dwingen naar hem te doen luisteren en zeggen waar het op staat of winkeliers -die zogezegd ook een soort "bandieten" zijn- hardhandig aan te pakken en hem dwingt naar zijn gedacht te luisteren en voor een keertje te zeggen hoe het feitelijk zit; wat voor onrechtvaardig hoge tarieven hij wel vraagt, waar zijn menselijkheid is en hem zo ook toont (dwangmatig) hoe het ook (menselijker) kan enz... om dit heel concreet toe te lichten)

Noem mij één vigilante waarbij het op deze manier belicht wordt en in elkaar steekt. De basisbeginsels zijn natuurlijk gelijk, maar het is in hoge mate een zeer originele aanpak en themabelichting. Noem mij er 1. En ik trek mijn bewering in.

Death wish is bijna identiek. Alleen was Bronson niet gek*.

(*alleen gevaarlijk)

Waarmee je toch al meteen een belangrijk verschil aantoont. Daarnaast heb ik Bronson nergens constant soortgelijke zaken zien doen als winkeliers zien aanpakken of horecazaken de les zien spellen met een grote speech op soortgelijke manier. Als hij dan al eens een keertje een (betwijfelbare) buitenstaander aanpakte (wat ik me niet zo herinner), dan was dat niet met de bedoeling de verborgen (wettelijke) onrechtmatigheden, de dagelijkse irritaties van onrechtvaardige toestanden en praktijken van de maatschappij eens te belichten of hoe je het ook kan omschrijven... Het was met 1 doel: de misdadigers die zijn gezin attakeerden te vinden.

Nee, Bronson had dikke pech dat een paar (echte) bandieten zijn gezin zwaar mishandelde. Hij stak het in zijn hoofd en wou wraak. Hij wou dat gerechtigheid geschiede en nam het recht in eigen handen door de bandieten op te sporen en uit te moorden. Dat is pas een redelijk herkenbaar verloop. Totaal contrast met FD...

Een paar post hierboven heb ik er al wat over gezegd. Bronson is wel degelijk zwaar geirriteerd door wantoestanden (volgens hem) in de maatsschappij (jeugd van tegenwoordig, koffie te heet, vrouwenbenen te kort). Dat (met dat zijn gezin) was alleen maar een excuus om die nonsens te verkopen. Deze film zegt dezelfde dingen, deze geeft je een gevoel van slachtofferigheid. Het is bedoeld voor mensen die zich in het nauw gedreven voelen.

Dat er inderdaad gelijkenissen zijn, dat zal wel zijn. Maar dat is nog iets totaal anders dan zeggen dat FD geen sterke originele twist heeft in zijn aanpak, ganse opzet en het zo in de kijker zetten van dit aspect van maatschappijkritiek (als het ware omvormen tot een van de hoofdthemas).

Dat hoofdpersonages cynische opmerken maken hieromtrent, dat is nog iets anders dan er letterlijk zo'n punt van maken en gevolg aan geven (op een manier waarop we het nooit eerder zagen in film) zoals bij FD is gebeurd. Dit soort van cynische opmerkingen heb je zelfs in actiefilms die niet eens een vigillanteverhaal hanteren.

Hij zal geen wapen trekken in een een Tearoom, suikerklontjes eisen en klagen dat de reclame misleid of de koffie te heet is.

Dat is het verschil.

Ik begrijp je niet! Ik heb echt eens met pen en papier opgelet bij Death Wish I, en elke keer als Bronson (of iemand) een opmerking maakte waaruit bleek dat hij en/of de overige burgers slachtoffers zouden zijn van bureaucratie or whatever.. heb ik een streepje gezet. Nu ben ik het papiertje kwijt, maar het waren er heel wat.. Deze film gaat toch ook zo? Het is waar (true) dat Bronson flipte toen dochtertjelief en moeke het slachtoffer waren van zinloos geweld, en door slap politieoptreden en zo.. (Douglas was al knetter). Maar dat is slechts symbolisch. Het idee erachter is, is dat de maatschappij naar de klote gaat. en dat iemand het niet meer pikt! Het verhaal komt op de tweede plaats! Dat vind ik ook van deze film. Schumacher kijkt wel uit en zal nooit een Death Wish film maken. dan zal hij zijn credits meteen verspelen. Daarom relativeert hij zijn film door te zeggen dat douglas gek is en BESLIST geen bronson. Eigenlijk vind ik dat gewoon maar matig en daarom zet ik nog liever Death Wish op dan deze!!!!

Ik ga eerlijk toegeven: ik ben beslist geen fan van Schumacher.. brrrrr...

Jou persoonlijke voorkeur mag hierin geen rol spelen he Mikey... Nogmaals: cynishe opmerkingen is iets dat in veel films voorkomt, en het blijft er dan ook bij. Hier verwordt het tot een van de hoofdthemas door verder te gaan enz... enfin, herlees nog maar eens mijn posts hieromtrent. Heb je ook een streepje gezet wanneer hij er dit soort gevolg aan gaf?:

Tel dan je streepjes maar eens. Is al een eerste groot verschil. Dat iemand al kan flippen van de dagelijkse onrechtmatigheden en irritaties (ook al speelde zijn ziekte hierbij een rol), zonder dat er al iets heel ergs moet gebeuren (zoals zijn gezin dat mishandeld wordt) lijkt mij al een zeer originele inbreng op zich. Daarnaast heb je er zelf al veel andere aangegeven. Maar ik geef het op. Jij kan de enorme verfrissende touch blijkbaar niet zien... Hoe raar ik het ook vind. Laat staan dat iemand zegt dat het als een 13 in een dozijn film wegkijkt! kan ik al helemaal niet bij met mn verstand...

Niks aan te doen...

Ik vind ook dat iedereen een mening mag hebben en fijn dat iedereen films interpreteert. Ik ben er van overtuigd dat beide films een aanklacht zijn tegen een soort van maatschappelijke dreiging. Winner doet het op een botte manier en Schumacher probeert het (net iets) anders. Maar ook bot, vind ik. Beide dreigingen worden in beide films uitgelegd en zijn zo goed als identiek. Zoals ook ik in eerdere posts aangaf. Ik wil best beide film eens analyseren voor mijn gelijk , ook al heb ik daar geen zin in. Want ik weet precies wat er in beide gezegd worden:

Death Wish: man verliest gezin en ziet er geen nut in om de 'bureaucratie' deze zaak af te ronden. Want zegt Death Wish expliciet: dat gebeurt ook nooit. De man wordt een wreker. Ondertussen geeft die man veel kritiek op het maatschappelijke leven. Voorbeeld: het ziekenhuis behandeld mijn vrouw niet als een mens. De agent die toegeeft dat hij de daders toch nooit pakt. Je kan niet meer de straat op. etc...

Deze film gaat over een man die zich niet meer kan handhaven en maar eens een andere route neemt, namelijk naar zijn dochter en laat expres een spoor van vernieling achter zich. Hij zoekt de meest benarde situaties zelf op. Lokt ruzies uit. Hij zou moeten weten dat hij fout zit. Toch impliceert de film dat hij gelijk heeft (net als in Death Wish). Want ook hij is slachtoffer: baan verloren na jarenlang zwoegen en investeringen, geen contact met zijn dochter (ook erg). Dat is serieus toch?

Beide films geven aan dat het systeem misschien wel werkt maar niet wenselijk is. En dat het welwillende volk slachtoffer is. Bereidt in een gewelddadig sausje misschien. Maar ik vermoed dat de boodschap het aller belangrijkst is en geweld wordt niet geschuwd omdat dat de film 'lekkerder maakt'.

Ik kijk liever films die impliceren dat IK de klootzak ben. En niet met een wijsvingertje naar HEN. Sorry het is gewoon niet mijn smaak.

Tja, ik zie veel gelijkenissen maar ook veel contrasten. (unieke dingen zelfs) Waarvan je een van de belangrijkste zelf al aangegeven hebt:

"Death Wish: man verliest gezin en ziet er geen nut in om de 'bureaucratie' deze zaak af te ronden. Want zegt Death Wish expliciet: dat gebeurt ook nooit. De man wordt een wreker. "

versus

"Deze film gaat over een man die zich niet meer kan handhaven en maar eens een andere route neemt, namelijk naar zijn dochter en laat expres een spoor van vernieling achter zich."

Los van dit, verander je trouwens enkele elementen in het verhaal. Benarde situaties opzoeken? Ruzies uitlokken? De pointe is nu net dat hij op een bepaald moment de dagelijkse frustraties en onrechtvaardige behandelingen niet meer aankon. Dit begon eigenlijk al een beetje in die file. Hij MOET wel op de baan als hij naar huis (of naar zijn dochterje, ik weet niet of hij dit toen al beslist had) wil gaan. Hij MOET wel een winkeltje binnen gaan omdat hij wisselgeld nodig heeft, waar hij zelf eerst vrij normaal deed, maar het wel degelijk de winkelier was die onvriendelijk was en totaal niet wou meewerken. Ook die bende begon boel te zoeken en niet omgekeerd etc... Enfin, hij zoekt nergens iets op of lokt iets uit.

Je baan verliezen en dochterje niet meer mogen zien is natuurlijk wel erg. Maar nog altijd beter, en veel minder wreed dan je eigen gezin zien mishandeld worden.

Ik zie Bronson enkel cynische opmerkingen maken die inderdaad kritiek geven op het maatschappelijke leven. Maar in FD wordt dit het hoofdonderwerp. Alle andere facetten van maatschappijkritiek worden eens uitgebreid belicht op deze manier (met lange speeches en al), eens puur in de spotlights geplaatst en niet enkel voornamelijk de faling van de bureacratie of het rechtssyteem (...en de rest wordt inderdaad wel eens aangehaald door een opmerkingetje in de gebruikelijke vigillantes). Dit soort van dagelijkse confrontaties met irritaties van onrechtvaardigheden werd deze keer eens de reden van zijn uitbarsting en "afstraffing" en niet een of andere aanvaarding met pure moordenaars/verkrachters. Had ik nooit eerder in een film gezien.

Dat het niet je smaak is, geen probleem. Maar dat je de originele punten niet ziet (je weerlegt ze zelfs niet) dat is als ontkennen dat er films te vinden zijn op moviemeter.nl.

Ja, trespassing bij de golfers en knallen bevendien . In de 'hood' gaan ouwehoeren met ganstertjes.. ga maar door.. Dat zijn dingen die mij niet zou overkomen.


Das waar. Dat is wel slim geschreven ja. Maar sorry ik trap daar niet in.

Als die man expres de moeilijkheden opzoekt en vervolgens gewelddadig wordt, riekt het naar naar vigilante-shit, want dat zag ik Charlie ook doen. En dat het 2 verschillende films zijn wil ik ook nog wel toegeven. Maar qua thematiek lijken het wat mij betreft dezelfde films.

Hij ging door dat golfterrein (inderdaad, in een verder gevorderd stadium in het verhaal: hij begon verder en verder te gaan) om een shortcut te nemen. Zoals hij zelf zei: Moeten we nu expres allemaal zoveel plaats verliezen omdat 1 iemand er kilometers golfterrein van maakt? Enfin, het was alleszinds iets in die aard. Natuurlijk zouden we dat nu niet direct doen, wij hebben het ook niet in onze kop gekregen iedereen een lesje te spellen en nu eens te handelen zoals het ("beter", rechtvaardiger, menselijker, socialer misschien) ook zou kunnen. Dat is nu net de pointe. Alle onnozele onrechtvaardigheden (zo zou je het toch kunnen zien) beletten ons soms nogal op onze baan. Hood-terretoriums, een winkelier dat niet wil meewerken(geen greintje medeleven), een baan die om de verkeerde redenen onderbroken is, een golfterrein waardoor we helemaal alrond moeten gaan... allemaal simpele dingen van enkele individuen die duizenden mensen nogal onnodig tijd doet verliezen/hinderen/onnodig benadelen.

En hij was trouwens nog niet eens 'in the hood.' daar in het begin. Hij zat daar gewoon ergens langs de graskant op een steen. Wat wist hij nu dat hij op een of ander "terretorium" zat. Jij doet alsof hij afgesproken had met die gangstertjes. Nee Mikey, dat zijn van die irritante zaken die wij ook tegenkomen in het dagelijkse leven. Of heb jij nog nooit ergens gewandeld in de stad waar een paar onnozelaars begonnen boel te zoeken omdat je zogezegd op hun terrein rondliep? Hoe kunnen wij dat nu altijd weten? Daarbij, de wereld is van iedereen.

Hoezo? Het was toch zo? Nog een van die dagelijkse irritaties en onrechtmatigheden dat we regelmatig tegenkomen, en waarvan ik het ook op mn heupen kan krijgen. Ik vind het allemaal heel herkenbaar.

Ah, daar wou ik geraken.

Nee ik ben nog nooit iemand tegengekomen die me vertelde dat ik in zijn straatje liep, althans niet letterlijk. Aan de andere kant ben ik ook nog nooit in LA geweest. Ik heb ook nog nooit een stratenmaker het werk belemmerd, met een bazooka . Weet je? Je mag me beschuldigen van links flut propaganda. Maar ik denk namelijk wel dat Schumacher het liefst Death Wish 6 zou willen maken. Maar omdat hij een zo breed mogelijk publiek wilt aanboren, zorgt hij ervoor dat zijn films ook nog te verteren zijn voor de wat liberalere (heel misschien wat linksere) personen. Maar tja.. daar trap ik niet in. haha. Wouter zei al eens dat Batman een wreker was. Niet zo gek dus dat deze regisseur ook die heeft gedaan (enneh A time to Kill).

Zo had ik het nog niet bekeken. Het is inderdaad wat verteerbaarder en aangepast aan liberalere (hoewel evenzeer ook socialistische) thema's maar dit kan je natuurlijk zowel negatief als positief bekijken. Volgens jou is het een makkelijke en publieksvriendelijke oplossing. (Hoewel de normale vigillantes type death wish doorgaans evengoed veel publiek trekken), maar je kan het ook bekijken als een leuke vondst om deze thema's wat beter uit te diepen. Tenslotte mag dit ook eens centraal staan en het hoeft niet altijd het moordende geweld te zijn die de oplossing biedt...

Maar je denkt dus echt wel negatief over Shumacher he...

Wat ik mompel is natuurlijk niet de absolute waarheid. Tuurlijk zit er ook een aanklacht tegen het kapitalisme in verborgen en de film bevat wat relativerende humor (hoe pijnlijk soms ook) en is daarom meer dan een gemiddelde vigilante-flick->(persoonlijk ken ik geen een persoon die er van houdt; behalve mijn pa 'knal die punk maar door zijn kop').

Pas toen ik A time to kill zag, bekeek ik deze film opeens met andere ogen. Inderdaad ik vertrouw Schumacher voor geen meter! Ik ben blij dat ik mijn verhaal, dankzij jou, heb kunnen vertelle, djelle .

Nou het is geen probleem hoor. Hoewel dat ook wel wat teveel eer is nietwaar. Ik ben vooral blij te horen hoe het nu juist helemaal zit met jou wrok t.o.v. Shumacher...

Nick: We're the same, you and me. We're the same, don't you see?

Bill Foster: We are not the same. I'm an American and you're a sick asshole.

Nick: Just what kind of vigilante are you?

Bill Foster: I am not a vigilante. I am just trying to get home to my little girl's birthday party and if everyone will just stay out of my way, nobody will get hurt.

na het herzien gaan er toch wat charmes van de film verloren. Toch het begin en einde zijn zeer goed gemaakt.

Na de eerste keer kijken verheug je altijd naar de beruchte Whammies scene

nog bizarder toch vond ik de scene met de bazooka waar kinderen uitleggen wat handige tips geven

die scene had waarschijnlijk als kritiek dat televisie een slechte invloed heeft op kinderen, die realiteit en fictie slecht kunnen scheiden. Hoe dan ook, het blijft een erg vermakelijke film