Ex Drummer (2007)

Toch een goede nederlandse film, prettig acteerwerk maar een eigenlijke ''zieke '' film met een hard maar werkelijke waarheid over belgische socialere volk. De film wordt interessant door de dialogen en teksten die er worden verteld , Herman Brusselmans fans kunnen hier over meespreken dat men zonder te weten dit een verfilming is van één van zijn boeken. 3sterren van mij .

De film is nu in een uitstekend verzorgde 2-disc uitgave verschenen; lees de bespreking hier.

Downloadbericht verwijderd.

Ik heb het boek nog steeds niet uit (ik ben een erg trage lezer) maar de film heb ik toch maar bekeken.

Schokkend is het niet, zeker niet voor iemand die Brusselmans werk kent, maar wel erg grappig. De sfeer van Brusselmans wordt erg goed weergegeven, ook hier is alles grauw en onaangenaam, zijn er vrijwel geen sympathieke personages en gaat het eigenlijk helemaal nergens over. Nihilisme ten top. Heerlijk. De hoofdpersoon is ook weer God in zijn eigen universum, het viel me wel op dat hij een stuk sympathieker is dan de meeste hoofdpersonen in Brusselmans werk. Maar dat ligt misschien meer aan mijn fantasie.

Het is allemaal ook sterk verfilmd met enkele erg mooie scène's. Over de finale vallen meerdere mensen lees ik maar ik vond het juist erg sterk hoe iedereen die vermoord werd nog even zijn zegje deed.

Sterke, grappige film: 4*

wat een film zeg! goed neer gezette film met zeer mooie beelden. grauw en grof, zo kan je de film wel neer zetten. de dialogen zijn goed en geestig. sinds "Irréversible" en "train spotting" weinig films gezien die mij met zo'n gevoel achter lieten. deze film is niet voor iedereen... nog maals: grof geestig hard en grauw. maar wel van hoog niveau. ik heb genoten, maar ik snap dat sommige mensen dat niet snappen. een 4

Als fan van Brusselmans moet ik dit wel goed vinden.

Verhaal was wat te rommelig dus daarom maar 3*

Voor de fans zal het vast een leuke film zijn. Zelf ben ik niet bekend met zijn werk, en ik weer nu ook waarom: het sprak me gewoon niet aan. Ach.. ieder z'n ding, maar niet het mijne.

Je moet er van houden, zullen we maar zeggen.

Hoe de film begint is wel erg leuk (achterstevoren).

*1,0

Minder dan ik had verwacht, minder grappige maar rauwere 'Dikkenek'-tegenhanger.

Grappige stukken en vormelijkhéél sterk, maar iets te vadsig naar mijn zin.

Ja en nee. Ja, ik heb een aantal keren moeten schaterlachen. Vanwege de bij vlagen bijzonder geestige dialogen tussen de bandleden. Maar nee, ik vond dit geen goede film. Wel een film met lef. Geloofwaardigheid is niet wat deze film nastreeft. Ex drummer gaat totaal over de kop, waardoor de thematische overeenkomsten met Bukowski nooit inhoudelijk worden. De combinatie van overdrijving gekoppeld aan de centraal gestelde relatie tussen auteur en maakbare werkelijkheid doet eigenlijk vooral denken aan Brett Easton Ellis. Maar hoe gek en vergezocht Easton Ellis het ook kan maken, hij blijft over het algemeen intrigeren omdat het pregnante gevoel dat hij iets te pakken heeft, iets te zeggen heeft over “nu” nooit afwezig is. Dat gevoel weet Brusselmans (of Mortiers visie daarop) bij mij hier totaal niet op te roepen. Waardoor Ex drummer een hoop stront blijft zonder magie.

Inderdaad. Paar keer gelachen, vond de muziek ook wel geinig (Mongoloid, happier than you & me ). Maar ook teveel flauwe onzin, dikke lullen, homo-geouwehoer en wat al niet meer, met af en toe wat raar schrijnend gebeuren (dat kindje ).

Het werd een vreemde mengelmoes die uiteraard nergens op sloeg zoals verwacht, maar vooral ook niet ehct leuk meer was, met het stompzinnige einde als dieptepunt. Van ellende ben ik me vooral op dat grappige taaltje gaan focussen.

Typisch zo'n film die 5 minuten leuk is en dan te dom wordt om grappig te blijven.

Overigens was het hoofdpersonage ook gigantisch slecht gedaan. Geef mij maar Guggenheimer van Brusselmans.

Aanstekelijke, bij wijlen erg grappige en af en toe aandoenlijke film. Lamoot is voor mij de ster van deze film, samen met de briljante soundtrack (wat een muzikaal talent is er in België voorhanden! Deus-liefhebbers: deze soundtrack is verplichte kost).

Een film die je moet relativeren en de absurditeiten gewoon laten passeren zonder je er al te veel vragen bij te stellen. Dit is de ultieme parodie op het al parodiërende werk van Brusselmans. Alles in de overtreffende trap uitvergroot.

Het tempo is snel, de montage MTV-stijl, maar bovenal ook consequent (een bandlid wordt in zijn kamer steevast ondersteboven gefilmd bijvoorbeeld).

Knap werk van Mortier.

4*.

'Brusselmans ontdaan van zijn poëzie', het zou een aardige kop wezen voor een recensie van 'Ex Drummer' - al zeg ik het zelf . Het is immers overduidelijk met welk probleem Mortier werd geconfronteerd toen Brusselmans hem vrij spel gaf voor de opnames, namelijk dat hij naar eigen goeddunken het boek moest interpreteren en dat op een al te rauwe manier doet - wat de ik-figuur totaal niet staat...

'Ex Drummer' had een (beschouwende) afrekening moeten zijn met de marginale cultuur vanuit het standpunt van de zelfgenoegzame schrijver, nu echter blijft 'Ex Drummer' steken bij het weergeven van deze cultuur... We worden om de oren geslingerd met marginale figuren die ongetwijfeld grappig(er) zijn in het boek, maar die in de verfilming plots onnoemelijk wrang smaken...

Ook schort er wat aan Mortiers opbouw: zijn filmische vondsten zijn talrijk, doch worden te overvloedig gebruikt zonder een evolutie in de stijl, waardoor het op den duur niet meer nieuw aanvoelt en zelfs lastig wordt om kijken.

Toch is 'Ex Drummer' een onderhoudende film, omdat Brusselmans een verhaal vertelt dat we tot het einde willen volgen. Dat zijn grappige constantes en zijn gevoelige kant daarbij totaal de mist ingaan, is een spijtige zaak. Mortier heeft alsnog veel te leren...

3*

Ex-Drummer schittert in al zijn vuiligheid: de grens tussen wat realistisch is en wat ironisch wordt veelvuldig afgetast. Grappige scenes worden afgewisseld met schokkerende flarden waanzin, niet zelden geflankeerd door een vleugje surrealisme. Hoe waanzinnig het ook allemaal lijkt en hoe over-the-top het gebracht wordt, deze mensen bestaan in ons dagelijks leven. Racisme, homofobie, incest, kinderverwaarlozing, het komt allemaal aan bod op meestal een pijnlijke manier.

Dat is het punt van de film: de grens tussen wat reeël is en wat niet en als je uiteindelijk het bekijkt kan je alles reeël bekijken, maar vormen de grappen het irreeële tegenwicht.

Waarom zou je niet vasthouden aan een stijl in een film? Dan moet je alles van bijv. Van Sant slecht gaan vinden omdat dat ook konstant dezelfde manier van filmen is? Raar punt van kritiek hoor (als je niet houdt van de stijl ok, maar wat heeft dat met evolutie in de stijl te maken?).

De stijlkenmerken (bv. de kerel die omgekeerd loopt op het plafond of het achteruit filmen van de beginscène) zijn origineel en interessant, zonder meer. Mortier wendt ze echter langer dan 5 minuten aan, waardoor je je begint af te vragen waartoe het nu precies dient. Bij de kerel die op zijn plafond loopt kan je dat nog eenvoudig verklaren door er een metafoor in te zien voor zijn scheve situatie. Maar op zich is het niet praktisch, en het gaat op den duur zelfs vervelen. Waarom? Het stijlkenmerk wordt deel van de figuur, wat de metafoor van blijvende aard maakt en op die manier aan kracht doet inboeten (naar mijn mening), juist door de herhaling van de vergelijking tussen stijl en figuur...

Voor de omgekeerde openingsscène ligt dat iets moeilijker: of er een betekenis aan vasthangt is al niet geheel duidelijk - wat op zich niet geeft - maar op den duur mag het dan ook stoppen; en juist dat kan Mortier blijkbaar niet.

Het heeft vooral te maken met aanvoelen, minder met rationele afbakening van waarom het nu wel of niet werkt - vandaar dat mijn uitleg je wellicht niet veel verder helpt...

Mortier past het gewoon consequent toe, het is niet om te verrassen door het een enkele keer te doen, het is er om je elke keer opnieuw met de neus op te drukken (De Geyter in zijn omgekeerde wereld).

Begingeneriek toont letterlijk de terugkeer van de 3 gasten naar hun natuurlijke habitat. Het weerspiegelt al direkt met welk slag mensen we hier te maken hebben (bijvoorbeeld het incident met de bus). Ik heb al vervelender beginscenes gezien

Naast dat is de begingeneriek een van de origineelste die ik ooit gezien heb trouwens.

Het past allemaal in deze rauwe film voor mij, en is nergens misplaatst.

Nog iets anders: Het is eigenlijk wel grappig dat op zowat elke Europese filmsite deze film als briljant beschreven wordt, terwijl wij Belgen hier weer kritiek op moeten hebben - waarschijnlijk vonden we dit allemaal geweldig als het uit Zweden kwam... We geven blijkbaar liever subsidies aan de Team Spirits en andere onzin van deze wereld, terwijl we geen oog hebben voor het artistieke talent dat er in België schuil gaat. Doodjammer!

Dat de film niet voor iedereen weggelegd is, daar ben ik mee akkoord (mijn dochters zullen hem ook niet mogen zien voor ze 18 jaar zijn), maar persoonlijk vind ik dit een enorm sterke Belgische film en zeker iets waar de Belgen trots op mogen zijn.

Als je dan leest in bepaalde besprekingen op Belgische sites dat deze film alleen maar wil schokkeren, dan hebben sommige het toch niet goed begrepen (of leven ze ergens in hun veilige plekje waar ze nog altijd in de overtuiging zijn dat elke Belg een brave, modale burger is). Rauw, ontwapenend, grappig, flitsend. Ex-Drummer zal ik niet licht vergeten... (En wat blijft die soundtrack beestig goed!)

Op zich moeilijk te beoordelen omdat ex drummer 1 van de weinige boeken is van Brusselmans die ik niet heb gelezen. Ik vond de beelden in elk geval geweldig en indrukwekkend uitzien en ook zeker de montage. De dialogen de gore platvloerse karakters waren super in beeld gebracht en met voldoende humor en cynisme zoals dat natuurlijk hoort in een brusselmansverfilming.

Ik moet zeggen dat ik het allemaal ook vaker shockerender vond aandoen dan het lezen van brusselmans. Meer gebruik van een voice-over had naar mijn idee dit euvel kunnen verhelpen....en wat leent zich nu beter dan de geweldige one-liners van brusselmans om het shock-effect wat te relativeren. Het geheel had dan wat meer brusselmans aangedaan denk ik.

Verder vind ik de eerste helft van de film stukken sterker en aantrekkelijker dan de 2e helft. De 2e helft was stukken lomper en had minder humor en tot mijn eigen verbazing sprak de bloederige climax me helemaal niet aan.Toch snel het boek lezen om te achterhalen hoe Brusselmans hier invulling aan gaf.

In elk geval een zeer indrukwekkend debuut.Ik stem pas als ik het boek gelezen heb.Ik hoop in elk geval dat Mortier of een ander getalenteerd regisseur zich waagt aan de Guggenheimer boeken. Victor low lijkt mij de perfecte guggenheimer. na zijn rol in lek , temmink en karakter en zijn korte rol in het 14e kippetje kan ik niet wachten hem weer eens in een rol te zien waar hij zijn geweldige talent kan tentoonstellen.

Te gekke film!

Zou standaard educatie moeten zijn.

5*!

ge-wel-di-ge film!!!

Wat een topper zeg.

De rauwheid spat ervan af aan alle kanten. De film bijft boeien en schokkeren van begin tot einde. Ik heb alle boeken van Brusselmans gelezen en hoewel deze film het boek niet echt benaderd: minder nadruk op humor en meer op zwartheid in de film, is de film meer dan geslaagd te noemen.

Hier mag Belgie trots op zijn. (ik ben een Nederlander btw)

4.5 sterren van mij.

Wat JJ_D zegt, goed verwoord...

"Maar hoe gek en vergezocht Easton Ellis het ook kan maken, hij blijft over het algemeen intrigeren omdat het pregnante gevoel dat hij iets te pakken heeft, iets te zeggen heeft over “nu” nooit afwezig is."

Irrelevante vergelijking mijns insziens. American Psycho om maar iets te noemen van Ellis is iets totaal anders dan wat Brusselmans doet, laat staan de onzinnige vergelijking die je eventueel tussen de films gaat maken. Waarom iemand zo een vergelijkingen opeens begint te maken in zijn beoordeling van een film...? Misschien om het woord "pregnant" te kunnen gebruiken?

Ik vond ex-drummer veel "pregnanter" dan bijvoorbeeld American Psycho!

Toch vooral oneens met de interpretatie die JJ_D geeft aan een aantal zaken.

Mortier's interpratatie van het boek is een duidelijk pluspunt. De wrangere toon en uitwerking versterkt de humor alleen maar. Ik kan Brusselmans best pruimen maar Mortier neemt Brusselman's werk duidelijk als een uitgangspunt, niet als doel. Persoonlijk vind ik dat altijd positief. Ik zit niet zo te wachten op 1:1 boekverfilmingen.

Of het wordt een afrekening vanuit het standpunt van de regisseur natuurlijk. Mooie crossmedia aanpassing aan het concept.

Ex-Drummer was een film die mij de volle tijd bleef boeien door de uitwerking, niet door het verhaaltje dat enkel als kapstok dient en verder ook niks meer pretendeert. Dat doet het volgens mij in Brusselman's boeken ook niet, want enig interessant verhaal vertellen kan de man ook niet. Wel steeds een ideale kapstok voor z'n vertelstijl.

Mortier heeft gedaan wat een filmmaker dient te doen met een boek. Er eens van ver naar kijken en verder zoveel mogelijk de eigen creativiteit laten voeden door het bronmateriaal. Met verve geslaagd

Ik was zowiezo al benieuwd omdat een boek van Herman Brusselmans niet gemakkelijk te verfilmen valt. En dan zeker niet deze Ex Drummer. Prachtig gedaan trouwens, met Dries Vanhegen die als een soort Arno lookalike de rol van schrijver en dus eigenlijk de Brusselmansfiguur sterk naar voor brengt.

Je zit wel met een film die zich vooral concentreert op het boek van Brusselmans. Daardoor krijg je een mes dat langs twee kanten snijdt. Je moet wat van Brusselmans' stijl houden om dit leuk te vinden, anderzijds is dit in z'n genre een heel sterke film.

Toch een film die je eens gezien moet hebben met een typisch Vlaamse uitstraling. Ook al ben ik een echte Antwerpenaar, toch zal het voor de niet-Antwerpenaren leuk zijn dat het niet in het Antwerps is dit keer.

Dus wat Mortier doet is het halve spelerspeleton afschieten als kapstok voor een filmische vertelstijl. God, wat dun....

Geen flauw idee. Spelerspeleton afschieten ?

Ik doel op de apotheose (laat ik een vriendelijk woord gebruiken...).

Geen idee hoe het boek hoort te eindigen, maar vond dat een zeer waardig en passend einde voor deze film. Wat daar "dun" aan is gaat een beetje aan mij voorbij.

En dat leverde filmisch ook zeer mooie scenes op ja. En ja, dat zouden meer regisseurs moeten doen. Minder filmisch (verhaaltechnisch) correct gebral en meer creatieve cinema.

Gewoon afschieten die hap, inderdaad, maakt niet uit als het verhaaltechnisch als kut op dirk slaat, als het maar mooie plaatjes zijn. Lekker crea!

Hoe eindigt het boek dan? Ik vond dit ook een nogal rare nutteloze apotheose die echt een beetje binnen 1 minuut verzonnen leek.

Ik kan me anders moeilijk een passender einde voorstellen. Wrange zwarte humor ten top gedreven, iets wat bij een apothese in dit genre hoort en iets waar een Brusselmans zelfs totaal niet toe in staat is.

Maar het publiek dat dit soort humor ten volle kan appreciëren is sowieso erg klein.