Ex Drummer (2007)

Rauw, ruw en smerig. Erg mooi camera werk en een strakke montage, ook gekenmerkt door een ruwe toon. Vanavond naar 22 Mei van Koen Mortier op het iffr. Hoop dat ik het dan beter kan verstaan.

Brusselmans

Ben momenteel het boek 'het spook van Toetegaai' aan het lezen van deze zeer bijzondere schrijver. En ik ben echt helemaal al gek van zijn schrijfstijl en nu is het bewezen dat zijn schrijfstijl ook verfilmd kan worden. Al zelfs heb je daar mensen voor nodig met een hoop lef.

Ex Drummer wordt ook de Vlaamse Trainspotting genoemd en dat is terrecht. Het is zelfs beter dan Trainspotting, dit is nog extremer.
Een hoop smerige toestanden, vreemde beelden, een hoop onozele personages en een dol dwaas verhaal.

Wat mij ook opviel was de muziek op bepaalde momenten, het is niet mijn stijl maar het wordt toch goed gemonteerd. Vooral dat einde met die vader van Jan die in het wilde weg begint te schieten.

Humor zit ook goed mee, alleen is het echt er over op momenten. Maar ik zijn geheel is het wel erg grappig. Die typische Brusselmans uitspraken: 'Niemand noemt mij een klootzak, klootzak' ; 'Er stonden daar opeens 4 gehandicapte losers voor men deur'
Hard maar leuk

En ten laatste: visueel is dit stukje Vlaamse cinema erg indrukwekkend!

Samen met Any way the wind blows toch wel de beste Vlaamse film. En krijgt dus terrecht een mooie:

4.5*

Heerlijke cinema.

Allereerst maakt Mortier graag gebruik van alle middelen die het medium te bieden heeft en dat is een verademing te noemen. Dat zijn complete uitbuiting van effecten en stijlmiddelen een anarchistisch en hyperkinetisch eindresultaat oplevert, zal de waarderingen in tweeën delen.

Gelukkig vind ik dit geweldig om te zien. Als ex-lezer van de boeken van Brusselmans, vind ik het absurdisme van zijn humor voelbaar doorheen de hele film . Mortier schraapt echter al het lichtvoetig sarcasme weg, en legt er een macabere laag overheen. Ik vermoed dat hij dat doet omdat daar meer film inzat. Brusselmans kan dan sardonisch grappen over het in elkaar slaan van mensen, in beeld valt de humor van zo'n grap snel weg, en blijft de grofheid over. Wat weer erg grappig is. Mortier loopt in ieder geval nergens op zijn tenen om 'trouw aan het boek te blijven'; hij is verdorie een filmmaker. Jammer dat hij tot een minderheid behoort.

De film zelf? Tjsa, daar is al zo veel over gezegd, grotendeels waar. Grappig, snel, enorm smerig en vies in ieder shot. Gedurfde cinema. Waarom blijft Nederland toch zo achter met vernieuwende cinema als er over de zuidergrens dit soort pareltjes gemaakt worden?

Hele dikke 4* en op naar 22 mei

België op z'n best! Niet een film die je zomaar aanzet, het is echt een bijzondere film en vraagt ook enige concentratie, tenminste: dat is de film waard. Ik was eigenlijk meer benieuwd naar 22 mei, maar door het een en ander ben ik toch deze als eerst gaan kijken en wauw: wat een film.

Er zijn een paar dingen die heel erg opvallen tijdens de film, ten eerste is het ontzettend creatief gefilmd, heel erg stijlvol en absurd, naast de aparte beelden blijft de film opvallend realistisch. Daarnaast is de film ook lekker niet politiek geschikt. Laten we het houden op dat de bandnaam niet letterlijk genomen moet worden, ook homoseksuelen, gehandicapten en het vrouwelijk geslacht blijft(ven) niet ongedeerd. Koen Mortier heeft geen blad voor zijn mond, je krijgt wat je te zien krijgt en dit moet je accepteren of ''op rotten''.

Af en toe wat te ruig naar mij toe, maar mede dankzij de wedstrijd scène, in het publiek maakt mij heel enthousiast over dit filmpje. Het is creatief, in je gezicht, hard, ruig, kwetsend maar ook ontzettend grappig. 4 hele dikke sterren, en een enorme aanrader voor het volk dat houdt van apart cinema.

hard maar goed 3.0

Zo een gore, smerige en harde film.

Heb mij van begin tot einde echt vermaakt. Ik ben toch wel trots dat deze film van België is.

Koop om het allemaal een beetje betaalbaar te houden, voor een klein percentage (misschien 5-10%) van mijn collectie ex-rentals. Vaak is er niets mis met het beeld en maakt het in feite dus weinig uit, ten op zichten van een nieuwe dvd. Soms gaat het mis en heb je een schijfje dat om de haverklap vastloopt. Zo ook gisteren met Ex-Drummer. Normaal zou ik hem afzetten en waarschijnlijk vervangen. Ik kon deze film alleen echt niet afzetten. Ik moest verder kijken. En dus kun je mijn steeds grotere ergernis bij het vastlopen van de film tijdens weer een fantastische scene, wel voorstellen.

Wat hebben die Belgen een gave films gemaakt zeg. Ik ben echt de Belgische cinema aan het ontdekken. Wat een lef hebben een aantal van die gasten. Deze film is ook weer zo compleet over-the-top (in de goede zin des woords) en gedurfd. Heb zoals gezegd echt een film gezien waar ik mijn ogen niet vanaf kon houden. Ex Drummer zit vol met bizarre, geestige en smerige momenten, personages en dialogen. Visueel is de film uitdagend, het basale idee is prima en verder is deze film ook prima in orde. Maar het is vooral de aaneenrijging van fantastische ideeen, die uitpakt in stuk voor stuk fantastische scenes. Of de makers nog sociaal geëngageerde intenties hadden weet ik niet (al zal dat tot op zekere hoogte wel het geval zijn), maar dat vond ik minder interessant en als het echt een doel op zich was ook niet zo geslaagd. Maar dat maakt geen bal uit.

Maar ik ben wel een beetje door mijn Belgische cinema voorraadje heen. Heb onder meer Vinyan en MR. Nobody nog liggen, maar die filmmakers ken ik ondertussen al. 4,5 sterren. Geweldig. Nu op zoek naar een fatsoenlijke dvd.

Probeer ook zeker een keertje Small Gods, wat mij betreft het hoogtepunt van de moderne Belgische film.

Wellicht een goede tip. Die film is een beetje langs me heen gegaan (en is volgens mij niet heel duur).

Bij Mediamarkt de prima A-Film uitgave opgepikt voor 8 euro, zit ook een hilarische 'making of' bij die zeker de moeite van het kijken waard is.

Dat we van de Belgische cinema geen ethisch reveil hoeven te verwachten was al langer bekend, maar dit gaat toch wel erg ver. Met name het laatste half uur is weerzinwekkend. Spijtig dat ik dit hem gezien. Mijn sterren gaan naar de vormgeving.

Niet overdrijven he Hij heeft inderdaad wat van trainspotting weg, maar beter dan trainspotting ?

Vuig. Ranzig. Cynisch. Smerig. Duister. Zwartgallig. Agressief. Anarchistisch. Absurdistisch. Onzin.

Typisch Brusselmans, en in eerste instantie niet geheel 'my cup of tea'.

Hoe hij de onderklasse bekijkt, waar hij in onderduikt, gebruikt en ook weer zo graag uitklimt.

Maar deze vorm van smerigheid heeft zijn heerlijke kanten. Anarchisme in filmformaat en verder niets. De duistere onderklassen van het Vlaamse land overdreven weergeven.

Roken. Zuipen. Poepen. Kotsen. Naaien. Hard. Rocken. Pijpen. Snuiven. Trio. Details. Kunst.

Heerlijk weergegeven. Van kleurgebruik tot camerawerk.

Van special effects en absurdistische shots (de intro op de fietsen tot aan de laatste woorden, na de dood).

Desondanks treedt de film op sommige momenten over een bepaalde 'zinnige' grens.

Maar het Vlaamse accent en de prachtig, smerige locaties inclusief acteurs, maken het goed.

7,5. 3,5 ster.

Heerlijke zwartgallige humoristische film!

Geweldige film, met vaart gefilmd, rucksichstslos, compromisloos en hier en daar zwaar over de top. Misschien nog wel beter dan het boek.

Bovendien zeker een van de grappigste Nederlandstalige films ooit gemaakt.

Fantastisch. De inleiding was meteen al bijzonder met die achteruitgespoelde scènes en die rondslingerende namen van de crew op het glas en de straatbordjes en dergelijke. Doordat er af en toe tegen de camera wordt gepraat lijkt het alsof alle gebeurtenissen daadwerkelijk hebben plaatsgevonden en dat geeft het nog wat meer impact. Sowiezo ziet het er allemaal zeer realistisch uit, zitten er een aantal bizarre camerastandpunten in, worden vrijwel alle personages goed vertolkt en is de humor lekker scherp dankzij het geniale script. Ik vond wel een beetje twijfelachtig dat Dries zo kalm bleef terwijl hij toch uit een welvarender milieu kwam, ik zou niet zeggen dat hij als schrijver al zoveel bloed en en verderf had gezien. Maar goed, so be it, het brengt een hoop interessante scènes met zich mee. Leuk ook trouwens dat ze de aftiteling van boven naar beneden hebben aangezet. Originele, maffe en boeiende creatie.

Fenomenale film, hilarisch, keihard (zowel de portretten als de muziek). Zelden zo verbijsterd uit een film gekomen, en dan gewoon een film uit Belgie!

Een must!

Ik benijd onze zuiderburen. Ze hebben een beter gevoel voor humor, beter bier, een betere frietcultuur, winnen altijd met tien voor taal, mooiere steden, (nog) geen kabinet dat het land kapotbezuinigd en zoals hier maar weer blijkt veel betere cinema. Herman Brusselmans behoort al een tijdje tot mijn favoriete schrijvers. Onze rebelschrijver, Jan Cremer, heeft sinds de jaren zestig niets opzienbarends meer geschreven. Echte concurrentie is er op onbeschoft literair vlak eigenlijk. Het vertalen van Brusselmans naar het witte is een 24 karaats gouden greep.

De verhalen van Brusselmans lezen erg makkelijk weg doordat ze absurd, grof en abnormaal zijn. Koen Mortier pakt de zaken slim aan, door het boek niet klakkeloos maar te verfilmen. Hij voegt zaken toe die je niet in een boek kan verwerken. Let wel, ik heb het boek helaas nog niet gelezen, dus ik kan niets zeggen in hoeverre men er trouw aan blijft, maar wel genoeg ander werk om in ieder geval te constateren dat de stijl overeen komt. Mortier speelt daarnaast op fantastische wijze met het camerawerk. De beelden die achterstevoren worden gespeeld, zoals in het begin, maar ook de beelden van Koen die in zijn eigen huis steevast ondersteboven staan, zijn erg gaaf. Zo geldt het ook wel voor het perspectief soms. Ik vind het erg leuk gevonden.

Er valt natuurlijk wat te zeggen over de humor. Niet iedereen zal het waarderen, omdat deze soms ronduit rascistisch, vrouwonvriendelijk en/of antihomoseksualiteit is. Ondanks mijn verder keurige en vooral tolerante opvoeding, moet ik eerlijk bekennen een paar keer hardop gelachen te hebben. Het is juist dat abnormale gedrag wat de hoofdpersonen interessant maakt. Het is inderdaad een Vlaamse tegenhanger van Trainspotting over volwassen pubers in een uitzichtloos bestaan. Daar moet natuurlijk bij vermeld worden dat Ex Drummer duidelijk een klasse hoger ligt dan Trainspotting. Misschien wel omdat hier de ontknoping redelijk verrassend en ronduit gaaf is. Zeker wanneer alle slachtoffers nog even hun levensverhaal in enkele regels vertellen. Ex Drummer lijkt alles te bieden: van aggressief tot ontroerend.

Je vergeet nog dat ze ook betere muziek voorbrengen

Ach, smaken verschillen nu eenmaal. Voor mij is dit de meest antipathieke Vlaamse film die ik ooit zag. Een rockband die schreeuwlelijke muziek maakt. Afstotelijke personages, continu schelden en zeer vulgair taalgebruik en veel ranzige scenes. Voor mij hoeft dit soort cinema niet. Ik heb me stierlijk verveeld.

Sorry, 0,5

Geweldige film die uitblinkt in ranzigheid, smerigheid, foutheid en krankzinnigheid. Maar wel op een manier die ik grotendeels kon waarderen en die op momenten hilarisch was. Sommige scenes waren misschien wel te hard en te grof maar dat weet je als je naar deze film gaat kijken. Althans dat hoop ik anders kan het nog wel schrikken worden. Het eerste uur vond ik wel beduidend beter dan het tweede gedeelte waar het toch minder boeiend werd. Kortom; dit is puur vermaak, 3.0*!

Blijft een geweldige film.

Ranzig en goor, maar ook uiterst grappig en origineel. Veel geweldig camerawerk, leuke trucjes en slimme shots die vooral de sfeer van de film versterken. Daar draait het dan ook allemaal om. Het wereldje van het klootjesvolk vorm geven.

Mortier slaagt er als geen ander in, en levert makkelijk één van de beste Belgische films af. De vergelijking met Trainspotting op de cover begrijp ik wel, maar deze film is toch nog een stuk ongezelliger. Op bepaalde momenten is de grens tussen bits en grappig wel érg klein.

Maar vooral ook hulde voor het dialect, die hier eigenlijk de grootste hoofdrol opeist. Geweldig plat taaltje dat de dialogen naar een ongekend niveau tilt. Esthetisch is het niet, maar daarom niet minder fantastisch.

4.5* en een uitgebreide review

Vettig. Dit is toch een film die soms zwaar over de schreef gaat, met een orgie van geweld, sex en marginale decadentie in al zijn vormen. Dat met dat kindje vond ik walgelijk . Voor mij was dat niet nodig en zorgt voor een goedkoop randje. Dries heeft alleen maar minachting voor de drie loosers met wie hij een optredentje voorbereidt en is vastberaden om hen kapot te maken, gewoon voor het plezier om zo'n niets betekenende individuen kapot te maken. In de eindscène met de monologen probeert de film nog de abnormale daden te verklaren ma Verbeek al van jongsaf in de fabriek, Christine verkracht door haar vader maar als dat een poging was om begrip op te brengen voor hun gedrag, dan werkte het helemaal niet.

Deze nihilistische film heeft een hoge shock value en is soms knap geschoten (die Koen De Geyter die met zijn kop naar beneden hangt in zijn flat) en mist op bepaalde momenten ook geen humor. De film heeft zeker kwaliteiten. Sommigen zullen het een meesterwerk in lelijkheid vinden, net als een breed uitgesmeerde drol op een wit doek in een museum voor moderne kunst. Anderen zullen dan weer walgen door de mensonterende situaties in de film. Ik zit daar een beetje tussenin.

Dries (tegen iemand anders) :... Eit gehoord hersenbacille
Koen : Hersenbacille, da's ne goeien die moet 'k onthouden.
Dries : A ja, met wadde?
Koen : Ja met wadde ja...

Boek vond ik persoonlijk beter, wat wel dikwijls is met verfilmde boeken.

Maar Ex Drummer, is één van mijn Belgische films ooit.

Echt een film waar seks, geweld, drugs, homohaat in voorkomt.

Niet dat ik een homo hater ben ofzo.

Dries Vanhegen, Norman Baert, Sam Louwyck etc.. deden dit perfect.

En de muziek was echt.. mega bangelijk.

Erg zwarte, maar kei leuke humor zat erin, vooral van Dikke Lul, als je hem bezig hoorde.

Het cynische vooral niet vergeten, waarin Dries Vanhegen dit fenomenaal deed.

Gunter Lamoot had ook een perfecte rol in de film, met dat kort haar zou je echt zeggen dat het een echte homo was.

Deze film verdiend echt wel 5*

Omdat ik nu niet bepaald dol ben op films als Bernie en C'Est Arrivé Près de Chez Vous (en voor mijn part ook Seul Contre Tous) lang tegen deze film aangehikt. De combinatie van absurdisme en (ogenschijnlijk?) gratuite grofheid was tenminste de indruk die deze film op mij maakte. Maar na een best wel losjes (in gedoseerde tikken) en vermakelijk eerste half uur meende ik mij te hebben vergist en dacht ik met de Vlaamse voorloper van New Kids te maken te hebben. Maar door vormgeving en uitgekiende dosering wel een (of meer) technisch en filmisch tandje(s) hoger.

Daarna gaat de film wel degelijk van het losse alledaagse nihilistische bestaan van Dries en zijn bandje wel degelijk ondergronds in een net zo alledaags inferno. Daarbij is het opvallend dat Mortier erin slaagt het personage Dries voldoende los te houden van zijn omgeving zodat zijn odyssee nog wel enige verbinding kent met het begin van de film en dus niet gratuite is. Wél blijft het geheel nog wel iets teveel een gimmick en mist Mortier -net zoals in 22 mei zou blijken- enig vermogen om het geheel ook buiten zichzelf te laten bestaan.

Daarnaast komt denk ik een deel van de kwaliteit van de film wel op het conto van het bronmateriaal van Brusselmans. Die discussie over colelctieve rouwbeleving rond Koning Boudewijn bijvoorbeeld ? Maar goed 100% meegevallen - mijn stem is zelfs boven het gemiddelde.

Ik moet al enorm lachen om de beschrijving hier op MovieMeter. Snel kijken dus, ben heel erg benieuwd. Ik hou van Belgische cinema.

Een prachtige film met een enorm smerige setting, vuile personages en een rauw verhaal. Het heeft me van begin tot eind kunnen boeien en vaak ook kunnen shockeren. Een heerlijke, vermakelijke en absurde film, 4,5 ster waard.

Ik wou altijd wel eens beginnen aan Brusselmans zijn boeken, één van de meest intrigerende Vlamingen in mijn ogen, maar ben er nooit echt aan gekomen. Films gaan namelijk sneller, en hoewel je bij boeken je eigen fantasie kan gebruiken om de film vorm te geven, denk ik dat deze film dat wel prima heeft gedaan, zonder zelfs het boek te lezen.

De humor zit dan ook goed in deze film. "Kom Ivan we gaan naar 't strand." "Wadde??!!" "We gaan naar 't strand!!" na zijn "mentale instorting" is een geniaal moment, vooral door de perfect gekozen timing van de uitspraken en intonatie van de acteurs. De casting is dan ook zorgvuldig en goed gekozen. Echt zo'n kloteventje, die Gunter Lamoot, maar in deze film kwam zijn rol goed tot stand. "A Feel Bad Movie" stond er te lezen in de trailer. Maar toch even tegenspreken die zin. Nog nooit zo'n zware film gezien die er toch heerlijk luchtig mee omspringt. Het contrast van de film is dan ook grijs en grauw, maar de soundtrack en heerlijke humor kleuren de film in tot een prachtig schilderij waar verschillende kleuren in vermengd zijn. Ik denk niet dat het doel van de film echt is om mensen te shockeren, politiek incorrecte films zijn automatisch niet bedoeld om te shockeren, het is meer een vorm van realiteit en de harde werkelijkheid in een film zoals deze goed over te laten komen. De eindscène is dan ook één van de beste scènes in Belgische, misschien wereldwijde filmhistorie. Of mijn filmkennis dan, om te relativeren.

Een samenvatting moet er niet komen denk ik. Eén woord: Waanzinnig (goed).

Enkele jaren geleden met plezier een van de 'avonturen' van het fijne nihilistische karakter Kronenberg gelezen. Zelden zo enorm moeten lachen om vooral een ijzersterk begin, waar ik nu ik er aan denk nog om kan schateren. Herman Brusselmans had iets in mij losgemaakt, maar aan de andere kant ook weer niet. Dit is ook kenmerkend voor deze verfilming van Ex Drummer.

De algehele onzinnigheid. de ongenuanceerdheid en de platvloerse dialogen zijn toch wel de kernkwaliteiten van de film. Maar het schiet vooral na een bijzonder aardig begin zijn doel wat voorbij; je went al snel aan de gecreëerde wereld. Maar steeds als het dreigt wat minder interessant te worden is er wel weer een eigenaardige dialoog of een absurdistisch moment.

Misschien dat de film vooral beklijft doordat tal van zaken enigszins gedoseerd blijven en pas wat doorschieten tegen het einde van de film. Of niet, want dit is misschien juist het type cinema wat baat heeft bij een ''nihilistische, radicale en vooral chaotische achtbaanrit'' uitwerking.

Toch met gemak een viertal sterren.

Een jaar of 3-4 geleden voor het eerst gezien. Toen vond ik het wat vermoeiend allemaal, een beetje geforceerd zwart ofzo. Gisteren in de bioscoop gezien; en enorm genoten van begin tot einde. Hilarische chaotische viscerale ervaringsfilm vol met geniale details, onvergetelijke rollen, goede muziek en vooral fantastisch rauw camerawerk en cinematografie. Op 35mm gedraaid, met een dikke korrel, pseudo-geïmproviseerd (eigenlijk heel bewust) geschoten, niet volgens de standaard découpage regels.

Echt een heerlijke film.