Ex Drummer (2007)

vandaag gedraaid in sneak studio's leuven. Vond 'm persoonlijk niet goed; de verhaallijn is bijzonder dun, en dat wordt gecamoufleerd met 'humor', die zo overdreven is dat ze grappig wordt.

Niet dat ik bepaalde verwachtingen had, maar toch teleurgesteld

2*

Vanochtend vroeg, half elf, mijn eerste film op het IFFR dit jaar. En gelijk waarschijnlijk ook één van de beteren die ik gezien heb.

Heb zelf maar weinig van Brusselmans gelezen, maar dat wat ik gelezen heb deed mij al enigzins vermoeden wat ik kon verwachten; zwartgalligheid, mistroostigheid en narigheid, maar wel met humor.

Helaas schiet de film hier en daar een beetje uit de bocht (met name naar het einde toe) en blijft het allemaal net iets te plat en oppervlakkig om écht goed te zijn.

Toch heeft Mortier een debuutfilm neergezet waar je u tegen kan zeggen...

4*

De Belgen hebben het! (soms)

Als je zoals Friac geloofwaardigheid zoekt dan kun je beter minimaal 150 meter verwijderd blijven van deze film. Dit is een audio/visueel spektakel met humor.
Het verhaal is droog, 3 misfits zoeken een drummer, en daarvoor willen ze beroemd schrijver. En hij heeft daar wel zin in. Het is verder gewoon een leuke kapstok om wat lekkere scenes in beeld te brengen. Zoals Slow mo lopen tijdens het optreden, terwijl mensen vallen. (Doet het altijd goed), Even kijken in de vagina wat voor schade dikke lul heeft aangericht en lekker vieze lokaties ook.

Puur anarchistische film. Geen boodschap, geen wijze les, pure weirde fun.

Hier en daar zat er nog wel meer in, maar Mortier heeft duidelijk talent. Past zeker in het rijtje, Barman, Du Welz.

4.5*

Prima gedaan, maar mij doe je met zo'n film weinig plezier.

Hoewel het best uit te zitten was, overigens. Het geweld is (gelukkig) lang zo nadrukkelijk niet als ik had gevreesd op basis van de publiciteit vooraf en wordt op stripachtige wijze in beeld gebracht, waardoor het ook voor mij nog wel te verteren was. En om de bandnamen heb ik flink gelachen.

Moeilijk een sterretjesoordeel te geven, maar omdat het knap gedaan is toch maar 2,5*.

Geweldige film met geweldige humor, al dacht de rest van de zaal in het UGC daar wel wat anders over.. Regelmatig hoorde ik alleen mijn eigen lach door de zaal schallen en keek ik daarna een beetje beschaamd rond omdat de rest zo stil was..

Heerlijke, harde, sarcastische film over het zogenaamde 'Klootjesvolk' 4 mannen (Aan lager wal geraakt) met een handicap die als band aan een rockconcours meedoen en meer van die heerlijke absurde onzin. Ik had meer een drama verwacht maar de over de top onzinnige humor is gewoon geweldig 4,5*

Viel me klein beetje tegen deze film.

Een hoop ranzigheid en vuilkotsgebler. Dat is wat je verwacht en dat krijg je dan ook. Het lijkt soms iets te veel op een wedstrijdje 'wie durft er het grofst uit de hoek' te komen. Het soort humor dat in Bottom vele malen grappiger is.

Ach ik heb me wel vermaakt.

Herman Brusselmans is geestiger dan die man die hem hier speelt. Had hij de drummer gespeeld dan was het allemaal een pak leuker geweest.

Aan het begin van de film wordt het achteruitfietsen en achteruitlopen beetje tot vervelens toe herhaald. En het laatste kwartier kon me gestolen worden. Beetje overkill.

Gebruik van muziek is hier soms erg goed. Bijvoorbeeld tijdens enkele nachtelijke scenes op een motor. En ook geweldige shots van het Brusselmans personage met zijn vriendin achterop. Dat zag er geweldig uit.

3 sterren

Ik heb het boek nog steeds niet uit (ik ben een erg trage lezer) maar de film heb ik toch maar bekeken.

Schokkend is het niet, zeker niet voor iemand die Brusselmans werk kent, maar wel erg grappig. De sfeer van Brusselmans wordt erg goed weergegeven, ook hier is alles grauw en onaangenaam, zijn er vrijwel geen sympathieke personages en gaat het eigenlijk helemaal nergens over. Nihilisme ten top. Heerlijk. De hoofdpersoon is ook weer God in zijn eigen universum, het viel me wel op dat hij een stuk sympathieker is dan de meeste hoofdpersonen in Brusselmans werk. Maar dat ligt misschien meer aan mijn fantasie.

Het is allemaal ook sterk verfilmd met enkele erg mooie scène's. Over de finale vallen meerdere mensen lees ik maar ik vond het juist erg sterk hoe iedereen die vermoord werd nog even zijn zegje deed.

Sterke, grappige film: 4*

Inderdaad. Paar keer gelachen, vond de muziek ook wel geinig (Mongoloid, happier than you & me ). Maar ook teveel flauwe onzin, dikke lullen, homo-geouwehoer en wat al niet meer, met af en toe wat raar schrijnend gebeuren (dat kindje ).

Het werd een vreemde mengelmoes die uiteraard nergens op sloeg zoals verwacht, maar vooral ook niet ehct leuk meer was, met het stompzinnige einde als dieptepunt. Van ellende ben ik me vooral op dat grappige taaltje gaan focussen.

Typisch zo'n film die 5 minuten leuk is en dan te dom wordt om grappig te blijven.

Overigens was het hoofdpersonage ook gigantisch slecht gedaan. Geef mij maar Guggenheimer van Brusselmans.

Ik was zowiezo al benieuwd omdat een boek van Herman Brusselmans niet gemakkelijk te verfilmen valt. En dan zeker niet deze Ex Drummer. Prachtig gedaan trouwens, met Dries Vanhegen die als een soort Arno lookalike de rol van schrijver en dus eigenlijk de Brusselmansfiguur sterk naar voor brengt.

Je zit wel met een film die zich vooral concentreert op het boek van Brusselmans. Daardoor krijg je een mes dat langs twee kanten snijdt. Je moet wat van Brusselmans' stijl houden om dit leuk te vinden, anderzijds is dit in z'n genre een heel sterke film.

Toch een film die je eens gezien moet hebben met een typisch Vlaamse uitstraling. Ook al ben ik een echte Antwerpenaar, toch zal het voor de niet-Antwerpenaren leuk zijn dat het niet in het Antwerps is dit keer.

Wow, veel zwarter vind je ze niet.
Heb toch goed gelachen, al ligt dat waarschijnlijk alleen aan dat west-vlaamse dialect.
Er zitten zeker ook een paar goede vondsten in, zoals de man die op zijn plafond leeft en het feit dat het allemaal in Dries zijn hoofd afspeelt.
Toch mis ik 'iets' dat mij toelaat om deze verfiming 4* te geven.

3.5* dan maar..

Gek genoeg de film waar Ex-Drummer mij het meest aan deed denken.

Maar in tegenstelling tot Moodysson zit er in deze film geen moraaltje (of nou ja, iedereen kan er wel wat uithalen), maar dat is natuurlijk geen probleem. Film begint goed, eerste twintig minuten zijn sterk en de kennismaking met de personages zijn leuk. Maar hoe langer het door ging, hoe minder leuk ik het vond. Op een gegeven moment had ik het wel gezien, vond ik de humor niet grappig meer, ook veel te veel gezocht. En na een stuk over een dikke lul had ik het helemaal gehad.

Gelukkig kwam het nog goed. Vanaf het concert met verschrikkelijke grappige bands met dito namen, steeg de film weer qua niveau en werd het grappig en kreeg het nog een goed einde (fantastisch om net neergeschoten mensen nog wat te laten zeggen). Film heeft dus ze momenten, maar is overall niet sterk genoeg. 3*

Instant cultfilm. Visueel zeer indrukwekkend en vaak erg grappig. Tegen het einde ontspoort alles in een nihilistisch bloedbad, maar tot die tijd is het geheel bijzonder meeslepend en origineel. De film heeft sporadisch wel iets weg van Trainspotting, maar is oorspronkelijk genoeg om op eigen benen te kunnen staan. Geweldige soundtrack ook.

Ex Drummer start al in het doucheputje van de maatschappij en weet dan nog verder af te dalen in een stinkend open riool... En dat is best interessant, voor zo'n 20 minuten. Daarna valt de film teveel in banale meligheid en vooral in herhaling van zichzelf.

Het middenstuk van deze film is soms maar moeilijk te pruimen. Op een bepaald moment heb ik het gewoon wel gehad met poep, pies, sperma, bloed, dikke lullen en anale sex grappen. En kom niet aan zetten dat ik de tragiek en diepgang achter de personages niet begrijp want de diepgang van deze Ex Drummer is net zo dun als het vloeitje waar men een dikke joint van weet te rollen. Gelukkig maakt de film vanaf de Rockrally weer wat goed van het gesukkel in het middenstuk. Het einde is te bizar voor woorden maar dat kon ik best nog wel smaken.

Visueel is de film soms mooi en sterk maar ook net zo vaak een zootje. Datzelfde gaat op voor de regie, die is niet bepaald strak. Wat dat betreft zwalkt het op een behoorlijk anarchistische manier.

Van Brusselmans heb ik trouwens nooit wat gelezen maar dat doet eigenlijk niet zo terzake vind ik.

Deze film krijgt van mij toch nog wel een voorzichtige 3*. De koppige manier waarop de nihilistische politieke incorrectheid en ranzigheid tot de perfectie wordt doorgevoerd is toch wel leuk om te zien. iedereen en alles wat normaal uit de wind gehouden wordt gaat keihard voor de bijl; Homo's, vrouwen, gehandicapten maar ook de zgn literaire en ontwikkelde elite. Alles verdwijnt in de gore beerput.

Ik heb trouwens nog harder moeten lachen om de, doorgaans toch behoorlijk stoffige en suffige schijfjesvulling, van de "Making of" die als extra op de DVD staat

Met de kracht van een baksteen tegen een schedel, slaat de debuterende regiseur Koen Mortier om zich heen. Seks, drugs, geweld en muziek, heel veel muziek, zijn de ingredienten van Ex Drummer, de eerste verfilming van een boek van het Belgische enfant-terrible Herman Brusselmans.

Schrijver Dries van Hegen wordt door drie gasten gevraagt om in hun band (The Feminists) te drummen. Alledrie hebben ze een handicap, en dus moet de schrijver ook een handicap hebben. Gelukkig voor hen heeft Dries die. Hij kan namelijk niet drummen. Maar behalve een handicap zijn de bandleden ook nog eens outcasts, verslaafden en geweldadig. De zanger is een slissende vrouwenverkrachter, de bassist heeft een stijfe arm van het mastruberen en de gitarist is doof.

Met een visuele stijl, die in de buurt komt van Trainspotting, overtuigt Mortier. Achterstevoren, ondersteboven, werkelijk elke cinematografische truk wordt uit de grote hoed getoverd, en dit alles in een groezellige sfeer van junkies en alcohol. Smerig is een te makkelijk woord, het is de smerigheid voorbij.

Na het overweldigende Any Way the Wind Blows is dit de tweede Vlaamse film die overtuigt. Mischien dat dit een voorbode is van een nieuwe Vlaamse filmgolf. Laten we het hopen, want de Nederlands/Vlaamstallige filmcultuur kan wel een trap in de kloten gebruiken!

Wat een malle film! Tegen het einde toe werd het nèt iets te ridicuul. Eigenlijk had de film best afgelopen kunnen zijn na dat concert. Brusselmans is leuk voor even, maar na een tijdje heb je het allemaal wel gezien. Gelukkig heb ik wel een paar keer kunnen lachen en de wanstaltige sfeer is leuk neergezet. Ik waande me zo nu en dan in een extra lange Jambers-aflevering

Geweldige en bizarre film.Alles word lekker expliciet in beeld gebracht met lekker grauw camera werk wat helemaal binnen deze film past.Alles word met veel humor gebracht en ik heb dan ook vaak smakelijk kunnen lachen.Het einde vond ik wel wat minder, en had naar mijn ook wel iets minder lang gekund.

4*

Filmtechnisch vond ik dit echt heel interessant. Sommige scènes en stukjes in de film kon ik ook goed waarderen(zoals de scène waarin de zojuist doodgeschoten persoon nog eens aan het woord komt; echt een leuke vondst!), maar er zat ook genoeg walgelijkheid in. Het feit dat meer filmkijkers op MM dit vinden zet me aan het denken. Zijn we preuts of is er gewoon een grens? Ik ga graag voor die tweede optie. Ik kan best wat hebben maar sommige scènes(de afgehakte lul op tafel, de verkrachtingsscène(die daarbovenop ook nog eens gigantisch ranzig in beeld werd gebracht), en sommige ronduit vulgaire en banale uitspraken in de film) gingen mij echt te ver.

Dit laatste weegt toch zwaarder dan de prachtige shots. Als de film iets minder expliciet vulgair was geweest dan had ik persoonlijk Ex-Drummer waarschijnlijk veel beter kunnen waarderen. 2,0 sterren.

Pretentieus is het enige wat in mij opkwam tijdens de tweede helft van de film.

Had Mortier het bij zwarte humor gehouden met hier en daar een vleugje drama was het imo veel beter gelukt.

Het misplaatste teveel aan drama in de tweed helft werkte absoluut niet en maakte dat Ex Drummer in essentie erg leeg aanvoelde.

Desalniettemin een voldoende voor de erg sterke eerste helft van de film die een verzameling is van geslaagde absurditeiten en maffe personages. Lang niet zo'n stel idioten bij elkaar gezien.

3*

Bij herziening blijft de film gewoon stevig overeind staan. Het begon ook allemaal erg leuk met die optiteling in het dagelijkse straatbeeld, waarna de vele heftige conversaties tussen alle randfiguren weer voor veel hilariteit zorgden tesamen met de perfect op maat gesneden ruige soundtrack en de ongelikte visuele stijl waarin de camera naast viezigheid op artistiek vlak toch genoeg in de melk te brokkelen heeft. Het dessert is nog wel het lekkerste van alles en zorgt ervoor dat de 4,5* gewaarborgt blijven.

Ex Drummer is bovenal bijzonder onevenwichtig. Er is erg duidelijk gekozen voor vorm boven inhoud en normaal gesproken houd ik daar niet zo van. Zo ook het eerste half uur van Ex Drummer. Het begint nog goed met de prachtige openingscredits en de hilarische intro van hoofdpersonage Dries. De hoofdpersoon en de andere drie personages worden echter vanaf het eerste moment met de minuut irritanter. Na een half uur betrapte ik me dan ook al regelmatig op klok kijken. Toch sloeg het daarna weer om bij mij. Ondanks de menig personage mij nog steeds niet kon bekoren herstelt de film zich super. Dries wordt steeds interessanter en de film weet vanwege zijn stijl steeds meer te imponeren. Vooral een aantal scenes waarin meerdere verhalen begeleid door de muziek langskomen schuiven zijn bijzonder sterk. Dat de humor dan bij vlagen ijzersterk en bij vlagen bijzonder platvoers en misplaatst is neem ik dan ook maar voor lief. Ex Drummer zal met al met al vooral bijblijven vanwege de prachtige momenten dat scenes één worden met behulp van de muziek en pas in tweede instantie vanwege zijn onevenwichtigheid. Dat op zich is al een groot compliment. Ex Drummer krijgt van mij dan ook een kleine 4 *.

Ex Drummer is een film die meteen lekker lomp en origineel begint. We zien de een aantal gasten die bungelen aan de onderkant van de maatschappij en die het verre van makkelijk hebben. Het eerste half uur is dan ook erg aangenaam met harde vaak banale humor en leuke visuele vondsten zoals bijvoorbeeld de scènes op de fiets, die achteruitgespoeld getoond worden.
Helaas zakt de film dan op een gegeven moment in doordat de grappen maar herhaald blijven worden. Op een gegeven moment had ik het wel even gehad met alle plas, poep lul en kut grappen.Net als ik echter denk dat het niet meer goed komt met deze film, komt er toch nog een aardige laatste 20 minuten en weet de film zowaar af te sluiten met een bizar, maar i.m.o. wel prima einde.
Het positieve van deze film is dat werkelijk waar niemand in deze film wordt ontzien. Of je nu een homo, een dikke vrouw of gehandicapt bent, over alles wordt wel een grap of opmerking gemaakt.
Jammer van het zeer zwakke middenstuk, maar het sterke begin en eind zijn voor mij in ieder reden genoeg om deze film toch te belonen met een voldoende.

3,0*

Hehe, leuke film.

Briljant begin, waar in alles mooi in de rewind afgespeeld wordt, leuk! Komen we bij de handicap uitleg scene.. ik had een stel geestelijk gehandicapten verwacht, maar dit was eigenlijk veel grappiger

Wel jammer dat na een half uur de aandacht wat verslapte doordat er een wat minder stuk kwam. Het concert is dan wel weer oké. En daarna komt de prachtige eindscene, erg grappig ook dat de zojuist vermoorde figuren aan het woord komen.
Ik moet zeggen dat ik een iets grappigere film had verwacht, viel op dat gebied toch iets tegen. Ook al was het bij vlagen wel erg grappig. Ik twijfel tussen 4* en 3,5*.. ik houd het voorlopig maar op 3.5*

Ben het met de meesten wel eens, zo ook hierboven. Vond het lastig om een recensie neer te schrijven omdat ik mij ook het eerste uur prima vermaakt heb en vervolgens steeds minder interesse kreeg.

Daar waar sommigen al snel de knop uit willen drukken en helemaal niet vermaakt kunnen worden met dit soort humor. Love it or hate it gevalletje volgens mij.

Had makkelijk op 4* of hoger kunnen uitvallen maar ik bespeurde op een gegeven moment ook teveel herhalings drang die daardoor beetje bij beetje steeds minder leuk werd tot soms het jammerlijke toe.

Neemt niet weg dat het toch een zeer grappige film was bij vlagen.

Overkill deed hem de das om.

Dan toch een soort van ''review'':

Het is misschien ook de complete onzinnigheid van alle ranzige elementen. Waar een gebruikelijk narratief ons leidt naar een bepaalde boodschap of een bepaalde visie, hier blijft dit hangen in een waas van seks, geweld, poep en pies. Meer zit er simpelweg niet achter. Dat zal ongetwijfeld ook de bedoeling zijn als aanval op het fatsoen, maar die strijd is er een die ik persoonlijk al gestreden heb in mijn puberjaren. Nu wil ik een film zien die me amuseert of me tot het denken aanzet, deze rommel mislukt op beide vlakken.

Vandaag herzien en eigenlijk is dit een teleurstellende film die het niveau van het boek nergens haalt. Op enkele details na wordt het boek bijna letterlijk verfilmd, maar ik heb toch veel meer kunnen lachen om de droge humor van Brusselmans dan om de cynische impressie van Mortier. Ik vond Ex Drummer vooral te luidruchtig en te vermoeiend. Zelden grappig en vaak geforceerd (bv. voice over).

Pluspunt is echter de visuele inkleding van dit alles. De marginaliteit van heel het gebeuren wordt op passende wijze in beeld gezet en dringt door tot in de kleinste details van de visuele uitwerking. De decors, de klederdracht, ... dragen bij tot een troosteloze collage van een hoop zielige figuren. Maar ondanks het hoge rock&rollgehalte kan ik dit moeilijk een goede film noemen. Hoogstens een aparte film, maar wat koop je daar nu voor?

Ik heb de triologie nog niet gelezen, maar wel veel andere Brusselmans. Zijn boeken zijn vaak luguber, bezaaid met zieke grappen, maar met de beelden erbij is het allemaal nog een stukje erger.

Het eerste uur was vrij goed. Geweldige soundtrack ook. Wat vaak het probleem is bij Brusselmans, in zijn boeken, is het ontbreken van een verhaal, ook al wordt dat gecompenseerd met humor en een geweldige schrijfstijl. Toch miste ik hier ook weer een verhaal. Erg knap om een Brusselmans te verfilmen, Koen Mortier is hier deels in geslaagd.

3*.

Art of geen art, ik vind het een heerlijk smerige film met fantastische personages die een inkijk geven in zo'n beetje de onderste laag van de samenleving. Beelden zijn schokkend en absurdistisch, soms te ver gezocht (de kut scene), maar vaak met fantastische dialogen en onvergetelijke one liners en beelden.

En niet te vergeten de rauwe (gitaar)muziek, de soundtrack is heerlijke automuziek. Het boek heb ik niet gelezen dus kan niet de hoofdpersoon vergelijken met die van Brusselmans. Ik heb me iig niet gestoord aan de acteurs, integendeel zelfs. Ze zetten overtuigend neer hoe de verst gezonken mensen kunnen leven. De vergelijkjng met Trainspotting gaat te ver, omdat Ex Drummer meer bedoeld lijkt te zijn om te shockeren, maar de bedoeling interesseert me niet, vind het dus een absolute topfilm.

Ex Drummer... Ik was toen ik deze film 2 jaar geleden ondekte me helemaal van geen kwaad bewust. Totdat ik hem eindelijk eens voor een redelijke prijs vond (die QFC-uitgave) en de 16+ keuring zag. Nouja, had wel een soort zwarte komedie verwacht maar na het kijken van Ex Drummer zijn die gedachtes helemaal weg.

De film is zo akelig, smerig, rouw en hard en het grijpt je gewoon naar je strot. Ex Drummer kan ik zeker wel een Belgische Mix noemen van Trainspotting, Spetters en ook Requiem for a Dream. Alleen dan nog veel rouwer en harder dan die eerste twee. Het kleurengebruik is misselijkmakend en het geweld en andere vieze dingen zijn zo expliciet dat je soms wel denkt van: WTF??. Ja dames en heren, bij Ex Drummer word werkelijk alles uit de kast getrokken. Verkrachtingen, drugs, bot-geweld maar ook vunzige humor.

We maken kennis met een zooitje zwaar gestoorde gehandicapte bandleden (vooral die kale) die gewoon op zoek zijn naar een drummer en komen dus aan bij Dries. Dries vind ik naar mijn mening toch wel de coolste personage van de film. En dan krijg je het moment van meningsverschillen en botsingen met elkaar. Toch is het erg verwarrend verteld waardoor je niet echt 100% de film kan volgen. Het is meer de schokkendheid die je raakt en daardoor valt het verhaal niet echt meer op. Ik zie het toch een beetje als een kijk in het leven van die gasten en de mensen der om heen. De scenes die mij erg aanspraken en ziek, absurd, bizar waren waren onderandere: Die kale die graag vrouwen doodslaat en daarnaast ook nog met de terminale zieke moeder van Lio wil "poepen" , Het gezinsleven van de verslaafde Ivan met zijn vriendin wat ook ten koste gaat van hun 2 jarig dochtertje, echt hard en het doet ook erg aan Trainspotting denken, die "dikke lul" (WTF???) en hoe die Jimmy met zijn tampeloeris van 50 cm in zijn reet neukt, dat concert op het einde en die interviews met de personages die net zijn doodgeschoten door de vader van Lio, of gewoon al dood zijn. Vooral met die Dikke lul die praat met zijn lul afgehakt op tafel. Ik kon trouwens van het Oostendse taal ook geen reet verstaan.

En wat de film ook helemaal goed maakt is die optreden van Arno Hintjes, een van de helden uit Belgie.

Ik weet ook niet precies wat het exacte genre van deze film is. Ik vind het eigenlijk geen komedie, maar het valt zeker in de term bizar!. En ik maar denken dat ze in Nederland, Engeland en Frankrijk zulke films maken maar na het zien van Ex Drummer kan je zien dat de Belgen er ook wat van kunnen. Wat wel zo is is dat de film bijzonder indrukwekkend en controversieel is en een film is die ik zeker niet zal vergeten!

4,0*

Meesterwerk met een waanzinnige stijl. Het Belgische dialect wordt perfect gebruikt in de zeer memorabele dialogen. Mortier weet op een ijzersterke en unieke wijze de literair beschreven wereld van Herman Brusselmans op het scherm te toveren. Ex Drummer is van begin tot eind heerlijk vermaak in een onnavolgbaare vorm gegoten.

Deze nog maar een keertje van onder het stof gehaald met het oog op mijn Top 10 jaren '00 en wat blijft Ex Drummer een ongelofelijk opwindende brok cinema. Op audiovisueel vlak van het aller-, allerbeste dat ik ooit heb mogen aanschouwen en Koen Mortier weet daar dan nog eens een bij momenten hilarisch zwartkomisch verhaaltje aan te kleven. Rock 'n roll cinema van het zuiverste kaliber.

Van de werkelijk sublieme kleuren, over de grove korrel, tot de magistrale composities: Mortier imponeert, en nog geen klein beetje. Na de opening hing ik eigenlijk al in de touwen, maar Ex Drummer staat gewoonweg bol van de fenomenale scènes. Ook de soundtrack is om duimen en vingers bij af te likken en de manier waarop beeld en geluid samengaan getuigt van grote klasse. Zo'n gevoel voor timing zie je bij niet al te veel cineasten.

Ook de cast gooit hoge ogen, waarbij voor elke zonderling de juiste figuur lijkt gekozen. Vooral de 3 (originele) bandleden springen eruit en zorgen voor enkele dolkomische momenten: het agressieve charisma van Norman Baert, de aandoenlijkheid van Gunter Lamoot en natuurlijk de bizarre uitstraling van Sam Louwyck (ook te zien overigens in Mortiers hopelijk spoedig te verschijnen tweede worp), ze spelen het allen perfect.

Wat mij betreft is Koen Mortier er echt in geslaagd zowel humor als poëzie te puren uit de grootste marginaliteit. Niet voor iedereen, maar het talent van deze regisseur zou op zich al genoeg moeten zijn voor een zak sterren. Cinema is maar zelden zo elektriserend!