Les 12 Travaux d'Astérix (1976)

Asterix en Obelix! Geweldig! De tekenfilms en de strips zijn prachtig. De films vind ik echter wat minder leuk. Maar goed. Asterix en de helden vind ik de beste tekenfilm van zijn reeks. Maar ik vind het stuk voor stuk leuke tekenfilms.

De beste Asterix!

Iets minder dan de schitterende, extra dunne, comic die ik destijds verslonden heb. In mijn herinnering zat hij gratis bij de Eppo. Maar evengoed onderhoudend en vermakelijk. Met soms erg leuke grappen. Redelijk.

Erg leuke geestige Asterix film. Het blijft gewoon zeer leuk en er zitten geinige scene's in zoals bij het plezier eiland etc. Grappig ingesproken en ook leuke teksten. En natuurlijk ook de schitterende tekenstijl met leuke muziek. 4,0.

Legendarische film is dit bijna, maar bij herziening toch een beetje teleurstellend. Eigenlijk is de vorige Asterix-film, Astérix et Cléopâtre, veel creatiever gemaakt dan deze.

Als kind vond ik die twaalf opdrachten geweldig, maar als ik het nu terug kijk mist het toch allemaal een zekere epische dimensie of zo - het gaat zo onwaarschijnlijk gemakkelijk allemaal, en zó geweldig goed gevonden of hilarisch zijn veel 'werken' eigenlijk niet. Met één grote uitzondering, meteen de beroemdste van al en tegelijk ook een van de beste Asterix-scenes ooit, in het 'Maison qui rend foux' Voor de rest is deze vooral het vermelden waard omdat hij als film geschreven is en dus niet op een strip is gebaseerd - maar ondanks dat en zijn haast legendarische status (toch in mijn generatie lijkt het) heeft het toch weinig om het lijf en zijn veel strips geraffineerder. Leuke figuren wel, soms lichtjes gebaseerd op karakters uit de strips maar dan in een andere context. Misschien dat het geheel gewoon iets te kinderachtig is - de strips zijn voor volwassenen nog steeds een plezier om te lezen en hilarisch grappig, dit verhaal biedt dan net iets te weinig. De beste scenes zijn dan juist die die wel een extra lading hebben, hoe eenvoudig ook, en ook voor volwassenen herkenbaar zijn. Het gekkenhuis als bureaucratische helletocht, de hypnotiseur die door de nuchterheid van Asterix helemaal uit het lood geslagen is, het paradijs-eiland dat het laat afweten op de meest banale dingen zoals het gebrek aan goed eten,...

De film is ook gemaakt vlak voor Goscinny's dood, en lijdt een beetje aan het euvel waaronder ook de laatste strips wat te lijden hadden: de personages zijn zo bekend geworden dat ze bijna verplicht moeten voldoen aan de karikaturale verwachting: Obelix moet aan eten denken, zeggen dat hij niet dik is en vanalles 'rare jongens' vinden, enz. Bij de strips tussen '65 en '75 is dit nog niet zo storend en wordt er nog volop geëxperimenteerd met nieuwe elementen en ideeën en ook belangrijke nevenpersonages geïntroduceerd en verder ontwikkeld, daarna vermindert dat steeds meer. Maar dat valt al bij al nog mee natuurlijk als je ziet wat er de laatste tien jaar door Uderzo geproduceerd is en waar tussen de clichés alleen nog maar lucht zit

Opvallend ook de grafische verschillen met de twee vorige films: deze is wat artistieker aangepakt lijkt het, meer schilderachtig getekend, soms zelfs precies met potlood - interessant, maar mij viel vooral op dat het de film erg wazig maakte en te weinig detaillering toeliet. Dan heb ik liever een klassieke tekenwijze waar dan meer energie gestoken wordt in details en grapjes met voorbijgangers op de achtergrond en zo.

Leuke en grappige film is het wel, maar mijn favoriet blijft toch Asterix en Cleopatra!

Deze tekenfilm is bekend onder verschillende titels: De 12 werken van Asterix, Asterix verovert Rome, Asterix en de helden. Persoonlijk vind ik de "12 werken "de meest gepaste titel. Jammer genoeg hebben ze op de DVD gekozen voor de suffe titel "Asterix en de helden". Dit is voor mij zonder meer de beste Asterix-tekenfilm. Dit is tot nog toe de enige Asterix tekenfilm die niet gebaseerd is op een stripalbum. Juist er zijn inderdaad leesboeken en strips beschikbaar van dit verhaal maar deze werden uitgebracht NA de film. Ik moet me voor de rest aansluiten bij wat RuudC heeft gezegd.

De derde film die ik tijdens een Asterix-marathon gisteren met twee vrienden heb gezien. Het oorspronkelijke idee was om deze film te bewaren voor het laatst, maar na het Asterix en de Knallende Ketel-fiasco was het verlangen naar één van de twee films die we als beste beschouwen (de ander is Asterix en Cleopatra) te groot om nog langer te wachten.

Het begint al goed met Hoefnix, de smid, die vier Romeinen achtereenvolgens met een enkele vuistslag de grond is slaat. Erg droog. De rest van de film is vrij uniek, want niet gebaseerd op de stripalbums. Dit is echter geen nadeel, er is nu immers volop tijd voor een overdaad aan vermakelijke onzin.

De film kent vele hoogtepunten, met name door sommige one-liners en opmerkingen als "Bij Osiris en bij Apis, je bent een everzwijn" van de hypnotiseur, "Stilte, bij mij!" door Jupiter, of opmerkingen over laagvliegende vogels door Obelix, die vaak de meest droge opmerkingen op zijn naam heeft. Verdere hoogtepunten zijn het eiland van plezier, de krokodillen die verdwaasd aan de onzichtbare lijn hangen en natuurlijk het huis waar je gek wordt. Ook leuk is de laatste opdracht waar het hele dorp inclusief kippen zich in de arena van het Colosseum begeeft. Tenslotte een anticlimax: was het dan maar allemaal een tekenfilm?

Heerlijke onzin dus, ruimschoots 4* waard.

Ik heb Asterix en de helden als kind tientallen keren gezien. Laatst heb ik hem voor het eerst sinds vele jaren weer eens bekeken. Hij blijft goed overeind, al valt nu wel op dat het visueel soms wat primitief is.

Afwisselend verhaal vol knipogen naar de echte wereld, kleurrijke personages en memorabele quotes dat recht doet aan de albums. Ik heb het Franse origineel nooit gezien, maar de Nederlandse stemmencast is uitstekend. Het stemwerk is sfeervol en ook taalkundig en stilistisch is er niets op aan te merken. Voor mij blijven dit de 'echte' stemmen van Asterix, Obelix en Caesar.

De vier punten die ik deze film geef zijn door de hoge jeugdsentimentfactor misschien wat gul, maar ik heb er gewoon als vanouds van genoten en dat geldt lang niet voor elke film van vroeger.

Er zijn hier helemaal geen everzwijnen!

Gisteren raakte het droevige nieuws bekend dat Albert Uderzo is overleden. Niet alleen één van de regisseurs van deze Les Douze Travaux d'Astérix maar ook één van de bedenkers van Asterix en zijn kornuiten. Medebedenker René Goscinny was al lang geleden overleden (een jaar nadat deze film werd uitgebracht zelfs) en met zijn 92 jaar heeft Uderzo er toch een mooie carrière opzitten. Als eerbetoon dan maar eens aan de meest gelauwerde Asterix animatiefilm op MovieMeter begonnen. Vreemd genoeg eentje die ik als kind nooit heb gezien.

Terwijl ik de andere Asterix animatiefilms wel veel heb gezien, geen idee hoe dat ooit is misgelopen. Het verhaal kende ik wel (recent zelfs nog maar gekocht) en eigenlijk is dat vreemd aangezien dit de enige film is die niet op een bestaand verhaal is gebaseerd. Blijkbaar hebben ze het later toch nog opnieuw uitgebracht onder de titel Asterix Verovert Rome. Soit, maakt op zich weinig uit maar je voelt wel dat dit een buitenbeentje is in de reeks. De personages zijn hetzelfde gebleven uiteraard, maar het lijkt wel alsof Goscinny en Uderzo gewoon eens compleet iets anders wilden doen. Veel gepraat over goden, geesten, etc en het is allemaal gewoon wat minder gebaseerd op historische gebeurtenissen. Dat neemt echter niet weg dat hier wel weer die typische Asterix humor in zit in de vorm van knipogen naar hedendaagse zaken zoals bijvoorbeeld een Belgische kok - met een Brussels accent - die Manneken Pix heet en één van de godinnen die wel erg veel wegheeft van Brigitte Bardot. Alleen jammer dat het uiteindelijk allemaal wel erg vlotjes gaat. Het zouden nagenoeg onoverwinnelijke taken moeten zijn, maar Asterix en Obelix ondervinden er weinig last van.

Langs de andere kant zorgt dat er wel voor dat hier een serieus tempo achter zit. Wat wil je ook als 12 proeven in een dikke 80 minuten moet proppen. Qua animatiestijl lijkt hier ook wel wat meer werk ingestoken te zijn in vergelijking met de twee voorgangers (Asterix de Galliër en Asterix en Cleopatra) en dan is het eigenlijk des te jammer dat die DVD uitgave zo belabberd is. Ik heb sowieso al de rode boxset waar één van de films in ontbreekt (er is ook nog een blauwe boxset waar Asterix en de Knallende Ketel wel inzit) maar die is a) ook nog vreselijk gecropt (je moet maar eens letten op de scène waar de 12 proeven van Hercules worden getoond) en b) bevat enkel maar Nederlandstige audio.. Lijkt me toch een kleine moeite om Frans en subtitles te voorzien maar ja, van zo'n belabberde boxset kun je blijkbaar niet meer verwachten.

Het verbaast me dan ook dat dit op Bol.com voor zo'n 50 euro (!) de deur uitgaat. Als je eens een rommelmarkt doe, dan zul je deze ook wel tegenkomen. In ieder geval, ik heb warmere herinneringen aan de twee voorgangers dus die hebben een halfje extra gekregen maar dit is toch ook wel weer een erg vlotte zit. Geen idee meer of ik de andere films ook nog heb gezien, kan zijn dat de strips gewoon erg hard in mijn hoofd zitten.

3.5*

Asterix en de 12 werken, onder de regie van de tekenaars zelf. Niet op basis van één van hun stripverhalen maar met een eigen script. Later weliswaar omgezet naar een strip. Op zich wel goed, met de originele schrijvers en tekenaars is het ook een goed script. Ze kennen ook hun eigen personages zodat het geen genant evenwicht wordt tussen nostalgie en lekker hip doen voor de jonge kijkers.

Het blijft een Belgische animatie uit de jaren '70 met de middelen en de kennis die toen voor handen lagen. Maar door zo dicht bij de strips te blijven qua stijl en invulling, is het toch een cultklassieker geworden die de tijd heeft doorstaan.

Geinige tekenfilm met de bekende Galliërs en dus heel vertrouwd. Voor mij is het kafkaeske huis het hoogtepunt hoewel de finale er ook mag zijn.