The Lord of the Rings: The Return of the King (2003)

Zeer sterk laatste deel van een briljante trilogie.

Ik had The LOTR lang geleden gezien en herinnerde me nog dat ik het laatste deel saai vond: ellelange gevechten met weinig verhaal. Maar mijn geheugen heeft me duidelijk in de steek gelaten: ik was positief verrast met dit afsluitende hoofdstuk. De gevechten bleven interessant en er zat nog volop verhaal in dit deel. Ter info: ik heb de extended versie gekeken, maar wel verdeeld over twee avonden (duurt 4 uur, de laatste 20 minuten is aftiteling).

Natuurlijk niet veel nieuwe karakters, maar dat is logisch in een laatste deel. Het einde is wel erg 'Hollywood' en flink uitgesponnen en ik ben het ook wel eens dat het slotgevecht met de 'doden' iets te gemakkelijk is. Maar desalniettemin, heb ik er erg van genoten. Het blijft jammer dat Frodo niet zo best kan acteren. De andere karakters doen het gelukkig een stuk beter en zelfs het acteerwerk van Frodo is oscarwaardig als je het met de acteerprestaties in Star Wars vergelijkt . Ik vond overigens de humor van Gimli echt geweldig: droog en gevat.

Ik sluit af met 4,5 ster. Niet zo zeer specifiek voor dit deel, maar voor de volledige trilogie. Samen met de Hobbit echt één van de beste saga's op dit moment.

Na de sublieme Fellowship of the Ring en meer dan solide The Two Towers sluit Peter Jackson de LotR-trilogie met een knaller af. In The Return of the King komt eindelijk de climax in de vorm van een episch veldslag tussen goed en kwaad. De afronding van het verhaal duurde echter wel een baard. Maar ach, wat maakt het eigenlijk ook uit na in totaal 9 tot 11 uur puur kijkgenot.

4,5 * Vorstelijk slotstuk

Net als het tweede hoofdstuk moet ook dit derde deel een halfje inboeten van het eindgemiddelde, maar regisseur Peter Jackson herpakt zich in ieder geval goed. Deze film vormt veruit het meest spectaculaire geheel, met een knap geschoten en innemende tweede helft. De balans tussen emotie, actie, avontuur en drama is ongekend sterk, waar een boel goed acterende castleden en uitstekende opmaak met gemak aan bijdragen. Jammerlijk is dat de digitale effecten zichtbaar worden opgeschroefd, waardoor een aantal grootse scenes toch een boel indruk verliezen. Smeagol is daarnaast een nogal vervelend personage geworden die te veel screentime krijgt. Het einde is overigens perfect.

The Lord of the Rings: The Return of the King. Het derde en laatste deel van de trilogie, en wat mij betreft voldoet het volledig aan alle verwachtingen.

Ik heb mij weer uitermate vermaakt. Dit keer heb ik de extended edition gekeken en, zoals ik ook bij de andere delen al zei, is dat absoluut de moeite waard. De speelduur is aan de lange kant, maar je krijgt er enorm veel voor terug. Vragen die je bij de normale versie hebt, worden in de extended edition vaak alsnog beantwoord. Ik raad dan ook zeker aan om deze versie te kijken (te zien op Prime).

In dit slotstuk valt alles op zijn plek: Sauron wordt uiteindelijk verslagen, Aragorn neemt zijn rechtmatige plek als koning in en de hobbits krijgen de eer die ze verdienen. Een prachtig en waardig einde van deze reeks. Voor mij is dit dan ook het beste deel van de trilogie.

Wat ik vooral episch vond, is de verhaallijn van Théoden. Samen met de Rohirrim trekken ze ten strijde om het kwaad uit Middle-Earth te verdrijven. De scène waarin ze aankomen bij Minas Tirith en met hun paardenleger de aanval inzetten, blijft voor mij het meest indrukwekkende moment uit de hele reeks. Vooral de speech van Théoden bezorgt mij elke keer weer kippenvel. Wat deze scène zo sterk maakt, is niet alleen de strijd tussen goed en kwaad, maar vooral het besef dat de Rohirrim eigenlijk een verloren strijd ingaan. Juist dat gebrek aan hoop, gecombineerd met hun vastberadenheid, maakt het zo indrukwekkend. Ze weten dat ze waarschijnlijk zullen sterven, maar kiezen er toch voor om te vechten.

De verhaallijn van Frodo Baggins en Samwise Gamgee sprak mij in dit deel meer aan dan in The Two Towers. Toch blijf ik erbij dat het acteerwerk van Elijah Wood en Sean Astin mij iets minder overtuigt dan dat van andere hoofdpersonages.

Ook complimenten voor het duo Legolas en Gimli. Hun onderlinge dynamiek blijft heerlijk en zorgt voor de nodige humor, wat deze film ook goed kan gebruiken tussen alle zware momenten door.

Daarnaast blijven sommige acteurs mij verrassen, met name Viggo Mortensen. Dit was voor mij jaren geleden de eerste keer dat ik hem zag, en hij heeft sindsdien nog veel sterke films gemaakt, zoals Green Book.

De film raakte mij emotioneel, vooral in de scène waarin de hobbits buigen voor koning Aragorn en hij zegt: “You bow to no one.” Dat blijft een van de mooiste momenten uit de film.

Ook dit deel krijgt van mij 5 sterren. Voor het verhaal, de emotionele impact, de kostuums en de prachtige beelden.