Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007)

Eigenlijk vond ik dit het eerste uur de beste van de Harry Potter-films tot nu toe. Het lekkere duistere sfeertje zit er al vanaf het begin in en het interessante verhaal wordt al vanaf het begin opgebouwd, in plaats van dat er onnodige zijlijntjes inzitten. Dat zorgt ervoor dat de sterke punten goed naar voren komen.

Helaas verliest het plot de focus in het tweede deel, waar het gegeven eigenlijk vooral uitmondt in flauwigheden en wordt het eigenlijk nooit spannend, ondanks dat de basis daar best voor was. Jammer, want ik wacht nog steeds op het eerste echt goede deel uit de reeks. Visueel is het wel in orde, maar geef ik nog steeds de voorkeur aan de aanpak van Cuaron. Opnieuw drie sterren dus.

Nogal een saai gedeelte eigenlijk. Het verhaal is nergens verrassend en vertelt eigenlijk wat er verwacht werd na het vorige deel. Op zich is dat wel nodig natuurlijk, maar een beetje humor of spanning had toch wel gemogen. De sfeer zit wel goed, maar iedereen draait precies op automatische piloot en dat is jammer. Hopelijk gaat het niet bergaf met de reeks. De enige verfrissing is de nieuwe lerares die meteen voor het hoogtepunt van de film zorgt. Terwijl het eigenlijk rond de orde en de strijd met Voldemort zou moeten gaan. Verkeerde accenten gelegd?

Een film die vooral over schoolrebellie gaat. Het ministerie is namelijk van mening dat Perkamentus een gevaar is en mogelijk een leger studenten aan het voorbereiden is. Tijd om in te grijpen menen ze dus en Umbridge wordt er als ordehandhaver heengestuurd. Yates stond voor een zware taak, het dikste boek in de reeks tot succesvolle film opbrengen. Hij slaagt daar voortreffelijk in. De film start net zoals het boek met een aanval van Dementors op Harry Potter en zijn neef. Kort daarna worden we voorgesteld aan de vele leden van de Orde van de Feniks. Deze film bevat veel leuke humor, vooral Umbridge deed me lachen zoals ze de lengte van een professor opmat, en natuurlijk de vuurwerkscéne met de Wemels.. Ook bevat deze film, voor het eerst in de serie groots opgezette toverduels tussen leden van de Orde van de Feniks en de Dooddoeners.
Maar dan moet de climax nog komen, met name de grote confrontatie tussen de 2 machtigste tovenaars van het moment, Voldemort en Perkamentus, een gevecht met gebruik van de natuurelementen dat er visueel zeer knap uitziet en de verwachtingen inlost.
De worsteling van Harry met Voldemort in zijn lichaam had een grote emotionele impact met mooie, gevatte flashbacks. Die zowel hun gelijkenissen als verschillen benadrukte. De kern van het boek is intact gelaten, een boek dat ik iets te dik vond. Yates slaagt er om deze filmfranchise wat volwassener te maken en een frisse wending te geven.

Harry Potter and the order of the phoenix

Ik weet het voor een trouw hp fan te zijn pas nu een review te schrijven.

Maar nu doe ik het toch.

Jeej dacht ik een nieuwe hp had ik daar op het einde reden toe naar mijn mening ja maar da's mijn mening.

Alhoewel er een paar belangrijke zeg maar veel belangrijke dingen zijn weggelaten.

Toch vond ik hem zeer vermakelijk en duister.Het boek was natuurlijk weer veel beter.

Wat ik vond dat heel goed in de verf is gezet is het feit dat Harry eenzamer dan ooit is.

De duels zijn vermakelijk eindelijk buiten het vierde deel meegerekent zien we Ralph schitteren in de rol als The dark lord.

Ik vind bij elk deel de acteerprestaties verbeteren,de special effects zijn gruwelijk goed.

Vind de opbouw wel leuk gedaan vooral het einde vond ik leuk en dat einde doet de boeken toch wat eer aan want wat een schrijfstijl heeft J.K.Rowling toch.

Dus vond het een leuke ervaring en kijk al uit naar HP 7.

Niet zo leuk als de Vuurbeker, maar alsnog lekker een voldoende. De opzet van dit verhaal is denk ik het minste tot nu toe, het voelt voor mij echt aan als een tussendoortje om het verhaal even op te vullen en de opzet te geven naar de latere delen.

Moet wel zeggen dat het behoorlijk aanstekelijk is uitgewerkt, de personages raak je steeds bekender mee en ik vind dat ik nu is die bewegende schilderijen moet melden. Vanaf deel 1 geniet ik al van die geweldig(grappige) schilderijen die anticiperen op de mensen die langslopen of zelf gewoon hun ding doen in hun schilderij. Een van de leukste vondsten uit de reeks.

Ook zie je eindelijk Dumbledore/Perkamentus lekker in actie tegen Voldemort, iets wat mooie en spectaculaire beelden oplevert. De special effects verdienen ook weer een dikke pluim.

Een film die zijn gemiddelde recht doet.

3,5*

Ik zie nu dat ik hier een 2,0* voor had staan. Ook heb ik zelfs een recensie geplaatst op 6 april. Ik kan me niet eens herinneren dat ik deze film al had gezien. Terecht die 2,0* blijkbaar, omdat de impact dan 0,0 geweest is.

Vandaag heb ik hem dus herkeken. Een prima film. Een spannend deel, precies zoals ik gewend ben. Een uitstekende blockbuster die bijna geen moment verveeld. Ook is de film zoals bij alle delen visueel uitstekend. Met name de vechtscènes op het einde. Prachtige visuele effecten bij de spreuken. De score is, zoals bij elk deel, verzorgd. Geen prominente factor, maar wel sfeerverhogend. Eigenlijk zoals een score hoort te zijn.

Verhoging naar een 3,5* lijkt me dan zeker op zijn plaats. Een 3,5* klinkt laag gezien mijn vele lofuitingen, maar de impact is (zoals bij veel blockbusters) laag. De volgende dag ben je de film alweer "vergeten".

Op naar deel 6! (die ik nog niet heb gezien, dat weet ik zeker! )

En daar was deel 5 alweer.

Helaas weer niet veel beter, kwalitatief op hetzelfde niveau als deel 4. Blijft te veel hangen in de lessen van Potter aan de leerlingen die erg saai worden, en het grootste manco is dat je qua script en personage amper zijn eenzaamheid en woede merkt. Waarschijnlijk merkte de regie dat intussen ook op zodat het expliciet voorbij moest komen, maar qua beeldtaal en beter acteren had je dat veel directer kunnen overbrengen.

Verder is het allemaal een beetje saaiig en wachten op de finale, die opzich ook al tegenvalt. De locatie is mooi, maar qua editing en muziek valt het flink tegen. Erg matig in beeld gebracht, die overzichtsshots waar je geen idee had wat er gebeurde en alleen maar stafjes en kleurrijke strepen voorbij zag komen. Ook de de dood van Sirius werd er erg snel door heen gejaagd.

Visueel ook een stukje minder dan 4 en zeker dan 3.

2*

Maar weer eens aan Harry Potter begonnen. Vond het in 2005, na Goblet of Fire in de bioscoop, wel even prima met die tovenaarsleerling. Maar goed, nu dus maar begonnen aan de rest van de populaire en succesvolle filmserie. Te beginnen bij deze (hoewel ik eerst een deel van Half-Blood Prince had gezien, totaal vergeten dat deze er nog tussen kwam). Order of the Phoenix is eigenlijk een prima Potter film. Het duistere sfeertje wordt gelukkig doorgezet, de toffe karakters krijgen weer wat meer aandacht en het ziet er allemaal weer sfeervol uit.

Desondanks voelt de film wel heel erg als een 'tussenfilm'. De film heeft niet echt een kop of een staart en vond het verhaal nu ook niet denderend bijzonder of aansprekend. Je ziet hier al dat men naar een grote climax toewerkt. Ook lijkt de film over sommige dingen behoorlijk snel heen te jassen. De dood van Oldman voorop, had erg aangrijpend kunnen worden, maar vond het allemaal maar wat suf en flauwtjes. Maar goed, verder is ook deze Harry Potter uitstekend vermaak. Vakkundig gemaakt, af en toe sterke effecten (hoewel er af en toe ook wel behoorlijk lelijke effecten voorbij komen) en gelukkig met een aardig vleugje humor. Desondanks zeker niet de beste Harry Potter die ik tot nu toe gezien heb. Die eer gaat nog steeds naar deel 3.

Kleine 3,5 sterren.

Niet zo leuk als 1 en 2, maar zeker leuker dan deel 4. De film was in mijn ogen veel sfeervoller dan deel 4, die erg duister was. Imelda Staunton, die Umbridge speelde, deed het perfect. God, wat een vervelend vrouwtje. Steeds meer mensen van de vorige delen, krijgen een steeds grotere en leukere rol, zoals de Wesley tweeling en Neville Longbottom. Ook is einde in de film niet zo abrupt, als in het vorige deel. Alleen beetje van dat romantisch gedoe. Hoop dat ik dit niet terug zien in deel 6.

6.8 -----> 3.5*

Hoewel vele mensen dit de slechtste HP film vinden, vind ik het juist een van de beste. Deze film showt dat niet alleen Harry Ron en Hermelien alleen maar op avontuur gaan, maar ook de hele SVP in staat is om Voldemort tegen te houden. Je gaat natuurlijk een vreselijke hekel krijgen aan Omber, want eigenlijk een goed stukje acteerwerk inhoud. Bravo!

Uitstekende film waarin de school een nieuwe directrice krijgt, en hiermee ook vele nieuwe regels. En Imelda Staunton is perfect gecast als die directrice. En alhoewel Voldemort slechts enkele ogenblikken in beeld verschijnt, is de strijd waar het allemaal om draait veel meer aanwezig en de gehele film voelbaar. Spannend en avontuurlijk en ook op dramatisch vlak gebeurd er meer in vergelijk met de vorige films. Een dik verdiende 3.5 sterren.

Uitstekend avontuur/fantasy film...

Uitstekend verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Prachtig effect camerawerk...

Uitstekend achtergrond geluid en prachtig muziek (Dolby Digital)...

Prachtig HD kwaliteit...

Prima vervolg...

Het is vijf jaar geleden gekeken en vandaag herzien gezien...

Het blijft topper film...

Wederom een nieuwe regisseur, maar dit doet imo geen goed aan de serie. De originaliteit van Deel 1 nietinachtnemend, vind ik dit deel (samen met Deel 2) het zwakste van de reeks. Nergens wordt er enige vorm van spanning waargenomen, en het is dan ook een beetje uitkijken naar het einde van de (nochtans lange) film. Jammer!

Redelijk 5de deel.

En met redelijk bedoel ik dan voor een film uit deze reeks. Wat me vooral opviel hier was hoe de Potter reeks van redelijk goedkoop aandoende eerste film uitgegroeid is naar een waardige blockbuster. Er zit duidelijk geld in de aankleding en de effecten.

Maar verder blijven het vooral rechttoe rechtaan verfilmingen van kinderboeken. Ook hier weer een aflevering waarbij het overkoepelende verhaal eventjes een opleving en doorspurt krijgt op het einde, maar waar de rest van de film gereserveerd lijkt voor een nevenevenement. Ondertussen zijn er ook al zoveel geheime vennootschappen en tovenaarsscholen en mythische events en plaatsen gepasseerd dat het nog maar weinig wegheeft van een consistente wereld. Eerder een hoop kinderspanningsclichés op een hoop gegooid.

De kinderacteurs zijn en blijven erg matig, Radcliffe blijft wat een klier en nu z'n personage iets complexer wordt wil het helemaal niet meer lukken. De volwassen cast lijkt iets beter op hun gemak, maar echt geweldig wordt het nergens.

Buiten het derde deel heeft deze reeks maar weinig te bieden. Aangezien de drie volgende delen door dezelfde regisseur gemaakt werden verwacht ik ook maar niet teveel meer. Zal ze uiteindelijk wel een keertje allemaal gekeken hebben, maar een timing durf ik er zeker niet op te plakken, daarvoor boeien de afzonderlijke afleveringen te weinig en is het overkoepelende verhaaltje te pover.

1.5*

Gemiddeld.

Ik zou moeten zeggen dat de speelduur (2 uur en een klets) een pluspunt is, maar helaas. De film voelt behoorlijk leeg aan, maar tegelijkertijd lijkt het allemaal te rap te zijn gegaan.
Dat heeft wellicht te maken met het einde, dat veruit het interessantste is maar i.t.t. het zwakke begin afrafeld wordt. Voor één keertje had ik wel het gevoel dat de dreiging van Voldemort ook effectief bestaat. Een paar personages (Sneep, Sirius) krijgen ook wat meer interessante scènes en dat zou bijna doen vergeten dat het eerste gedeelte weinig te bieden heeft, behalve een strontvervelende directrice (toch wel erg naar de kindertjes gericht).

I.t.t. de vorige films laat Daniel Radcliffe hier zien wat een sterke karakteracteur hij wel niet is. Rupert Grint en Emma Watson worden moeiteloos naar huis gespeeld en ook oudgedienden à la Maggie Smith moeten alles uit de kast halen om niet overklast te worden. Dat had alleszins een aangename verrassing geweest. Niets is minder waar, helaas.
Gelukkig zet Ralph Fiennes een geslaagde Voldemort neer (stukken beter dan in het vorige deel) en kan ook Gary Oldman - dankzij een beter geschreven personage - bekoren.

Waar ik Mike Newell al vrij weinig eigen sfeer vind brengen in deel 4, doet David Yates er nog een schepje bovenop. Alles is zo serieus geworden en het fantasierijke sfeertje rondom Zweinstein en de hele tovenaarswereld is weg. Ook de special effects hebben een stap terug gezet, zo lijkt wel. Hagrid's broertje Gwarp ziet er verschrikkelijk uit.
Pluspunt is wel de soundtrack, die terug wat meer afwisseling en ook fijnere muziek te bieden heeft.

Gevleide 3

Tja, en hier begint het HP-fenomeen kleine barstjes te vertonen. Het magische is weg , het is allemaal veel serieuzer. De film volgt ook niet exact het boek meer zoals de eerste 4 delen.

3*

Harry Potter and the Order of the Phoenix is na het wat mindere Harry Potter and the Goblet of Fire een verbetering.

Harry Potter and the Goblet of Fire had een gebrek aan magie. Het was een enorm spectaculaire film , maar het verhaal werd slecht uitgewerkt. Dit deel is dus wat beter.

We beginnen de film gewoon weer zoals het hoort met de De Duffelingen. We gaan er echt knallend in want Harry,s neefje Dirk word aangevallen door de dementors , en Harry moet een patronus oproepen om de dementors te verdrijven. Maar Harry mag nog niet toveren buiten school. Dus komt dit Harry op grote problemen te staan. want het ministerie van toverkunst wil Harry van Zweinstein verwijderen. Gelukkig komt het niet zover

Het verhaal van de film is goed, en het verhaal is beter uitgewerkt dan in de the Goblet of Fire. Toch licht het tempo nog steeds iets te hoog en hadden sommige scenes wat langer gekund. De hoorzitting van Harry had best nog wel wat langer gemogen. Ook vind ik dat de Duffelingen wel hele korte rol hebben. Ook de rol van Knijster had beter uitgewerkt mogen worden.

Erg goed uitgewerkt is de verhaallijn dat Dorothea Omber steeds meer macht krijgt over zweinstein. Mevouw Omber neemt in de film heel Zweinstein over.Ze vervangt zelfs Perkamentus als schoolhoofd Omber word geweldig neergezet door Imelda Staunton.
Ook de bijbehorende verhaallijn dat veel mensen Harry niet wil geloven dat Voldemort terugkeert is goed uitgewerkt net als het stuk dat Harry , Ron en Hermelien een genootschap oprichten om leerlingen te leren hoe ze zich moeten verdedigen. Toch word niet alles goed uitgewerkt. In het boek word onthult dat Omber de dementors op Harry heeft gestuurd in de film kom je er niet achter wie de dementors hebben gestuurd. Ook word in de film het stuk van Profetie niet goed uitgelegd. Je krijgt de profetie wel te horen, maar de betekenis van de Profetie word niet uitgelegd.
Veel verhaallijnen worden goed uitgewerkt maar er word op de een of andere manier nagelaten een paar cruciale dingen uit te leggen. zonde.


Ook zonde is dat ze aan de relatie tussen Harry Potter en Cho aandacht hebben besteed in de film. Ik vind al dat liefdes gedoe in Harry Potter maar afleiden van het werkelijke verhaal en de relaties komen ook niet goed uit de verf. De liefdes scènes worden een beetje houterig gespeeld door de acteurs
Jammer is ook dat in de film geen zwerkbal voorkomt. Dit kwam wel voor in het boek maar dat is weggelaten in de film , ze hadden beter de relatie tussen Harry en Cho kunnen weglaten

De drie hoofd acteurs Daniel Radcliffe als Harry Potter, Emma Watson als Hermelien en Rupert Grint als Ron Wemel zijn na elke film steeds ietsje beter geworden. Dit geld in dit deel ook weer voor Rupert Grint en Emma Watson. Maar Daniel Radcliffe vond ik in deze minder overtuigend. Harry is in dit deel soms best wel koppig. Ik vind die koppigheid van Harry een beetje irritant en die scenes waarin Harry koppig is konden door Daniel Radcliffe toch wat beter gespeeld worden. Ook vond ik Daniel Radcliffe niet zo goed overtuigen in de emotionele scènes. Daniel Radcliffe acteert in deze film zeker niet slecht maar Radcliffe heeft in de vorige films al laten zien dat hij beter kan. De rest van de cast doet het uistekend op Michael Gambon als Perkamentus na. Michael Gambon komt in dit deel net als deel 3 en 4 toch nog niet echt goed over als de Perkamentus uit de boeken. Pas in Harry Potter and the Half-Blood Prince weet hij wat meer te overtuigen.


Nicholas Hooper moet in dit deel voor de muziek zorgen,maar ik vind zijn bijdrage maar mager. Zijn muziek mist de magie die Harry Potter muziek moet hebben, Ook vind ik zijn muziek tijdens de actie scènes te minimalistisch.


Het einde van de film is erg spectaculair. vooral het gevecht tussen Voldemort en Perkamentus vind ik erg goed.

Deze film heeft wat meer magische sfeer dan deel 4. Maar de magische sfeer zoals die in de eerste drie delen van de serie hing , is er bij dit deel ook niet. De films worden steeds donkerder , wat de films spannender maakt. Maar dit gaat ten kosten van het magische sfeertje wat ik toch erg bij de eerste drie delen waardeerden. Desondanks is dit toch is dit geen slechte Harry Potter film.

3 sterren.

Order of the Phoenix is een dik en vol (een beetje te vol, naar mijn mening) boek, en dus kan je er eigenlijk al op wachten dat je een gemankeerde film voorgeschoteld krijgt. En inderdaad, alles wordt vrij plichtmatig afgewerkt, en een soepellopend verhaal (zoals in het zeer sterk verfilmde Prisoner of Azkaban) heeft het eigenlijk niet echt.

Dat het moeilijk is snap ik, maar zo matig als het nu af en toe was had nu ook weer niet gehoeven. Zeker de tweede helft sluipen er steeds meer mankementjes in, die voor de niet-lezer niet zullen opvallen, maar die dingen wel onlogischer en afgeraffelder maken dan nodig.

Visueel en qua sfeer is het wisselend. Regelmatig is het natuurlijk gewoon tof. Die krantenkop-stukjes tussendoor vind ik altijd leuk gedaan, en het gros van de effecten werkt best oke. Toch zitten er regelmatig ook matige dingen tussen die je eigenlijk niet echt meer verwacht in een film uit 2007.

Acteerwerk van Radcliffe is weer vreselijk. Ook Watson is zwakker dan gemiddeld. Alleen Grint doet het van de jonge acteurs weer erg goed, hoewel Luna Lovegood wel erg goed gecast en neergezet is.

Michael Gambon is weer bijna even vreselijk als in Goblet of Fire, hoe die man gecast en geregisseerd is, zo zonde.

Imelda Staunton doet het overigens wel erg goed, net als de andere vaste volwassen acteurs.

Eigenlijk is dit een van de minste delen, maar ik vind het lastig beoordelen omdat ik lezer ben. Ik vind het vermakelijk om te kijken omdat ik de achtergrond ken, maar tegelijkertijd ook soms zwak om hoe het uitgewerkt is.

3,25*

6,5/10

The order of the Phoenix is het dikste boek uit de serie, maar heeft de op 1 na kortste speelduur van de 8 films. Dit is gewoon belachelijk, 20 minuutjes langer was zeker wel beter geweest. Toch is de film niet slecht. Ik vind deze zelfs iets beter dan de voorganger, the goblet of fire. Deze heeft meteen al een veel leukere sfeer en dat maakt de film vanaf het begin al boeiend. En hoewel de film een te korte speelduur heeft, vind ik dat het verhaal van het boek beter wordt bewerkt als in deel 4. Ja, veel subplots verdwijnen, maar dat was wel redelijk noodzakelijk. De kern van het verhaal blijft grotendeels intact en dat is het belangrijkste. Enigste waar ik niet te spreken over was, was het snelle afhandelen van de verhaallijn over de profetie op het einde.Voor de rest zit het wel goed daarmee.

Visueel zit deze film een niveau hoger dan deel 4. Zowat alles qua special effects ziet er goed uit. Het absolute hoogtepunt is het duel tussen Voldemort en DumbledoreHet beste duel uit de serie. Ook een erg sterke scene is het momentwaarop Lord Voldemort de geest van Harry binnendringt en overneemthet einde is sowieso wel het beste stuk van de film. Het eerste uur strompelt soms wat voort, maar zeker het tweede uur is erg goed.
Over de acteerprestaties valt er na de vorige 4 delen niets meer te zeggen. De oude bekenden doen het even goed als altijd en de hoofdkarakters doen het ook steeds beter(met name Radcliffe heeft sprongen vooruit gemaakt.) Verder is de muziek stukken beter als in deel 4, al wordt het niveau van John Williams niet gehaald.

Verhoging naar 4*

En dat was dan deel 5.
Na 2 fantastische HP-films, namelijk 3 en 4, temperde mijn enthousiasme toch wat in het eerste uurtje van deze film.
De scene met de Dementors is spannend, maar het is jammer dat er later niet meer op wordt ingegaan waarom deze wezens zich hier in een buitenwijk begaven. Ook Harry´s tocht naar Zweinstein is niet zo interessant als in andere delen. Daar was het wk zwerkbal in deel 4 toch een stukken betere binnenkomer.
Alhoewel de actrice die miss Omber speelt niet onaardig acteert, is ze een ware heks die voornamelijk voor irritaties zorgt. Sowieso vind ik de hele Ministerie-verhaallijn wat afleiden van waar het werkelijk om gaat, en door alle wetten ed. wordt de magische sfeer rondom Zweinstein flink ingeperkt.
Wat dan wel weer leuk is, is de poging van Harry en zijn vrienden om dan zelf maar aan de slag te gaan, en een eigen club op te richten.
Radcliffe doet het in deze film aardig op acteergebied, het is jammer dat Grint en Watson in deze film minder de ruimte krijgen om hun kwaliteiten te tonen. De diepgang van het vorige deel ontbreekt hier.
Deel 3 wint het ruim op sfeer, deel 4 op spektakel en verhaal ( the Goblet of Fire-contest ).

De muziek vind ik dan wel weer op orde, al wordt Williams´ niveau weer niet gehaald.
Maarja, waarom dan wel 4*
Welnu, omdat het laatste halfuur wel weer fenomenaal is. Vanaf het moment dat het departement in Londen betreden wordt barst het spektakel los. Wat volgt is een heerlijk duistere Isaacs, de dood van Sirius en de (her)entree van Voldemort.
Met name indrukwekkend is het duel met Perkamentus, en de wijze waarop Voldemort Harry´s geest overneemt. De verscheidene snelle flashbacks vind ik erg mooi gedaan.
Goed vs kwaad komt erg duidelijk tot uiting in deze film, en ondanks dat deze film niet over de hele breedte even boeiend is, kent ie toch een behoorlijke eindfase en blijft hierdoor echte teleurstelling achterwege.

4*

De sfeer van het boek wordt goed benaderd en ook de vaart zit er goed in.

Net als in de voorgaande films, wordt de aandacht vooral op de karakters Harry Potter, Ron Weasley en Hermione Granger gevestigd, alsmede enkele nieuwkomers. Imelda Staunton steelt de show als de strenge en ambitieuze lerares Dolores Umbridge. Aan de rest van de cast wordt helaas weer erg weinig aandacht besteedt.

De actie vond ik wel wat teleurstellend, met name het eindgevecht tussen Professor Dumbledore en Lord Voldemort was teleurstellend. In het boek was dit een behoorlijk heftig gevecht, maar in de film duurt het nauwelijk 2 minuten. Dat had wel wat spectaculairder gemogen.

Om direct maar met de deur in huis te vallen; wat een kutfilm zeg. De hoge score verbaast me dan ook behoorlijk, want tijdens het kijken waren er veel meer negatieve dingen te zien dan positieve. Aan het begin gebeurt er ten eerste al veel te weinig. In de eerste scene wordt duidelijk wat er aan de hand is en vervolgens volgt er een veel te lange opmaat waarin Harry in twijfel wordt getrokken. Als dat allemaal achter de rug is dan wordt het eventjes leuk bij het vormen van een 'army', maar daar gebeurt weinig mee. Ondertussen zijn de ontwikkelingen op school niet positief voor de beelden en het is voor mij echt veel te veel een zijverhaal. Umbridge wordt wel erg goed neergezet door Staunton, maar dat is ook het enige positieve stukje aan dat deel van de film.

Op het einde lijkt het dan nog even leuk en spannend te worden als het genootschap ten strijde gaat, maar ook dat valt bar tegen. En het 'eindgevecht' is veel te kort. Er gebeuren in het tweede deel van de film veel dingen plotseling uit het niets (de hele laatste scene waarin iedereen opeens opduikt bijvoorbeeld) of dingen die helemaal niet verder verklaard of uitgediept worden (de Profetie). Dat maakt het verhaal niet echt duidelijker. Dan is er ook nog de muziek die wederom niet het niveau van de eerste films haalt en (een voor mij heel belangrijk aspect) de sfeer die hier het minste is van de eerste 5 delen. Al met al een niemendalletje in een tot nog toe hele goede serie. Ik ben heel erg benieuwd naar deel VI, want hier kom ik niet verder dan 2*

Oh, en dan vergeet ik nog het ergste. Die verschrikkelijk zoetsappige cliché op het einde dat hij iets heeft om voor te vechten....

"You will lose everything"

Nu ik de serie aan het herkijken ben denk ik wel dat dit by far de matigste film uit de reeks is. Op zichzelf kijkt het nog wel lekker weg maar het verhaal is echt heel matig hier. Dit terwijl ik het boek geweldig vond maar daar is echt ongelooflijk veel weggehaald (las ook dat David Yates oorspronkelijk een film van 3 uur had gemaakt, had dat dan lekker zo gelaten). Het is bizar dat het veruit dikste boek van de reeks de kortste film oplevert.

De belangrijkste punten in het verhaal zijn maar afgeraffeld (het hele Ministerie had veel meer kamers waar je veel meer magische dingen had kunnen doen, ook de profetie is totaal niet duidelijk uitgelegd met achtergrondverhalen). Ergste was nog wel dat Harry totaal niet verdrietig lijkt ze zijn om de dood van Sirius, dit is een combinatie van matig acteerwerk en slecht geschreven.

Wat ook een gemis was in de film was Quidditch, had je echt wel kunnen toevoegen naar mijn smaak (o.a. dat Harry, Fred en George geschorst worden door Umbridge). Ook zitten er veel te weinig lessen in deze film, al valt dat nog wel mee t.o.v. de vorige film. Het meest irritante vind ik nog dat ze de herinnering van Snape totaal verkloot hebben, wat juist een leuk punt was geweest voor deel 7 en om te zien hoe Harry's ouders vroeger waren.

Het deel in het Ministerie is afgeraffeld en het gevecht tussen Dumbledore en Voldemort was opzich wel leuk om te zien, maar het had nog veel epischer gekund naar mijn smaak. Harry die bezeten word door Voldemort was wel leuk gedaan met alle flashbacks (sowieso een goed puntje wel in deze film).

Maar al met al vond ik deze film de slechtste uit de reeks omdat er verschrikkelijk veel is weggelaten. Het is dat Staunton goed de rol van Umbridge vertolkt en dat het opzich nog wel gemakkelijk wegkeek, maar alle sfeer was weg en de spanning zat er ook niet echt in.

2,5*

In tegenstelling tot veel anderen kan The Order of the Phoenix mij best bekoren, zeker na het zien van het toch wat teleurstellende deel 4. Het boek is erg lijvig en er zijn dan ook veel zijpaadjes en subplotjes weggelaten, maar toch vind ik dat de film de essentie van het boek goed laat zien.

Waar het verhaal volgens mij over gaat, is dat Harry en consorten het voornamelijk tegen het ongeloof en de betutteling van de grotemensenwereld moeten opnemen. Ze laten zich niet sussen door krantenberichten of intimideren door middeleeuwse straffen, maar besluiten in het geheim zich te verenigen en in opstand te komen. En zie, Dumbledore’s Army is geboren – mijns inziens een betere titel voor deze film, aangezien de daadwerkelijke Orde er een beetje bekaaid vanaf komt. Harry in de rol van leraar zie ik ook liever dan Harry in de rol van boze puber, vandaar dat ik de scènes in de kamer van Hoge Nood ook erg kan waarderen. Er wordt hier gelukkig genoeg ruimte voor gegeven, ook voor bijpersonages als Marcel (die eindelijk maar toch zijn moed gevonden lijkt te hebben!), Ginny en Loena. Ook Sneep krijgt een paar mooie scènes. Ralph Fiennes komt nauwelijks in beeld maar weet in die korte tijd wel schrik aan te jagen – alleen al als hij voor enkele seconden op het station verschijnt in gewonemensenkleding.

De beste bijrollen zijn toch voor twee vrouwen: Imelda Staunton en Helena Bonham Carter. Staunton haalt me het bloed onder de nagels vandaan als roze suikerzoet poezenvrouwtje met een volstrekt verrotte binnenkant – erg overtuigend. Helena Bonham Carter is uitstekend als Bellatrix, de volkomen doorgedraaide Dooddoener. Haar krankzinnigheid maakt haar een stuk angstaanjagender dan de gladde Lucius Malfidus (hoewel die rol ook goed is ingevuld), al krijgen we in deze film nog maar weinig van haar te zien.

Deze film is helaas wel iets te kort. Zelf merkte ik eigenlijk pas na afloop dat er helemaal geen Zwerkbal in zit, dus heel erg gemist heb ik het niet, maar het is wel vaak prettig om als het ware mee op adem te komen. Wat ik veel jammerder vond, was de kleine rol die de Orde van de Feniks speelt. We krijgen nauwelijks introductie van de nieuwe personages en oude personages duiken weer op vanuit het niets; ikzelf vind juist dat personages als Tops en Dolleman het verhaal kleur geven. Ik snap op zich nog wel dat dát nodig is omwille van de tijd, maar ik snap niet waarom ze zo rigoureus geknipt hebben in de scènes in het departement van mystificatie. Gebeurden daar niet nog veel meer dingen voor de Orde kwam opdagen? En als de Orde komt, zien we alleen wat witte lichtflitsen, en dan is Sirius ineens dood en Harry verdwenen, op zoek naar Bellatrix, en zien we niets meer van wat in de kamer gebeurt. Ik had nog graag wat meer gezien van Dooddoeners vs. Orde. De confrontatie tussen Voldemort en Perkamentus was goed, maar ook te kort. Was het in het boek niet zo dat de fontein tot leven kwam? Dat had ik graag zien gebeuren. Ook de uitleg over het belang van de profetie voor Voldemort schiet tekort. Verder is er geloof ik wat geknipt in de romantische perikelen - in dit geval een verademing.

Al met al kan ik deze film beter waarderen dan de meesten hier, geloof ik. Ik vind de revolutionaire sfeer die onder de leerlingen heerst erg prettig, er wordt eindelijk weer eens flink getoverd, ik vind de twee vrouwelijke schurken fantastisch, Perkamentus komt mooi in actie, het acteerwerk van met name Radcliffe is toch wel verbeterd ten opzichte van deel 4 (evenals zijn kapsel, trouwens), de krantenkoppen aan het einde - waarmee wat losse eindjes worden vastgeknoopt - zijn mooi bedacht, de flashbacks en visioenen zijn mooi weergegeven. Het verhaal groeit. Dat er dan dingen uit verdwenen zijn vind ik erg jammer, maar toch vind ik dit een prima film.

Harry Potter and the Order of the Phoenix

Zoals ik al bij deel 1 en 2 zei vond ik dat, dat het echte begin was waar het nog wat te kinderlijk was. Deel 4 en 5 vond ik daarna erg vet en dat waren zeker ook twee toppers. Dat houd het er niet van dat dit geen topper was maar, ik vond hem een beetje richting deel 1 en 2 gaan. Dit was puur een film om het verhaal door te halen maar ik vond de film zelf niet zo erg bijzonder, eerlijk gezegd! Toch vond ik de film er wel erg schoon uit zien en kwa speciale effecten ziet het er totaal niet lelijk uit. Ook aan het eind van deze film is de echte 'eerste' gevecht op beeld met Voldermort tegen Perkamentus. Geweldig eind strijd van de film die weer veel wegen open heeft gemaakt om een verhaal aan vast te binden. Ik vind dat David Yates hier een goed begin heeft neergezet in zijn regie reeks van de Harry Potter serie. Maar, is dit nou de slechtste HP film in de reeks? Ik vind van wel!

Ik vind dat Daniel Radcliffe het steeds beter doet in de HP films. Niet alleen merk je in zijn acteer gedrag dat hij ouder geworden is maar, ook het verhaal erom heen is ietwat veranderd voor een oudere HP. Echter heb ik het gevoel dat het minder is bij Emma Watson en Rupert Grint. Ralph Fiennes is echt het best geschikt voor Voldermort. En wat een vet personage vind ik dat zeg! Oef! Ik houd wel van zulke schurken in films!

Het verhaal.... Daar is natuurlijk niks mis mee! Wat vind ik de HP verhalen altijd leuk om te volgen maar, ik heb nu dat vasthoudend gevoel niet meer gehad dan bij de voorgaande films. Ik begon me soms zelfs een beetje te vervelen maar, dat was even! Toch was het wel leuk met het vuurwerk, ja ik ben vuurwerk fanaat maar, dat ministerie gedoe vond ik net wat te veel van het goede. Het concept was leuk bedacht maar hij pakte me niet. Nee, dit was echt de minste maar! Zeker niet slecht! HP blijft geweldig en haalt zeker geen onvoldoende in mijn ogen!

3.0*

Aangezien VIER (Vlaamse zender) alle HP-films in de zomer heeft uitgezonden heb ik deze allemaal opgenomen en vandaag heb ik het vijfde deel ervan teruggezien.

En ondanks dat m'n vorige reactie op de film de meest recente is wou ik toch nog een nieuwe recensie schrijven aangezien ik ze nu in sneltempo na elkaar aan het zien ben en dus de film beter in de volledige reeks kan plaatsen.

Zoals ik al aangaf begin ik dit deel van de reeks meer en meer te waarderen, daar waar ik in de bioscoop bij zowel dit deel, als de halfbloedprins, als part 1 met een onvoldaan gevoel bleef zitten omdat het teveel als voorbereiding leek te blijven. Nu kan ik deze film zeker als een losstaand deel bekijken.

Harry word zoals zovele keren tegengewerkt om terug te keren naar Zweinstein. Niemand geloofd de jongen dat Voldemort terug is, enkel Perkamentus, maar die probeert Potter zo veel mogelijk te vermijden. Hoofdtoneel van deze film is het ministerie, Een schitterend decor trouwens. De sterkte van deze film is vooral de grauwheid en de spanning/dreiging. Deze film is allesbehalve bombastisch en focust vooral op de opmars van beide zeiden. Enerzijds de dooddoeners (waar ik nog steeds niet van begrijp waarom Harry niet doorverteld dat vader Malfidus een volgeling is van Voldemort) en anderzijds de orde van de feniks. Het is een slimme manier van Rowling om leden uit de voorgaande delen terug te halen zoals Sirius Zwart, leraar Rupin en leraar Dolleman. We zien de focus ook meer verhuizen naar London, kwestie van de ravage groter te kunnen maken en anderzijds ook de kijker te doen geloven dat de toverwereld zelfs in de grootste steden ongemerkt zijn eigen leven kan leiden. Nieuwe blikvanger van deze film is Dolores Umbridge of Dorothea Omber. Imelda Staunton speelt deze rol met verve en heeft ook een misterieus kantje. Op zich gebeurd er weinig memorabels gedurende de film. Maar we zien wel een andere Harry Potter die langzaamaan veranderd van de terughoudende sullige jongen tot een leider voor de leerlingen. Die verantwoordelijkheid word belangrijk, zeker naar het einde van de film toe als de jongen zijn profetie ten horen krijgt. De finale is wel een waardige afsluiter van deze film. een voorproefje van wat nog komen mag maar meer dan sterk genoeg om op zichzelf te staan. Het heeft alles wat nodig is: actie, magie, duels, drama, confrontatie waarbij Perkamentus - Voldemort voor mij zelfs éen van de hoogtepunten is uit de gehele reeks. Je had het gevoel dat Perkamentus de man wel kon verslaan, later weten we ook waarom dit niet gebeurde. Dat de tegenstrijdigheid aan de goede kant in deze film al ten einde komt is misschien wel jammer. Want al die gecombineerde verhalen die de nodige spanning brachten zorgden ervoor dat dit 5e deel zowaar een soort van Thriller is geworden.

Harry Potter en de Orde van de Feniks is een aparte film uit de reeks die een beetje tussen de andere films valt. De film is donkerder en kleiner dan de Vuurbeker en zet de dreiging op voor Voldemorts opmars. Maar dat de Halfbloedprins dan weer een hele tijd veel lichter is en enkel voorspel bied zorgt ervoor dat dit 5e deel qua stijl nergens echt bijhoort maar wel belangrijk is voor de evolutie van Harry Potter en anderen. Door die eigenheid en kleinschaligheid zal het niet bij iedereen als sterk deel worden bevonden maar voor mij persoonlijk zeker wel.

Jammer, ik had gehoopt dat de reeks z'n stijgende lijn zou vervolgen maar helaas zakt het niveau behoorlijk.

De film kon me maar moeilijk boeien en pas bij de clash aan het einde kon het me interesseren.

Het is voornamelijk een herhaling van zetten aan het worden. Het begin bij de stiefouders van Harry, naar Zweinstein toe voor een jaar les, de opbouw naar de finale en dan tenslotte een spectaculaire clash tussen Harry en Voldemort. We hebben het nu wat dat betreft wel gezien en ik hoop dat het volgende deel wat anders brengt of in elk geval de spanning beter gaat verdelen.

Het acteerwerk wordt wel beter gelukkig. Ook een groot pluspunt is de herhaalde aanwezigheid van de cast zodat hun karakters ook een geloofwaardige groei kunnen doormaken.

Op naar deel zes! Nipte voldoende

"It's changing out there. Just like last time. There's a storm coming, Harry. And we all best be ready when she does."

Het einde van mijn Potter-marathon is al bijna in zicht, jammer eigenlijk. Van dit deel kon ik me niet heel veel meer herinneren, waar ik de andere nog wel goed kende.

Als Harry een dementor moet wegjagen in het bijzijn van zijn neefje, krijgt hij bericht van het ministerie van toverkunst dat hij niet meer terug mag naar Zweinstein. Met de hulp van Perkamentus lukt het hem echter vrijspraak te krijgen. Toch lopen de spanningen hoog op, de minister wil niet accepteren dat Voldemort terug is en is bang dat Perkamentus de macht wil grijpen. Harry word geïntroduceerd tot de orde van de Feniks, dat het weldra tegen de dooddoeners zal moeten opnemen. Op school gaat het ministerie zich steeds meer bemoeien met het onderwijs. De leerlingen leren niet om zich te verweren...

Waar het vorige deel de film was waar iedereen lange haren heeft is dit het deel waarin iedereen korte haren en hippe kapsels heeft, een vreemd contrast ineens. Daniel Radcliffe speelt Harry in dit deel bijzonder goed, in dit deel komt zijn drang om zich te bewijzen en het conflict in zichzelf erg goed over. Gary Oldman speelt wederom Sirius, die dit keer veel kalmer en vaderlijker is voor Harry. Ook hebben de leraren meer screentime, met name Alan Rickman deed het weer geweldig als Sneep. Imelda Staunton speelde erg goed als de onuitstaanbare paddenkop Dolores Umbridge, uiteraard alleen maar knap om zo'n rol te vertolken. Helena Bonham Carter was een prima toevoeging, al heeft ze in dit deel eigenlijk maar een kleine rol. De gebruikelijke acteurs doen het ook allemaal weer prima. Emma Watson zou er na dit deel serieus over na hebben gedacht te stoppen met het spelen van Hermelien, maar bedacht zich omdat het vervelend zou zijn als de rol gerecast zou moeten worden. Net als in het vorige deel zijn er hier weer wat ruzies en is Harry's relatie tot Perkamentus zeer moeizaam.

Vanaf nu werden alle films geregisseerd door David Yates. Yates lijkt de films een heel stuk donkerder te maken maar stopt in dit deel ook weer de nodige humor (het is immers een Brit). Niet slim vind ik dat hij in dit deel ineens een hoop veranderingen doorvoert. Zo is het uiterlijk van de dementors en de dooddoeners anders en is de film helemaal niet meer op locatie gefilmd, maar volledig in studio-sets. Het Ministerie van Toverkunst vond ik er trouwens wel echt gaaf uitzien. Ook worden een hoop nieuwe personages geïntroduceerd.

Het verhaal van dit vijfde deel voelt echt aan als puur voorspel op de finale die in de volgende drie films zou komen. Bij het schrijven van het boek zou Rowling al moeite hebben gehad het gat te vullen tussen de eerste vier delen en de uiteindelijke ontknoping. Wat ook niet helpt is dat ze het dikste boek uit de reeks hebben verfilmt als de kortste film (ook ontzettend irritant dat 10 van de 138 minuten aan aftiteling worden besteed). De politiek van het Ministerie van Toverkunst is gebaseerd op Rowling's ervaring met de Britse regering op het gebied van onderwijs toen zei zelf onderwijzeres was. Ik kon het ook niet helpen te denken "He Zweinstein lijkt nu wel op een echte school".

Realiseer me nu wat voor schok de dood van Sirius destijds geweest moest zijn (als je de boeken niet hebt gelezen dan), het kwam eigenlijk vrij uit het niets. Vind ook dat het laat zien dat de Harry Potter-reeks niet zo stereotype is als sommige beweren. In het echt gaat er soms ineens iemand dood als je met z'n allen aan het vechten bent. De daaropvolgende scene met Harry en Remus vond ik bijzonder sterk, vooral omdat je ze niet hoorde wordt het nog tragischer. De confrontatie met Voldemort aan het einde vond ik wel een hoogtepunt. Ralph Fiennes zet weer een erg goede Dark Lord neer. Moest ook aan Star Wars denken, omdat Voldemort Harry net als Darth Vader Luke 'slecht' wilt maken. Perkamentus vs Voldemort was echt episch, het eerste echte toverduel in de reeks.

De film is wel goed opgenomen, al vind ik de colorgrading veel te overdreven. Zo grijs en donker, de vorige films hadden dat veel minder. Het gebruik van flash-backs is op zich slim, het verbind de film ook met de vorige delen. Maar op een gegeven moment is het een beetje een overkill, een flash-back naar iets dat we een halve minuut geleden nog hebben gezien is natuurlijk een beetje onzinnig. Toch is met name de confrontatie met Voldemort goed in beeld gebracht. De editing is wat gehaast naar mijn mening. Er hadden vaak nog wat shots tussen gemoeten, iemand staat ineens ergens anders. Vooral het einde was wat te snel ge-edit.

Nicholas Hooper maakt op zich een redelijke soundtrack. Al vind ik hem erg minimalistisch en heeft het misschien twee memorabele thema's. John Williams en Patrick Doyle deden het toch echt stukken beter.

Hoewel ik me nog steeds prima vermaakt heb en de film meer onthuld over achtergronden van personages, vind ik dit deel toch net wat minder als de vorige vier. Harry Potter and the Order of the Phoenix is echt een gedeelte van een groter geheel en staat niet op zichzelf. Bovendien is de sfeer van de eerdere films haast volledig verdwenen en is het weer wat donkerder geworden. Toch is het ook zeker geen slechte film. Vooral het einde maakt veel goed en de sub-plots zijn toch ook best vermakelijk.

Ook deze herbekeken, ook op Blu-ray ditmaal.

Wederom is deze film, net als de vorige puik.

Goed en onderhoudend verhaal, met puike vertolkingen.

Op naar het volgende deel.

Het wordt steeds meer duidelijk wat de climax gaat worden tussen Harry en Voldemort. In deze film worden de kampen steeds duidelijker, het hardnekkige ontkennen van het ministerie van toverkunst, de orde die probeert mensen te overtuigen van hun angst en allerlei dubieuze figuren die daar tussen in hangen. De scene waarin Harry van huis wordt gehaald zijn opwindend en bieden tegelijkertijd de kans om weer enkele vreemde figuren uit de toverwereld te introduceren. Harry leert in deze film meer en meer over Voldemort en wat er jaren geleden is gebeurd en gaat nu zelf ook meer initiatieven ontplooien omdat hij zich in de steek gelaten voelt door de orde. Hij beseft inmiddels al wel dat hij diegene is om wie alles draait, maar wordt wel in het ongewisse gelaten, vandaar zijn stappen om zelf actie te ondernemen. Met alle gevolgen van dien.

Gedurende de film worden er telkens nieuwe karakters geintroduceerd, maar de introductie van Loena en Umbridge blijven hangen, Loena als beetje wereldvreemd meisje maar behept met een goed inzicht in karakters en toch bereid om mensen te accepteren hoe ze zijn en daartegenover de uiterst machtswellustige, slijmerige, regel....mierzoete Umbridge. Zij slaagt in in haar rol, nog niet eerder was er in de reeks iemand waar je zo een hartgrondige hekel aan kon hebben als aan haar, zelfs niet aan Sneep of de familie van Harry. De scene waarin de Wemel tweeling haar weerstaat is subliem.

De kinderen worden volwassen met alle gevoelens die daarbij horen, verliefdheid, onzekerheid, niet begrepen voelen, maar ook behoorlijk eigenwijs zijn. Dat geeft de film en de acteurs meer geloofwaardigheid.

De slotscenes in het ministerie en dan vooral het gevecht tussen Dumbeldore en Voldemort zijn van een heel hoog niveau. Ik vond een ding jammer in dit deel, de controverse in de familie Wemel komt niet aan bod en Sneep komt weinig in beeld, terwijl in het boek al een tip van de sluier wordt opgelicht. Voor de rest een uitstekende film waarin werd aangegeven welke kant als het op zou gaan.