Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007)

Herziening.

Waar Mike Newell weer even de traditionele toer opging, kiest David Yates voor een filmische aanpak. Hij laat de beelden spreken: de overgangen met de magische kranten zijn daarvan een mooi voorbeeld. En het moet vooruitgaan, blijkbaar. Op die manier wordt het dikste boek de kortste film. Misschien wringt daar wel het schoentje. De regisseur vindt soms van de pot gerukte oplossingen voor zijn zelfgemaakte problemen. Het was natuurlijk Cho Chang die Dumbledore's Army had verraden, want haar korte (en nietszeggende) relatie met Harry moet gauw weer beëindigd worden. Wanneer later bljkt dat ze toevallig Veritaserum moest drinken, voelt dat als een goedkope compensatie. Zulke ingrepen tonen weer aan hoezeer de afwezigheid van Dobby een grove fout was.

De film heeft wel een doel voor ogen. De kijker krijgt op korte tijd alle essentiële dilemma's voorgeschoteld. Dat mondt uit in een van de beste én meest magische stukken uit de hele reeks. Het hoofdstuk in het Ministerie bouwt op van mysterieus over spannend tot aangrijpend - de perfecte finale.

Zoals altijd is de casting meer dan geslaagd. Imelda Staunton vertolkt een zeer goede (en dus irritante) Dolores Umbridge, inclusief hoog lachje. Watson heeft stappen gezet; Grint stelt nooit teleur; Radcliffe doet het degelijk, maar hapert soms nog op een vreemde manier. Matthew Lewis en Evanna Lynch krijgen een speciale vermelding: de ene doet Neville Longbottom langzaamaan ontluiken, de andere lijkt geboren voor de rol van rare Luna.

Dat de beelden primeren, de film niet in onnodige zijplotjes investeert en de cast het geheel immer goed draagt, maken van Order of the Phoenix een van de betere verfilmingen.

Hommeles op Zweinstein waarbij het Ministerie het heft in handen neemt en eigengereide regels invoert die het onderwijs op de toverschool drastisch wijzigen. Theorie komt boven de praktijk en de voorbereiding op het échte leven te staan. Spilfiguur van dit alles is de schijnlijke charmante Dolores Umbridge, mooie vertolking!

Bovendien wordt de terugkeer van Voldemort door menig ontkend, in de eerste plaats door het Ministerie zelf. Het zet Potter in het verdomhoekje, niet voor het eerst zoals we al zagen in The goblet of fire. Zelfs de dood van Carlo wordt hem aangewreven en zijn verhaal wordt amper geloofd. Een Potterreeks die sterk op de (negatieve) emoties van Harry speelt, wraak en meededogen liggen dicht bij elkaar. Deed me in dat opzicht denken aan Star Wars. Verder wederom fijne special effects met onder meer een vuurwerkdraak die recht uit LOTR kwam.

Fijne vertolkingen met eveneens een spetterend slot tussen Perkamentus en Voldemort. Ook Helena Bonham Carter, mooie veelzijdige pretatie alweer, mocht er wezen. Degelijk en aangenaam, zonder meer!

Minder.

Yates aan het roer dit keer. En dat doet hij niet meteen al te best. Deze film voelde vaak wat te kinderlijk aan, ondanks dat de eerste delen juist kinderlijk waren. Dit deel hoort juist wat duisterder te zijn. En dat kwam hier niet echt over.

Aan goede effecten geen gebrek. Leuk dat de meeste mannelijke acteurs ook hun haar hebben geknipt, vind ik ook wat beter staan. De acteurs zijn goed op dreef, alleen komt de sfeer gewoon minder over. De echte vonk die ik bij elke andere film voelde is hier minder aanwezig.

Toch wel weer een leuk verhaal om te volgen, met een paar leuke scenes. Sommige actiescenes voelen alleen wat simpel en te vlot aan. Nou ja, dit is voor mij het minste deel, maar nog steeds niet slecht.

“This connection between me and Voldemort... What if the reason for it is that I am becoming more like him? I just feel so angry, all the time.”

De minste Harry Potter film tot nu toe. Nog steeds blijven de avonturen van Harry Potter vermakelijk om te volgen, maar het wordt nu wel heel duidelijk dat alle Potter films een beetje dezelfde opzet hebben. Met op het laatst de strijd tussen Potter en Voldemort, wat hier wel voor de beste scenes in de film zorgt.

Order of the Phoenix heeft weer dezelfde donkere sfeer als vorige twee films, maar het verhaal is gewoon een stuk minder interessant en komt moeizaam op gang. De film mist ook een beetje de avontuurlijke sfeer van de vorige films. Het acteerwerk is wel sterk, en visueel zitten er weer een aantal zeer fraaie scenes in (ook een paar discutabele). En nogmaals, het laatste gedeelte met Voldemort is schitterend gedaan.

Het eerste deel richting het einde. Vanaf nu voert Yates de regie, worden de films qua kleur, sfeer en toon donkerder en sinds het einde uit deel 4 is er nu één centraal verhaal dat wel tot het allerverste eind moet lopen.

Deze film kent enkele heel sterke momenten, vooral het grote gevecht tussen Dumbledore en Voldemort aan het eind en dat zonder muziek. Staunton vind ik dan weer net iets minder als toevoeging, ze legt haar rol er net iets te veel op. Ook is dit weer een film die weer veel plot moet verwerken en soms wat gehaast is en juist fijne kleine rustmomenten niet meer heeft. Zo'n subplot rond een romance met Cho wordt wat afgeraffeld. De film verveelt niet, is knap in elkaar gezet (ik geef het te doen, meer dan 750 pagina's in 2,5 uur) maar mist ook een beetje een ziel en echte emotie. Maar door de goede momenten en Luna Lovegood nog wel 3,5*.

Ik heb voor deze herziening het boek er maar eerst bijgepakt voordat ik de film ging kijken , dit om een goede vergelijking te kunnen maken .
Mischien had ik dat beter niet kunnen doen want eenmaal het boek nog vers in je hoofd is het kijken van de film eigenlijk een grote frustratie .
technisch ziet het er allemaal erg mooi uit , de decors , de effecten , niks mis mee , het departement van mistificatie was ook prachtig om te zien en het acteerwerk was ook prima .
waar de schoen erg wringt is de lengte van de film , 131 minuten terwijl het boek meer dan 650 pagina's telde en daarmee 1 van de dikste delen was .
dat heeft als onvermijdelijk resultaat dat er veel uit het verhaal is geschrapt , oa : Dobby , Percy wemel als storyline in zijn geheel , de brulbrief aan harry's tante , zwerkbal , Firenze de centaur die les ging geven , en de les van hagrid over terzielers .
Alsof dat nog niet genoeg is worden de scenes die er wel toe doen (eigenlijk bijna alle scenes ) nog meer afgeraffeld dan het vorige deel , het begint al bij de dementor scene in het begin en de nasleep daarvan .
Vervolgens jaagt het verhaal verder met het orde hoofdkwartier ( te kort) .
Zo zijn er nog vele scenes en storylines die gewoon geen tijd krijgen om in te zinken , de Omber storyline afgeraffeld , het verhaal over Sneep en Harry's vader en dat harry ermee zit dat zijn vader een pestkop was ook weer veel te kort , de svp afgeraffeld , zelfs voor de droomscenes van Harry was er blijkbaar niet genoeg geduld
En ook het bezoek aan Harry en zijn vrienden aan George Wemel in het ziekenhuis zat er niet in , dat resulteerd in een scene waarin eerst Harry in paniek is over george Wemel maar in de volgende scene zit Wemel alweer vrolijk lachend aan tafel bij het hoofdkwartier van de orde belachelijk .
En ondanks dat de film technisch mooi gemaakt is vind ik de verfilming van het verhaal bar slecht gedaan
en zeker een uur tekort
Het argument dat ik hierboven als eens las dat de film anders veel te lang zou duren is echt flauwekul
De Snider cut bewijst dat de tijd nemen om het verhaal goed te vertellen gewoon een betere film oplevert .
Ik had bijna de film met nog een halve ster verlaagd maar goed net aan 3 sterren

Vlak voor zijn vierde schooljaar op Hogwart’s School of Wizards verschijnen er Dementors in Little Whinging waardoor Harry [Daniel Radcliffe] een gouden regel doorbreekt door magie te gebruiken in het bijzijn van een muggle. Dankzij de interventie door Professor Moody [Brendan Gleeson] krijgt Harry de kans om zich nader te verklaren voorkomt hij dat hij van school wordt verwijderd. Nu de terugkeer van Voldemort [Ralph Fiennes] onvermijdelijk lijkt, sluit Harry zich aan bij The Order of the Phoenix die Voldemort tegen elke prijs wil bestrijden. Maar ook Voldemort blijkt de nodige bondgenoten voor zich te winnen, ook onder de leerlingen. En aan wiens kant staat de ongrijpbare Severius Snape [Alan Rickman] nu eigenlijk? Onderhoudende, maar ook wat tamme vijfde film uit de Potter-reeks, tot aan de spectaculaire, spannende finale. Imelda Staunton is hilarisch als de conservatieve, strenge Dolores Umbridge.

Vond hem toen ik deze in de cinema zag nogal donker en niet zo goed. Dat is eigenlijk in alle vervolgen van Yates goed te zien. Nu ik alles achter elkaar eens kijk vond ik het wel goed meevallen. Deze film heeft niet echt zoiets memorabels zoals we in de vorige films zagen. Daarom denk ik dat het de zwakste van de reeks is. Het draait ook minder om Harry en Voldemort an sich maar nu bemoeit er zich een hele Orde en de Dooddoeners mee. Dat was misschien altijd al het geval maar het maakt de film ook minder persoonlijk en afstandelijker in het gehele schouwspel.

Ik vond deze tegenvallen. Ik hoop niet dat dit kenmerkend is voor Yates. Het boeide niet, ik was niet betrokken bij de karakters. Ik keek er vanaf een afstandje na en probeerde het verhaal te begrijpen (wat me soms niet lukte). Ook jammer dat de kinderachtigheid van de eerste delen weer deels is teruggekomen (ik was zo blij dat we daar bij deel 4 afscheid van hadden genomen): de stiefvader van Harry, het vuurwerk tijdens het examen etc. Er zijn te veel scenes die onnodig zijn (en best lang duren) en lijken er alleen maar in te zitten om de allerkleinste kijkers wat visueel spektakel en humor voor te schotelen. Wellicht dat daarom dit deel ook minder spannend is dan deel 4. Een film moet duidelijk kiezen wat het wil zijn en deze film is op alle vlakken net niks. Het was een lange zit. Ik hoop dat de volgende deler weer wat beter zijn. Ik blijf steken op 2,5 ster.

Harry Potter and the Order of the Phoenix is alweer de vijfde film uit de reeks van acht en ik merk ook wel weer net als toen ik dit een kleine 15 jaar terug voor het eerst bekeek dat enige moeheid toe slaat tijdens kijken. De Harry Potter films zijn best leuk, maar ik zal er nooit een fan of zelfs grote liefhebber van worden. Daarvoor spreekt alles me gewoon niet even goed aan, maar de redelijk boeiende personages en mooie locaties maken vaak het nodige goed. Om die reden had ik bijvoorbeeld helemaal niks met de Fantastic Beasts films, daar was gewoon niemand de moeite van het volgen waard.

Maar deze Order of the Fenix is best oké. Lange tijd zelfs redelijk luchtig, maar in het tweede gedeelte zwaarder van toon en met een mooie clash tussen Dumbledore en Voldemort. De jonge cast zit verder weer vrij solide te acteren en (audio)visueel overtuigt alles ook. Maar pakt het verhaal me nou echt? Niet bepaald. Dat lukte de eerste films me wel, maar bij deze regisseur voelt alles redelijk afstandelijk aan.

Het is niet dat ik me niet vermaak, maar het is mezelf wel af en toe dwingen om de hele reeks even af te kijken. Nog drie te gaan.

Beetje twijfel tussen 3 of 3,5 ster, maar vooruit. Kleine verhoging omdat het best goed weg kijkt.

3,5*

Deze film herzien uit de franchise.

Betoverend is het juiste woord, hoe ook deze film een meesterlijke film blijft.

Ook deze film is zo heerlijk sfeervol en met uitmuntende acteer prestaties van de cast.

En ook weer een film die op alle fronten grandioos is.

Een meesterlijk film van de makers en cast, die ook in deze film weer een uitblinkende chemie hebben.

Een magical powerfull high quality movie.