The Prestige (2006)

The prestige blijft een vermakelijke film rond 2 rivaliserende goochelaars. De film moest wel op een plottwist eindigen, als je de sfeer van het goochelen wil behouden. Maar het komt niet helemaal als een verrassing over en dat is wel jammer bij een film over goochelen. Gelukkig kan de film teren op enkele goeie acteurs. De vrouwen worden wel wat opzijgeschoven. Van de bijrollen doen Michael Cain en David Bowie het nog wel goed. De sfeer van eind 19e eeuw is wel mooi, maar niet super. Resultaat is dat The Prestige een leuke blockbuster met een twist is.

Vanmiddag gezien op Netflix. Ik had al hoge verwachtingen, maar die heeft de film absoluut waargemaakt! In het begin had ik wel even zoiets van: Oei.. ik moet er meteen goed bij zijn. Maar goed.. ik heb me uitstekend vermaakt en het meeste begreep ik wel. Er werd prima geacteerd en de sfeer van die tijd werd goed weergegeven. Ik vraag me altijd af hoe ze aan die oude attributen komen als zo'n oud vogelkooitje enzo.

Het is echt een film die je nog een keer moet zien om alles goed te begrijpen of om in ieder geval alle hints te herkennen. Wat mij betreft 4 en een halve ster.

Op zich is het plot wel goed, maar Nolan heeft teveel haast. Dat de kijker daardoor geen tijd heeft om na te denken is een trucje dat wel vaker toegepast wordt als een verhaallijn richting het ongeloofwaardige gaat, en kan ik op zich wel accepteren: dan moet je 'm maar een tweede keer kijken. Maar door zijn haast wordt er ook geen ruimte genomen om de karakters goed te ontwikkelen en hun handelingen geloofwaardig te maken. Er gebeuren best dramatische dingen, maar je moet maar op basis van een paar shots afleiden wat dat met de personages doet. Dat is te weinig, waardoor je niet echt met hen meeleeft. En dat is jammer.

Jammer, omdat het de potentie heeft een goede film te zijn. Nu blijft hij voor mij steken op 3,5*.

"Are you watching closely"

Was langzamer hand ook nieuwsgierig geworden naar Nolan's andere films.

Twee ambitieuze goochelaars zijn allebei totaal geobsedeerd met de meest spectaculaire verdwijntruc vinden. Het word echter steeds gewaagder en uiteindelijk gaat hun tweestrijd zelfs levens kosten. Bovendien hebben ze allebei een geheim...

Michael Caine vond ik erg sterk als de oude chochelaar en ook Christian Bale was weer erg goed. Toch vond ik Hugh Jackman het beste in zijn rol. David Bowie had ik eigenlijk helemaal niet herkend, hij was een uitstekende Tesla.

The Prestige is zeker geen slechte film. Toch heeft de film wel zijn mankementen. Het tempo licht namelijk veel te hoog. De drama mag dan heel goed zijn, we krijgen niet genoeg tijd om goed te zien wat voor effect iets heeft op een pergonage. Bovendien word het soms te chaotisch; als we het verhaal volgen via iemand die in een dagboek leest, hoe iemand in een dagboek leest over iemand die iets in een dagboek leest... Een chronologische volgorde zou veel beter hebben gewerkt, maar gelukkig doen ze dat naar het einde ook.

De muziek was ook zeker niet slecht, maar ik vond de aanzwellende semi-orkestrale strings eigenlijk niet passen bij dit type film. Melodieën of dramatische muziek werkt meestal toch wat beter. Toch werkte het op de dramatische momenten eigenlijk wel prima zoals het nu is.

De film is mooi opgenomen en de cinematografie is goed. Je waande je even echt in de 19e eeuw. Toch had die elektriciteit wel wat realistischer gekund, maar ja, het verhaal was uiteindelijk ook niet meer helemaal geloofwaardig.

Ondanks de mankementen vond ik het een goede film met een sterk einde en goede drama. Ben erg benieuwd naar de vroege films van Nolan geworden.

Wauw, wat een toppertje. Het verhaal over 2 goochelaars verwikkeld in een grootse concurrentiestrijd trok mijn aandacht onmiddellijk. De film heeft me absoluut niet teleurgesteld. Ik ga nog even lekker naspacen van dit juweeltje.

Christopher Nolan is vandaag de dag éen van de meest gerenommeerde regisseurs van Hollywood. De man heeft eigenlijk nog geen barslechte film afgeleverd en voor velen zelfs een opeenvolging van meesterwerken. Mijn persoonlijke favoriet is al een tijdje The Prestige. En na deze herkijkbeurt is dat zeker niet veranderd.

Nolan is natuurlijk niet de enige hiervoor verantwoordelijk. De cast, cameraman, scenarist, kostumering,... Alles klopt gewoon voor mij in deze film. Laat ons beginnen met de cast. Die is uitstekend. Bale stelt, zoals bijna altijd, niet teleur en Jackman laat hier zien dat hij zoveel meer kan dan Wolverine zijn. Ook de rest van de cast zoals een heerlijke bijrol van Cain, Bowie en Serkis zijn tot in de puntjes perfect uitgewerkt en worden niet onder of overgebruikt maar passen perfect binnen het nut van het scenario. Dat scenario is écht waanzinnig. Je word getrakteerd op een achtbaanrit voorzien van voldoende drama, actie, schitterende acts en een opeenvolging van twists. Nolan heeft anno 2015 al wel gemerkt dat een overvloed aan twists soms nefast is voor het uiteindelijke product maar in deze film klopt het allemaal perfect. Dat de film eigenlijk een simpele goochelact weerspiegelt maakt het des te mooier. Want hoewel het zo duidelijk uitgelegd word aan het begin van de film en daardoor voorspelbaar zou kunnen zijn weet de film toch te verrassen. Hoewel de laatste twist misschien wel de meest duidelijke was tweelingbroer weet het moment zelf toch voldoende impact te hebben door de dialoog tussen Bale en Jackman waardoor de voorspelbaarheid daarvan maar een voetnoot is. Als de credits over het scherm rolt heb je het gevoel dat je naar een goochelact hebt gekeken. Je weet dat het eigenlijk niet allemaal klopt en je zoekt naar de waarheid, maar stiekem zoek je eigenlijk niet.

The Prestige is een meesterwerk. Gedragen door vakmensen zorgt een waanzinnig scenario, schitterende sfeer, uitstekend acteerwerk en visuele magie voor een pareltje van een film

“Are you watching closely?”

The Prestige is een ingenieuze en overrompelende film van Christopher Nolan die oplettendheid van de kijker vraagt. Het verhaal over twee goochellaars die allebei streven naar de beste (verdwijn)truc is op sommige momenten verwarrend en chaotisch maar als eenmaal alle puzzelstukjes in elkaar vallen blijkt alles op een magnifieke manier te passen.

De strijd tussen Robert en Alfred wordt steeds vijandiger en de manier waarop ze elkaar de loef proberen af te steken is bijna maniakaal en een dramatische confrontatie kan dan ook niet uitblijven. Maar wie heeft uiteindelijk de overhand op de ander? En is er eigenlijk wel sprake van een winnaar? Nolan beantwoordt deze vragen op een bevredigende manier en het blijft tot het laatst gissen hoe de vork in de steel zit. Bale en Jackman zijn fantastisch en brengen hun karakters en onderlinge strijd echt tot leven. Johansson is ook sterk alhoewel een iets beter uitgewerkt personage wel had gemogen. Het is leuk om de (helaas overleden) David Bowie te zien als Tesla en Caine heeft ook een hele fijne bijrol. De film ziet er schitterend uit en door de decors en kostuums waan je jezelf even in de periode eind 19de eeuw. The Prestige is een ingewikkelde goocheltruc maar is telkens weer heerlijk om te ontrafelen.

Typisch Nolan; moeilijk doen om het moeilijk doen

The Prestige is een geweldige film. Ik denk dat er meerdere interpretaties mogelijk zijn, zo is het moeilijk te zeggen wanneer de 'originele' Angier nu werkelijk dood gaat. Het zou kunnen dat hij zichzelf neerschiet aangezien we niet zeker weten aan welke kant van de machine de kloon terecht komt. Het zou kunnen dat hij zelfmoord pleegt in de watertank, aangezien elke kloon toch dezelfde herinneringen heeft als hij. Hij vertrouwt zijn klonen niet na de chantage van zijn dubbelganger Root voor The Real Transported Men. Het zou ook kunnen dat hij de kloon de voorstelling liet doen op het einde en hij het overleeft totdat Borden hem op het einde neerschiet. Dit denk ik dan weer omdat hij Borden erin wou luizen zonder zelf zelfmoord te plegen, hoewel dat elke kloon een duplicaat van hem en het dus niet uitmaakt of hij sterft.

En buiten dat zijn er nog een aantal dingen die voor interpretatie vatbaar zijn zoals: gaat het wel echt om een tweeling of heeft Bale zichzelf gekloond? . Minpunten aan de film vond ik dat Nolan niet goed het drama weergeeft van het verlies van Angier's vriendin.Een verdrinkingsdood van je vriendin meemaken is toch bijna het ergste wat er is. Ook de spanningsopbouw kon m.i. beter, misschien doordat ik nooit een band kreeg met de personages.
De rest van deze film is erg goed en de plot is subliem. Zeker een aanrader als je fan bent van interpretatieve films en mindfucking.

Een film die het volledig van de climax moet hebben, welke overigens geweldig is! Toch heeft de film ook een aantal (grote) minpunten. Het eerste uur duurt vrij lang, het lijkt allemaal elkaar en er komen vrij weinig verrassingen. Het tweede uur daarentegen is volledig omgekeerd, daar komen de vernieuwingen en verrassingen aan bod. Sommige delen van de film vond ik wat matig geacteerd, terwijl andere delen weer erg sterk waren. Het was een afwisselende film, maar heb mij ondanks het vrij lange eerste uur wel de gehele film vermaakt.

Ik ben altijd vrij snel van de dingen achterhalen en wordt dus zelden verrast bij een film, een hele grote pluspunt dat het deze film wel is gelukt. In eerste instantie dacht ik nog: oké, weer niet zo bijzonder, alles had ik van te voren wel een beetje uitgedacht. Tot de ultieme climax, "Are you watching closely?", waarna ik vervolgens nog dacht aan een afgezaagd einde, verlost van de galg door een truc. Niets was minder waar, er kwam een totaal ander einde.

Een leuke quote uit de film: "The magician takes the ordinary something and makes it do something extraordinary. Now you're looking for the secret, but you won't find it, because of course you're not really looking. You don't really want to know. You want to be fooled." Iets wat eigenlijk ook opgaat voor deze film. Is de climax dan zo bijzonder? Ja en nee, het is allemaal vrij logisch en iets wat je best had kúnnen weten. Echter zoek je niet naar dat antwoord. Weinig mensen die de twist aan zien komen en juist dat maakt deze film erg sterk. Ik denk niet dat de film voor herhaling vatbaar is, ondanks dat ik op een ruime voldoende uitkom. Ik ben bang dat het bij een herziening tegen gaat vallen, juist omdat je het einde al weet, 4*.

Mooie sfeerweergave uit die tijd. Goed acteerwerk. Spanning zit er lang in. Tot het eind, toen vond ik het wat ongeloofwaardig worden. Wetenschap werd fictie, hoe zou de echte Tesla dit vinden? En de waterbakken...de rol van Fallon, dag in dag uit in disguise.

Veel aan deze film is voor mij onbevredigend : de twee hoofdrolspelers zijn allebei acteurs naar wiens koppen ik gewoon niet graag kijk, de setting van goochelaars en hun sluwe mechanismen doet me weinig (en het interesseert me ook niet hoe knap zulk bedrog in elkaar zit), en de dubbele clou vind ik echt een afknapper : aan de ene kant wordt het zorgvuldig geconstrueerde plot opeens totaal verpest door het onwaarschijnlijk afgezaagde cliché van de tweelingbroer, en aan de ene kant word je na het zien hoe onmogelijk lijkende trucs in hun werk gaan plotseling geconfronteerd met een bovennatuurlijke "transportatie" die dus buiten het realistische kader van de film valt, of zoals Roger Ebert het formuleert : "The prestige had jumped the rails, and rules we thought were in place no longer applied."
        Veel aan deze film is voor mij briljant : de complexiteit van de plot met z'n drie tijdslagen, de technische uitvoering van hoe de plotelementen, de gebeurtenissen en de aanwijzingen zich verstrengelen, de aankleding van de sets, het acteerwerk (ook en vooral van de twee hoofdrolspelers), de fotografie, en het ritme, het tempo en de flow van de vertelling.
        Conclusie : een meesterwerk, maar dan als in "het werk van een meesterfilmer", met één groot probleem (die teleurstellende "dubbele clou") waardoor ik na afloop toch enigszins teleurgesteld achterblijf.

Veel vergelijkingen hier met de Illusionist, die ik nooit heb gezien, dus ik kan dit gewoon als film op zichzelf beschouwen. Kort samengevat: een typische Nolan film waarbij met realiteit (of in dit geval misschien eerder met illusie) gespeeld wordt, die de nodige twisten kent, en die visueel niet bijster gestileerd is. 2*.

Een wat uitgebreidere toelichting: ik moet zeggen dat ik maar moeizaam in het verhaal kwam, en de eerste helft vond ik vrij saai, wat naast dat ik niet echt door de beelden vervoerd raak voor een groot deel voor de lage waardering zorgt. Ook omdat het haast geen verrassing is dat Nolan je met twisten probeert te verwarren. Die twisten zijn an sich wel aardig gevonden. Ondanks dat ik mijn vraagtekens bij Fallon had, want hij is nooit duidelijk geïntroduceerd, was ik toch een beetje verrast dat hij en de Borden tweelingbroers zijn en hun rol afwisselen. Een aantal zaken vallen er wel mee op hun plaats. De dedicatie van de Chinese goochelaar waarnaar gerefereerd wordt, het broertje van de vogel, dat Borden de ene dag wel en de andere dag niet van zijn vrouw houdt, zijn opmerking dat Fallon net zo betrouwbaar als hemzelf is, en natuurlijk zijn truc.

De machine van Tesla (aardige rol van Bowie overigens) is een ander verhaal. Doet die machine überhaupt iets (wat fysisch onmogelijk zou zijn of het nu teleportatie of kloning betreft) of is slechts de afleiding voor een truc van Angier? We zien nooit een hoed noch een kat gekloond worden (ik vind eerlijk gezegd veel zwarte katten op elkaar lijken), en de kloon die door Angier neergeschoten wordt komt slechts voor in een vertelling van Angiers aan Borden. Het lijk in de tank op het einde is niet heel duidelijk te zien. Wat mij betreft laat de film beide opties open.

Kortom, de boodschap lijkt te zijn dat film ook als een illusie beschouwd kan worden en het is aan de kijker om erin te geloven of niet. Ergens een beetje een open deur, aangezien de meeste filmregisseurs de kijker in een andere wereld proberen te trekken in hun film. Bovendien heb ik de boodschap ook in een iets andere vorm in Reconstruction voorbij zien komen, en daar kwam het veel overtuigender over omdat je daar gedurende de film er meerdere malen in plaats van op het einde aan herinnerd wordt dat het een film is. Een film die stilistisch ook vele malen beter is. In dat licht valt The Prestige dus behoorlijk tegen. 2* dus.

The prestige was eentje die reeds lang op mijn lijstje stond, niet in het minst omdat hij geregisseerd werd door Christopher Nolan. The prestige vertelt het verhaal van 2 goochelaars die aanvankelijk partners waren, maar na een tragisch ongeval elkaar grootste concurrenten worden. Je ziet een intense strijd gedreven door afgunst en wraak waar niet of niemand ontzien wordt. The prestige is een intelligente thriller met een aparte insteek. De wereld van de magie is origineel en geeft een extra demensie binnen het thrillergenre.

Zonder het beseffen hebben ze elkaar nodig om te presteren. De één, Alfred Borden (Christian Bale), heeft het grootste talent met de meest verbluffende trucs. De andere, Robert Angier (Hugh Jackman), is minder getalenteerd, twijfelt meer aan zichzelf, maar heeft een groter charisma en showgehalte.

Het spanningsgehalte en sfeer is steeds aanwezig en leidt tot een hoogtepunt op het einde. De plottwist is knap uitgewerkt. En het camerawerk en de goede acteerprestaties bevestigen alleen maar waarom dit een erg goede film is.

Rekening houdend met de context en wetende dat Nolan de regie waarneemt, dan weet je dat gehele film een illusie en één grote goochelshow is. Dat er iets zat aan te komen leek me wel duidelijk naar het einde toe.

Het waren dus de klonen van angiers die voortleefden. Elke voorstelling werd het origineel linea recta verdronken in de waterbakken zichtbaar op het einde en na elke voorstelling afgevoerd. Vandaar dus ook de blinde podiumknecht. Dat allemaal omdat angiers wist dat Borden eens zo nieuwsgierig zou zijn om eens een kijkje te komen nemen onder het podium. En de ontstane ophef onder het podium die duidelijk hoorbaar in de zaal was zorgde ervoor dat de kloon verborgen kon blijven.

Wat is dit toch een meesterlijke film en ja soms moet je een film meerdere keren zien om nog meer te ontdekken. Bij mijn eerste kijkbeurt kwam ik niet verder dan een voldoende van 3 sterren. Snapte er toen niet zo heel veel van. De vorige keer kwam ik tot vier sterren en vandaag zelfs een half sterretje erbij. Gezien in 4K. Ziet er weer wat beter uit. Geluid komt heerlijk mysteries bij je binnen. De strijd tussen twee goochelaars komt nadat een goocheltruc compleet mislukt. We zullen helaas nooit weten of dit bewust was. Aan de titel te zien misschien wel. De film blijft boeiend tot het eind al zijn de laatste paar minuten misschien net te lang. De 4K uitvoering heeft gelukkig een prachtige bonus blu ray die ik nog moet bekijken. Misschien toch een klein dingetje van kritiek. Zou Sarah het kleine meisje niet geweten hebben dat ze een tweeling oom had Dat zullen we helaas niet weten.


Ik vind de rollen subliem gespeeld. Vooral Michael Caine speelt hier een schitterende rol, maar ook de vrouwen acteren sterk. Voor wie je het meeste sympathiek moet hebben is even de vraag. De film zelf vind ik magistraal gemaakt. Wie weet 5 sterren bij de volgende kijkbeurt!

Sfeervolle film over rivaliserende goochelaars en hoe het er echt aan toe gaat backstage. Vele twists maken de film mysterieus en pas op het einde ken je de plot. Deed met wat denken aan de film “The illusionist”.

Juiste cast voor deze film. Top geacteerd. Wat mij betreft een aanrader.

Dit vond ik fantastisch. Een mooie plottwist, fijne uitleg en nog stof tot napraten. Deze film gaat nog lang blijven hangen!

Alweer voor de 3e keer gezien, en ik moet eerlijk zeggen dat de magie er een beetje vanaf raakt. Het verhaal over 2 rivaliserende illusionisten, en de grenzen die ze overschrijden, is erg gaaf en kom je zowel in bijna geen enkel andere film tegen. Het is vermakelijk om te zien hoe de rivaliteit van kwaad tot erger word, de film blijft je aandacht goed vasthouden. Dan wel tot het punt waar je de overduidelijke twists al aan ziet komen, ik kon al snel uitvogelen dat lord Caldwell eigenlijk Angier was, en dat Borden zijn truc met een tweelingbroer deed was ook al gauw duidelijk. En de manier waarop het verhaal verteld word (Borden die Angiers dagboek leest, Angier die Bordens dagboek leest, en het verleden tussen hun twee) is op sommige momenten een beetje verwarrend. Het acteren is prima, Christian Bale springt er dan wel bovenuit, en Caine in kleinere mate.

The Prestige is een uniek en boeiend verhaal, wat helaas iets te voorspelbaar en klungelig in elkaar is gezet, maar de uiteindelijke film (regie, originaliteit en een goeie rol van Christian Bale) is zeker ver boven een voldoende waard, 3,5!

Voor ons was het de 2e-maal dat de film op beeld verscheen en wederom indrukwekkend!

De twee vrienden magiërs groeien in de film steeds verder uiteen en gunnen elkaar uiteindelijk het licht niet in de ogen. En dat voor magie op het podium, hoe ver gaat een mens?

De kijker wordt als het ware het verhaal ingezogen, tenminste dat was onze ervaring. Boeiend van begin tot het einde.

Één van mijn favoriete acteurs Michael Caine als Cutter, speelt zijn rol geweldig, van die man zijn kunsten kan ik maar geen genoeg krijgen. Ook zanger David Bowie heeft een rolletje als Tesla, deze man had als zijn zangcarriere mislukt was, altijd nog op het witte doek kunnen schitteren.

Een 8+!

Dus: men presenteert een truc die zonder dubbelganger niet mogelijk is/niet uit te leggen valt.
Oplossing: men verzint een cloning device (beetje á la transporter bij Star Trek)
Maar: dan stikt het op een gegeven moment van de klonen! Wat nu?
Oplossing: elke kloon verzuipt zichzelf in een bak water... klaar!

Een historisch drama in Victoriaans Engeland... dat uiteindelijk science fiction van het goedkoopste soort blijkt te zijn.

Hoe iemand deze onzin positief kan beoordelen is mij een volstrekt raadsel.
In feite word je als kijker hier gewoon belazerd.

Deze nog eens gekeken en blijft toch een echt meesterwerk met een, hoe kan het ook anders, sublieme Christian Bale. Deze film omvat zoveel waar ik van kan genieten. Zit ook zo goed ineen, van begin tot eind, de rivaliteit tussen de twee illusionisten zo superieur uitgespeeld. En als toetje de wondermooie verschijning Scarlett Johansson....LOVE IT! Goh ja en Nolan, nog is één van m'n favo regisseurs ook, denk dat ik verliefd ben op al z'n werk...klein understatement.

Hm.

Flinke tegenvaller dit. Nolan was een tijd lang mijn favoriete regisseur. Ik kan me niet snel een Hollywood-regisseur bedenken die echt zijn eigen ding kon bedenken en dat ook nog eens tot goede eindes kon brengen. Met The Prestige lijkt het erop dat hij zijn nummer 1 binnenkort moet afstaan.

The Prestige kent zeker een verhaal, maar waar Nolan later echt zijn intelligentie kon laten zien qua verhalen, vond ik het hier allemaal te lomp. Inception en Interstellar hadden beide een daadwerkelijk intelligent verhaal. The Prestige heeft dat niet en is in het algemeen gewoon een minder resultaat.

Bale doet het wel goed. Hij doet dan ook waar hij eigenlijk goed in is en dat is een beetje evil zijn. Jackman haalt het niet bij Bale, maar doet het ook verdienstelijk. Ook een aantal aardige bijrollen, Caine doet het ook altijd wel verdienstelijk alhoewel veilig. Maar slecht is hij in ieder geval niet.

The Prestige heeft echter last van allemaal onnodige bijplotjes die vooral het tempo zelf remmen. De typische liefdesrelaties moeten ook allemaal weer even opdraven. Zeker het karakter van Johansson had wat mij betreft gewoon geschrapt mogen worden. Ze maakt toch 0 indruk dus wat maakt het uit.

Ook de twists zijn behoorlijk bedenkelijk. Ik had gehoopt voor een echt goede onthulling, maar vervolgens komt Nolan met de meest lompe twists die er maar zijn. Klonen en tweelingen. Hoe kom je er toch weer op. Wat mij betreft een (te) makkelijke uitweg. Alsof Nolan nog niet slim genoeg was voor het verhaal.

Visueel is het wel verzorgd en gedetailleerd, wat we van Nolan gewend zijn. Ook zijn we Bowie zelfs onherkenbaar terug. Beetje statisch acteerwerk, maar niet bepaald storend. Een aantal sfeervolle beelden en de opbouw naar de lompe onthulling was wel erg sfeervol gebracht. Nolan bewijst het wel te kunnen, maar de pay-off is zeer ondermaats.

Desondanks een vermakelijk geheel en een degelijke poging tot een slim verhaal. Het werkt niet, maar ok is het allemaal wel. Wat mij betreft wel 1 van de mindere Nolans. Batman Begins was echter wel minder, maar deze volgt daarna. Nolan is geen slecht regisseur, maar heeft dus ook mindere titels op zijn naam.

The Prestige is goed, maar stort af en toe onder zijn eigen gewicht in elkaar. Het concept is namelijk erg leuk en het grootste deel van de film wordt stijlvol en interessant in beeld gebracht. Maar in het pakweg laatste kwartier stortte voor mij het kaartenhuisje een beetje in elkaar. Sure, puur op papier zitten de twisten waterdicht in elkaar, maar daar gaat mijn hekelpunt ook niet om. Ik vond de twist(en) vooral veel te gemakkelijk kloppen (een dubbelganger en een kloon, really?) en véél te uitleggerig gebracht. Een twist hoort lekker in elkaar te vallen, en niet zo overdreven uitgelegd te worden. Het einde voelde gewoon aan als film, als een gefabriceerde twist, en dat maakte het voor mij wat minder interessant.
Maar bon, voor de rest was alles in orde, zoals ik dat gewend ben van Nolan. Al die tovertrucs zagen er visueel prachtig uit, het spelen met verschillende tijdlijnen door elkaar werkte prima en Bale en Jackman zetten beide zeer sterke acteerprestaties neer. Ze waren aan elkaar gewaagd en speelden goed op elkaar in. Scarlett Johansson's rol had dan wel weer geschrapt kunnen worden, of had betekenisvoller moeten gemaakt worden.

3.5*, met een iets organischer aanvoelend einde was het makkelijk een 4* geweest.

Fantastische film die mij de eerste keer verbaasd achterliet, ondanks het weten van de clou zie ik de film nog steeds met alle plezier en laat me opzuigen door de mysterieuze wereld en kift tussen beide goochelaars.

Het script, gebasseerd op een bestaand boek, is op zijn Nolan's. Niets is wat het lijkt, heden en verleden zijn kunstig door elkaar gemonteerd en er komen verschillende plotwissels en twists voorbij. Wat daarna opvalt is de terugkerende uitleg van een goocheltruc. Niet alleen de eindtwist met de dubbelganger is de oplossing van het raadsel, er zijn veel meer dingen die in drie delen zij opgebouwd. Cutter, Angier en Borden zijn ook met zijn drieën. Tevens kan wat zowel Angier en Borden overkomt met het lezen van het dagboek ook ingedeeld worden in drie gebeurtenissen. De assistente, Olivia, zou er ook nog bij betrokken kunnen worden als 'wending'. De ongelukkige dood van Julia met de daarop volgende strijd en twist hoever ze er eigenlijk voor gaan kan ook weer in drie segmenten opgedeeld worden. Het verhaal zou dus qua opbouw nog wel eens veel complexer en intelligenter in elkaar kunnen zitten dan gedacht.

Meer dan boeiend is de vertelstijl van Cutter en de strijd, die erg ver gaat, tussen Borden en Angier. De twee bespelen elkaar prachtig met hun 'gestolen' dagboeken en de opbouw qua spanning naar 'de truc' is fenomenaal. Net als de obsessie rond het begrijpen van Borden's truc. Hoe Borden dan weer Angier/Danton's truc saboteert door opeens op het podium te verschijnen is hilarisch. Hoe ver gaat een mens in wraak, eerzucht en roem? Ver dus...lang blijft ongewis wie van de twee de bovenhand heeft en de eindconclusie is dan ook dat Borden de truc leeft en Angier zijn ziel verkoopt als het ware. Beide betalen een verontrustende prijs in hun zucht de andere de loef af steken.

Qua stijl valt alles op zijn plek. Het camerawerk, de muziek, maar vooral de montage. Verontrustend en geweldig gebracht, het beeld van Angiers die vol verdriet zo lang mogelijk zijn adem inhoud onder water. Tevens alle uitleg en hints, hints overigens die als je de clou weet kristalhelder zijn, maar onderwijl kijkend van alles kan betekenen. Het is geen zuivere koffie, that's for sure. Tien jaar terug tuinde ik er met open ogen in, of dat nu weer zou gebeuren vraag ik me af...

The Prestige is een geweldige film met een fantastisch verhaal en dito opbouw. Een prachtige Nolan-achtig plot wordt geweven van sfeer en mysterie waarin vooral Bale opvalt als de geweldig acteur die hij is. Jackman is ook prima, net als Rebecca Hall en natuurlijk een leuk verschijnen van Bowie. Verder is de film volkomen in balans qua sfeer, tempo, muziek, spanning en mysterie. Zonder enige twijfel is The Prestige voor mij een topfilm.

Aardig. Eigenlijk is het een heel goede film maar wel een die de belofte van een briljant plot niet waar kan maken kom op: een clonemachine!?. Die teleurstelling aan het einde werpt zijn schaduw op de hele film. Spijtig voor de goede acteerprestaties vooral van Bale. Zo blijft Nolan me wel nieuwsgierig maken maar een echt geniale film heb ik nog niet van 'm gezien.

Herzien. Bale is natuurlijk goed op dreef, maar de film is zo doorzichtig als wat. Vanaf seconde 1 is duidelijk dat Borden een tweeling is; één houdt van z'n vrouw (op de dagen dat-ie het meent), de ander later van Johansson (die ik eerst te grazen zou nemen als ik de andere broer was). De dubbelganger van Angier is redelijk goedkoop gevonden en (naast de tweeling-twist) is het kloon-gegeven ook gewoon totaal achterhaald. Dat gedoe met die knoop is ook niet al te snugger. En zo zijn er nog wel wat dingen. Echter ziet de film er mooi uit en weet Nolan het op bepaalde momenten mooi te brengen. Toch doe ik m'n stem met een halve omlaag. Kan zelfs misschien nog wel een halve af. Jammer.

The Prestige (2006) | vernieuwend en mysterieus - SRSCK

Voor de geïnteresseerden mijn eigen recensie. Mijn cijfer: 8,6/10

Wel interessant verhaal. Prima acteurs die allemaal voor een voldoende gaan. Beetje net niet top deze film. Had meer in gezeten

Heerlijke film die jammergenoeg niet meer op Netflix te zien is. Goed verhaal, geweldige plotwendingen en een heerlijke sfeer die je geboeid houdt tot aan het verrassende einde.

Aanrader!