Mad Max (1979)

Mad Max is gemaakt als een B-filmpje met onbekende acteurs (op dat moment toch). De kwaliteit is dan ook niet echt heel sterk en je merkt wel dat het budget in verhouding is. En toch zie je tussen de verkreukelde lijnen een interessante film. Een wraakfilm in een apocalyptische omgeving dat als een soort neo-western overkomt. De paarden zijn vervangen door kleurige wagens en motors. De cowboyhoed is een helm geworden. Op zich goed dat het niet te braaf werd gemaakt en zo wat harder overkomt dan wat we uit de VS gewoon zijn. De Australiërs mogen blijkbaar meer.

Mad Max is een film waarvan je merkt dat hij wat verroest is, maar liefhebbers kunnen nog wel genieten van de schoonheid eronder. Niet te verwonderen dat de film enkele sequels kijkt. En dit is een film waar ik uitzonderlijk wel uitkijk naar de onlangs gemaakte reboot.

De drie films van Mad Max zijn best genietbaar, flinke portie ruwe kerels met daarbijhorend geweld. Niks ingewikkelds aan, eenvoudig maar (zeer) goede spanning. 3,5*.

Ik verwachtte van te voren best veel van deze film, door reviews en beelden(van vervolgen waarschijnlijk) Uiteindelijk viel de film me flink tegen.

Af en toe waren er wat acties, achtervolgingen en gevechten, maar over het algemeen gebeurt er heel weinig. De film is best traag, langdradig en saai.

Camera en montage werk was af en toe ook best slordig(soms o.a. wat jump cuts, totaal op totaal gesneden) Het was zoals ik lees dan ook een low budget film, maarja dat vind ik geen reden dat een film(camera, montage, regie) niet goed kan zijn/worden.

Er zaten wel wat goeie actie scenes tussen met aardig wat stunt werk en sfx, daar zal het meeste geld dan ook wel naar toe zijn gegaan.

De film was ook niet heel spannend en de personages ook niet heel angstaanjagend, als sommige scenes wat minder langdradig of anders geschoten waren, was het misschien wat spannender geworden. Verder waren het nog wel mooie landschappen, auto's en motoren.

Het concept is wel goed en zoals ik veel lees is het tweede deel veel beter, dus had deze film wel potentie om erg goed te worden. Ik vind het precies een voldoende, niet meer en niet minder.

Altijd fijn als een actiefilm er meteen de vaart in heeft zitten. De openingsachtervolging in Mad Max is enorm fijn en valt op doordat het tempo daar een stuk hoger ligt dan bij andere films van het tijdperk en eigenlijk ook gewoon hoger dan actiefilms uit de jaren '80. Ik ga hier zeker niet zeggen dat Mad Max niet veroudert is, maar op het gebied van tempo is het opvallend modern. Het enige jammere van die heerlijke opening was dat de ontknoping ervan wat knullig is, maar veel doet het niet af aan het geheel.

Het zet wel enigszins de toon die volgt. Veel goede actiescènes met wat mindere afrondingen. Waarschijnlijk door het lage budget konden botsingen, ongelukken en lichamen die door voertuigen geraakt worden nooit helemaal goed in beeld gebracht werden. Je ziet een soort compromis: je ziet het voertuig wel op het fatale object afrijden en je ziet de gevolgen, maar telkens net niet het moment van impact zelf. Aan alles is te merken dat de makers wel wilden, maar gewoon niet konden. Gelukkig is de energie daar waar het moet zijn wel te vinden.

Wel behoort Mad Max tot het type film die als er geen actie te zien is stomvervelend is. Helaas neemt dat een groot deel van de speelduur in beslag. Overacterende b-acteurs als schurken, een kinderlijk zoetsappig romantische plotje, een charismaloze Mel Gibson als held die helaas nooit echt zo cool werd als ik verwachtte; je moet er van houden allemaal denk ik. Ook vreemd is dat het verhaal enorm standaard en simpel is, maar dat het enorm klungelig verteld wordt, met scènes die op zichzelf nogal onduidelijk zijn. Alle moeite is hier duidelijk gestoken in de achtervolgingen en niet in iets anders.

Wat dat betreft doet Mad Max wat het moet doen: goede, meeslepende actie bieden. Toch vond ik het als geheel te karig om de film echt in mijn hart te sluiten. Hopelijk biedt het kennelijk betere vervolg meer.

3*

Jammer genoeg een loze belofte van Jessie. Toch een goede film!

Veredelde B-film, waar ik stiekem wel iets meer van had verwacht. Maar het is natuurlijk wel gewoon een zeer vermakelijke film met heel absurde wereld. Niet de best acteurs, maar wel leuk om een jonge Gibson te zien. De film is enigszins gedateerd maar het past er wel een beetje bij, ook de lekker overdreven muziek. Maar hoop dat deel 2 me wel iets meer zal wegblazen (deel 4 gaat dat sowieso wel doen).

3.5*

Zo eindelijk heb ik eerste film gezien. De tweede heb ik 6 jaar geleden gezien en nu eindelijk deze. De film was leuk, vlot en zeker een aanrader, maar niet de topper die ik had verwacht. Ik had mij iets te veel verheugd op de post-apocalyptische setting, want die was er niet echt. Ondanks dit, was de setting zeker leuk en zorgde de woestijnachtige landschap voor een western-sfeertje. Alleen dan net iets anders. Mel Gibson is hier overigens pas 23. Misschien iets te jong voor zo'n die-hard cop.

3.5* Leuk! Op naar de volgende.

Vrij saaie film. Het boeide me niet zo. Deel 2 is wat dat betreft een stuk beter, en deel 3 (Beyond Thunderdome aka Peter Pan ) is slechter dan deel 1. Kortom, alleen deel 2 is te pruimen.

What modern action films could learn from the original Mad Max / The Dissolve - thedissolve.com

Mede door de aandacht door de nieuwe Mad Max film besloten deze te bekijken. Aardige roadtrip actieflick. De post-apocalyptische sfeer komt niet helemaal over, maar verder dankzij het landschap en de ronkende motors nog een best aardige film om naar te kijken. Gibson vertolkt zijn (doorbraak?)rol nog best aardig en de rest van de cast is ook wel acceptabel. Tof voor een keertje.

WTF/ Die nieuwe Mad Max blu ray steelbook uitgaves zijn wel heel duur. En geen extra's...

"Whacked right out of his skull man! He ain't never comin' back!" ... " !!!

Heerlijke (Heropfrissing) !!! Emoji!!! 'Mad Max 1' van regisseur

George Miller ... is een film die ik in mijn kinderjaren mocht ontdekken.

Toen was ik zwaar onder de indruk ... en nu nog altijd steeds.

Wat een fantastische Post apocalyptische stofferige parel

met een Mel Gibson die samen met George Miller het personage van Mad

Max samen op de kaart hebben gezet.

De actie kwam heerlijk bij momenten uit de verf ...net zoals de vreemde

kleurrijke voertuigen die in deze film heerlijk opduiken.

Het sfeertje, soundtrack, uitspattingen, ... zijn nog steeds genieten geblazen; ook al

is het de zoveelste heropfrissing.

Na zo'n 9 jaar toch maar weer eens opnieuw bekeken vanwege de nieuwe Mad Max film. Ondanks dat het een behoorlijke status heeft vond ik dit eerste deel niet eens zo bijzonder. Het verhaal is vrij standaard, de actie is niet altijd even vaak aanwezig en nergens steekt de film met kop en schouders bovenuit. Toch is het wel het kijken waard, alhoewel het geen spektakel als opvolger The Road Warrior is.

Deze eerste Mad Max is een puik staaltje Aussie Exploitation. De desolate setting van de verlaten australische wegen, de geloofwaardige bad guys, de geweldige fotografie en editing en de coole car stunts maken dit een heuse cult klassieker. Geen wonder dat de serie 40 jaar na dato met wederom Miller azn het stuur een geweldige comeback maakt.

Film neemt lekker zijn tijd kwa op ouw en ook Gibson is natuurlijk perfect als charismatische hoofdpersoon.

4,5

Middelmatig filmpje.

Het is niet omdat iets een cultklassieker is geworden, dat dit betekend dat het ook goed is.

Ellendig geacteerd; ofwel erover ... ofwel te emotieloos (Gibson). Het verhaal is soms saai, soms onlogisch. De leden van de motorbende zijn in mijn ogen nogal snullig. Niet echt volk om echt schrik van te krijgen als ze niet met veel zouden zijn. En dan dat overdubben ... ; dit maakt dat verschillende acteurs als pornoacteurs gaan klinken.

Toch nog best aardig gezien het budget.

Leuke actie

Mooie achtergrond beelden.

En toch dat cultgehalte en vleugje nostalgie dat ervoor zorgt dat je blijft kijken.

net voldoende.

Mad Max is op het eerste gezicht een veredelde, gedateerde low-budget B-film met typische camerawerk zoals veel van die films in de jaren '70. Het is bij vlagen traag, slecht geacteerd en rommelig gemonteerd, maar toch hééft de film iets. Waarschijnlijk is het de gestoordheid van de personages, de dystopiaanse Australische woestenij en de snelle auto-achtervolgingen. Het ademt een flinke dosis craziness en pure madness. Zelfs de naam (Mad) Max Rockatansky is al stoer. Een rol van de 22-jarige Mel Gibson, die toen overigens al een stem had alsof hij 40 was.

Ook de badguy in de film, The Toecutter, is een eindbaas en bovendien een uitstekende rol van de voor mij onbekende Hugh Keays-Byrne.

Het einde voelde helaas wel erg gehaast en rommelig (het moge duidelijk zijn de film het moet hebben van zijn cult-status), maar het maakt me wel nieuwsgierig naar de vervolgdelen.

Rare stelling aangezien het de film zelf is die die cultstatus verkregen heeft. Lijkt me dat het toch dat de film het heeft gehad van zichzelf. Die cultstatus kwam later pas. Ben het ook niet met je eens wat betreft de fotografie en editing. Die is toch echt wel een paar tandjes beter dan bij soortgelijke films uit die tijd.

Ik bedoel vanuit hedendaags perspectief. Voor die tijd was het misschien vernieuwend, goed of zijn tijd vooruit, maar vandaag de dag oogt het hier en daar gedateerd en camp (hoewel wel met een onmiskenbare aantrekkingskracht). Natuurlijk kwam de cultstatus later pas, maar die zorgt er wel voor dat de film op een sokkel wordt gezet.

Heeft de tand des tijds niet overleefd. Inderdaad een B-film met een matig verhaal.

Van 1,5 ster naar 3 sterren. Dat maakt van de film voor mij natuurlijk nog altijd geen meesterwerk, maar het is frappant wat een herziening met deze film kan doen.

De soundtrack blijft too much, de scènes buiten de snelweg zijn oersaai en het acteerwerk is nog altijd niet om over naar huis te schrijven, maar na sindsdien The Road Warrior, Thunderdome en het absoluut geniale Fury Road gezien te hebben valt veel van alle overtrokken gekte waar ik me eerst aan stoorde plotseling op zijn plaats. Zeker Hugh Keays-Byrne als The Toecutter en de introductie van The Nightrider waren nu opeens heel prettig om naar te kijken en luisteren.

Het is te merken dat Miller met zijn eerste Mad Max een soort Australische, futuristische western wilde maken: held komt in desolaat landschap oog in oog te staan met slechterik(ken) en zal hem/ze mores leren. Waar Miller de fout ingaat is het uittrekken van een uur om te laten zien hoe slecht te slechterikken zijn zonder Max hier vooralsnog persoonlijk bij te betrekken: ze verkrachten, moorden en plunderen, maar de slachtoffers blijven toevallige voorbijgangers waar zowel het publiek als Max geen relatie mee heeft (kunnen opbouwen). Max positioneert zich tegenover zowel de slachtoffers als tegenover de daders op een puur formeel niveau: als politieagent, waardoor alles nogal afstandelijk blijft.

Pas na dat uur komen Max' vrouw en kind in het geding (met de zeer brute en fatale afloop, waarvoor kudos) waardoor zowel hij als het publiek écht in het verhaal kunnen gaan investeren. Dan is de afrekening misschien wat vluchtig, maar desalniettemin sterk: Max laat zijn wraak niet losvaren op de antagonist maar op een zielige henchman die het allemaal ook niet gewild had. De pay-off wringt, is gewaagd; onze Max is een twijfelachtige antiheld geworden en doet de titel eer aan. Iets dat mij na de eerste kijkbeurt volledig over het hoofd ging.

Waar ik eerder ook niet op gelet heb was Millers beeldregie, die bewonderenswaardig is: een retestrakke cameravoering en regelmatig erg fijne aankleding (al gaat Miller hierna gelukkig wel volledig los en op de post-apocalyptische toer) die hoge ogen gooien wanneer je bedenkt dat alles nog geen half miljoen gekost heeft.

Wie weet wat een tweede herziening gaat doen, maar vooralsnog ben ik benieuwd wat een tweede kijkbeurt voor The Road Warrior betekend.

Te gekke film met legendarische asfalt scenes, wat mij betreft. Qua toneelspel hier en daar een beetje amateuristisch dat wel, maar voor de rest lekker spannend en onderhoudend. En als liefhebber en rijder van een 70s Japanse motor natuurlijk extra leuk met al die Kawasaki's.

Sterke film van George Miller die gabaseerd is op het Western-genre, maar zich afspeelt in een dystopische toekomst. De film heeft ondanks het lage budget binnen de apocalyptische en post-apocalyptische fictie een grote stempel weten te drukken, wat op zich al indrukwekkend is. Dat het hier en daar amateuristisch overkomt klopt, maar het is met tijden inderdaad spannend en zeer onderhoudend.

Het eerste kwartier vond ik wat teleurstellend. Je wordt meteen in de achtervolgingen gegooid, en zonder context is dat toch niet zo interessant, hoe kundig het ook al in beeld is gebracht. Ik vond de film er in het begin ook nog een beetje goedkoop en nep uitzien, maar later zag ik het nog amper. De film bevat wel leuke ideetjes maar het begint allemaal pas op zijn plaats te vallen als het na de intro allemaal een stuk grimmiger wordt. Dat levert wat lekker brute scènes op. Vooral de aanval op het jonge koppel maakte indruk op me.

En in visueel opzicht wordt het allemaal ook interessanter. Het ziet er hier en daar nog wel wat lowbudget uit (en de score is soms erg fout), maar leuke ontwerpen hier en daar, en het kleurgebruik valt erg op. Mooi contrast, al die mooie kleuren en de grimmige toon. Ik had verwacht dat het er wat grauwer uit zou zien allemaal. Dat zal wel in de latere films zijn dan. Ook zeer fraai in breedbeeld allemaal. Op dit vlak is er niet veel van het amateurisme dat de film een beetje kenmerkt te bespeuren.

Een nog erg jonge Gibson is hier eens goed te pruimen, mede omdat zijn rol erg simpel blijft misschien, maar belangrijker nog voor de film vond ik rol van Keays-Byrne. Een van de beste bad guys die ik een film heb gezien denk ik zelfs. Zoals goede bad guys vaak doen zoekt hij het randje van overacteren op maar glipt er nooit helemaal overheen. De opbouw naar de uiteindelijk ook weer brute confrontatie en de confrontatie zelf stellen ook niet teleur. Een dikke 3.5*. Knap hoeveel er met zo weinig geld is gedaan. Elke keer als het lage budget weer opvalt is het eerder sympathiek dan een serieus minpunt.

Tsja, ik was benieuwd omdat Fury Road zo in de spotlight stond. Moet zeggen dat ik het een prima actiefilmpje vond met een komische schurk, maar weinig bijzonders verder. Standaard wraakverhaal. Trage opbouw. Mel Gibson doet me hier helemaal niks. Wel is de setting best interessant. Ik ga toch de volgende delen ook even langs.

Eerste film uit de Mad Max-reeks, die de carrière van de destijds 23-jarige Mel Gibson lanceerde. De film werd gemaakt voor het schamele budget van 650.000 Australische dollars (ongeveer 575.000 dollar). Ondanks dit schamele budget bevat de film enkele goed gefilmde achtervolgingen en uitstekend stuntwerk.

De actie is behoorlijk grof, ondanks dat er weinig expliciet geweld daadwerkelijk wordt getoond. Tegenwoordig heeft de film de tand des tijds met moeite doorstaan. Het tempo ligt erg laag en het duurt ruim een uur voordat er daadwerkelijk echt wat gebeurd, en dan is de film al bijna afgelopen. Mel Gibson moet nog groeien als acteur en heeft hier nog weinig van zijn kenmerkende humor of charme.

Een revolutionaire actiefilm is Mad Max niet. Ook niet voor zijn tijd.

Best leuk om weer eens terug te zien.Mad Max heeft wel iets van een cult klassieker,bevat goede ideeën en spectaculaire achtervolgingen.Het acteerwerk daarentegen is ondermaats en de kostuums komen tegenwoordig wat lachwekkend over.Wel goed geregisseerd door George Miller die met het vervolg,naar mijn mening de echte cult klassieker zou maken.Deze film is daarbij slechts een aardige,wel originele vingeroefening..........Kwam er trouwens achter dat Hugh Keays-Byrne die the Toecutter speelt in Fury road (na 35 jaar ) weer opduikt als de hoofdschurk Immortan Joe,was me helemaal ontgaan.

Goeie film waarin een agent het aan de stok krijgt met een wilde bende motorrijders. Een vrij simpel wraakverhaal met een beetje geschifte personages. De film begint meteen goed met een prima auto-achtervolging. En alhoewel dit vlotte tempo niet de hele film wordt vastgehouden, blijft het onderhoudend. Vanwege het goeie camerawerk oogt de film hier en daar wel spectaculair. Verder betekende dit de doorbraak van Mel Gibson.

Stond hoog op de lijst broodnodige herzieningen, en het is me alles meegevallen.
Ik vond het eigenlijk over de hele linie wel een toffe film, de "saaie" stukken die sommigen noemen zijn mij niet opgevallen. Film kent een prima tempo, maar ik houd persoonlijk dan ook niet zo van actiefilms die 90 minuten lang niks anders laten zien dan achtervolgingen en schietpartijen, dan wordt die actie op een gegeven moment saai- dan doel ik bijvoorbeeld op de bejubelde reboot. De originele Mad Max is een stuk evenwichtiger, waardoor de beslissingen van Max, en zijn wraak, beter op hun plaats vallen.

Overigens is de apocalyptische setting in dit eerste deel vrijwel afwezig, het is eigenlijk een post-moderne western met een flinke scheut Australisch anarchisme.

Eentje die ik al heel lang op mijn kijklijstje had staan en nu is de Actie/Muziek-Challenge een goed excuus om hem ook eens op te zetten.

De toekomst, de snelwegen zijn het terrein van totaal geschifte bendes. De enige die hun kunnen stoppen zijn de zwart leer geklede wegpolitie. Max twijfelt om weg te gaan bij de politie, maar dan komt een bende de confrontatie met hem zoeken.

Mad Max is een nogal foute Australische Exploitatie-film. Op de maffe auto's, kostuums en Star Wars-achtig hergebruik van oude wapens na is er helemaal niet futuristisch aan. Je ziet gewoon het Australië van de jaren '70, maar gezien het beperkte budget zie ik dat wel door de vingers.

De film was beter opgenomen als dat ik had verwacht. Mooi Panavision-formaat en goede cinematografie. De snelle cuts in de editing zorgen er voor dat de film vrij modern overkomt. Wel ongelovelijk fout dat ze de snelle achtervolgingen hebben gefilmd door langzaam rijdende auto's en motors te filmen en dat dan versnelt af te spelen (iets dat Miller ook al deed in het recente Fury Road) De muziek theatrale klassieke van Brian May (Nee, niet die van Queen) paste vreemd genoeg toch wel goed onder de film.

De film heeft een paar vette achtervolgingen en brute acties, maar waar ik me een beetje over verbaasde is dat het voor een groot deel eigenlijk meer een Drama-film is. Eerst over Goose en later over Max en zijn gezien. Volgens mij wilde Miller halverwege de film ineens een Horror-film maken, een paar scènes zijn geschoten zoals Horror meestal wordt gefilmd ('That *Thing* is not Goose!, Max schrikt wakker uit een nachtmerrie en Max vriendin wordt in het bos achtervolgt).

Al met al is het wel een degelijk filmpje, hoewel het bij vlagen een beetje saai was en het een erg open einde heeft. Als Science-fiction fan hoef je de film voor de futuristische setting niet op te zetten. Een erg jonge Mel Gibson speelt een aardige hoofdrol. Grappig eigenlijk dat die jonge vogel die hier 'wel aardig' acteert later zelf beter films zou gaan regisseren.

Na een zeer lange tijd opnieuw eens terug bekeken. Kon me helemaal niks meer van herinneren en nu weet ik ook waarom. Niet dat de film slecht is , maar wel ééntje die je vlug vergeten bent.

Echt futuristisch ziet het er niet uit, maar dit is ook het begin en aanloop tot een gekke wereld waarin Mad Max zich begeeft en waarin Max door dramatiek gevormd wordt. 6,5/10