Babel (2006)

Verwachtte ontzettend veel van die film, maar ben toch ontgoocheld. Het onderdeel met Brad Pitt in de hoofdrol, wiens vrouw door een kogel afgevuurd door een Marokkaanse jongen werd getroffen en wat de gevolgen waren voor de Marokkaanse familie vond ik erg sterk. Het gedeelte van de kinderoppas van het echtpaar dat uitmondt in een immigratiedrama kwam voor mij echter te traag op gang, maar eindigde dan weer op een hoog niveau. Helaas vond ik de sekwensen met het Japanse doofstomme meisje op de duur echt irritant en vervelend en haalde dit in mijn ogen het geheel erg naar beneden.
Echt jammer. Misschien ben ik (te) subjectief.
"Babel" is als verhaal over hoe het toeval en het lot een mensenleven compleet kan veranderen nochtans onbetwistbaar een film met kwaliteiten. Zonder dit overbodig en geforceerd Japans gedeelte had ik hem een heel stuk beter gevonden.
Bij de cast waren Brad Pitt, Cate Blanchett en Adriana Barraza als Mexicaanse babysit erg sterk, maar de Marokkaanse vader en zijn twee zonen deden het minstens even goed.
Ondanks de tweeslachtige indruk blijven bepaalde positieve elementen nog nazinderen. Misschien dat ik "Babel" later toch nog wat opwaardeer.

Dit drama snijdt een origineel thema aan maar de verschillende verhaallijnen zijn niet allemaal even sterk. Goed.

Alle misverstanden in deze aangrijpende film beginnen volgens mij nog voordat er een woord gewisseld wordt.
....
Keer op keer bleek dat angst de boosdoener was.
Vanzelfsprekend moest Japan in een van de verhaallijnen voorkomen. De moderne mens woont daar het meest opeengepakt en opgestapeld, bovendien betaalt de mens daar een hoge prijs voor anonimiteit (zie ook Nobody Knows). Het Japanse pubermeisje, Chieko, overtrof alles en iedereen....
Petje af voor Rinko Kikuchi.

saaie bocht

Sorry, maar ik vond er geen ruk aan.

Zijn vorige films vind ik maar zozo.. maar hier pakt zijn overbekende truukje beter uit. Het is niet zo bol van de pretentie, de situaties worden wat beter benut en ook bevallen de locaties me nu veel meer. Prima muziek ook en een paar erg goede rollen (die mexicaanse bijvoorbeeld). Hij heeft me in elk geval prima vermaakt en ik had nergens het gevoel van een inzakker. Iets wat ik na 30 minuten 21 grams al erg begon te voelen.

Binnenkort staat 21 Grams op mijn programma, maar dit was pas de tweede film van Iñárritu die ik heb mogen bewonderen. Had toch best wel hoge verwachtingen, die vooral door het erg interessante plot gewekt werden en Iñárritu heeft met Amores Perros een goede eerste indruk op mij achtergelaten. Babel, deze tweede film dus die ik van hem zag is me ook prima bevallen.

Het plot van de film beloofd dat we te maken krijgen met vier verschillende verhalen die verband met elkaar hebben. Opzich is dat wel zo, maar het verhaal over dat Japanse meisje staat hier toch behoorlijk buiten. Haar vader is de reden dat er een verband is met de gids in Marokko, omdat zijn geweer er voor zorgt dat - weer in een volgend verhaal - Cate Blanchett haar personage een kogel in haar krijgt. Misschien had een verhaal over die Japanse vader beter in het verhaal gepast, maar omdat het meisje doof is, word ze - door het belangrijke feit ''comminucatieproblemen'', wat centraal staat in de film - betrokken bij dit alles. Ik vraag me ook af of het verhaal van de twee kleine kinderen van Pitt en Blanchett uberhaupt wel anders had geweest als Blanchett niet was neergeschoten. Volgens mij staat ook dat er ook redelijk buiten. Maarjah, natuurlijk weet Iñárritu van dit alles wel een prachtige geheel te smeden en is de overgang van de scénes naar andere verhalen echt erg goed gedaan. Misschien moet je ook wat dieper graven om wel een direct verband tussen alles te vinden, maar dat bewaar ik voor een volgende kijkbeurt.

Cinematografisch is de film erg goed. De gebieden zijn prachtig en het overschakelen van de mooie woestijn naar de altijd sfeervolle steden in Japan zijn goed gedaan. De muziekkeuze vond ik dan weer behoorlijk minder en zowel de score als de nummers die we te horen krijgen vielen bij mij niet goed in de smaak. De acteerprestaties hadden van niemand beter gehoeven. Brad Pitt, Cate Blanchett en Gael García Bernal doen het prima. Daarnaast doet de rest van de cast het ook erg goed. De twee kleine jongens in Marokko, maar ook het Japanse meisje. Ondanks dat haar personage wat mij betreft geen direct verband heeft met de andere verhalen, vond ik dat verhaal zelf toch erg sterk en interessant. Prima en erg overtuigend geacteerd door haar. We mogen ook genieten van een paar behoorlijke scenes. Het moment dat ze haar slipje weg doet het haar ''cunt'' aan iedereen laat zien, het moment dat ze naakt voor de agent staat en de eindshot. Ik zag toch echt duidelijk aankomen dat ze zelfmoord had gepleegd, maar verassend genoeg was dit niet het geval. Alles leidde toch wel een beetje naar mijn gedachte op dat moment.

Ik miste overigens de chemie tussen Pitt en Blanchett, terwijl ze beide toch goed spelen. De trailer van Benjamin Button laat toch duidelijk zien dat we hogere verwachtingen van hun mogen hebben in hun volgende project samen. Gael García Bernal zijn personage was ook geweldig trouwens. Vond hem in Amores Perros echt super, maar ook hier weer goed. De scéne bij de grens is erg intens gespeeld door hem. Ik zag toch echt gekluisterd aan beeld toen die twee rotlui bij de grens hun auto doorzochten en Bernal vervolgens wegveegt. Die Mexicaanse vrouw doet het ook prima trouwens, maarjah; ik heb eerder al aangegeven dat ik erg positief ben over de gehele cast dus dat mag wel duidelijk zijn.

Over het algemeen een mooie film die je wel weet te raken op sommige momenten. De film blijft constand boeiend en de film kijkt gewoon goed weg. Dikke voldoende voor nu, maar misschien nog een verhoging voor later als ik zin heb om dieper te gaan graven naar eventuele directe verbanden die ik tot nu toe niet heb kunnen ontdekken.

p.s. Die kogel die het kleine jochie schiet vanaf die berg kan nooit in de nek van Blanchett beland zijn volgens mij, of hij moet al net zo goed kunnen schieten als Angelina Jolie in Wanted. Toch wel een fout wat mij betreft.

Heb het even nagekeken, maar die jongen staat recht tegenover de bus, terwijl de kogel vanuit een zijraam in de bus Blanchett in de nek raakt. Kan toch echt niet wat mij betreft, als je ziet vanuit welke hoek geschoten wordt en waar Blanchett geraakt word.

dat punt had ik ook al aangesneden, ik kan harmjan niet anders dan gelijk geven!! ik durf zelfs te stellen dat de kogel uberhaupt niet door het glas zou slaan vanuit die hoek. (als hij uberhaupt al het glas kon raken vanuit die positie) maar goed. het is maar een kleinigheidje op een verder prima film!!

Ik begrijp de kritiek niet. Dat het Japanse verhaal er met de 'haren' bijgesleept zou zijn, vind ik niet getuige van enig gevoel voor oorzaak en gevolg. Laten we de gebeurenissen eens in chronologische volgorde zetten. Dan kan het verhaal niet anders dan beginnen in Japan. En nog mooier, het verhaal eindigt werkelijk geniaal in de toren(flat- van Babel) - subliem de referentie naar de bijbel, waar we de vader contact zien maken met de o zo kwetsbare naakte mens (dochter), als ware het de aanraking van God met Adam ... bijna alsof het schilderij van Michelangelo tot leven kwam... zucht.
Wat een prachtig filmisch einde. Een dikke tien.

kleez,

Als je werkelijk kritiek wilt leveren zou je een poging kunnen wagen om je afkeuring te beargumenteren. Nu sla je een beetje een modderfiguur met holle frasen als"echt he-le-maal niks!" "saai" en "echt verschrikkelijk!!".

Goede film met bizarre wendingen. Het 1 heeft verband met het andere. Het maakt dat je je realiseert dat de gevolgen van beslissingen in het verleden gevolgen kunnen hebben in de toekomst. Knappe film.

erg saaie film!

Gebeurde te veel in 1 film

Teveel verhaallijnen.

Niet mijn film

2*

ps. de muziek is wel erg goed! Ik heb em als ringtone

Een weinig sterke film. Ondanks dat de verhalen redelijk weten te boeien heb ik toch het gevoel dat de film als geheel nergens heet gaat. Sowieso ben ik geen moment geraakt of écht gefacineerd. Nee, die zogenaamde "artistieke" Amerikaanse mozaiek films hebben in mijn ogen een gebrek aan inhoud en zijn aan mij echt niet besteed.

fascinerend en bij momenten gewoon éen brok emotie (ontroering, frustratie)

ik ben er nog niet uit of ik deze even goed of mss zelfs beter vind dan amores perros, maar die kans lijkt er wel in te zitten bij een tweede kijkbeurt.

4****

fascinerend en bij momenten gewoon een brok emotie

Hier heb ik niets aan toe te voegen

Helaas zakt de film zo nu en dan wel een beetje in, en moet ik zeggen dat ik me soms wel erg irriteerde aan de stompzinnigheid van bepaalde personages, maar Iñárritu weet er een zeer effectieve van drama van te maken die een prachtig geheel vormt, hoewel de connectie tussen het verhaal van Chieko en de rest van de film wel heel erg vergezocht is. Wel vond ik haar verhaal het effectiefst van de vier verhalen, en maakte Rinko Kikuchi erg veel indruk op mij.

Vond dit een erg sterke film in de trand van 21 grams en amorres peros , alleen in deze films vond ik de verhaallijnen mooier ...daarom van mij 4 sterren

Aan de ene kant een prachtige film, mooie verhalen, gewoon een mooi geheel. Maar aan de andere kant dacht ik gelijk aan de film Crash, als je het mij vraagt hebben ze daar het idee weg van de verschillende verhaallijnen die ze samen laten vallen(wat echter in Crash beter geslaagd is). de samenval van bepaalde dingen in Babel vind ik ook niet echt schokkend. kort: het is een mooie film, zeker leuk om te zien, maar geen topper.

Het verhaal van het Japanse meisje vond ik nog het mooiste aan deze verder voorspelbare en heb het allemaal al eens eerder gezien film.