Babel (2006)

Geweldige film!

Net gezien. Erg goede, originele soundtrack dat perfect samen gaat met zijn regie. Camerawerk vind ik prachtig en acteerwerk is mwa mwa, niet zo geweldig maar toch wel knap werk.

Script zit btw ook hartstikke netjes in elkaar.

8.8/10 afgerond gwn een 4.5

hele mooie film is dit

prachtig verhaal, mooie verhaallijnen en wendingen erin

PRACHTIG!!!!

4*

Leuke verhaaltjes goed geacteerd maar verder niet zo heel bijzonder. 3*

Intense mozaïekfilm nu al meerdere keren gezien en het blijft een juweeltje.

De eerste Iñárritu die mij een beetje bevalt.

Over de structuur is al veel gezegd. Wat mij betreft wordt er steeds teveel aandacht gelegd op het vermengen van de verhalen. Alle verhalen hebben thematische verbanden dus waarom ze ook nog "met elkaar te maken" moeten hebben is mij onduidelijk.

Komt het meest naar voor in het Japanse gedeelte, dacht via een korte mededeling aan de andere verhalen gelinkt wordt. Eigenlijk niet meer dan een scripttrucje dat blijkbaar voor velen toch belangrijk is, terwijl het 0 toegevoegde waarde heeft aan het verhaal als geheel.

Wat mij betreft had Iñárritu er gewoon 3 losstaande stukken van kunnen maken.

Daarnaast is de film qua thematiek te hectisch. Babel duidt enerzijds op spraakverwarring (dat helemaal opengetrokken wordt naar communicatieproblemen) en anderzijds op het uit elkaar groeien van culturen. Zowat alles zit er in wat de film een thematisch kerhof maakt, waar elk lijntje na 5 minuten alweer afgestorven lijkt. Iñárritu kan daar ook maar beter mee stoppen, wat mij betreft heeft hij helemaal niks zinnigs te vertellen.

Verhaaltjes zijn verder wel aangenaam om volgen en worden best goed neergezet. Visueel nét apart genoeg om niet saai te worden, acteerwerk is ook nergens slecht. Het gaat best even fout met de film als na een goeie 90 minuten alle elende op elkaar gestapeld wordt (ook typisch) maar Iñárritu herstelt zich snel.

Switchen tussen de verhaallijnen vond ik trouwens enorm slordig gedaan. Deed mij een beetje denken aan de techniek die Satoshi Kon gebruikt in Millenium Actress, maar Iñárritu slaagt er niet in enige vloeiende overgangen te bereiken. Had het dan maar iets conventioneler gedaan.

Eén scene vond ik schitterend, en die laat zich waarschijnlijk ook best makkelijk raden. De discotheek scene in Japan is geweldig geschoten en meteen ook de scene waar het meest met beeld en geluid gedaan wordt. Jammer dat Iñárritu met EW&F begint (hoe haal je het ook in je hoofd) maar wat er daarna volgt is opvallend dansbaar en zou zowaar in een echte discotheek gespeeld kunnen worden. Zeldzaam in film.

Grappigste inhaak op het hele communicatie misverstand kwam ik nog tegen tijdens het lezen van de berichten hier:

Wat mij betreft stak het smerige, intrieste Marokaanse en Mexiaanse landschap schril af tegen het immer bruisende en kleurrijke Tokyo. Begrijp niet waarom mensen het moderne leven steeds aan droef en leeg linken. Compleet verkeerde connotatie.

Vond het een aardige film, maar raakte mij uiteindelijk nergens en had veel meer to the point uitgewerkt moeten worden om echt iets zinnigs mee te delen. Wel heel wat beter dan verwacht.

3.5*

Je als individu opgeslokt voelen door een intimiderende grote stad waar neon-licht, drukte, smog en andere smerigheid overheerst? Ik zou daar ook niet kunnen leven...

Het is maar hoe je het als persoon interpreteert. Een wereldstad kan iets verstikkends hebben, iets wat me fascineert en afstoot tegenlijk

Ik vind het grootstedelijke ook allesbehalve droef en lelijk. Zit er honderd keer liever dan op het platteland.

Maar in deze film wordt het toch wel een beetje eenzaam verbeeld.

Ik wil niet al te taalkundig worden, maar 'connotatie' is altijd persoonlijk en kan in die zin niet verkeerd zijn. Ik vind dat er zowel voor het platteland als voor de stad iets te zeggen valt.

Wat voor "smerigheid" is neon-licht en drukte dan Vond Tokyo trouwens ook niet leeg ogen verder. Stevig druk en uiterst gezellige discotheek ... daarbij was het nu niet bepaald gezelliger in Marokko, tussen de stenen, de bergen, het stof en de rotsen.

Heb jarenlang op het platteland gewoon. Stront en bomen zijn niet bepaald idyllisch, en van smerigheid weten ze daar ook wat van.

Zeker ?

Ik heb hetzelfde als Onderhond. Ik heb jaren op het platteland gewoond, maar mij krijg je nooit meer weg uit de stad. Ben het trouwens ook grotendeels eens met Onderhonds commentaar op de film. Het script is thematisch weinig gefocusd en hak-op-de-tak en de verbindingen tussen de verhalen zijn erg geforceerd. Ik denk dat Inaratu beter af is zonder Arriaga.

Zeer knap in elkaar gestoken parallellijnen. Om maar iets te noemen: het seksuele verlangen. Dit speelt in Tokio zich af bij het doofstomme meisje, maar ook in Marokko bij het kleine broertje. Het verlies van een naaste: in Tokio de moeder, in Marokko de wiegendood van het derde kindje (ik lees hier dat iemand het niet begrijpt dat je alleen zonder kinderen op reis gaat, maar in deze situatie is dat best aannemelijk).

Thematisch is de film uiterst gefocust, tel maar alle miscommunicatie die er plaats vindt...

Iets meer bespreking vind je hier.

We zijn allemaal mensen, dan moet je nergens geen film meer over maken natuurlijk. En het zijn geen verbanden, het zijn parallellen die doorsijpelen in elk deelverhaal.

Dat is het hem nu net, het thema is zo breed en wordt zo breed behandeld dat je uit een boel andere films waarschijnlijk evenveel scenes kan aanhalen die over miscommunicatie gaan. Alleen wordt in Babel (via de titel) de aandacht hierop gevestigd. Vond het erg zwak.

Wat mij nog het meest opviel trouwens was de band tussen Pitt en zijn gids. Leek wel anti-Babel te zijn, want daar loopt het allemaal perfect.

Toch vreemd dan dat je de kern van het verhaal neemt om het tegenvoorbeeld te geven van je basisthema ....

Het is natuurlijk ook zijn werk (goed omgaan met buitenlanders in een voor hen vreemd land).

!!

Wat? Dat meen je toch niet. Brad Pitt een irritante en matige acteur? Irritant kan, dat kan, al weet ik niet waarom, maar mátig? Nee, nee, nee, dat is niet mogelijk.

Films als Snatch, Fight Club, 12 Monkeys en Sleepers, gezien? Briljante kerel.

Babel is een goede film van een goede regisseur. Vond hem alleen een beetje deprimerend, maar wel erg mooi (qua beelden) en goed (qua verhaal). De verschillende verhaallijnen komen mooi subtiel bij elkaar, en het verschil tussen de culturen wordt mooi weergegeven.

Het begin is erg herkenbaar, als de vrouw van Brad zich zo ongemakkelijk voelt en de luxe van de westerse wereld mist. Veel westerse vakantiegangers verkijken zich op het verschil tussen hun thuisland en de vakantie bestemming qua welvarendheid.

Goede film, met mooie beelden: 4*

Ik zeg ook niet dat het vreemd is dat Pitt goed met zijn gids kan omgaan (is ook het werk van zo'n gids trouwens), zeg alleen dat het een vreemde keuze is om in de kern van je hele verhaal een tegenvoorbeeld van je thema te leggen.

Madecineman zegt ook juist dat het het werk van de gids is. Volgens mij is dat het niet het werk van Pitt in deze film?

Maar de film zou toch juist wat vreemd worden als je alleen maar miscommunicatie en vervreemding op het doek smijt? Overdaad schaadt? Zou juist denken dat als dat het geval was geweest, daar kritiek over kwam. Verder ook een vrij onbelangrijk detail van de film, in het verhaaltje dat sowieso al het minst belangrijk voor mij was.

Ja, dat zeg ik ook, het is zijn werk (van die gids, niet van Pitt's karakter). Een babelonisch spraak (typ) verwarring bij Babel

Maar wat serpico zegt, de hele film heeft uiteindelijk toch een behoorlijk hoopvol karakter, het verhaal van die gids past daar gewoon erg mooi in.

Parallellijnen zijn geen hoofdthema. Dat is miscommunicatie. Ongeluk wordt terreuraanslag, problemen aan de grens, communicatieproblemen tussen het Amerikaanse koppel, vader-dochter probleem in Tokio, enfin noem maar op, de film staat er bol van. En dan heb je ook nog een deel parallellen op de continenten, die nogal simpel met elkaar verbonden worden (daar geef ik wel gelijk in).

My mistake inderdaad.

Dat kan natuurlijk wel zo zijn, maar het is uiteindelijk het verhaal dat alles aan elkaar bindt, en de kern van de film. En verder vind ik Babel ook al een film waar overdaad schaadt, maar da's gewoon eigen aan Innaritu's stijl.

Deze is net wat minder dan Amores Perros, maar hij komt zeer zeker in de buurt. Ook hier worden de levens van verschillende mensen verbonden aan een tragedie. Het levert ons een mooi panorama op van hoe de wereld anno nu eruit ziet wat betreft vooroordelen en de angst voor elkaar. Het enige ''minpunt'' is dat de verhaallijn rond het Japanse meisje een tikkeltje buiten de andere verhalen voelt.

Dit klopt inderdaad, een beetje tegenstrijdig. Ik vond de film sowieso een beetje als los zand. De makers probeerden van de drie verhaallijnen een geheel te maken maar slaagden daar eigenlijk helemaal niet in, het kwam geforceerd over. Hierdoor zijn het eigenlijk drie afzonderlijke verhaaltjes geworden die best wel leuk zijn verfilmd, maar echt bijzonder en boeiend is deze film daardoor niet geworden.

Wel een aparte film waarbij eigenlijk 3 filmpjes door elkaar heen lopen die allemaal min of meer met elkaar verbonden zijn. De film is niet spectaculair maar hij was wel boeiend en de 3 verhaaltjes waren best wel leuk gevonden. Het verhaal met het dove Japanse meisje (die mocht zich wel eens scheren ) vond ik persoonlijk het minste.

Iedereen heeft het over 3 verhalen, terwijl ik toch wel echt 4 tel...

1. Amerikaans echtpaar in Marokko
2. Marokaans gezin (ouders, twee jongens en meisje)
3. Japans meisje met vader en vriendinnen (Japan)
4. Kinderoppas en de twee kinderen van het echtpaar uit lijn 1 (Mexico)
1 en 2 kun je misschien samenvoegen, maar het zijn voor mij aparte stukken die pas later en kort met elkaar in contact komen.

En dan is er nog 1 ding dat me niet helemaal duidelijk is:
De moeder is niet gesprongen, maar heeft zich door het hoofd geschoten. Met het zelfde wapen dat in de film centraal staat? Of is dat uit de film niet duidelijk. Was zelf trouwens ook benieuwd wat dat meisje op dat briefje schreef, maar daar werd niet op ingegaan helaas...

Maar goed, ik vond het een mooie en soms wat schokkende film.

Mijn zus huurt deze film en zegt mij ff niet dat hem heeft

Hopelijk kan ik hem nog krijgen voordat ie weer terug moet naar de videotheek want anders moet ik hem opnieuw huren xD