Babel (2006)

prachtige film, had eigenlijk een hogere score verwacht. Mooie samensmelting van verschillende culturen. Het heeft mij geen moment verveelt terwijl ik toch van wel wat actie houd in een film, dat was in deze film met dit mooie verhaal niet nodig. Ik merkte wel wat raars op in deze verder zo realistische film. Die 2 jongens schoten recht op de bus af en die kogel sloeg in de zijkant van de bus in, dat is onmogelijk. toch een dikke 4.5*

In 1 woord geweldig 5.0 *

inderdaad, zulke films zijn werkelijk geweldig,uitermate boeiend en zeldzaam..

wat een regisseur zeg..ZELDZAAM!!!!! 4,5*

Erg goede film, mooi hoe verschillende culturen in 1 verhaal samensmelten.

Jammer dat het iets te lang duurt. ****

Schitterende opnames, prachtig muziek... toch mist er iets: een verhaal.

Na zoveel ophef over deze film was het wel een anti-climax om 'm te zien. Erg vergezochte samenhang van de verhalen en heel veel scenes waarbij je dacht "oke, maar wat heeft dat met het verhaal te maken?". Het zal vast iets kunstzinnigs zijn wat aan mij voorbij gaat, maar deze film vind ik ZWAAR overgewaardeerd.

2*

hele sterke film over miscommunicatie en kwetsbaarheid. met prachtige muziek waar de beelden overheenglijden.

Net gekeken , mijn hemel wat een goeie film 4.5* .

Ik krijg steeds meer het gevoel dat die 2* die ik deze film heb gegeven nog te hoog waren voor deze film.

Helemaal na het lezen van de afgelopen pagina's

Als er maar genoeg mensen/kenners zeggen dat dit een superfilm is, en als je dat dan niet vind je het waarschijndelijk niet snapt/er te dom voor bent................dat gevoel krijg ik een beetje............lijkt een beetje op massa hysterie

Zo van, ik vond er eigenlijk ook geen bal aan maar als hullie em goed vinden dan moet ik em ook maar goed vinden, anders ben ik mischien wel dom ofzo

Tis net als met Kaviaar......................en dat vind ik ook niet te vreten

Heel aangrijpende film met 3 verhaallijnen van totaal uiteenlopende werelddelen die uiteindelijk mooi bij elkaar aansluiten.

De muziek en bijgevolg de sfeer die er telkens bij gecreeerd wordt past ook heel goed bij het totaal plaatje.

Ik had eerder al Amores Perros gezien (waar er ook 3 verhaallijnen in zaten),maar toen waren het (denk ik mij te herinneren) 3 aparte verhaallijnen die niets met elkaar te maken hadden.

De film gaat niet echt naar een climax maar toch is hij boeiend om volgen.

3,5 sterren.

Zaaddodende film.

Wat een onwaarschijnlijk mooie film.

Dit is waarschijnlijk voor mij de verassing van het jaar. Ik had nooit verwacht zó door deze film geraakt te worden. Maar hij trof me recht in het hart. De niet chronologische verhaallijnen die op perfecte wijze worden gecombineerd, staan eigenlijk alleen maar ondergeschikt aan het schitterend in beeld gebrachte verhaal over emotie, communicatie, onze samenleving, en liefde. De kritiek op onze samenleving wordt fenomenaal verteld, evenals de vele andere problemen die de film behandeld. Voor mij persoonlijk vond ik de straatbeelden in Tokyo leuk om te zien, aangezien ik in Hong-Kong en Beijing ben geweest, waar het er ongeveer het zelfde uitziet. Chaotisch, anders, interessant. Maar het beste is nog wel dat ieder lijntje niet onderdoet voor een andere. Maar toch is het uiteindelijk Pitt aan de telefoon die me het mij onmogelijk maakte mijn tranen binnen te houden. Meeleven met de karakters was nog nooit zo makkelijk. Hartverscheurend.

Daarnaast staat dan de muziek die voor mij gewoon klinkt als het leven. Niet opvallend snel, langzaam, hard of interessant, maar het ís gewoon. Moeilijk uit te leggen. Maar hij sloot perfect aan bij de film. Evenzo is het onmogelijk te beschrijven wat deze film met mij gedaan heeft. Ik zal wel maagd zijn op het gebied van hyperemotionele films, maar dan maakt deze alleen maar meer indruk. Trillende handen.

Een film met een perfect script, een prachtige regie en ook fenomenale acteerprestaties. Geweldig dat er op geen enkel verhaallijntje extra veel nadruk werd gelegd, omdat ze allemaal een onwaarschijnlijk niveau van indruk maakten. Onbeschrijvelijk.

5*, uiteraard, en een mooie plek in mijn top 10. Pech voor Mr. Smith.

Prachtig in beeld gebracht, maar zeer vergezochte samenhang. Het zijn gewoon 3 verschillende verhalen die zo goed als niets met elkaar te maken hebben lijkt me. Stel dat die kinderen niet van het Amerikaans toeristenpaar waren, zouden ze totaal los staan van de rest van de film. Hetzelfde met de Japanner en zijn wapen.

Wel mooi acteerwerk!

Goede film, met zoals al eerder gezegd mooie muziek.. Deze film grijpt je van het eerste moment aan en laat je voor de rest van deze film niet meer los. Vooral het verhaal van de Mexicaanse vrouw vond ik erg ontroerend..

4 *

Nee, dan had die vader een oppas kunnen regelen en waren zijn kinderen niet naar de bruiloft gegaan. Ook niet, als die vader dat wapen niet had verkocht was die agent niet op bezoek gekomen en had hij dat meisje niet ontmoet.

De drie verhaallijnen vormen geen eenheid aangezien het verhaal dat zich in Japan afspeelt geen duidelijke connectie heeft met de twee andere verhalen. Het Japanse meisje vormt een verhaal op zich en heeft eigenlijk helemaal niets met de andere verhalen te maken. Het enige linkje vormt het feit dat haar vader een wapen heeft verkocht aan een Marokkaanse gids. De film heeft naar mijn mening te veel pretenties. 3.5 ster

dat het ook een voorbeeld is van problemen rond communicatie tussen mensen is volgens jou geen link?

En het feit dat als de vader het wapen niet aan de gids had gegeven (niet verkocht) het hele verhaal misschien wel niet was gebeurd?

BABEL vond ik een goed verhaal, met slechte acteurs. Dat is alles wat ik daarover te zeggen heb.

Babel is een hele goede film in zijn genre. Wanneer je alle vier verhaallijnen los van elkaar bekijkt, moet je tot de conclusie komen dat het geweldig in elkaar is gezet, omdat je bij alle van hen prima in staat bent om je in de situatie van de persoon in te leven. Bij sommige films, die slechts één verhaallijn hebben, ben je niet in staat om je in te leven en bij Babel lukt het zelfs met maarliefst vier en dat is knap van de makers.

Puik actreerwerk, zelfs van Brad Pitt, waar ik doorgaans geen hoge pet van op heb. Gael García Bernal Levert ook een top prestatie. De zwaarmoedigheid van het Japanse meisje is zo goed neergezet, dat je er zelf ook bijna depressief van wordt. Echt helemaal top. Het verhaal van de jongetjes is ook erg aangrijpend, al vraag ik het me af of er werkelijk ooit twee kinderen zouden zijn, die op een bus zouden gaan schieten om hun geweer te proberen. Helemaal wanneer één van hen weet dat hij perfect kan schieten. Hij zou het dan niet eens moeten durven eigenlijk. Misschien stond hij onder grote druk van zijn broer en wilde hij zich bewijzen of iets dergelijks.

Maar goed, dat is nou eenmaal gebeurd. De onwaarschijnlijkheid was noodzakelijk om een mooie film neer te zetten en daarom moet je het maar op de koop toe nemen.

De vier verhalen hebben dus iets met elkaar te maken, al kun je je afvragen of het verhaal van het Japanse meisje nodig was. Ik zou wel eens willen weten waarom dat verhaal er bij is gedaan. Misschien om je gemoedstoestand aan te passen om zo heerlijk emotioneel naar de overige drie verhalen te kijken. Beetje vaag.

Ik geef de film 3.5 sterren!

Onwaarschijnlijk? Ik vond het juist knap van de makers hoe overtuigend ze het neerzetten! Het begon als een spelletje, stoer doen, de bus zien als object. Het waren kleine kinderen, ze overzagen de gevolgen nog niet. Eerder logisch dan onwaarschijnlijk.

Dat verhaal van het Japanse meisje is er gewoon bijgedaan omdat het ook voor een vorm van miscommunicatie staat. Zo kun je je voor ieder verhaal wel afvragen waarom het erbij zit

Logisch is niet het tegenovergestelde van onwaarschijnlijk en is naar mijn mening dus een foute woordkeuze. Met onwaarschijnlijk bedoelde ik niets anders dan een gebrek aan geloofwaardigheid en dat staat los van het wel of niet mogelijk zijn van het voorval. Logisch is het zeer zeker niet, want dat zou betekenen dat het "natuurlijk" is en dat het vaker zou moeten gebeuren en dat gebeurt het gelukkig niet.



De overige verhalen hebben direct en een persoonlijke band met de rode draad van het verhaal. We hebben de schutter, de kids van de gewonde vrouw, en de man en gewonde vrouw (direct verband). Het japanse meisje had alles behalve een persoonlijke band met de neergeschoten vrouw. Haar vader had slechts een geweer aan een man gegeven, die het later doorverkocht aan de vader van de schutter, die het weer doorgaf aan zijn zoons. Als dat de connectie is, hadden ze ook het verhaal van de baas van de fabriek, waar de bus gemaakt is, in de film kunnen verwerken.

De film is vanwege dit, voor mij, kleinigheidje zeker niet minder. Ik vond het een erg goede en leuke film om naar te kijken.

Oh nee? Het komt wel zo'n beetje op hetzelfde neer toch? Wat ik juist wil zeggen is dat het zo mooi aan deze film is dat het wél geloofwaardig is. Daarom kan ik niet goed begrijpen dat jij dat niet vindt. Ik heb geen idee of dit vaker gebeurd en of dit überhaupt wel eens gebeurd, maar dat is toch ook niet relevant? Waarschijnlijk gebeurt het niet vaak dat twee jonge kinderen met een geweer weg worden gestuurd en via een miscommunicatie op een bus gaan schieten. Maar daarom hoeft het toch niet onlogisch of onwaarschijnlijk te zijn?

Maar moeten alle verhalen dan concreet in verband staan met elkaar? Die ene kogel had gevolgen in meerdere levens en ook in die van het Chinese meisje (anders was die politieman niet bij haar op bezoek geweest). Bovendien staat ook hier, en daar draait het allemaal om, een vorm van miscommunicatie centraal, wat de mensen verbind. Het voorbeeld van de fabrieksbaas dat jij aangeeft had er inderdaad best ingekund als het iets te vertellen had gehad.

Bovendien zijn alle verhalen apart te bekijken, en is er slechts een verband gezocht om het tot één film te maken. Daarom vind ik het ook jammer dat mensen dat een minpunt vinden.

Sorry overigens als ik nogal drammerig ben, maar dit is één van mijn favoriete films, en die verdedig ik graag

Leuke maar geen fantastische film. 3 sterren....

Echt een goed in elkaar gezette film.

Iedereen heeft iets met elkaat gemeen.

Dan zou je denken, wat heeft een dove tiener te maken met twee eigenwijze jongetjes in Marokko te maken.

Als je deze film bekijkt dan begrijp je het, langzamerhand steeds meer en meer.

Dat trekt je ook door het verhaal heen.

Nu ben ik snel geroerd bij films maar ook hier zat ik weer met tranen in mijn ogen.

En gewoon hoe alles verloopt denk ik, dat de wereld zo hard kan zijn en dat mensen zoveel met elkaar gemeen hebben.

Hoe groot de afstrand ook is.

Hoe al die gebeurtenissen zoveel mensen het leven zuur kunnen maken.

Het word er, voor al de mensen die bij dit verhaal betrokken zijn, niet bepaald makkelijker op.

Mijn punten 3,5*

erg goede film. Een dikke 4 waard!

voor de criticasters; als je actie wilt huur dan de die hard films..

Prachtig stukje filmcultuur.

Deze film wist mij vanaf het begin te pakken en pas na een rit van ruim 2 uur weer bewogen los te laten.

Het is de combinatie van het verhaal dat verteld wordt, gefilmd in mooie, karakteristieke landschappen begeleid door prachtige muziek wat deze film maakt tot wat hij is, en dat vond ik erg goed.

Het geeft een akelig beeld van hoe sommige mensen met elkaar om gaan zonder dat de film echt een statement probeert te maken. Het is an een ieder om aan het einde van deze film zijn of haar conclusie te trekken.

Het verhaal van de Chinese meisjes vond ik overigens total niet overbodig.

Een van de beste films die ik de laatste tijd gezien heb; 4,5.

Geweldige film. Kan niets anders dan 5 sterren geven.

De mensen die hier een laag cijfer voor geven zijn er denk ik met een verkeerde gedacht naar gaan kijken. Het is geen film met een verhaal waar een begin, midden en eind aan zit. Dit is zo'n film waarbij er een gebeurtenis is en je voor de rest dingen meekrijgt die er gebeuren op verschillende plekken. En dat is gewoon zo ontzettend goed gedaan, ongelofelijk.

En natuurlijk heeft het Japanse verhaal maar een dun lijntje naar het gebeuren in Marokko, maar het Japanse gedeelte heeft mij nog het meest aangegrepen van al die delen. De acteerprestaties van Rinko Kikuchi (Chieko) waren echt fenomenaal, zeker als je nagaat dat ze in 't echt niet doof is.

In één woord: schitterend!

Mooi gemaakte film, af en toe boeiende scenes maar wel toch niet veel diepgang in de karakters en er is gewoon vrijwel geen verhaal.

2* voor de moeite

Film begint best goed maar hoelanger die duurt hoe saaier de film wordt! Ik hoopte dat het einde mooi was maar ook dat was weer een tegenvaller.

Niet veel diepgang?

Geen verhaal?

Weet je zeker dat je het over Babel hebt?