Irréversible (2002)

Het gaat om sfeer scheppen en dat hoeft helemaal niet met veel geld of middelen en kan soms op een simplistische manier (zoals jij het liever zegt amateuristisch). Juist het weglaten van zaken als licht dragen vaak bij aan de sfeersetting. Als er tl-verlichting in club rectum aan stond dan zou de beklemmende sfeer gelijk verdwijnen begrijp je wel..

Je moet modje worden Eline!

Thanks but no thanks. Maar voordat er weer met leuke ''koosnaampjes'' gesmeten gaat worden hier, hehe. Jullie zullen het toch niet eens worden en de frustratie leek toe te slaan.

Het gaat toch niet om je gelijk krijgen, maar om de ander via discussie anders naar de film proberen te laten kijken en bepaalde zaken toe te lichten.

Iedereen kijkt anders naar een film en heeft daar een bepaalde mening over, en dat hoeft ook niet altijd verandert te worden.

Zolang de onderbouwing maar aanwezig is hoeft wat mij betreft niemand gelijk te hebben.

Ben ik met je eens hoor SaNDuTjE, maar ik raak nu eenmaal wat snel aangebrand als mensen mijn persoonlijke nummer 1 op een ongegronde manier afvallen

Nou zo ongegrond was het toch ook al weer niet met die hoeveelheden antwoorden

Doordat dit een film is waar je of van houdt of die je verafschuwt, is deze erg moeilijk te 'verdedigen'. Maar deze is het proberen meer dan waard...

Daar ben ik het met je eens. Het geeft allemaal wel een zekere sfeerschepping maar vakmanschap is het niet.

Bovendien vond ik het een film die wanhopige pogingen ondernam om het publiek te choqueren, in een poging om te verbergen dat het voor de rest niet zo veel te vertellen heeft

Holle vaten klinken het hardst. Vandaar dat veel mensen er toch intrappen.

Love it or hate it

Heh zijn we d'r toch maar mooi ingestonken.

Inderdaad... maar misschien zien we het licht ook nog wel.

das nogal gemakkelijk he 'love it or hate it'

Nou waarom? De meeste reacties zijn of lovend of behoorlijk negatief, dus ik denk wel dat je dit kunt zeggen.

Vooral omdat dit in beide gevallen vaak ook (goed) onderbouwd wordt.

Dit is ook niet een film die veel te vertellen heeft. Noe doet in interviews zowat alles om dat onderuit te halen. Filosofisch is het "de tijd maakt alles stuk", een tamelijk dun bijna fatalistisch statement. En ergens is het gewoon een wraakfilm in omgekeerde volgorde. Allemaal waar. Maar dit is ook een film waar een betrekkelijk simpel gegeven, noem het voor mijn part een trucje, ervoor zorgt dat de film toch als een behoorlijke mokerslag aankomt. Plus dat ik de muziek en de stijl daartoe vind bijdragen. Irreversible is voor mij ee voorbeeld hoe belangrijk stijlmiddelen kunnen zijn voor emotionele impact. Vorm = inhoud.

Dat mag zo zijn, maar dat betekent nog niet dat er over de film weinig te zeggen is, wat Noé daar zelf dan ook verder van vindt. Want juist door een toch tamelijk universeel thema (de impact van geweld op gewone levens) te gieten in een eenvoudig verhaal, dat bovendien erg karig is met context (behalve de suggestie van een soort kosmisch determinisme), nodig je juist uit tot reacties. Al was het alleen maar omdat de presentatie van het geweld afwijkt van de in veel films gebruikelijke voorstelling daarvan als entertainment (waar kennelijk nogal wat mensen chagrijnig over worden, alsof er gepiest is over het speelgoed waar ze recht op menen te hebben).

'Gewoon een wraakfilm' zou ik dit trouwens ook niet noemen. Dan kun je net zo goed 'Titanic' als een promotiefilmpje van een cruise-maatschappij karakteriseren.

Verder heb je wel gelijk, en ook je eerdere recensie vond ik goed. Juist de eenvoud van het verhaal, de presentatie van het geweld, en het dramatische contrast van dat koude determinisme met de menselijke warmte van met name de slaapkamer-scène (die die allure inderdaad alleen maar krijgt door dat 'trucje') maakt deze film zo sterk.

Vind die plot nu wel erg minder geworden.

Plotomschrijving is nu juist een stuk beter, want de vorige gaf al driekwart van het verhaal weg. Dat deed de plotomschrijving achter op het het dvd-hoesje overigens ook al.

Het was weer eens wat anders voor mij, een film die bij het eind begint. Hierdoor ervoer de ik de film op een hele andere manier. Ik leefde veel meer van scene tot scene. De spanning wordt ook meteen anders, namelijk wat is er allemaal gebeurt?
Jammer dat ik dan al wist dat er iemand verkracht zou gaan worden. Maar dit heeft de film niet minder leuk gemaakt. De camera was ook er opvallend al het rond gedraai was op het begin nog wel leuk, maar na een tijdje werd het soms wat irritant, al gaf het soms wel een goede sfeer. Op zich een geslaagde film.

Weet iemand welk boek Monica Bellucci aan het lezen was in de laatste scene?

Een woord is heel duidelijk te lezen en dat is het woord "TIME". De titel van het boek heeft dus alles te maken met de titel van de film.
"Irréversible" betekent immers onomkeerbaar. Wat gebeurd is kan niet meer ongedaan gemaakt worden. Je kunt niet meer terug in de tijd.
En wat verder de laatste scène betreft;
Voor mij een van de mooiste scènes uit de geschiedenis van de cinema. De scène straalt een en al rust uit en dit in tegenstelling met het uiterst geweldadige begin. Prachtig ook de muziek uit de 7e symphonie van Beethoven.
btw Ik had trouwens nooit op de titel van het boek gelet. Ik dacht eerst dat het zo maar een willekeurig boek was. Maar dat is het dus duidelijk niét.

Ergens anders gevonden, het is "An Experiment With Time" van J.W. Dunne, daar komt kennelijk ook de tagline vandaan:

Furthermore, the tagline is Le temps détruit tout meaning "Time destroys everything" – it is the first phrase spoken and the last phrase written.

An Experiment with Time - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Bedankt voor de informatie. Lijkt mij trouwens een heel interessant boek.

Vond het af en toe wat lastig te volgen.... Kwam niet door het verhaal, maar door het camerawerk. Moest er ook even inkomen. Maar eenmaal erin is het en harde rauwe mooi geschoten drama, met erg goed spel, waar ik van kan genieten.

Bah een Afgrijselijke film.

'Welcome to the real world"