Saving Private Ryan (1998)

Oja.. oeps.. maak ik dit er wel van:

Een prachtige verfilming van een tragische Oorlog!

Ontzettend gave film, alleen het begin en einde ietsie te patriotistisch. USA he? toch 5 sterren.

over het einde kan ik begrijpen maar het begin?

ik denk dat ie doelt over de oude man op het kerkhof?

vergeet dat ik ooit iets heb gevraagd

Echt zoon...Tering goede film echt!!! Hij laat zien wat echt oorlog is. Nie James Bond die staat te springen en klojen met zen wapens en schiet iedereen DOOD! Nee, deze film is echt erg maar... zoo was de oorlog!

(Smerige k* nazi's) alles is zo realistish.

Je ziet iemand dood geschoten worden en je ziet waar de kogel em raakt en je ziet et bloled heelemaaaal uitspatten! (vreselijk) maar terin goed! Gewoon een goede voorbeeld voor kleinere kinderen die James Bond zoooooo geweldig vinden! HIER kijk dit dan zeg je dan! tegen em! Wil je oorlog?? nou HIER eb je oorlog!!!!

Greetzzz

Kak

Oh ja vergeten, K eb em een DIKKE DIKKE 5.0 gegeven!!

Ga eens op Nederlandse les ofzo....

ik weet het: ik moet hier niet op reageren, maar ik doe het toch.

Bovenstaand berichtje van ene KAK bevat zoveel spellings- en typfouten dat het gewoon lastig wordt om z'n berichtjes serieus te nemen. (en dan heb ik het niet eens over de kromme grammatica). Je mag best foutjes maken (het is ten slotte geen site voor de Nederlandse taal), maar dit slaat alles.

Inderdaad, het kan toch niet zo moeilijk zijn om een beetje op je spelling te letten? Tering, zeg

ja joh, de moderators delete de discussies wel weer...

Nou vader, ik denk dat we daar niet op zitten te wachten he?

Dan kunnen jullie met mijn taalgebruik nog blij zijn... Heb in het verleden toch een aantal onduidelijke berichten gepost maar dit sloeg alles.

hoe kun je james bond nou vergelijken met deze film?!

Toegegeven, het eerste half uur is erg indrukwekkend, maar daarna zakt het hopeloos in. Het plot is te onzinnig voor woorden, de personages zijn flinterdun, de sentimenteel bedoelde scenes werken absoluut niet, en het einde is misselijkmakend patriottisch. 2 *

Wat een prachtig camerawerk en kleurgebruik en -bij vlagen- wat een inzicht in wat mensen beweegt: het meisje dat haar vader slaat nadat de soldaten haar weer terug geven, de jongen die in zijn angst simpelweg niet gezien wordt bij de slag om de brug, de duitser die de jongen met het snorretje geruststelt als hij hem het mes in zijn borst steekt... behoorlijk indrukwekkend allemaal. De sentimentaliteit viel me nog mee, Queto, voor een Amerikaanse film (als ik even mag chargeren, en dat mag wel hè?) maar ik ben het wel met je eens dat je weinig te weten komt over de karakters. Maar dat is denk ik iets dat je accepteert of niet, in dit genre. Of zie ik dat fout? Zíjn er überhaupt wel oorlogsfilms waarin de personages ontzettend dieieiep worden uitgewerkt? Ik heb niet zoveel oorlogsfilms gezien. Minpunt vond ik deel drie: de slag om de brug. Ryan kiest er als een echte dappere strijder voor om te blijven vechten met zijn nieuw verworven 'broers' dus het heeft nog wel iets logisch dat hij daar nog even vecht en er zijn genoeg mooie momenten maar voor het verhaal vond ik het nogal overbodig.

eindelijk eens iemand op MM (op imdb zijn er genoeg) aan mijn kant wat deze film betreft...

Ik ben het er ook mee eens yosemite. En ik vind ook de eerste scene niet goed, dus ik kom op een nog lagere beoordeling uit.

In hoeverre karakterontwikkeling noodzakelijk is, is niet zozeer van het genre afhankelijk, als wel van wat er met de personages moet gebeuren. Een hoofdpersoon behoeft meer uitwerking dan een bijfiguur. Een held in ondiepzinnig vermaak behoeft minder uitwerking dan het middelpunt van een drama. En daarom kan James Bond na twintig films nog steeds een karikatuur zijn (hoewel Licence to Kill een poging deed tot uitwerking, maar dat terzijde), maar kan een drama dat niet.

Oorlogsdrama's hebben het op dit punt vaker moeilijk, omdat ze te kampen hebben met een overvloed aan personages. Toch zal ergens een balans gevonden moeten worden (dan maar concentreren op een paar specifieke figuren), en Saving Private Ryan slaat daar in mijn ogen de plank mis. De film wil dramatische verwikkelingen bieden, maar zonder echte personages komt dit niet goed uit de verf. Ik zie niet in waarom je een heel genre zou moeten excuseren; ook oorlogsdrama's moeten ronde personages hebben. En om een voorbeeld te noemen, een film als Das Boot slaagt er m.i. wel in een goede balans te vinden.

Ik zag dat je nog geen stem hebt uitgebracht op Apocalypse Now, misschien een goede tip om die eens te gaan zien, Queto Yurlunyur. Dat is namelijk ook een oorlogsfilm die het op het gebied van karakterontwikkeling goed voor elkaar heeft (om het nog zacht uit te drukken).

Apocalypse Now staat al een tijdje vrij hoog op mijn mustsee-lijst, 't is alleen een kwestie van wachten tot 'ie op tv komt (bij nader inzien had ik hem destijds van de ARD moeten opnemen). Enige nadeel is dat het dan waarschijnlijk de Redux-versie gaat worden, die ik dan weer vrees saai te gaan vinden.

ik zou niet weten waarom het plot te onzinnig is voor woorden. moet er in een wereld oorlog 2 film een ingewikkeld spionage verhaal zitten of zo?? dan zou het niet meer realistisch zijn. ik vind het verhaal, juist omdat het zo simpel is, goed. de afweging die gemaakt wordt; een groep mensen voor het leven van een, heel logisch en mooi uitgewerkt.

Die kans is groot ja. Zelfs ik als 'fan' van de film vond de Redux versie, hoewel interessant op sommige punten, te traag en te saai. De orginele versie heeft precies de juist balans gevonden zonder langdradig te worden.

Ik denk dat het iets minder moeilijk is om de dood van 1 iemand te verwerken dan de dood van 3 mensen.

Een ander meestwerk met vrachwagens vol met diepgang is The Thin Red Line van Terence Malick. Maar in die film worden wel heel veel karakters uitgediept. Als je er eentje zoekt die zich op een goeie manier concentreert rondom een stuk minder karakters is The Big Red One met Lee Marvin bv wel een aanrader.

[quote]Queto Yurlunyur schreef:

Maar dat de personages zelf de zinnigheid van de missie in twijfel trekken, maakt je niks uit? Ik had je namelijk gelijk gegeven als er geen aandacht werd geschonken aan het feit dat de missie eigenlijk te belachelijk voor woorden is. Maar dat vinden de personages grotendeels ook en komt in enkele dialogen ook terug.

Die twijfel was m.i. niet in voldoende mate aanwezig om het plot te redden.

okay, fair enough. Ik vond dat juist een erg sterk punt aan de film