menu

Solaris (2002)

mijn stem
2,86 (691)
691 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Sciencefiction
99 minuten

geregisseerd door Steven Soderbergh
met George Clooney, Natascha McElhone en Jeremy Davies

Wanneer een psycholoog aankomt op een ruimtestation die een baan maakt om de oceaanplaneet Solaris, ontdekt hij dat de commandant van een expeditie naar de planeet op mysterieuze wijze overleden is. Er doen zich ook enkele andere vreemde gebeurtenissen voor. Zo verschijnen oude kennissen van de crew ter plekke, van wie sommigen al dood zijn.

zoeken in:
avatar van Masterbrain
0,5
De film heeft helemaal geen verhaal en speelt zich af op een saaie ruimte met saaie personages en het is een echte zelfmoord film , pff.. kan het nog slecht.

De slechtse en de saaiste van Clooney , zeer teleurstellend

avatar van K. V.
2,0
'k Was geboeid om te weten hoe het ging aflopen, maar de film eindigde in een anti-climax.
Dacht dat we veel meer over de planeet Solaris te weten gingen komen, maar niet dus. Eigenlijk een uur en een half en je weet eigenlijk niet veel meer. En ook geen begintitels of zo, vreemde film.
Mijn conclusie, eigenlijk wat teleurstellend.

avatar van Shinobi
3,0
Interessante film, heerlijke dromerige sfeer en een mooie score van Cliff Martinez.
Wat ik eruit opmaak is dus dat Solaris blijkbaar de hemel moet zijn en dat Clooney dood is gegaan en in Solaris (de hemel) dus herenigd is met zijn vrouw.


3,0 Sterren.

avatar van Karl van H.
3,0
Film was aardig - ik heb best wel zin om het origineel te zien, maar tot op heden heb ik mijn vriendin maar niet zo ver willen krijgen -, maar de score van Cliff Martinez is wat mij betreft vele malen beter. Wat die man allemaal uit zijn laptop weet te persen, heerlijk.

avatar van arno74
3,0
Light-versie van het origineel in een modern jasje. De film is een stuk korter dan Solyaris (1972), het origineel. De existentiële en filosofische diepgang onbreekt hier toch een beetje, er is wel wat, maar héél oppervlakkig. Ik miste hier ook in ieder geval één sterke scene uit het origineel, waar de vrouw "door een deur loopt."

Clooney acteert hier erg sterk, hij is duidelijk nog niet in de greep van zijn nespressolook. Ook de rest van de cast doet het overigens prima. De spanning wordt op momenten best goed overgebracht.

Het ruimtestation vond ik opvallend goed lijken op het origineel, de planeet zelf vond ik een stuk minder. Het bestaat hier uit wat met CGI gemaakte lichteffecten en meer niet. In het origineel vond ik dat je als het ware ziet dat de planeet een levend wezen is, die oude zwart wit beelden zijn veel mooier en krachtiger dan wat deze film toont, maar Tarkovsky is nu eenmaal een meester in het visuele, al zien we juist in Solyaris daar relatief weinig van, vanwege het verhaal waarschijnlijk die het spelen met camera en natuur minder mogelijk maakt.

Solyaris is een stuk moeilijker te verteren, en veel langer, maar vond ik ondanks die lengte wel boeiender, al kan dat ook komen doordat ik nu het verhaal al kende. Deze film is een aardige Hollywood-remake van een Russische film, voor een breder publiek, waarbij de essentie die Tarkovsky aan het origineel toevoegde wel ontbreekt.

Aardig. 3*

avatar van horizons
4,0
En dan de derde verfilming van het boek gekeken:

Solaris
De Amerikaanse versie die uiteindelijk erg on-amerikaans/on-hollywoods blijkt te zijn. De pacing is erg laag in deze film, ook een kenmerk van de andere natuurlijk. De mensen bleven weg in de bioscoop aangezien ze sci-fi, Clooney en Soderbergh niet kunnen verenigen in een langzame film die iets dieper gaat. lol.
Deze versie wint het uiteraard ruimschoots op gebied van special effects, decors, sets, aankleding, etc. De soundtrack van Cliff Martinez is ook erg sterk.
Op acteergebied doet het personage Chris/Kris Kelvin gespeeld door Clooney soms wat logischer dan in de andere versies, maar het acteren is degelijk, niet slecht maar ook niet opzienbarend. De tijdsduur van deze film is 99 minuten, de van Nirenburg 142 en die van Tarkovsky 165 minuten. En in die 99 minuten wordt hetzelfde verhaal verteld en dan nog vind ik in deze versie de gebruikte flashback scenes te lang duren... Dus die andere films hebben ook wat teveel extra te vertellen zonder toegevoegde waarde.

Alle drie de films maken gebruik van ongeveer dezelfde filosofische insteek. Alleen Tarkovsky vergrabbelt zich naar mijn idee door er veel te veel onzinnig gedoe aan toe te voegen. De versie van Nirenburg raad ik dan meer aan al is het maar vanwege het beste acteerwerk. Maar uiteindelijk is de versie van Soderberg licht favoriet. Met name de compacte speelduur (nee, ik heb niets tegen lange films) om het verhaal te vertellen en de soundtrack geven de extra plus ten opzichte van Nirenburg's versie.

avatar van DragQueen
3,5
Ietwat vreemde film, maar was geboeid tot de laatste seconde. Visueel ziet het er goed uit. Het geheel wordt ook ondersteund door een sfeervolle score. Ook het acteerwerk van de cast is naar behoren. George Clooney zet zelfs een uitmuntende acteerprestatie neer, mijn inziens. 3,5 Ster.

avatar van leatherhead
1,0
Pathetische bagger. Heb het origineel niet eens gezien, maar op basis hiervan voel ik daar ook geen urgentie bij. Het verhaal kon me aanvankelijk al niet boeien, en dat beterde er pertinent niet op. Op ten duur mondde het uit in vaagheid, hoewel ik, toegegeven, op het gegeven moment ook niet meer echt de moeite deed het geneuzel goed te begrijpen/volgen.

Visueel snap ik niet wat er bijzonder aan moet zijn en Cliff Martinez heeft weleens beter werk verricht. De soundtrack hier was vooral erg generiek en inspiratieloos, evenals de nogal laconieke performance van onze nespresso-profeet. Die uiteindelijk natuurlijk op kleverige wijze herenigd wordt met zijn oogappeltje.. Ik snelde mezelf alvast naar de dichtstbijzijnde emmer.

Wat mij betreft een stevig flatertje van Soderbergh; een regisseur die nogal wisselvallig blijkt te zijn.

avatar van Jediron
1,0
Niets uit deze film zal ik me later herinneren. Dat lijkt mij genoeg zeggende. Zonde van het filmmateriaal.

avatar van danuz
3,5
Mede dankzij de heerlijke soundtrack van Martinez ging ik vrij snel mee met de dromerige sfeer. En alhoewel Solaris lijkt te leunen op z'n filosofische vraagstuk(ken), ervoer ik hem eerder als drukkend romantisch en emotioneel beladen. De versmeltingen van heden en verleden/herinneringen wordt mooi in beeld gebracht overigens, kudos voor Soderbergh en zijn cinematograaf!

Gast
geplaatst: vandaag om 08:10 uur

geplaatst: vandaag om 08:10 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.