Rambo (2008)

Wie kent er nu niet John Rambo....? Daar heeft toch iedereen al eens van gehoord ?

Volgens de ene groep is hij een bangelijke Actieheld en volgens de anderen een pompeuze klootzak die het medium film een slechte naam geeft, ik behoor tot de eerste groep

Met een Rambo film weet je op voorhand wat je mag verwachten, juist dat voorspelbare maakt dit filmgenre zo genietbaar. De goeden wordt kwaad aangedaan door de slechteriken van dienst. De officiële instanties willen niet ingrijpen maar John Rambo schiet hen ter hulp, maakt gaandeweg alle slechteriken van kant en redt de meeste van de slachtoffers, eind goed al goed

In deze film is het niet anders, maar dan weer op een nieuwe locatie in een ander land.

Wat vooral opvalt zijn de prachtige natuurbeelden van het oerwoud, koste noch moeite zijn gespaard gebleven om dit mooi in beeld te brengen. Het geweld is ontzettend brutaal en bloederig, de ledematen vliegen je rond de oren en het bloed spat alle kanten op, zo hoort het !

7/10.

Een goeie Rambofilm en één die ik van harte kan aanbevelen aan de genrefans.

Hij houdt zich keurig aan de gebruikelijke speelduur van 80 minuten, dat is ideaal voor dit genre films,

hierbij heb ik de 8 minuten durende aftiteling niet meegerekend

Nee, nee en nog eens nee. Dit scoort een ruime onvoldoende. Het verhaal is nog debieler en vervelender. Ik irriteerde me vooral aan de vrouwelijke hoofdrol. die door Julie Benz echt slecht geacteerd wordt. Daarbij is het ongepolijste lollige Rambo-sfeertje ingewisseld voor een standaard film met heftige camerabewegingen en keiharde actie.

Op dat laatste is het helaas wachten geblazen. Als het er na wat dom geneuzel eindelijk komt, is het lomp en dom zoals we van onze Rambo-vriend gewend zijn. Nóg harder dan Rambo III, maar nergens helaas echt indrukwekkend. Het truukje 'hoe shockerender, hoe beter' werkt bij mij nooit. Het brengt meestal het omgekeerde effect bij mij teweeg .

Zo dan, exploitation van de bovenste plank. Holy christ, om maar in het thema te blijven.

Het eerste deel - de afslachting van het dorp - is ronduit debiel bot, even wat kindertjes en hoppa, veel fouter kan de vijand niet zijn. Dan nog een paar vredelievende missionarissen waaronder een vrouwtje (uiteraard knap en notabene in het maagdelijk wit gekleed) die een bloederige burgeroorlog trotseren (?), een onbegrijpelijke christelijke reactie om die met een groep mean motherfuckers huurlingen te bevrijden (?) en het uitgangspunt is dan gezet.

Tot zover de 'ergernisjes', en is de stier los: heerlijk bruut actiegeweld wat een stuk beter te behappen is. Vooral leuk om Rambo met pijl en boog op dreef te zien en hem te zien opduiken achter de generaal. Het beschermde afweergeschut is een beetje lafjes en afstandelijk, maar hij wordt natuurlijk ook een dagje ouder en schat risico's beter in.

Het geweld is prima in beeld gebracht, zij het dat het nog steeds shockerend wilt zijn, maar dat zie ik wel als een (gewaagde?) evolutie van het genre. Ook Rambo moet natuurlijk met z'n tijd meegaan, maar gelukkig zijn er nog steeds flauwe oneliners. Fijn ook dat de film in een vrij korte tijd tot een heftig einde komt, met een kort outtro'tje, slim gedaan. Geen verspilling van tijd of ellendig inkakken van het verhaal.

Wel beetje jammer van het standaardconcept van de vrouw uit het kasteel redden en de bij vlagen emo-truukjes die uit de toon vallen (zoals de aanzwellende muziek wanneer de vrouw sierlijk in de armen valt van haar collega/vriend, ik moest even een traantje wegpinken). Doe het dan volledig bruut en exploitation stylish. Maar goed, het mag de pret van de rest niet drukken, maar wel wat sterretjes.

Eindelijk heb ik eens tijd om mijn mening te schrijven over de film die net buiten mijn top 10 valt, een film zoals geen ander.

Velen dachten dat dit deel een uitzuiging ging zijn van een toch wel zeer goed Part 1 en 2, en een wat minder deel 3.

Maar net zoals bij vele anderen, verastte deze film mij positief.

In het begin van de film wordt de nadruk gelegd op het 'karakter' van John Rambo, hij wil afgelegen leven en niets te maken hebben met de echte wereld.

Het moment dat hij flashbacks had van de oorlog in Vietnam, Part 1,2 & 3, en hij tegen zichzelf zei: "War is in your blood, don't fight it." wist ik zeer te apprecieren.

De rest van de film krijg je verhaal en keiharde actie te zien, het beste voorbeeld is de eindscene, prachtig in beeld gebracht en bloedstollend.

Mijn enige kritiek gaat jammer genoeg ook naar de eindscene: Waarschijnlijk 20 bommen of zelfs meer, maar (bijna) niemand van de huurlingen of katholieke kerk die geraakt word. Nuja, als een film zo goed is als deze is het moeilijk om kritiek te geven, dit was dan ook mijn enige kritiekpunt van deze prachtige film

Lang leve Stallone.

Inderdaad. Een hele goeie film, en ik denk ook dat dit voor de fans een waardige afsluiter is. Sylvester stallone is dan ook 1 van mijn lievelings acteurs en vindt ook 1 van de grotere acteurs die we in de filmindustrie langs hebben zien gaan. De Rambo reeks en de Rocky reeks zijn dan voor mij toch wel de beste films die Sylvester stallone in gespeeld heeft.

Geweldig deel uit de reeks. Samen met 1 de beste.

Stallone zag er iets ouder uit, hmmm... een reden kan zijn omdat deze film zich al weer 20 jaar na de laatste afspeeld. Het is nog steeds een erg leuk personage, die Rambo.

Qua actie is er veel verbeterd en is het ook wat meer toegenomen. Echt zware onthoofdingen waren er niet in de andere delen terwijl hier alles opengereten werd. Er waren een paar erg leuke actiescenes, zoals ergens in het begin waar een dorp uitgeroeid werd.

Verder was het acteerwerk wel aardig. Enkel dat wijf dat steeds meeliep speelde een beetje amateuristisch.

4*

Rambo IV was al cult voordat hij in de bios was, dit door die legendarische brute trailer.

Rambo is op alle fronten een volstrekt absurde en zelfs moraal verderfelijke film. Maar hij is zo krankzinnig hard, over de top en een dimensionaal, dat het lichtzinnig wordt.

Stallone zijn simpele nobelheid in al zijn eigengemaakte werkt (Over the top, Rocky, Driven, etc) blijft ik een zwak voor hebben.

Stallone levert niet alleen een film af die voor de fans is gemaakt, maar tracht ook nog op zijn wijze maatschappelijk kritisch te zijn op Birma. Je kunt het naïef noemen, maar wie ben ik om dit af te serveren?

OOk denk ik dat Stallone heus wel actiescènes kan regisseren. Het ziet er allemaal goed uit, het tempo is goed en voor mij mag hij best meer actiefilms regisseren, aldanniet met een ander script of acteurs.

Het personage Rambo is zo iconisch, dat het resultaat in deze film gewoon bijna niet anders kon. Het heeft dezelfde ingrediënten als de voorgaande films; dubieuze moraal, martelscènes, eendimensionale karakters, grappige of iconische oneliners, en vooral kei en kei harde over the top actie. Geen plot, geen verfijning, geen spannende intriges of twistst, geen laag over laag diepzinnigheid, geen nuance.

Gek genoeg maakt dit de film niet minder, deze rechtlijnige ouderwetse benadering is op zijn tijd, zeker tussen al die overtrokken actie films van onze tijd,.. bijna een verademing!

Wie er van houdt, zal het het mooi vinden, zo simpel is het. Stallone lijkt gewoon schijt te hebben om ook maar enige concessie te doen om publiek te trekken of te pleasen die nog niet bekent zijn met het fenomeen Rambo.

De film is duidelijk alleen voor de fans gemaakt en voor een filmmaker met zo een nobel streven, kan ik alleen maar voor buigen.

p. s complimenten aan rtl5,... aftiteling,....

Deze vanavond ook bekeken.

Ben er echt voor gaan zitten, maar het viel me eerlijk gezegd nog al tegen.

Redelijk gemiddeld en geweldadig exploitatie werkje, met uiterst dubieuze moraal.

De actiescene's waren ok, maar nergens echt speciaal en te ongeloofwaardig om het bijzonder te maken.

Ik had heel de tijd het gevoel het allemaal al in de vorige delen gezien te hebben.

Vond het meer van een herhalingsoefening weg hebben, dan dat ik naar een werkelijk nieuw deel zat te kijken.

Op veel verhaal had ik niet gerekend, maar er moet toch iets van een spanningsboog in zitten om het te kunnen laten boeien. Het ging allemaal veelste vlot en gemakkelijk, vooral in dat kamp.

Stallone zelf was nog wel ok, hoewel sterk neigend naar een karikatuur van wat eens een icoon was. De rest van de cast was zeer matig.

Keek aardig weg, maar blijkbaar ben ik te veel gewend om dit nou echt opmerkelijk en buitensporig geweldadig te vinden, daarvoor was het te veel op stripverhaalniveau.

Meer dan een vier, ofwel twee sterren kan ik hier niet aan geven.

Ongelooflijk, dat maar liefst 3 schrijvers hebben gewerkt aan 4 versies van een script, maar dat dit het beste is waar ze mee aan konden komen. Rambo, a.k.a. John Rambo, a.k.a. Rambo 4, a.k.a. etc. ad infinitum (pick a title!) is een film zonder plot maar met een body count dat tegen de 260 aanloopt. Veroorzaakt door evil dudes die simpelweg komen opdagen om gruweldaden te plegen en vervolgens gruwelijk aan hun eind komen. Ohja, onder het motto van de burgeroorlog in Birma. Maar verwacht daar verder niet teveel van.

Rambo is exploitatiecinema pur sang, waarin onthoofdingen en verkrachtingen hand in hand gaan met het bloederig neerschieten van kleine kinderen. Wat op zich nog niet zo erg is, het wringt alleen enigszins met de documentairebeelden waar de film mee opent. Heeft wat weg van het commercieel uitbuiten van andermans leed.

Daar komt nog eens bij dat icoon John Rambo door Stallone naar de zijkant wordt geduwd en vervangen door lachwekkend karikaturale soldaten. Waarschijnlijk omdat hij ontdekte dat regisseren en de hoofdrol spelen nog niet zo makkelijk was. De druppel die de emmer doet overlopen zijn de sentimentele (jawel!) pogingen tot emotie.

Dat componist Brian Tyler ondanks dit alles toch nog een volwassen muzikale score wist af te leveren met liefdevol gebruik van Goldsmiths hoofdthema en daarnaast een nieuw Battle Adagio schreef, dwingt mijn respect af. Zijn mix van percussie en orkestraal geweld zorgt ervoor dat Rambo nog een klein beetje gewicht krijgt op enkele momenten. Los daarvan, is dit totale prut. 1.5*

Er worden een hoop mensen neergemaaid, maar wel op een behoorlijk eentonige manier waardoor ik er slaap van kreeg. De film weet nauwelijks te variëren en is nergens enerverend of grappig dankzij zelfspot. Daarbij valt Sylvester Stallone zowel als acteur als actieregisseur door de mand in deze actiefilm voor beginners. 2*

20 jaar later is John Rambo terug van weggeweest. De grommende Sylvester Stallone gaat op 62 jarige leeftijd nog bikkelhard ten strijde. En de vierde deel.... daar zijn de drie vorige Rambo films sesamstraat afleveringen mee vergeleken. Hierin kan je duidelijk zien dat Sylvester Stallone voor het maken van deze film een docu of nieuwsprogramma heeft gezien over die sadistische guerillia's in Birma van hoe die te werk gaan en dat dat hem boos heeft gemaakt waardoor hij er een film over ging maken en die zelfte Guerillia's in deze film op de meest gruwelijke wijze in de pan wil hakken. Rambo is echt geen enkel schuwing voor geweld (wat in bijna alle andere US-films wel het geval is) Ledematen, benen, armen, bloed vliegen in het rond, Hulpeloze Birmeese dorpelingen, waaronder zelfs (kleine) kinderen, worden door de Guerillias op de meest gruwelijke wijze afgeslacht, waar je zelf toch ook met een blik voor haat naar de Guerillias zit te kijken. Maar dan komt John Rambo met zijn team even bikkelhard ingrijpen. En al die Guerillia's krijgen toch echt wel een lekker koekje van eigen deeg. De actiescenes zijn allemaal helemaal over de top en schuwt geen enkel smerig geweld. Vooral die kills als dat Rambo die hele bestuurder van die jeep helemaal aan flarden schiet met zijn .50, de ademsappel van een handlanger eruit rukt, dat hoofden er al half af gaan door 1 pistool schot, enz enz blijven gewoon geweldig. Wat ik wel tegen vond vallen is dat die moord op de kolonel van de bende niet meedogenloos genoeg was. Had meer verwacht dat zo'n gruwelijke smeerlap net zo om werd gelegt als Steven Seagal bij Screwface deed in Hard to Kill.

Maar verder gewoon eigenlijk de beste in de Rambo-reeks als ik het zelf zeg. Dit slaat echt alles. Dit haalt gewoon het niveau van Japanse overdreven films. Geweldige film met een keiharde boodschap.

4,0*

De zoveelste herziening..

Hij begon op 3.5, steeg naar 4,0 en zal nu met volle overtuiging op 4.5 eindigen, wat een genot is Rambo zeg . Dit is pas actie, terug naar de tijd waar alles om de immense vuurkracht ging en de gigantische bodycount.

Opa Stallone is nog altijd imponerend, über macho die als geen ander weet hoe het moet. Film kent een fantastisch tempo, waarin je minuut na minuut lichaamsdelen naar je hoofd geslingerd krijgt, keihard, rauw, ongegeneerd...perfect!

Valt voor de echte liefhebber van actie niets op aan te merken. De eindscène behoord tot m'n personal favorites Nieuw biertje pakken, terugspoelen en opnieuw bekijken! Fuck yeah!

Eigenlijk lang vooruit geschoven, mede omdat ik de tweede Rambo geniaal vond, en ik was bang dat deze prent desastreus zou worden voor de reeks. Stallone leek me te oud maar nu met The Expendables in het vooruitzicht toch maar eens gekeken. Stallone te oud? Forget it. Rambo is terug, en schaart zich gewoon naast dat op een voetstuk geplaatste Rambo II.

Rambo blijft dé actieheld bij uitstek. Weinig te zeggen maar met het hart op de juiste plaats. Ik heb altijd wel een zwak voor actiehelden, die een zwak hebben voor een vrouw, en daar praktisch voor over lijken gaan. Ook in deze Rambo is dat het geval, in de vorm van Julie Benz. Can't blame him. Dé actiefilm is al jaren dood, af en toe komt er nog iets goeds uit maar dat gebeurt zelden maar Stallone weet wat de actiefans, die orgasmisch toebedeeld werden in de jaren 80, de adrenalineshot te geven waar ze naar snakken. In de vorm van een nieuwe Rambo. Woohoo!

Qua actie is dit de adrenalineshot die ik jaren niet gevoelt heb. Een gigantische bodycount, het bloed, de ingewanden en lichaamsdelen vliegen je om de oren, Stallone is in topvorm en meedogenloos. Heerlijke adrenaline rush dit. Die headshot van Schoolboy, de rampage van Rambo op het eind, de chopped up bodies, de splatter. Heerlijk. Het is jammer dat actiefilms als deze nog zelden gemaakt worden maar wat voelt het goed als zo'n oude rot dat ook inziet en dan met dit op de proppen komt. Ik zou eigenlijk met een maat van me naar The Expendables gaan, maar na dit weet ik niet of ik mij nog langer kan inhouden. Misschien dat ik morgen even de bios opzoek.

Prima film met een prima sfeer. De locatie zag er prachtig uit. En ja wat moet je van onze überheld zeggen. Jammer is dat het niet bij dit deel is gebleven. De actie en sfeer van deze film kon men in de andere delen nog niet bij benadering halen.

Evangelie van de actiefilm met een zendeling die na 5 kwartier fors geweld volledig bekeerd is. En als liefhebber van de tachtiger jaren-actie geloof ik het ook wel. Wat het ook moge zijn, Sly weet in tegenstelling tot vele anderen die vibe wel te creëren. Net als toen heeft ook deze een hoge herkijkwaarde en net als toen roept ook deze de nodige krachttermen op bij het kijken. Al is het lastig om boven het lawaai van de film uit te komen. Geluid wordt hier op waarde geschat.

Heel veel grof geweld dus, daarnaast visueel ook zeer plezierig. Fijne locatie natuurlijk, maar de actiescènes staan er fantastisch op. Overzichtelijk en met impact waar je U tegen zegt; het is een ware traktatie op de X-factor van dit soort films. Dat er verder nog een verhaaltje bij bungelt met van die typisch foute elementen, is mooi meegenomen. Hoort bij die vibe. Net als het zinnetje Live for nothing, or die for something. De Karen zijn er inmiddels mee aan de haal gegaan. Mooi. Net als deze Rambo.

Jee, best een tegenvaller. Vind hem ongeveer gelijk aan deel drie. Dat houdt in dat het af en toe vermakelijk was, maar ook veel gemiste kansen. Er zit namelijk te veel gezeur in (echt een pijnlijke fout) en te weinig actie. Ja echt, geloof je me niet, kijk de fim nog eens. Misschien heb je namelijk de laatste 20 minuten te veel in het hoofd en te weinig het eerste uur. Ik verbaas me dan ook over de reacties hier. Er is echt minder actie dan in deel 1, 2 of 3. Bovendien is er juist te veel plot in de vorm van misplaatste moraal. Verder mankeert er ook van alles.

Vond de prestatie van Stallone met zijn dikke kop, echt ondermaats. Hij houdt ook wijselijk zijn shirt aan. Waar hij in de voorgaande delen, mede door zijn afgetrainde lichaam, nog enigszins geloofwaardig is als vechtmachine, is daar hier geen sprake van. Er wordt ook geen aandacht besteed aan de ouder geworden Rambo. Het is gewoon zo, waardoor duidelijk is dat het gewoon een vierde keer cashen is op de Rambo formule. Deel 1 blijft gewoon een erg goede film. Gevarieerde actie en een goed scenario. De 2 eerdere vervolgen hadden al een lachwekkend scenario, maar hier is het helemaal treurigheid troef. Gewoon een herkauwing van het Rambo gegeven, er is helemaal niets in het scenario dat mij de noodzaak van een deel 4 vertelt.

Wat me echt tegenviel is de pretenties die Stallone leek te hebben met de hele Birma situatie. Verschrikkelijk die moraal van de doktoren die de arme bevolking willen helpen; echt een enorme doorn in het oog. Ook de relatie met die Sarah (voor wie hij opeens, dit kwam, echt uit het niets, wel alles wil doen) was nogal belachelijk. Sowieso weer zo vermoeiend; Stallone wil ze niet helpen en na een afgezaagde speech (ik bedoel wtf!) opeens wel en heeft hij er een zielsverwant bij (GAAAP). Vervolgens worden ze uiteraard gevangen en volgt er een reddingsactie. Nou ja prima, kan de actie beginnen. Maar dan duurt het nog even. Er wordt nog wat afgezeurd door een paar huurlingen. Die zeuren over ongeveer alles en zien Stallone niet voor vol aan (wat ik wel snap na het zien van zijn dikke kop) Er komen wel wat actiescenes, maar die zijn allemaal redelijk snel voorbij en wanneer het dan eindelijk losgaat, is het ook behoorlijk vlug weer afgelopen. Veel te snel!

De reden dat ik zo op de inhoud in ging is dus tweeledig. De film is maar een beperkte screentijd 100% actiefilm (pas in de laatste 20 minuten gaat het langzaamaan los) en voor die tijd lijkt de film zich veel te serieus te nemen. Deel 2 was daarin ook echt de betere ten op zichtte van deze. De wantoestanden in Birma waren alleen een kapstok om Rambo weer eens te laten huishouden tegen een zo'n kwaadaardig mogelijke tegenstander. Prima, maar besteed dan aandacht aan de actie en niet aan andere (en dus ondergeschikte) zaken. De vele schokkende scènes, waren alleen schokkend in wat je (letterlijk) zag met ledematen en bloed dat in de rondte vloog, maar hadden verder geen enkele impact door genoemde. Als je zou willen muggenziften, zou je het zelfs een kwalijke moraal kunnen noemen, omdat het de situatie exploiteert in plaats van er wat over te willen vertellen.

De actie dan! Daar kwam ik voor, kreeg ik wat te weinig, maar de actie die er in zat was redelijk bevredigend. Vond het wel een iets te hoog videogamegehalte hebben. Leek erg op Soldier of Fortune, wat ik vroeger veel speelde. Maar het is een detail. Vond het redelijk spectaculair. Lekker compromisloos. En dat is eigenlijk wat ik er over heb te zeggen. Dat redt de film net, omdat ik me heel goed realiseer wat belangrijk is in deze film (de actie). Gelukkig realiseerde Stallone zich het ook nog net op tijd, want het gezeur in deze film had mijn irritatiegrens wel bereikt. Dus toch nog drie sterren.

twintig jaar na de derde en toen verwachte laatste Rambo film is daar dan het, voor de fans, lang verwachte, vierde deel in de serie van de geplaagde Vietnam veteraan. Dit keer onder de regie van Rambo himself.

Goede keuze om Rambo weer terug in een jungle te stoppen. Het is dan wel een andere jungle met andere problemen. Stallone kiest er voor om het wat ondergesneeuwde conflict in Birma in beeld te brengen. Dit doet hij op geheel eigen wijze door de gruwelheden die zich daar afspelen gewoon in beeld om te zetten. Het begin met de wat docu achtige beelden doen vermoeden dat Stallone dit keer wat meer de mensen bewust wil maken van wat er zich in de wereld afspeelt. Dat maakt dit deel dan ook heel anders dan de vorige drie delen. John Rambo lijkt in het begin tot vrede met zichzelf te zijn gekomen, maar is nog steeds geplaagd. De oorlog achtervolgt hem nog steeds en vind hem ook dit keer weer. In het begin is hij nog wat nors en erg sceptisch tegenover de missionarissen en hun geloof over het helpen van mensen in oorlogsgebieden. Stallone kiest er in het begin voor om, zo lijkt het iniedergeval, wat minder vermaak te bieden. Je weet niet of je de actie scènes leuk/goed moet vinden, aangezien het je heel erg shokeert. Het is gewoon niet leuk om naar dit soort scènes te kijken, en je voelt je ook schuldig dat je naar dit zit te kijken. De boodschap is echter duidelijk. Door de gruwelheden zo realistisch in beeld te brengen heb je echt een idee hoe het er aan toe gaat. niks geen geromantiseerde beeden, maar allemaal right in your face uit elkaar spattende mensen en rondvliegende ledematen.

In het midden neemt de film een wending en wordt het een reddings/actie film. Er komt wat meer vermaak om de hoek kijken. Nou ja vermaak. De wraak voelt gewoon erg rechtvaardig en dit is erg knap gedaan door Stallone. Je betrapt je er zelf op dat je een goed gevoel krijgt als Rambo en het team vele misdadigers afmaken. Dit is ook het moment dat het omslaat in de heerlijke over the top Rambo actie, en wordt het hoe gek het ook klinkt erg vermakelijk. Een scala van geweldige scènes volgen elkaar in een rap tempo op. Kogelregens, mega explosies, rondvliegende ledematen, rondspattend bloed. Het zit er allemaal in. Stallone kiest er ook voor om Rambo zelf niet alles op te laten knappen, en laat ook genoeg van het team zien. Het zou ook niet realistisch zijn om een oude man dat allemaal te zien doen, en is dus een goede keuze geweest. Op het einde lijkt het erop dat rambo eindelijk full circle is gekomen met zichzelf .

Film technisch is het ook dik in orde. Het is allemaal lekker rouw geschoten, en de grain in het beeld laat het erg realistisch aandoen. Het is dus niet het standaard Hollywood gelikte camerawerk. De muziek vond ik dit keer wat minder, ik had meer met de scores van Goldsmith, al past dat dan weer niet bij deze opzet van Rambo. Ik was ook erg onder de indruk van het geluid. Vooral de laatste scènes is smullen geblazen. De zware geweren klinken dit keer ook erg zwaar. Het geluid neemt je mee in de film. Acteerwerk is verder niet eens heel bijzonder, maar de cast doet zijn werk en dat is genoeg voor een film als deze.

Het is Stallone gelukt na het tegenvallende derde deel de reeks nieuw leven in te blazen, en hoe. Een heel ander verhaal, maar een zelfde soort setting als het geweldige actierijke epische tweede deel. Af en toe shokerend maar naar het einde toe stiekem ook erg vermakelijk. Samen met deel twee het beste deel.

Wat hou ik van de bloedfonteinen die in deze Rambo en andere films van Stallone rijkelijk vloeien. Lekker gore en viskeuze klodders die ongegeneerde extravagantie bieden. Qua actie zit het dus wel snor in deze (slot)aflevering van Rambo. En John zelf mag er ook zijn. Nog steeds weinig noten op zijn zang, maar dat geldt gelukkig niet voor zijn wapens van massavernietiging. De scène waarin onze stille, asociale held als een alternatieve Robin Hood een hoop afstotende soldaten doorzeeft vormt het hoogtepunt.

Veel jungle, een verhaaltje dat wellicht de Oscar voor simpliciteit kon winnen, clichématige maar opzwepende muziek en de getekende Rambo geven voldoening.

3,50 (3,25)

Wat een knaller! Al na één minuut happen er al een stuk of tien in het stof. Verder extreem veel geweld en totaal geen sentiment. Rambo zoals het hoort! 4*

Gisteravond alleen deze van de Rambo films gekeken. Als liefhebber van extreme geweldscinema vind ik deze film helemaal het einde.

Rambo als namveteraan die al 3 'avonturen' heeft meegemaakt waarbij hij iedereen genadeloos heeft afgeslacht wordt benaderd door een stel naïve 'wereldverbeteraars' die hij haarfijn uitlegt dat ze beter naar huis kunnen gaan en dat oorlog alleen met wapens is op te lossen. De naïve mensjes gaan toch en dan breekt de hel los.

De de eerste aanval op het dorp is extreem agressief en zal voor velen als shockerend worden ervaren. Dat sommige mensen Blood Diamond of Wit Licht shockerend vinden verbaasd me.

Het genadeloze laatste half uur waarbij Rambo de bad guys keihard afslacht is natuurlijk geweldig. Het bloed dat uit iedere bad guy spat en alle ledenmaten die er af worden geschoten van de schurk maakt het toch weer een feest om Rambo aan het werk te zien. Plus nog eens de prachtige fotografie en de klasse actie camerabewegingen en montage maakt dit toch wel één van mij lievelingsfilms.

Voor sommige zou wel The Killer of The Wild Bunch aanzetter zijn voor de moderne geweldscinema, maar voor mij is dat Rambo!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Laat maar aardig vierde deel uit de Rambo-reeks (en wat mij betreft de vermakelijkste) waarin een groep naïeve wereldverbeteraars worden gevangen genomen tijdens een burgeroorlog in Birma. Uiteraard een flink portie bruut geweld waarbij zelfs vrouwen en kinderen niet gespaard blijven en alles en iedereen letterlijk aan flarden worden geschoten. De one-liners zijn werkelijk hilarisch en kunnen absoluut niet serieus genomen worden. En datzelfde geldt voor het personage van John Rambo. Op een gegeven moment heb je het geschiet wel gezien, maar gelukkig heeft de film een korte speelduur.

Zojuist deze film nogmaals bekeken, wat een heerlijke film blijft het toch.
Sylvester Stallone is nog steeds een beest. Wat een lichaam en dat ook voor een 62 jarige. Dan mag je zeker niet klagen. Het brute geweld maakt de film helemaal top.
Het begon al met de scene op het bootje met een mooie quote van Rambo nadat hij die gasten heeft afgeslacht.

''What did you do? We came here to help stop the killing! Who are you to...'' ''They would've raped her fifty times... and cut your fucking heads off! Who are you? Who are any of you?''

Heerlijk gewoon. Zo waren er nog een aantal momenten wat smullen geblazen was. De final scene is natuurlijk bruut als maar wezen kan en daar doen we het voor. Het uiteindelijk uit komen van de darmen van de Burma baas. Geniaal!!!!

Deze film blijft genieten...

Nogal pover.

Saai is een Rambofilm nooit, maar bij dit voorlopig laatste deel heb ik na het zien toch een leeg gevoel. Rambo wordt niet langer afgeschilderd als een getraumatiseerde veteraan, maar eerder als een verzuurde kwal. Nu goed, op zich heeft het plotje genoeg om handen, want de speelduur is in een wip en een zucht om en aan actie ontbreekt het hier ook niet.

In dat opzicht kan Sylvester Stallone zich uitleven. Zowat al z'n wapens komen aan bod: pijlen, machinegeweren, ... Voor ieder wat wils. Ondertussen staat zijn plastic gezicht nog stijver dan anders.

Een manco dat de Ramboreeks wel heeft is een gebrek aan humor. Men zou kunnen zeggen dat de focus daar niet opligt en daar ben ik het wel mee akkoord als het op deel 1 aankomt. De vervolgen zijn echter veel idioter, en zeker ook hier - waar gigantisch veel mannetjes in stukken uiteen geschoten worden - had een beetje zelfspot welkom geweest.

Kleine 2,5

Meesterlijke actiefilm!

Toen ik deze film in de lijst top 1000 voorbij zag komen dacht ik :het wordt toch

echt tijd om deze eens te gaan zien,ligt nu al zolang in de kast,deze krijgt nu voorrang en

WAUW wat is dit deel geweldig zeg!

Wat mij betreft het beste deel en als ik eerlijk ben had ik dit niet verwacht.

Het verhaal deed mij ergens aan the Expendables denken,daarin was ook sprake

van onderdrukking,leed en het vermoorden van onschuldige burgers....alleen in

Rambo is het harder en serieuzer, in deze film ook geen humor maar bittere ernst.

Toch wel grappig om de film nu te zien,ik ben echt weggeblazen...op de hoes staat:actiefilm

van het jaar,nou nu in 2013 is het voor mij de actiefilm van het jaar!

Helemaal goed,zo hoort een actiefilm te zijn,zo zie ik het graag.

Stallone is en blijft voor mij de grootste actieheld ever!

5*

Rambo

De bekende film van Stallone. De moordmachine Rambo die mensen genadeloos weet neer te knallen; met die gedachte ging ik de film in. Uiteindelijk vond ik dat reuze meevallen. Onder de olifantenhuid van Stallone zit eigenlijk een heel klein hartje. 92 minuten film waarvan welgeteld een dikke 10 minuten aan aftiteling. Even rekenen en je zit om 82 minuten. Wat hebben ze daar van gemaakt?

Dat de film zo kort duurde zag je duidelijk terug in het verhaal. Er zat geen diepgang, geen overtuigende emotie of kwaliteit in de film. Een rede zoeken om weer even dom te kunnen knallen. Het verhaal heeft niets om het lijf. Als je de samenvatting hier op MM hebt gelezen heb je alles al gehad. Er was totaal niets wat mij kon verrassen in de film. De film begon redelijk sterk. Een teruggetrokken R. Rambo, veteraan uit de Vietnamoorlog, die niet veel meer met de wereld te maken wilde hebben. Geweldig begin. Als Stallone dit wat dieper had uitgewerkt was het al veel beter geweest! Hij kiest er echter voor om de christelijke zendelingen te laten ontvoeren en met een knal ga je de film uit. Het heeft niets om het lijf. De film gaat zoals elke clichéproductie van Hollywood. Eigenlijk heel slecht.

Als Rambo heeft Stallone nog wel een mysterie rondom dit personage gecreëerd. Hij speelt een stille, maar meedogenloze man, waar tegelijk ook heel veel gevoel achter steekt. Kijk maar als hij Julie Benz ontmoet. Ik weet niet wat ik er van moet denken. Er had zoveel meer in dit personage gezeten. Stallone is een prima acteur en hij had hier echt meer mee kunnen doen. Helaas heeft hij dat niet gedaan en moet hij daarop afgerekend worden.

Julie Benz vond ik ook niet super spelen. Ze was als hysterisch goed gelovig vrouwtje best uit te staan. De op één na laatste scène probeert ze het geheel nog even omhoog te trekken maar ook dat had niet veel om het lijf.

Verder vond ik alle Birmese mannen nogal achterlijk. Ze dienden vooral als schietschijven had ik het idee.

Tot slot is Birma wel mooi weergegeven. De rivier zag er prachtig uit met dat regenwoud er omheen! Er werd een beetje een zelfde sfeer gecreëerd als bij The Deer Hunter en Platoon, om de andere Vietnamfilms maar niet te noemen. Ook de rijstvelden met de granaten erin kwamen imponerend over.

Verder heb ik niet veel te zeggen over deze film. Je kan gewoon 80 minuten knallen, maar meer is het niet. Het is echter wel zo dat ik veel betere actiefilms heb gezien die veel meer om het lijf hadden. Zonde.

2.5*

Deze Rambofilm heeft een erg mager verhaal en het draait alleen maar om het letterlijk aan flarden schieten van hele gemene mensen. Op een gegeven moment wordt het gewoon lachwekkend om de rondvliegende benen, hoofden, en andere lichaamsdelen over het scherm te zien vliegen. Het lijkt wel slapstick.
Rambo is een harde kerel en een moordmachine. Het lijkt hem dan ook niets te doen dat in het rebellendorp kinderen worden misbruikt en vrouwen worden mishandeld en verkracht. Het gaat Rambo slechts om één ding: Het redden van één blanke gristenvrouw,
Zeer matige film, maar ondanks dat enigszins vermakelijk.

Blij verrast.

Ik had geen al te hoge verwachtingen van deze film. Vroeger wel wat Rambo dingen gezien (al weet ik niet meer precies of ik ooit een film volledig gezien heb - maar denk het wel), vond ik nooit echt interessant. Ook Stallone doet me niet echt glimlachen, zeker niet met Expendables in het achterhoofd.

Deze Rambo is absoluut weer een foute boel. Stallone kan echt niet acteren, maar dat groepje kerklosers overtreft hem zowaar nog in onkunde. Ook z'n teampje dat iedereen moet gaan redden bestaat uitsluitend uit debielen zo lijkt het wel. Komt daarbij dat ik de intro van deze film echt smaakloos vond. Bij een film als deze horen niet echt journaalbeelden lijkt mij.

Maar Rambo is vooral een actiefilm en daar blinkt Stallone dan toch wel in uit. Niet als acteur, wel als regisseur. Opvallend en verfrissend recht voor de raap, met een hoop aan flarden vliegende cannon fodder. Die combinatie met een degelijk budget is uitermate zeldzaam, fijn om dan toch eens een film te zien die zich niet echt inhoudt.

Gelukkig een kort filmpje verder, mist nog een grootse actiescene tijdens het eerste uur voor extra credits, maar verder weinig te klagen over dit actievehikel, behalve dan de vermoede pogingen toch nog iets met het verhaal en personages te doen. Eens de kogels in het rondvliegen is dat echter snel vergeten.

3.5*

De heer Rambo verblijft nog in Zuid-Oost Azië, meer precies in Thailand in het grensgebied met de verdorven staat Birma. Ook bij deze film is Sylvester Stallone net of tijd of net te laat, het is maar hoe je het bekijkt om de grove misstanden aldaar aan de kaak te stellen. Bij Rambo III was het wel nog een stuk potsierlijker met die toestanden in Afghanistan.

Enfin, het karakter van de heer Rambo en dat van de films heeft geen ontwikkeling doorgemaakt, gelukkig niet zeg.

John Rambo is ondanks zijn moordzucht een in en in goed mens en moreel superieur, ook aan de missionarissen die de wereld willen redden en een eenvoudig man als hij in een benarde positie doen geraken. Hij is dan ook niet te beroerd om de huurlingen die de wereldverbeteraars voor geld komen bevrijden een handje te helpen.

Het is geen verrassing dat de mensen die er voor de heer Rambo toe doen het er heelhuids van af brengen en hem zelfs overtuigen terug te gaan naar the Land of the Free and the Home of the Brave.

Brute film die het natuurlijk niet van het verhaal moet hebben maar voor spectaculaire actie scenes zit je hier geramd.Onze über commando laat niet met zich sollen en laat een vermakelijk spoor van lijken en ledematen na.Daarnaast is het allemaal heel smaakvol in beeld gebracht en is de regie verrassend sterk.Na First blood zonder twijfel de beste Rambo film en ik sluit een verhoging in de toekomst zeker niet uit.

Toch nog erg vermaakt naar deze film.

Mooi om te kijken voor als je thuis zit met buikgriep haha