Children of Men (2006)

Ik heb echt genoten van deze film echt een super sterk verhaal en ik heb vanaf minuut 1 in spanning gezeten. Het enige min puntje vond ik het einde... dat had wat mij betreft wel wat uitgebreider gemogen.. ik zat nog midden in het verhaal voor mijn gevoel en hop afgelopen. maar even goed een 4.5*

ben het helemaal eens met het bericht hierboven!

Vond het echt een SUPER mooi verhaal!! Vooral de laatste

actie scene, echt SUPER!!!!

ik heb nog nooit om een film gejakt, maar toen na

die laatste actie scene... toen moest ik mn lippen wel ff

op elkaar houden jah!!

Nee deze prent kon mijn niet boeien det sets en de locatie's vond ik juist zeer matig en de actie's scene's waren al helemaal belabbert het leek wel of ik een b-film uit de jaren 70/80 aan het kijken was...

Clive Owen die maar niet geraakt kan worden was een totale ramp het enige lichtpunte was Caine maar die is eigenlijk altijd goed.

En weet iemand of Renault de film betaald heeft of zo...?

Het leek wel een grote reklame stunt...

Dat de stijl en de daaraan vastliggende decors je niet konden overtuigen, blijft jouw kritische standpunt. Maar om deze film te gaan bestempelen als een jaren '70 b-filmpje, is ronduit belachelijk.

Alleen afgaande op het visuele is 'Children of Men' realisme ten top, een film in pure 'cinema verité' stijl. Met andere woorden verfijnde cinema, die op geen enkel moment ook maar in lijn ligt met het 'speelse en goedkope'.

Het rauwe realisme zuigt je in het gebeuren en geeft een enorm gevoel van betrokkenheid. Dat je hierbij weinig tot geen emoties voelt, geeft blijk van een uiterst kille instelling.

Ondanks je negativisme doet het dus totaal niet terzake om hier een analogie te maken met het uiterlijk van een b-film.

Nogmaals de film kwam bij mij over als een b-film uit de jaren 70/80 dit is natuurlijk mijn mening, de film kon mij absoluut niet boeien en raakte mijn op geen moment en nogmaals de film kwam zeer goedkoop en onvolwassen op mijn over.

Dit heeft ook te maken met smaak en nee dit was niet mijn smaak.

Natuurlijk is het wel weer mooi dat andere mensen de film wel goed beoordelen, smaak blijft persoonlijk.

Jij beoordeeld bv Key Largo op een vier ( 2*) daar geef ik een dikke acht voor ( 4*) , zo heeft ieder zijn eigen kijk op de cinema.

Een 'smaak' betoog is hier niet aan de orde, het gaat me simpelweg om het gebruik van de term 'b-film'.

Hoe 'goedkoop' de indruk ook mocht wezen, de term is hier simpelweg niet van toepassing. B-film is een bewuste keuze die wordt gemaakt bij het maken van een film, een weergave van de intenties en het karakter van de film.

Had je het gehouden op 'visueel zwak, lelijk, weinig overdonderend, enz.', was je kritiek voldoende gerechtvaardigd.

Wat betreft 'Key Largo': klassieke film-noir in kleur is heiligschennis, ongeacht mijn quotering.

Sorry dat ik even off-topic ga, maar omdat het me al veel vaker is opgevallen dat de heer Stinissen het woord 'mijn' verkeerd gebruikt, wil ik toch even op het volgende wijzen:

Mijn is een bezittelijk voornaamwoord, mij een persoonlijk voornaamwoord(niet-onderwerpsvorm).

Hier had 'mijn' dus 'mij' moeten zijn.

'Mijn' is wederom verkeerd gebruikt. Het had zelfs in alle drie gevallen 'mij' moeten zijn.

In de volgende gevallen gebruik je 'mijn' wel goed:

Voor het geval er verkeerde conclusies worden getrokken: dit is absoluut niet kleinerend bedoeld, maar juist commentaar waar Stinissen iets aan heeft, dunkt mij toch.

Als er nog onduidelijkheden zijn: be my guest.

Visueel is dat in ieder geval onzin. Ik zag dingen die pas sinds kort mogelijk zijn en zaken waarvan ik zo 1,2,3 niet eens weet hoe ze gedaan zijn.

Ik weet niet goed wat ik van deze film moet denken. er spelen een paar verhalen door elkaar. Oorlog, onderdrukking, leed enz. Het verhaal is niet alles . Het verhaal kwam niet over als een verhaal in de toekomst( misschien bedoeld) Sommige scene's deden me denken aan Harrisons's flowers. Ook hou ik niet van een film waar geen echt einde aan zit. Toch een 3* voor mij

De hoge gemiddelde score is voor mij onbegrijpelijk.Ik heb o.a zelfs bloedspetters gezien op de cameralens wat enige tijd te zien bleef.Dat mag gezien worden als amateuristisch.Het verhaal vooraf leek me boeiend maar de uitvoering daarvan viel mij erg tegen.

Op deze manier kan je iedere film goed praten.

Ben het totaal niet met je eens dus

Dat heet "midden in de actie zitten". Je bent er voor of niet, maar met amateurisme heeft het verder weinig te maken vrees ik.

Jaja zo kan je ook een fout goed praten.

Maar dan waren er eigenlijk nog te weinig spetters waar te nemen.En moet de camera eigenlijk ook kapot gaan.

Ik hoef niks goed te praten want ik vond deze film alles behalve indrukwekkend, maar je ziet het wel vaker opduiken in films. Geeft het effect dat je wat dichter op de actie zit.

Dat het niet helemaal consequent gebruikt wordt heeft eerder praktische redenen. Al lijkt het mij eerlijk gezegd wel een leuk idee. Al zal dat dan met CGi geregeld moeten worden, want met een kapotte camera kan je niet echt filmen.

Wat een argumentering, heb plotseling ingezien dat ik helemaal fout zit...(hopelijk ben je bekend met de term 'cynisme')

Waarom zo reageren als je nog niet eens het nut kan inzien van die bewuste scene. We hebben het namelijk over realistische actie en dat valt onmogelijk te ontkennen, hoe je gedachte bij deze film ook is.

Waarbij de welgekome bevestiging van Onderhond.

Je bent dus meer dan welkom een korte argumentering te schrijven, waarbij je uitlegt waarom mijn voorgaande post elke film kan goed praten. Aangezien het niet meer is dan een persoonlijke vaststelling en bovenal een reactie op het feit dat b-film een 'foute' (met andere woorden niet toepasbaar op deze film alleen) term is.

Ik denk dat je daar wel eens gelijk kan hebben...

Eldorado: verwacht je nu echt dat de camera kapot gaat en de scene daarbij plots eindigt; ik dacht het niet.

Nou vond ik dit dus een geweldige film, maar als ik iets moet noemen dan zijn het inderdaad wel de bloedspatten. Om het amateurisme te noemen is natuurlijk een beetje vreemd, maar ik vind het wel de grootst mogelijke ergernis bij dit soort films. Een microfoon in beeld heeft hetzelfde "ohja, kut, het is maar een film"-effect. Met spatten op de lens bevestig je dat er een camera aanwezig is. En die is er helemaal niet (in het verhaal). Waar komen die spatten dan vandaan?

Als er in deze film iets bevestigt dat het maar een filmpje is, is het de slecht uitgewerkte toekomstvisie en dat vreselijk hippiepersonage. Met een spatje op de lens heb ik minder last. Je kan het ook moeilijk clean houden, want het regent water/modder en brokstukken langs alle kanten. Vreemd om dan door zo'n situatie te lopen zonder er last van te ondervinden. Ook dat kan alleen maar in films.

Dat Jordy en vele anderen de film goed vinden is hun goed recht, ik daarintegen vond de film zeer maar dan ook zeer matig en ja ik blijf erbij dat de film bij mij iets had van een jaren'70 B-film.

Nee nee nee,je moet je indenken dat het jouw oog is waar bloedspetters op zitten.

Ja ja ja......

Het leek me een bewuste keuze, die je wel in meer films ziet

In dat geval begrijp ik je ergernis, voor mij blijft dit echter een pluspunt om het realiteitsgehalte te verhogen.

Mijn netvlies was de lens van de camera, dus ik had op dat respectievelijk moment geen 'fake' gevoel.

Is net zozeer een bewuste keuze inderdaad, maar net zozeer een reden om je uit een film te halen lijkt me.

Al is het verder wel duidelijk dat dat voor jou niet geldt. Ik kan me niet echt storen aan zulke zaken. Microfoons zijn net iets anders, ten minste, als ze er niet horen te zitten. Anders is het een stijlkeuze zoals een ander en behoort het gewoon tot de stijl van de film.

Microfoons in beeld een stijlkeuze? .

Geloof dat het in 24 Hour Party People en misschien ook wel Cock & Bull Story wel eens voorkomt als stijlkeuze. Wanneer de goedkope reportagestijl nagemaakt wordt.

Bij fake docus lijkt het mij ook een legio stijlkeuze, indien de toon van de docu er naar is. Bij typische verhaaltjesfilms uiteraard niet zo.

Aha, oke.

Mensen, die bloedspatten, iemand vergeten dat je in een film, of zeker deze film, de ongeziene derde persoon bent? Op deze manier, dmv die bloedspatten, wordt bevestigd dat je er bent (en niet de camera), wordt je wakkergeschud en blijft de gruwel van rondvliegend bloed hangen. Dit is niet puur amateurisme, dit is niet puur bevestiging van de camera, dit is met voorbedachte rade.

En de analogie met de microfoon in beeld snap ik al helemaal niet; zo'n microfoon is wel een externe factor die niets met film noch verhaal te maken heeft. Die bloedspatten komen rechtstreeks van een dood/ontplofd personage.

De plaats van de camera bij die bewuste explosie was dus wel degelijk ook op een plaats waar deze niet geraakt kon worden door de grote impact en dus niet kapot kon gaan, haal de scene maar voor je. Deze film zit vol met realisme, dus waarom nu dan ineens niet?

Deze discussie is trouwens ook een 'Cock & Bull story'.

Grappig, precies dezelfde materie werd vandaag behandeld in mijn college naar aanleiding van Jean-Louis Baudry's essay "Ideological Effects of the Basic Cinematographic Apparatus". Hierin beschrijft hij de identificatie van het filmkijkend subject met de camera, waardoor hij zich niet meer bewust is van zijn eigen identiteit. Zodra het cinematografische apparatus echter zichtbaar wordt stort dit samen met het inlevingsvermogen in en is het "alleen maar een film".

Dat was ongeveer de strekking, termen als "transcendental subject" en "phantasmatization of objective reality" even vermijdend .

Misschien moet ik deze film maar even als voorbeeld aanhalen komend werkcollege.

Hoe dan? Ik zie toch spatten op een cameralens?

Het gaat mij er niet op waar ze vandaan komen, maar waar ze op terecht komen

Precies de vraag die ik me stelde tijdens het kijken. Ik vond de film zo verschrikkelijk intens, en ik vond het zonde dat ik even 10 sec. totaal uit de film werd gehaald.