Children of Men (2006)

Hele aardige film maar niet de absolute topper waar ik op gehoopt had. Het uitgangspunt is erg sterk. Ook het acteerwerk is dik in orde en de soundtrack is zelfs erg goed te noemen. Ook de actiescenes zien er erg mooi en realistisch uit. Probleem is echter dat ik gewoonweg niet echt gegrepen werd door de film. De film is bij tijd en wijle iets te langdradig en ook de maatsschappij kritische kant van de film komt op mij niet echt over. Al met al dus wel een goede film maar er had meer in gezeten voor mijn gevoel. Ik twijfel erg tussen een 3,5 of viertje.

P.S Laat het voorlopig nog maar even bij een kleine 4 omdat een groot deel van de ergernis tijdens de film niet door de film zelf kwam, Maar doordat midden in de film het bioscoopscherm 30 centimeter naar boven verschoof. Hierdoor hebben we een kwartier lang naar een half beeld hebben zitten kijken.

No to the Future, yes to Children of Men

Children of Men is indringende cinema-vérite (te danken aan Emmanuel Lubezki, die ook het meesterlijke The New World onderdoopte in visuele poëzie), waarvan de toekomstvisie nooit zo reëel overkwam. Vergeet 'Y Tu Mama Tambien', Children of Men is Cuarons nieuwe stokpaardje, een Mexicaans meesterwerkje dat in de loop van de volgende maanden moeilijk te overtreffen zal zijn.

De opening van Children of Men is meteen overweldigend, een staaltje realisme dat logischerwijs afsluit met de respectievelijke titel van de film. Hier uitgevoerd met de enige echte hard-cut in de film, wit en groot geblokte letters op een zwarte achtergrond en vooral een angstwekkend geluid op hoge frequentie....
Wat volgt is uiterst actueel cinema, waarbij verschillende thematieken hun weg vinden binnen het narratief (migratie, terrorisme, milieuvervuiling, racisme,...). Dit alles resulteert in enkele scenes die je op schokkende wijze doen terugdenken aan wat ooit gebeurt is: mensen in kooien, executies en rijen van lijken.
Children of Men is nooit dreprimerend (dat zou afdoen aan het doel van de film), maar wel immer verontrustend. Mijn haren stonden meermaals enkele 'meters' omhoog en mijn ogen meermaals onder water. Zelden zulk emotionele cinema gezien, cinema die niemand onberoerd kan en zal laten. Emotionele hoogtepunten, gepaard met schitterende acteerprestaties, zijn: Clive Owen rouwend aan een boom om de dood van zijn ex-vrouw; de geboorte van baby Bazooka; en het verlaten van het vervallen gebouw, gedragen door de handen van de mensheid.
Tijdloos als het aankomt op muziekkeuze, want in plaats van te keizen voor een groots opgezette soundtrack, kiest men voor Pink Floyd (hun muziek is op zich al eindeloos angstwekkend) en een prachtig stukje klassieke muziek.
Het open einde van Children of Men is bovendien de correcte manier om deze film af te sluiten. Het is tegelijk hoopvol en verontrustend...

Zeggen dat Children of Men meer nood heeft aan special-effects is banaal en volstrekt belachelijk. Dit is in de eerste plaatse een futuristisch drama en in de tweede plaats sci-fi. Al is dat veelgezegd, want met deze jaaraanduiding en het minieme gebruik van technologische snufjes, kan je nog niet gaan spreken van pure science-fiction.

Children of Men verdient het om de volle 5* toegesmeten te krijgen. Het is voor mij de onbetwiste koploper van het lopende jaar 2006 (nog vlug even een vermelding ter ere van de prachtige in één take opgenomen scene op het einde van de film!!!) en durf ik het zeggen, een klein klassiekertje in wording. Of ben ik dan net iets te voorbarig in mijn conclusie?

Hear hear, I couldn't agree more. Caine speelt met verve een 'tijdloze' hippie, die zich in zijn vrije tijd bezig houdt met het verzorgen van zijn vrouw, maar vooral met het kweken van wiet met aardbeiensmaak. Gewoon hoesten...



Vooraleer ik ging kijken naar Children of Men had ik net hetzelfde gevoel. In het verlengde van je post bij 'The Wind that...', moet ik zeggen dat dit het alleereerste echt geslaagde artistieke project is van het jaar. De opzet van Cuaron om een anti-grootse opgezette hollywoodprent te maken is meer dan geslaagd.
Ik denk dat ik bij deze dan ook de herfst 'pronto' tot mijn favoriete seizoen bekroon. Ik kijk daarbij vooral uit naar volgende films: Little Children, The Fountain, The Prestige, The Assassination of Jesse James by... (een magistrale 'terugkeer' van de western?), El Laberinto Del Fauno, The Black Dahlia (de terugkeer van De Palma, daar ziet het alvast naar uit), en nog veel meer aankomend filmgeweld.

Mooie film, alleen jammer dat er zo weinig met het gegeven 'onvruchtbaarheid v/h menselijk ras' wordt gedaan. Ja de wereld is in chaos doordat men geen kinderen kan krijgen. En dat is alle info die je krijgt. Van daaruit wordt het slechts een erg mooi gefilmde, geacteerde populaire sf schietfilm.

Tijden niet zo onder de indruk geweest van een film. De uitzichtloze sfeer, de details, het fantastische gevoel van "er midden in zitten" door die fantastische lange shots... voor mij een van de beste films van de afgelopen jaren.

5*

Mjah.

Interessant uitgangspunt is het zeker. Daar scoort de film dan ook. Maar verder ?

De toekomstvisie is best belabberd, en faalt net als vele anderen als een "gescripte wereld" in plaats van iets wat lijkt op een door mensen opgebouwde samenleving. Veel "goh, als dat dan dat" geblaat dat op een veel te elementair niveau gepresenteerd wordt. Vooral ook cultureel weer geen evoluties. En uiteraard radios die nét een oldie spelen. Flauw is dat steeds.

Film doet verder z'n best duister te zijn maar gooit er wel regelmatig misplaatste grapjes door. Niet dat ze niet grappig waren, maar wel misplaatst.

Vooral jammer dat je de hele film tegen die bleke Clive Owen moet zitten kijken. Eigenlijk gewoon een brak acteur die een deel van de film komt verpesten.

Verder is het wel onderhoudend maar met enkele bedenkelijke ontwikkelingen (de omslag van Owen, het gebruikelijke drama dat daar voor nodig is, de onnodige humor, het té actievolle einde, etc etc).

Wat meer échte gritty elementen hadden op z'n plaats geweest. Na laatst nog Dog Bite Dog gezien te hebben is dit allemaal te braaf. Zoveelste flauwe toekomstvisie, die enkel en alleen overeind blijft door een sterk concept, paar mooi gefilmde en indrukwekkende scenes.

Zoveel meer te doen met een film als deze.

3*

Cuarón heeft het, maar het script niet.

Slecht is de film zeker niet. Maar ik vond het toekomst beeld toch iets wat oppervlakkig. Om 1 of andere reden krijgen mensen geen kinderen. En gaat het allemaal niet echt goed met de wereld. En als het niet goed gaat krijg je al snel mensen in kooien. Die door bozen soldaten worden bewaakt want ze zijn illegale immigranten. Want dat is het lijntje met de tijd van vandaag, want het westen heeft het niet zo op zijn immigrantjes. Dat hebben we in de toekomst nog minder. Ja, we gaan ons bezig houden met immigrantjes wanneer het wel heel kut gaat met de natuur en het voortbestaan van de mensheid. Ik betwijfel het. En daardoor had de film toch zo nu en dan een wat simpel gevoel. De laatste scène is briljant zonder twijfel. Het camerawerk is sowieso vaak sterk, helemaal eens met Jordy dat je het gevoel hebt dat je er midden in zit. Maar toch had het een mooier script verdiend, minder zwartgallig. De acteurs waren overigens ook nogal slap. Het zwangere meisje is ronduit slecht en Moore overtuigd weer niet, in het verassend korte optreden van haar.

Kleine 3.5*

Heeft dan niemand die enorm verlepte OS 2012 sweater van Clive Owen opgemerkt? Wat een geniaal detail was dat .

Verder snap ik niet de kritiek van de bloedspetters, dat overigens een foutje was. Als kijker ben je nog meer bewust van het ontzettend sterke camerawerk tijdens die scene.

4,5 *

Ik weet ook niet echt wat ik met deze film moet; ik kan me daarmee aansluiten bij de meeste reacties. Na hem net gezien te hebben was ik zeker onder de indruk, maar het slappe einde en de vervelende moraliserende boodschap die in de film verstopt zat heeft me doen twijfelen. Vooralsnog houdt ik het op 3,5* vanwege de beelden en de spanning. Maar dit gaat waarschijnlijk omlaag als ik hem nog een keer kijk.

Eindelijk weer eens volwaardige filmkunst van recente datum. Hehe...daar was ik wel weer aan toe

Zeer goede film die, zoals het goede SF beaamt, meer zegt over de huidige tijd dan over de toekmomst. Moeiteloos worden de elementen, die anno 2006 de media bepalen uitvergroot en samengesmeed tot een grauw en bitter toekomstbeeld. Een donkere toekomst dus, enigzins verglijkbaar met films als Blade Runner en Minority Report, echter ontdaan van allerlei futuristische en technologische fratsen. De wereld die we krijgen voorgeschoteld van het jaar 2027 is niet zozeer gebaseerd op technologie maar veel meer op sociologie (een interessant en origineel vertrekpunt vind ik). Gelukkig wordt er ook niet al te veel verklaard, geen vervelend wijzende vingertjes, de wereld is zoals ie is en is meer de achtergrond waartegen zich het verhaal afspeelt. De impact die dat op mij had is toch wel behoorlijk, sommige scenes gaven me echt kippevel.

Ondanks het nogal sombere, zeg maar gerust verontrustend toekomstbeeld vind ik de film niet deprimerend of alleen maar negatief en zwartgallig. Dat kan ook bijna niet want in essentie is Children of Men een film die gaat over hoop en een betere dag van morgen. Er is altijd iets wat het waard is om voor te knokken...

...En over knokken gesproken! Ik zou zeggen Apocalypto en Blood Diamond ze mogen qua actie nog niet in de schaduw staan van deze mexicaanse meester. Wat een scenes hé... prachtige onwerkelijk lange shots die bloedstollend spannend zijn, als kijker waan je je midden in de frontlinie. Niet in de laatste plaats door het sublieme geluid Het camerawerk is zowiezo fenomenaal in deze Children of Men. De kille, koele kleuren, de fantastische en gedetailleerde settings het zorgt precies voor de treffende naargeestige sfeer.

Acteerwerk is dik in orde, alhoewel ik de prominente plaats van Mevr Moore op de credits wat overdone vind. Gelukkig is de mensheid ook zijn gevoel voor humor niet kwijt geraakt, wat ik persoonlijk wel een hele geruststelling vind. En de muziek hè... schitterende mix van klassiek en Pink Floyd (niemand trouwens het visuele eerbetoon opgemerkt aan deze band? De cover van het album Animals, het zwevende varken bij de fabriek. Zo gaaf dat soort details in een film man).

Voorlopig 4 hele dikke vette sterren maar neig al een beetje richting de 4.5.

Het menselijk ras staat aan de afgrond van het bestaan en de Britse regering schuift de boel aan met een bulldozer. Cuarón kijkt anoniem toe en deelt zijn ervaring met ons!

Visueel gezien is deze film een plaatje. De kleuren lijken met de kinderen van de aarde verdwenen, maar vooral de man met de camera moet in de prijzen vallen. Verder zeer mooie decors. Hoe het twintig jaar in de toekomst eruit ziet weet ik niet, maar deze film lijkt technologisch gezien vrij realistisch. Erg tof gedaan, al die concept cars!

Narratief gezien vond ik vooral de abrupte overgangen van kalmte naar totale chaos erg sterk. Het begin alleen al! De editing draagt hier zeker aan bij, prachtige longtakes zeg... Maar genoeg technisch geneuzel - als het verhaal niets is heb je daar ook weinig aan. Gelukkig gaat dat voor Children of Men niet op. Ik ben zeer blij dat er niet gekozen is voor allerlei medisch gefilosofeer over de oorzaak van de onvruchtbaarheid. Het redden van de nieuwste telg der mensheid staat bovenaan en vormt vrijwel het enige motief voor de personages om van A naar B te komen. Jammer dat het verhaal geen mooie afsluiting krijgt (en visueel gezien eigenlijk nog lelijk ook).

Qua acteerwerk zetten Owen, maar vooral Kaine, hun personages magnifiek neer. De zwangere dame was helaas wat irritant zo nu en dan. Ik vraag me overigens af wat er met de vroedvrouw gebeurd is...

Nu ik deze film gezien heb baal ik echt dat ik hem niet in de bioscoop heb gekeken. Wat een ervaring moet dat geweest zijn.

4* - hoger = mogelijk

Voor mij een van de grotere teleurstelingen van de afgelopen jaren. Ik had heel veel verwacht na alle recensies, maar het bleek niet echt een film voor mij te zijn.

Aardig idee, maar ik kon geen moment echt in de film komen, vond het allemaal nogal saai, zowel qua verhaaluitwerking (in feite gewoon een zoveelste roadmovie), als acteerwerk, als sfeer. Keek redelijk weg, maar niets om echt door meegesleept te worden.

paar geweldige losse scenes aanval op de auto , maar verder voor mij niet al te interessant helaas.

Werkelijk prachtig geschoten (de scene in de auto is onvergetelijk, oscar voor cinematography lijkt me voor die scene alleen al terecht), grimmig toekomstbeeld met een spannend verhaal en geweldige cast. Moderne klassieker dat je compleet meezuigt, alleen het einde is toch een beetje kortaf...

4*.

Opvallend lage waardering hier trouwens, op IMDB doet deze het stukken beter. Niet verwacht.

Geweldig. In tijden niet meer zo onder de indruk geweest van een film. Een film die je bij je kloten pakt en pas na 110 minuten weer los laat.

Bam! 5*

Deze week wou ik de drie films gaan kijken van de drie Mexicaanse regisseurs die vorig jaar alledrie een zeer goed ontvangen film maakte. Deze films zijn uiteraard Babel, Children of Men en Pan's Labyrinth. Children of Men is de eerste die ik zie en waarschijnlijk ook meteen de beste.

Ik heb al in geen tijden meer een film van dit decennium gezien die zulke indruk maakt. Vrij onverwacht, want meer dan een simpel vermakende science-fictionfilm verwachtte ik niet. Children of Men heeft gelukkig meer te bieden.

Vooral het toekomstbeeld dat hier geschetst wordt is zeer sterk. We zijn het intussen wel gewend om zeer negatieve toekomstbeelden te zien in fictie (Brazil, V for Vendetta, Blade Runner, Metropolis, het boek Nineteen Eighty Four, etc.), maar van al deze toekomstbeelden is die van Children of Men de beangstigendste en ook zeker de geloofwaardigste. Dit omdat Cuarón er niet voor koos om er veel typische sci-fi elementen in te stoppen, maar de wereld van 2027 erg op die van ons te laten lijken. Het klinkt misschien gek, maar de film deed me meer denken aan een mix tussen de Saving Private Ryan (diens openingsscène vooral) en La Battaglia di Algeri dan aan iets als V for Vendetta.

Chidren of Men is ook een genadeloos spannende film, zeg maar gerust beangstigend. Veel situaties die we zien doen denken aan gebeurtenissen uit de geschiedenis na 11 september 2001 en Cuarón gebruikt de angsten die sindsdien heersen voor zijn spanning. Maar er is meer. Er heerst namelijk het gevoel dat elk personage elk moment gedood kan worden en zo hoort het in een film als deze, maar je ziet het heel weinig. Het is sowieso geweldig hoe personages geïntroduceert worden en vervolgens weer verdwijnen in deze film. Ze worden namelijk nauwelijks geïntroduceert, maar ze verschijnen plotseling. Wie ze zijn ontdekken we later wel. Maar de momenten waarop ze uit de film verdwijnen voelen telkens weer als een klap. Vooral doordat het zo plotseling gebeurt. De manier waarop Miriam bijvoorbeeld plot uit de bus gehaald wordt en we nog net door het raam zien dat ze een zak over het hoofd krijgt. Het heeft iets gruwelijks.

De hele film is gewoon een achtbaanrit. Het raast voort en voort en voort en voort, met nauwelijks tijd om stoppen. Het gaat steeds sneller. De cinematografie is dan ook weergaloos, met een aantal complexe en zeer lange shots die je helemaal in de film houden. Ik las op IMDB dat de langste shot iets meer dan 6 minuten duurt. Het lijkt langer. In ieder geval zat ik zo goed in de film dat ik haast de krachtproef van Owen meevoelde. Om elke hoek weer een nieuwe verassing. De film komt heel af en toe tot rust, maar deze scènes zijn minstens net zo goed als de actiescènes. Denk maar aan de scène waarin Owen ontdekt dat Kee zwanger is, de bevalling en de scène waarin Owen en Kee met de baby langs een hele groep mensen lopen. Magisch! En dat zonder dat het ergens overgedramatiseert wordt, wat makkelijk gekund had. Het einde is ook zeer passend.

Cuarón snijdt nogal wat moeilijke thema's aan van onze tijd. Maar ook hierin weet hij gemakkelijke valkuilen te ontwijken. Zo komt het nooit over alsof hij met zijn vinger wijst op onze fouten. Geen boodschap wordt geforceert. Ook komt het niet over alsof hij teveel pretenties heeft. Cuaróns' toekomstbeeld lijkt vooral te bestaan uit angst en wanhoop. En toch gaat de film daar niet over. Children of Men gaat over hoop. Niet veel hoop, maar hoop niettemin. Ergens aan het begin van de film zegt Owen, voordat hij weet dat er een zwangere vrouw is, dat zelfs al zouden de mensen weer kinderen kunnen krijgen, de Aarde toch al reddeloos verloren is, zo slecht als de zaken er nu voor staan. Ergens heeft hij gelijk, maar zodra hij de zwangere Kee ziet krijgt hij ineens hoop. Waarom weet hij niet. Ik snapte precies wat er in hem door ging. Een zwangere vrouw kan niet de hele mensheid redden, maar kan wel hoop geven in een situatie als deze. Erg geloofwaardig gebracht, al kan ik me voorstellen dat niet iedereen dat zo zal zien. Owens' situatie in de film vanaf dat moment lijkt uitzichtloos, maar we snappen dat het 't waard is om voor te vechten.

Cuarón is voor mij nu een gevestigde naam en ik zal eens snel naar Y tu Mama Tambien gaan kijken. Tot dusver kende ik de man alleen van de derde Harry Potterfilm, wat ik al de beste in de reeks vond door de goede regie. Maar de man kan duidelijk meer dan Harry Potter. Benieuwd wat hierna komt. Hoe dan ook, Cuarón heeft de beste, spannendste, aangrijpendste, mooiste en interessantste film van de laatste paar jaar gemaakt. Minder dan 5 sterren kan ik er niet voor geven. Jammer dat de film hier zo relatief laag scoort. Ik zou verwachten dat meer mensen hier het geniale in zien. IMDB is beter wat deze film betrefd.

Een voorzichtige vier punten. Ik vond de film goed geacteerd, het had een prachtig uitgangspunt, hij was spannend, op de production design/art direction was al helemáál niks aan te merken, alleen had men wel iets dieper op de situatie in mogen gaan. Ik snapte alles wel, daar niet van, maar ergens bleef het een klein beetje oppervlakkig. Misschien stoor ik me daar helemaal niet meer aan als ik hem voor de tweede keer zie, want wat er niet verteld wordt, krijg je natuurlijk wel te zien. En inderdaad, de manier waarop je het einde zelf moest invullen, jammer! Hopelijk komt er een vervolg !

Geweldige film! Vreemd dat hij hier zo erg is gezakt, aangezien hij wel een best goede positie heeft gekregen in de Imdb-top 250.

Is ook een goede film voor mensen die niet houden van ontzettend futuristische SF-films (niet dat ik daar zelf echt iets op tegen heb). Avontuur/Science-Fiction zijn misschien ook wel de verkeerde genres. Drama/Science-Fiction zou beter passen. Je zou het zelfs kunnen zien als een soort oorlogsfilm, het is niet echt het thema van de film maar het voelde soms zeker zo aan. Ik raad deze film dan ook aan voor liefhebbers van oorlogsfilms als The Pianist (compleet met onderduiken). Heel stiekem krijg ik ook de gedachten dat een aantal mensen de film niet zo goed vinden omdat het niet waargebeurd is en daarom minder meeleven met de karakters (oorlogsfilms krijgen doorgaans vaak hoge cijfers). Maar deze bewering zal vast wel grote onzin zijn.

De opzet van de film is erg realistisch en ik vind dat ze op dit gebied ook erg geslaagd zijn. Zou het zo allemaal geloven. Ja, er zitten wel wat onwaarschijnlijkheden in (zijn eigelijk allemaal al genoemd bij de voorgaande berichten), maar die zitten allemaal niet in het feit dat het zich in de toekomst afspeelt.
Om het allemaal realistisch te laten ogen is er weer eens gebruik gemaakt van de handcam-achtige manier van filmen, een techniek die wel vaker word toegepast (vind het altijd een beetje raar, toch lijkt het wel te werken). Best sterk gefilmd allemaal, er zitten een paar erg mooie shots in en de lange takes waren uitstekend uitgevoerd. De ontsnapping uit de boerderij naar de auto had op de een of andere manier een erg goede sfeer, al was ook deze best onwaarschijnlijk. Hoe kunnen ze nou niet gezien worden?

Acteerwerk vond ik erg goed, de muziek werd goed en orgineel gebruikt en er werden best interessante wendingen genomen. Ook wist de film mij vaak te raken en dit alles zorgt voor een ontzettend dikke 4,5. Misschien ooit zelfs nog een halfje hoger.

Een stuk beter dan ik verwacht had. Knappe, boeiende en spannende film. Op het soms misschien net wat te enthousiast inzetten van filters na, visueel ook zeer interessant. Geweldig cameragebruik soms.

Het toekomstbeeld vond ik hier ook veel sterker dan bij veel andere SF/toekomst/dystoptische-films. Het verhaal wordt nauwelijks opgehouden door allerlei uitleggerige stukken. Het beeld wordt opgebouwd in het verhaal en op de achtergrond.

De film gaat vooral over hoop en zit vol religieuze verwijzingen. Het einde is in die zin het enige kloppende, het laat in het midden of de wereld uiteindelijk gered wordt, het is voor mijn gevoel verre van onlogisch de Tomorrow te zien een soort religieus visioen, misschien wel het laatste wat de moeder ziet.

Ik lees hier veel vergelijkingen met 28 days later, dat is ook de eerste film waaraan me deze film deed denken. Alleen vond ik deze duidelijk een stuk evenwichtiger.

4.0*

Na de afgelopen weken zelf af en toe achter de camera te hebben gestaan en het een en ander regiewerk te hebben gedaan is deze film nog indrukwekkender dan ik dacht. Wat een fantastische composities, sfeer en longtakes zeg. Op een gegeven moment een shot van Owen die wakker wordt in een auto, en je de omgeving links in de ruit weerspiegeld ziet en Owen rechts door de ruit ziet. Het ochtendgloren maakt het af en de kadrering is perfect. Wonderschoon gewoon. Niet te filmen. Althans, dat zou je denken. Maar Cuarón flikt het.

Halfje erbij.

Het zal aan mij liggen maar ik vond dit een behoorlijk saaie en matige film. Het thema dat de boel vergaat is altijd interessant, maar het is hier niet uitgewerkt op een manier die mij boeit.

Het verhaal is wazig, het plotverloop is wazig en het onderwerp is apart maar niet interessant dit keer. Kan er weinig positiefs over zeggen.

2*

Anno 2008 zie ik nog steeds auto's rondrijden die 20 jaar of ouder zijn. Ik verwacht niet dat de Aarde binnen 20 jaar zo veel verschilt met datgene wat we nu zien.

Verder is het basis-idee uitermate logisch, wat mister blonde al aangaf. Hoe 't is gekomen etc., who cares? Daar gaat het niet om, het gaat om 'hoop'. En 'tolerantie' overigens. Hedendaagse problematiek die als het hedentendage te ver doorschiet, dit soort taferelen zouden kunnen gaan plaatsvinden.

Mooi vormgegeven film, die niet mee wil gaan in de hedendaagse trend van oerlelijke cgi-effecten. Een verademing. En wat is die auto-aanrijd/achtervolging scene met The Fishes toch prachtig.

Net even herzien en hij is mij nog weer ietsjes beter bevallen dan dat hij al deed.

Children of Men is een briljante film die erg goed inspeelt op hoe de mensheid zichzelf kapot maakt, en probeert je als kijker te beangstigen voor wat er zou kunnen gebeuren als het zo door blijft gaan met de wereld.
De film heeft een hele goede en toch best wel grouwe sfeer,en dat past er echt heel goed bij een film als deze.

Owen speelt de sterren van de hemel eveneens als Michael Cain die af en toe heel uitbundig acteerde en op momenten ook heel ingetogen. hij deed dit bijvoorbeeld in een scene die mij heel erg geraakt heeft, als hij zijn vrouw en hond van het leven beroofd en dat hij eigenlijk al weet dat hij zelf ook zal sterven.

Filmtechnisch is het ook allemaal schitterend. De sets,de vervallen locaties,de belichting.Ook geweldig was het camera werk wat enigzins vernieuwend en enerverend is om naar te kijken vooral die lange shots. me als toppunt natuurlijk dat shot van 20 minuten lang door die stad waarbij er ook nog eens van alles omheen gebeurt Dat samen met de sterke editing maken dit toch wel een tot een hele goede film.
Ik ben benieuwd waar Cuarón ons de volgende keer mee gaat verassen.

Stem verhoogd naar 4.5*

Fantastische SF-film. De futuristische decors van Londen om te beginnen afwisseldend met dingen uit onze tijdperk is een verwennerij voor je ogen. Wat is het allemaal kei-mooi gemaakt zeg, en ook zoveel aandacht aan besteed. Verder vind ik het verhaal ook erg orgineel bedacht en uitgebreid. De wereld is een grote chaos en een dictatuur en het is al 18 jaar geleden dat het laatste kind geboren is. De wereld waarin ze alles laten zien is grauw en somber, maar dan wel heel mooi gemaakt. Zoals gezegt: een verwennerij voor het netvlies

Owen speelt goed en Caine speelt een erg mooie bijrol. Verder is de film ijzersterk en vaak ook erg spannend. Vooral als Theo een zwangere vrouw het land uit moet helpen en dat ze zo in een slagveld terecht komen, en terwijl de kogels om hun oren vliegen wringen ze zich door alles heen. Het moment dat het kind geboren word midden in de zogenaamde oorlog en het vuur gestaakt word als alle soldaten zien dat er na 18 jaar weer eens iemand is geboren, is een scene wat je nog lang zal bijblijven.

De film heeft heel veel in zijn mars. Heel erg mooie en stijlvolle futuristische achtergronden van Londen afwisselend met dingen uit het heden (waar ik nou echt van hou) en het actuele Engelse platteland met hier en daar futuristische snufjes. Een erg mooi groot en goed verzonnen verhaal en heel knap acteerwerk met een gevarieerde verzameling gernes: Actie, SF, Drama, Oorlog, noem maar op. Gewoon een meesterwerk. Als je V for Vendetta, Blade Runner of Strange Days wardeerde en erg mooi vond, zal je deze ook zeker moeten zien. Film ligt trouwens bijna overal voor 5 euro.

Topklasse.

4,5*

kei harde film het leek wel 3de wereld oorlog

schitterend verhaal en acteerwerk

alleen bij het laatste stukje zag je druppels op de camera

was dat de bedoeling ???

4,5 ster

Spannende actie-SF met sterke cast en een prima en vlot verteld verhaal. Een aangename verrassing op een enkel minpuntje qua voorspelbaarheid na. Ook de actie overheerst soms een beetje. Zeer goed.

Om na te gaan of het wel de moeite loont de DVD van Children Of Men in huis te halen heb ik deze prent nog eens aan een tweede visie onderworpen en het antwoord is volmondig ja!

Alfonso Cuarón schetst hier op weergaloze wijze een apocalyptisch toekomstbeeld waarvan de chaos op het einde bijna tastbaar wordt voor de kijker. Een sublieme Clive Owen en z'n gezelschap gaan in de koortsige nachtmerrie op zoek naar veiligheid, geen seconde de tijd om even bij te komen.

Met een handgehouden camera worden de hyperrealistische decors op fenomenale wijze vastgelegd, waardoor je soms het gevoel hebt naar een documentaire te zitten kijken. Ook leuk vond ik de kleuren: de late herfst (althans zo zag het eruit ) werd nog nooit zo treffend in beeld werd gebracht.

Schitterende film!

Wel een aparte maar ook een duistere en beklemmende film. Prima gespeeld door Clive Owen en een leuke bijrol van Michael Caine die nog een beetje humor brengt in deze sombere film.

Deze gisteren bekeken.
Stond in de gids als Superfilm vermeld, maar dat vond ik hem toch niet.
Het idee is goed, maar de uitwerking stukken minder.

Allereerst vond ik de film erg rommelig en duurde het zeker een half uur voordat ik een beetje in het verhaal leek te gaan komen (maar ik moet er dan wel bij vertellen dat ik de eerste minuut gemist had en wellicht begint de film met enige uitleg?).

Behalve een goed basis-idee, was er verder nog nauwelijk sprake van een echt verhaal. Hoe alles bv zo gekomen was (onvruchtbaarheid, mensen die door de politie/het leger als vuil worden opgepakt, in kooien worden opgesloten en worden doodgeschoten) werd me totaal niet duidelijk. De hele tijd zat ik me af te vragen: WAAROM gebeurt dit allemaal? Wie zijn al die mensen? Waarom is de wereld (lees: mensheid) zo afgegleden naar WO2 praktijken? Nergens kreeg ik hier een antwoord op.

Natuurlijk werd er wel goed geacteerd, hoewel ik Owen zelf toch nog het minste vond en waren de rollen van Moore en Cain niet meer dan kleine bijrollen.

Verder was het ook -bij vlagen- zeer mooi in beeld gebracht, maar wanneer je op langlopende shots gaat zitten letten, zegt dat wel iets op het ontbreken van het ondertussen kunnen meeleven met het verhaal en de karakters....

want het kon niet verhullen dat de film zelf te vaak te saai voor woorden was.

Het werd mij allemaal te deprimerend en te afstandelijk gebracht, waardoor ik meer als toeschouwer zat te kijken dan dat ik echt in het verhaal gezogen werd. Het blijven zitten van het bloed op de lens maakte het er niet bepaald beter op.

Bovendien moet een film mij ook nog enigsinds kunnen vermaken (lees: ontroeren, of in spanning houden, of aan het lachen brengen, en/of soms zels kwaad maken), maar eigenlijk deed de film mij totaal niets.

Het einde was dan ook nog eens teleurstellend makkelijk. Je zou toch mogen verwachten dat nog minstens iemand achter hen aan zou zijn gekomen ipv dat ze relatief rustig in een bootje kunnen gaan zitten wachten?!

Nee, ik vond deze film een behoorlijke tegenvaller.
En kan zeker niet tippen aan gelijksoortige films als The handmaid's tale en 1984.

Een vier, ofwel twee sterren.

Briljante film, juist omdat er zo weinig wordt uitgelegd en aangeboden aan de kijker. Je moet dus wel erg goed opletten wil je alles snappen. Veel Weterse filmkijkers hebben er moeite mee als er werk verricht moet worden om een film helemaal te begrijpen, wat ik hieronder ook in de reacties heb kunnen lezen. Aziaten zouden het daar veel minder moeilijk mee hebben.

Dat rare vreemdelingen beleid is 1 van de radicale manieren waarop Groot Brittanie op de been probeert te blijven in een wereld die langzaam afbrokkelt. Aan het begin zie je propaganda filmpjes met brandende wereldsteden en een atoomexplosie in New York (ja het gaat behoorlijk snel). 'Only Britain Soldiers on!' Door de vreemdelingen buiten de deur te houden kan GB greep houden op de autochtone, geregistreerde bevolking, dat is de rode draad in deze film want het zwangere meisje, beetje de Verloster zeg maar, is zelf een illegaal.

Verder worden er ook woorden geintroduceerd die niet uitgelegd worden. Zoals het woord 'Foogies' waar Superbassie het over heeft. Dat komt van Refugee => klinkt als Foogie.
En de Vissen is de naam van de verzetsbeweging... Voor Amerikaanse begrippen misschien niet echt spectaculair inderdaad maar wel een heel Britse naamkeuze. Maar denk eens aan de Hoeksen en Kabeljauwen, 2 Nederlandse groeperingen die met elkaar op de vuist gingen paar honderd jaar terug.
En ook zulke kleine dingen maken een film leuker want als het kwartje valt en je vogelt het zelf uit voel je je slim.

Ik heb net deze film - ondertussen voor de derde maal - gezien in een soort van vlaag om al mijn vijfsterrenfilms te herbekijken om er zeker van te zijn dat deze quotering wel correct was. Hoewel ik deze dus aanvankelijk vijf sterren had gegeven, had ik nog geen reactie/ recensie geschreven. Dit kwam deels doordat ik schrik had om in een soort van zinloze stroom van superlatieven te vallen.

Wel nu, het verhaal speelt zich af in 2027 en geeft een relatief realistische kijk op de (toekomstige) wereld weer, al een geluk zijn er nergens ufo's of buitenaards leven terug te vinden. We krijgen eerder een soort van reeds afgetakelde maatschappij te zien. De mensheid heeft in zijn drang tot superioriteit eigenlijk juist het tegenovergestelde bereikt. Deze terugval in evolutie vind ik een zeer sterk uitgangspunt. De auteur(s) maakt/maken bovendien mooi en zeer terecht gebruik van enerzijds al de wantoestanden die zich ondertussen al in de wereldgeschiedenis hebben voorgedaan. We hebben dus met andere woorden niets bijgeleerd, jammer genoeg bewijst het dagelijkse politieke/sociale leven dit keer op keer weer. Anderzijds wordt er ingespeeld op meer actuelere thema's, zoals het migrantenbeleid. Waardoor de film perfect te bekijken valt als een spiegel op onze verdorven maatschappij. In deze enigzins apocalyptische setting krijgen we het in een modern jasje gestoken messiasverhaal. Ontdaan van alle hoop, krijgt de wereld toch nog een herkansing door een zwangerschap van een nota bene illegale vrouw. Of om het korter te stellen; translatio, aemulutio en allusio.

Ondanks deze zwaarbeladen thematiek voelt de film nergens te drammerig of geforceerd aan. Dit komt vooral door de perfecte balans tussen moraliserend gezeik en actievolle scènes. Door gebruik te maken van een handycam-sfeer krijg je heel vaak het gevoel dat je middenin de actie zit (misschien kwam dit deels ook door de 5.1-ondersteunde DVD). De scène die hiermee vooral uitpakt is één van de laatste, het grote gevecht in de ghetto. Hoewel ik absoluut geen fan ben van actie - of oorlogsfilms vond ik deze -zeer lange maar zeker geen te lange- scène echt ongelooflijk. Zelden heeft er één zulke impact op mij teweeg kunnen brengen.

Een ander zeer sterk punt van de film is de humor. Neem bijvoorbeeld de aandacht die besteed wordt aan Theo's schoeisel. Gedurende de ganse film wordt hier op gefocust, dit zorgt niet enkel voor een komische ondertoon. Deze op het eerste zicht futiele zoektocht draagt bovendien een veel diepere betekenis (schoenen = basis = geloofsovertuiging => Theo's persoonlijke evolutie van niet geloven naar geloven).

Kortom, mijn vijf sterren blijven ongewijzigd staan. Children of men is een unieke film die naast een mooi verhaal evengoed een boodschap en een krachtige filmervaring weet aan te bieden.

5*

No children. No future. No hope.

Sterke film van Alfonso Cuarón, knappe acteerprestaties van Clive Owen, Michael Caine maar ook Joy Richardson en haar kindje waar de film eigenlijk om draait.

Children of Men is voor mij een grimmige sf-thriller die vooral sterk is om zijn barre taferelen, camerawerk dat zich constant mee verplaatst wat na een tijdje best wel meeslepend wordt.

Het decor speelt daarmee een zeer belangrijke rol, het laatste halfuur was het vooral om proberen kogels te ontwijken, soms iets wat ongeloofwaardig maar dat benadeeld het sterke einde niet.