Children of Men (2006)

Die long takes (en de bloedspatjes) zijn natuurlijk sterk, het uitgangspunt evenzeer, de mistroostige ambiance staat als een huis en het duistere toekomstbeeld biedt een heel scala aan ideetjes en opvattingen. Toch gaat onder dit alles maar een karig ontsnappingsthrillertje schuil. Met een soort anti held (die slippers zijn leuk), dat wel, maar het vleugje drama via de oude vlam is aan de flauwe kant.

Eigenlijk net als de humor die Caine hier meebrengt. De voortgang loopt een deuk op via de veel te pover uitgewerkte Fishes en de draai die het daar krijgt. Ook een andere draai, die met de oervervelende Syd, is het niet. Met de actie zit het daarentegen wel snor, Cuarón heeft een paar heftige momenten in petto met allerlei inslagen e.d., maar hoe meer het nalatige plotje zich roert, hoe minder het wordt.

Dit is zeker geen film die je aan het handje meeneemt. Het kan mijn eigen gebrek aan filmervaring of intelligentie zijn, maar ik vond het even lastig om alles te begrijpen, zeker de motieven van The Fishes en het hoe en waarom van alle immigranten.

Maar het camerawerk is geweldig en doet echt enorm veel voor de beleving van de film. Wil echt even de scene noemen waarin de auto aangevallen werd, wist niet wat ik zag. Ook de sfeer en de decors zijn prachtig en de film is erg vindingrijk in het overbrengen van de tijdsgeest, denk alleen al aan alle reclames en billboards die je ziet over vruchtbaarheid, zelfmoordmiddelen en refugees.

Het verhaal is echt spannend, ik zat regelmatig met mijn mond open en dat gebeurt me niet vaak (meer).

De kleine grapjes tussendoor... ik weet niet of ik ze misplaatst of geslaagd vond. De film had af en toe zeker luchtigheid nódig, maar of ze gepast waren ben ik nog niet helemaal over uit.

Een erg goede film, prachtig thema. Er had wat dat betreft misschien wel meer uit de film gehaald kunnen worden; de consequenties voor het leven, de maatschappij, de mensen. We zien nu veel geweld en ellende, maar had het wat subtieler willen zien, kleine dingetjes. Iets meer inhoud en iets minder 'domme' actie en achtervolging. Meestal ben ik totaal geen fan van lange films, maar hier had ik een half uurtje extra niet erg gevonden. Het voelde op het einde wat te onaf voor me, of er nog een zee aan onbenutte mogelijkheden lag. Maar dat is voorlopig even het enige minpunt dat ik kan bedenken.

Heb lang niet zo'n kijkervaring gehad, mede door het camerawerk en de actiescènes die zeker het laatste half uur voor een absolute rollercoaster zorgen.

Ben geneigd om hem meteen al 4,5* te geven, maar dat komt ongetwijfeld na herziening. Moet hem echt vaker zien om hem beter te kunnen duiden. Snap overigens helemaal niks van het gemiddelde hier.

4*

Werd meteen depri toen ik naar deze film keek.

Als er geen enkele hoop meer is zijn we verloren, brrr. Eerlijk gezegd hoop ik niet dat wij als mensheid de hoop verliezen dat is geen leuke en gezellige wereld.

Owen is zeer geloofwaardig alleen de gedachte dat wij mensheid geen kinderen meer zouden kunnen krijgen vind ik enger dan alle andere scenarios bij elkaar: zombies, 21.12.2012, dodelijke virussen, buitenaardse vijanden, binnenlandse vijanden, atoombomen etc...

Jammer, jammer..

Deze film had zo veel meer kunnen zijn, op zich een origineel verhaal. Heel de film zat ik te wachten op een verklaring van het feit dat er geen kinderen meer geboren konden worden, uiteindelijk zwaar teleurgesteld.

Geen woord over hoe en waarom? Daarnaast is het einde ook echt een drama natuurlijk, het is eigenlijk niet eens een einde..

Snap niet waarom deze film zo hoog staat aangeschreven bij veel mensen, dit is echt van het niveau "The Mist".

Nogmaals jammer, had veel meer ingezeten...

"Children of Men" is een atypische apocalypsfilm, die het fenoneem 'einde van de mensheid' vanuit een geheel ander uitgangspunt behandelt. De sterke regie zorgt soms voor knappe, lange scènes in één shot. Uiteindelijk overheerst de vlucht van het hoofdpersoon en de zwangere vrouw, maar enkele spannende wendingen maken veel goed. Het open einde, dat de kijker dwingt tot zelf vragen stellen en beantwoorden, is voor de ene een gruwel, voor de ander een juiste keuze.
Alleen jammer dat Julianne Moore zo vroeg moest sterven, maar dat is slechts persoonlijk.

Ikzelf ben gek op films die zich in de toekomst afspelen, en Children of Men is een goed voorbeeld in het genre. De toekomst is heel subtiel maar mooi neergezet, het acteerwerk is prima. Wel is het een film die ik na 2x eigenlijk wel gezien heb.

Ik vond het verder heel mooi hoe bepaalde kunst (Pink Floyd!) in de film verwerkt is, de muziek was erg goed en het camerawerk af en toe spectaculair, tijdens bepaalde scenes lijkt het net of je er zelf bij bent, omdat de camera meegaat met wat de acteurs doen en zich ook op dezelfde hoogte bevindt.

En nee, er wordt inderdaad niet uitgelegd waarom er geen kinderen meer geboren worden, maar dat is totaal niet relevant. De film gaat niet over het zoeken naar een verklaring daarvoor, en het niet weten maakt het juist enger.

Zeker een aanrader!

Boeiend.

Children Of Men heeft wel wat tijd nodig om echt op gang te komen: het duurt te lang eer de bal aan het rollen gaat.

Eens dat het geval is, blijkt dit een erg leuke wegkijker. Veel heeft het allemaal niet om het lijf, maar het is bij momenten spannend en vooral de "post-apocalyptische" onrust en chaos zijn onmisbare steunpilaren.

Clive Owen doet het niet onaardig en dat gaat ook voor de meeste andere acteurs op, vooral voor de onbekende. Julianne Moore is puur gecast om haar naam; Michael Caine is wél erg leuk als hippie.

Visueel vallen vooral de lange shots op. Er zitten er zo een paar in, maar vooral die op het einde - die ruw geschat een minuut of 8 duurt - is om duimen en vingers van af te likken: de spanning wordt fantastisch opgebouwd, het is overzichtelijk maar toch ook chaotisch genoeg om de juiste sfeer op te werken. Dergelijke scènes komen heel erg dicht bij mijn ideaalbeeld van cinema.

3,5

Aardige film, maar erg uitzonderlijk vond ik het niet. Enkel qua stijl en sfeer steekt Children of Men boven het maaiveld uit met een lekkere grauwe en grimmige feel en een paar interessante cinematografische experimenten. Zo opent de film meteen sterk, maar na deze veelbelovende introductie kakt het langzaam maar zeker een beetje in. Het werd op een gegeven moment zelfs saai; de karakters deden me vrij weinig en ik ging me ook storen aan teveel toevalligheden in het script. En ook de humor in de film sloeg bij mij zelden aan, kon er niet zo heel veel mee. De vertolkingen zijn verder prima, maar echt bijzonder was het niet. En zo is de hele film wel op te sommen; een alleraardigste actie/thriller, maar meer kon ik er eerlijk gezegd niet van maken.

3 sterren.

Vreselijk heftige film met veel geweld, nazi-achtige taferelen en drama. Voor mij beslist geen film om vlak voor het slapen te zien. Sowieso vul ik mijn leven liever met positieve energie. Een SiFi / avonturen film past daar normaal goed bij, echter dit is meer een drama / thriller met veel verschrikkelijke beelden. Of zoals chansaw aagfeet een actie / thriller.

Als de beschrijving en het genre van deze film beter was geweest had ik hem niet gekeken. Uiteraard is dit een persoonlijke mening. Voor het idee geef ik de film een 4.

Vond dit maar een tegenvaller. Kwam nooit in de bedoelde sfeer (zelfs niet met die prachtige muziek van John Tavener en dergelijken). Verhaal vond ik ook maar zo en zo.

Oke het camera-gebruik was wel enigszins apart, maar of dat hier per sé een pluspunt was.. niet echt voor mij.

Ben deze film eigenlijk alleen vanwege Lubezki gaan kijken, en achteraf kan ik concluderen dat hij voor mij ook de enige goede reden is om deze film aan iemand anders aan te bevelen. Het is allemaal gewoon niet echt geslaagd naar mijn idee, verhaal komt totaal niet uit de verf en de muziek had er ook wel wat beter in kunnen worden gemonteerd. Camerawerk redt de film.

Voor Lubezki, en stiekem toch ook een beetje algemene waardering voor deze dystopie: 3,5.

Goed, zeer goed zelfs. Cuarón geeft een prachtig beeld van de wereld als het einde nog een x-aantal jaren duurt. Geen idee of dit echt zo zal gaan (of dat er volledige anarchie zal zijn) maar het komt wel realistisch over. Sowieso ligt dat aan de sets, aan de steden die kapot gaan en niet meer worden opgepoetst en schoongeveegd maar ook het acteerwerk van een haast dooie Owen (positief bedoeld). Oh zo mooi juist dat hij bij het zien van een zwangere vrouw toch weer hoop krijgt. Maar goed, dat is éénmaal, want een hoopvolle film is dit allerminst. Het cynische einde helpt daarbij aan mee, maar ook dat éne fantastische lange shot, waarin de baby getoond wordt aan soldaten en allen stoppen met schieten. Even denk je dat Cuarón het beste voor heeft, maar als de strijd dan weer begint merk je pas dat er echt geen toekomst is in deze visie. Verder mooi aangevuld met muziek (iets typisch menselijks) en met de mooie beelden, goede actie en fijn tempo is dit echt een heerlijke film. In wezen is dit een simpele actiethriller (eigenlijk jammer dat de film niet meer is) maar vooral fantastisch verpakt. 4,5* en vaak diep ontroerd.

Grimmige film. Zowel qua verhaal als visueel. In het geval van Children of Men pakt dit echter niet slecht uit. In tegen deel, Cuarón levert hier een klein meesterwerkje af. Jammer genoeg doet het geheel af en toe, net een beetje on-af aan. Sommige cruciale plotwendingen werden wat mij betreft een beetje afgeraffeld. Dit wordt echter ruimschoots gecompenseerd door het intrigerende idee achter de film. Daarom 4 sterren.

Dystopische film met een indrukwekkend en bizar verhaal. Dit werkje van P.D. James is door Cuarón visueel verbluffend fraai in mekaar gezet. Het verhaal over infertiliteit en de mogelijke uitsterving van het menselijk ras creëert een schisma binnen de mensheid. Anarchisme versus idealisme wat allemaal moet leiden naar het eind van een onzeker bestaan. De poging om het menselijk ras te beschermen van de teloorgang, is een mooi in beeld gebracht plot, wat helaas wel op sommige momenten niet scherp wordt aangesneden. Ruimte voor verbeelding kan krachtig zijn, maar werkt hier helaas niet in het voordeel. Op sommige momenten creëert het hierdoor eerder plotgaten dan een sterke uiteenzetting van dit indrukwekkende en bizarre verhaal. De cast is ijzersterk en een maakt een zeer goede indruk.

Fantastisch mooie film. De sterke acteerprestaties, de ingehouden spanning en het beklijvende verhaal maken dit één van de beste films van de 21e eeuw voor mij. Cuaron schept een realistisch beeld van een soort post-apocalyptische wereld.

Children of Men vond ik een mooie en aparte film.

Het idee van de film is fascinerend. Het menselijk ras is een aantal jaar onvruchtbaar. Als blijkt dat er toch een zwangere vrouw rondloopt dient zij in bescherming te worden genomen. De wereld waar dit allemaal afspeelt is er een van chaos. Immigranten worden in kooien gezet, groeperingen komen in opstand. Er word in deze film een beeld neergezet van een sombere , kille en harde wereld. De aankleding is subliem gedaan in deze film. De filmmakers weten de kilheid goed over te brengen. Het is dan ook wel schrikken als je mensen in kooien ziet zitten. Ook het camera werk vond ik erg goed. Het is een beetje in documentaire stijl gefilmd. Erg knap.

Qua aankleding en camera werk is deze film indrukwekkend. En ook met andere aspecten zit het in deze film goed. Het acteerwerk is in deze film van hoog niveau. Clive Owen als Theo Faron acteert erg goed. Michael Caine als Jasper zet een leuke rol neer en hij bracht beetje humor in de film. Zijn overlijden zorgde bij mij toch een beetje voor een brok in de keel. Het kwam wat onverwachts. Ook de rest van de cast acteert erg goed. Ook de muziek die we in deze film voorgeschoteld krijgen vond ik goed. De muziek paste goed bij de film. Al is de muziek smaak van Jasper niet helemaal de mijne, maar dit terzijde....

Het verhaal vond ik erg interessant en boeiend. De film verveelt geen moment. De film is behoorlijk spannend op sommige momenten. Vooral vanaf het moment dat het kind word geboren en de personages in een race tegen de klok moeten vluchten zit je op het puntje van je stoel. Ook de aankleding van dit laatste stuk is trouwens erg mooi gedaan.

Waar ik ook blij mee ben is dat de film niet echt een overdreven happy end heeft. Want zo overdreven happy end past bij zo grauwe film niet. De laatste zwangere vrouw en haar kindje weten het te overleven maar Theo Faron weet het niet te redden. Verder blijft veel sentimenteel gedoe aan het eind ons bespaard. Ik moet zeggen dat de film een goed eind heeft.

Al met al vond ik Children of Men een erg mooie en kille film. En ondanks dat dit een sombere en harde film is , weten de filmakers op een geslaagde manier toch een beetje humor in de film te stoppen. Erg goed werk van de filmakers.

4,5 ster voor deze film.

Dit is een favoriet van mij. Deze film heb ik nu meerdere keren bekeken, ik hou wel van science fiction. Beetje het wat-niet-kan-gebeuren-maar-misschien-ook-wel-film.

Clive Owen speelt ook goed. Er gebeurd van alles is de film en deze is tenminste iets meer werkelijkheid wat betreft de aankleding van de "toekomst".

En dan heb je nog die oud kerel met z'n plantjes, geniaal bedacht.

Zeer goeje film, like it!

Is me iets beter bevallen dan de eerste keer toen ik hem keek, maar overtuigen doet de film me nog steeds niet.

Degelijke film, die me niet helemaal weet te grijpen, maar bij vlagen toch indruk maakt.
De plotomschrijving trok me van tevoren zeker, maar ik was toch verrast door de manier waarop dit plot werd vormgegeven: door middel van het creëren van een kille, sombere en donkere wereld waarin iedere vorm van sfeer ontbreekt. Mensen in kooien, hardhandig optreden van de politie, chaos op straat... het is allemaal aardig overtuigend gebracht, en de realistische documentaire-achtige wijze van filmen werkt daaraan mee. Owen heeft mij niet geheel overtuigd, maar draagt de film wel voldoende. Het was vooral Caine die met zijn merkwaardige humor kleur aan de film gaf. Humor die misplaatst leek, maar de film wat lucht gaf ( tell him he is a fascist pig ).
Deze film moest het vooral hebben van de spanning, want de kille sfeer stootte me nogal af, en bezorgde me geen ultiem kijkplezier. De muzikale ondersteuning vond ik dan weer subliem, met name in de eindscenes zorgde deze voor kippevel. Alhoewel het einde misschien wat abrupt en cliche was, vond ik het wel een mooi einde, alhoewel het verhaal op deze manier redelijk minimalistisch blijft: Kee wordt nu gered, waar het dreigende plot mijns inziens veel meer in zich had gehad; het is wat jammer dat de nadruk meer lag op de baby dan op de apocalyptische taferelen ).
Wisselende gedachtes, en ontbreken van echt kijkgenot.. maar wel zinderende spanning en knap vormgegeven scenes en aankleding.
3,5*

Dit was eventjes een apart filmpje. Maar wat een heerlijke zit was het zeg.

Het begint al goed, je word meteen in het verhaal gezogen doorde aanslag op het restaurantje. De toon is dus al gezet, het wordt gezellig..

De film barst van de sterke scenes. Om er maar 1 te noemen: wanneer de brandende auto in het bos naar beneden komt genenderd. De auto van Owen word belaagd door een stel gekken. En zonder pardon word, dacht ik toen 1 van de hoofdpersonen (Moore), doodgeschoten. Pafff in ya face.

Zoals ik al eerder aangaf is de film een heerlijke zit. Een aaneenschakeling van sterke scenes, sfeer die Cuaron uitstekend weet te scheppen en sterke bijrollen. Maar ook Owen viel me niks tegen.

Erg goed!

Een film met een sfeer waar je eng van wordt. In deze tijd waarin het aantal vluchtelingen enorm oploopt en terrorisme overal dreigt, is het alleen nog maar enger om te zien. Al zijn we dan nog zo vruchtbaar als de pest, de rest er omheen lijkt dichter bij de realiteit te staan dan in 2006, toen de film uitkwam. Beelden die ik in deze film zie lijken soms zelfs op die ik vandaag de dag in het nieuws zie...

De manier waarop het gefilmd is draagt sterk bij aan die sfeer: dicht erop en direct 'in your face'.

Ik had misschien wat meer verwacht van het einde, alsof het ineens wat te snel afgelopen was. Maar het weerhoudt me er niet van het een uitstekende film te vinden, die me van begin tot eind heeft geboeid.

Had meer ingezeten. Grappig om menigeen deze film als 'realistisch' te horen bestempelen. De souplesse waarmee Owen zich aan de één na de andere onmogelijke situatie ontglipt neigt toch echt wel naar het belachelijke. Ach, details.

Het grimmige sfeertje zorgt ervoor dat dit in ieder geval wat beter te pruimen is dan menig opgeblazen vehikel, helaas is het plotverloop eerder van Hollywoodiaans allooi. Symboliek die er met de grove borstel opgesmeerd wordt, een imposante hoeveelheid non-logica, en - met de eindscene als exponent - een hoop pathetiek. De scene waarin alle stoute meneren even stoppen met schieten bij het zien van de baby was er trouwens ook net even teveel aan.

Aan het uitgangspunt heeft het niet gelegen, aan de soms fraaie sfeerbeelden ook niet. Wel aan de wat larmoyante en veel te brave uitwerking. Die deed het concept helaas maar weinig eer aan. 2,5*.

Een aparte film, waarin veel gebeurd en een geweldige rol van Caine. Ook Owen staat zijn mannetje, niet alleen fysiek. Wel een apart gegeven, we zijn niet meer vruchtbaar en dan blijkt er nog een vrouw zwanger te zijn. Vervolgens wordt het dan een dertien in een dozijn film, de overheid zit achter de kleine aan voor eigen politieke doeleinden en het verzet probeert alles om het kind uit de klauwen van de overheid te houden, dat denk je dus, maar zoals gewoonlijk zit ook daar weer een dubbele agenda en dat vond ik dus zeer verwarrend, je moet goed opletten met welke groepering je te maken hebt.

Cuaron heeft een aparte film gemaakt, met veel actie en een grauwe sfeer. Doordat het soms wat verwarrend was met welke groep er nu weer gebakelijd moest worden blijft de film bij mij steken op een 3.

“As the sound of the playgrounds faded, the despair set in. Very odd, what happens in a world without children's voices.”

Een film met twee (of drie) gezichten. Het sfeervolle begin, het wat langdradige middenstuk en het spectaculaire einde met één van de best gefilmde actiescènes die ik ooit heb gezien. De film begint heel erg goed en door het grijze en naargeestige decor zit je gelijk goed in de film. Na de dood van Julian (Julianne Moore) lijkt het wel of alle lucht uit een ballon ontsnapt, en wordt het een rommelig en langdradig geheel.

Wanneer de film zich verplaatst naar Bexhill en de baby wordt geboren, komt er weer wat meer vaart in het verhaal en tja, die minuten durende actiescene hé... Weergaloos. Sowieso is de cinematografie en het camerawerk van Lubezki prachtig. Vooral als al die militairen stilzwijgend naar de baby staan te staren en daarna gewoon weer verder gaan met oorlog voeren. Cynisme ten top maar het past wel. Dit soort verhalen gaan er bij mij meestal in als zoete koek en ook hier vond ik het uitermate interessant. Het script oogt soms wat rommelig en onduidelijk, maar interessant is het allemaal wel. Owen is sterk en ook Caine heeft een leuke rol als hippie. Children of Men heeft zijn ups and downs maar is een sfeervolle film met een intrigerend uitgangspunt en geweldige actiescènes.

"Pull my finger"

In de nabije toekomst is de mens onvruchtbaar geworden. De wereld verkeerd in chaos en duizenden vluchtelingen proberen Engeland te bereiken. Theo - een voormalig revolutionair - word door de organisatie van zijn ex benaderd om hen te helpen met een geheime missie. Het in veiligheid brengen van de eerste zwangere vrouw in 18 jaar...

Children of Men is een goede Sciencefiction-film met een bijzonder sterk concept. De mens is om onbekende reden onvruchtbaar geworden en de wereld staat op instorten. En dat alles is ook nog eens op een erg actuele en (schokkend genoeg) aannemelijke manier gebracht. De vluchtelingenkampen en dergelijke versterken dat effect. Tegelijkertijd is ook het bekende Orwelliaanse dystopische concept in een hedendaags jasje gestoken. En onder dit alles zit ook nog eens een goed drama over de vader die zijn zoon heeft verloren die de kans heeft een ander kind te helpen.

Het is duidelijk een film van Alfonso Cuarón. De grauwe colorgrading, onstabiele shots (volgens mij is de hele film handheld gedaan) en maffe Britse locaties deden heel erg denken aan Harry Potter and the Prisoner of Azkaban dat hij twee jaar eerder maakte. De actiescènes met long shots waren indrukwekkend en nergens in de film krijg je echt de indruk dat er veel special effects zijn gebruikt, wat het realisme ten goede doet. De combinatie van 'underground' hippiemuziek en vage rockmuziek uit het milleniale tijdperk geeft de film ook een soort moderne uitstraling.

Clive Owen speelt een sterke hoofdrol en Michael Caine had een geinige rol als de oude hippie (grappig trouwens gezien hij in het hippietijdperk juist meer conservatieve rollen speelde).

Children of Men is een vermakelijke en bij vlagen vrij spannende Sciencefiction-film die het bekijken meer dan waard is.

Zo hé! Alfonso Cuaron is en blijft een held. Hij heeft al meerdere malen mij verrast en vandaag bij de eerste keer dat ik deze film uitprobeer weer.

De film start met het tonen van futuristische wereld die onwaarschijnlijk is, maar niet onwaarschijnlijk overkomt. De muziek is gelijk pakkend en de handheld cam voelt goed aan (heeft hij onder andere ook gebruikt bij Harry Potter and the prisoner of Azkaban). Er is verwarring en je krijgt in de eerste acte een kleine indruk van hoe de wereld werkt, maar laat vragen hangen die er op het eind van de film nog zijn, maar echter zijn deze vragen niet relevant voor het plot, de film gaat namelijk over deze vrouw in veiligheid brengen en niet over de wereld zelf, dat is slechts een aspect. In de tweede acte worden e personages sterker onderbouwt en je begint mee te leven, ook door het goede acteerwerk. De film pakt je soms met schokkende knallen en houd je oplettend. De derde acte is emotioneel, spannend, onvoorspelbaar en zeker geweldig. Er zijn kleine storingsfactoren in het script waaronder motivaties bij bepaalde personages, maar niet in het denkwerk van Cuaron. Nogmaals.... het camerawerk is ook zo fantastisch. Deze film heeft mij getroffen op meerdere manieren en laat mij twijfelen over of ik hem een 4,0 of 4,5 geef, maar voor het inzicht van deze fantastische regisseur hak ik de knoop door en geef Children of Men een 4,5!

Aparte dystopische film die ondanks dat het zich in 2027 afspeelt nergens futuristisch aanvoelt. Children of Men heeft de onvruchtbare mens als centrale thema en wat je hier heel goed kan zien is hoe fucked up de wereld eraan toe is. Zonder kinderen in onze wereld is er niks meer van onschuldigheid of onbezonnenheid over. De wereld is herleidt tot een grauwe, kille plek maar dan zie je bv. aan het einde van de film wat 1 baby teweeg kan brengen. Hoop namelijk. Soldaten die stoppen met schieten en niet kunnen geloven dat er een wonder geschiedt is. Mensen willen deel uitmaken van dat wonder, van dat mirakel. Mensen willen de 'hoop' zelf kunnen voelen (ze willen de baby aanraken of op zijn minst eens kunnen bekijken).

Hoe de maatschappij er juist werkt of uitziet, daar krijgen we maar een beperkt antwoord op want Children of Men is een film die je met een speciaal gevoel achterlaat. Een gevoel van waar heb ik nu eigenlijk naar gekeken? Het is een film die moet bezinken, een film die je meerdere keren moet zien en zelfs dan zullen er nog bepaalde kwesties onbeantwoord blijven. Ik werd opgezogen in de sfeer oa door de muziek, door vele sterke scènes zoals de brandende auto-scène, of de vroedvrouw die van de bus wordt gegooid, Michael Caine die neergeschoten wordt enzovoort. Dit is zo'n film met een eigen eigenheid. Een film met een vreemd concept maar wel intrigerend genoeg om te blijven kijken. Het was een boeiende zit, spannend zelfs zou ik durven zeggen want op elk moment heb je er het raden naar wat er vervolgens zal gebeuren. Moeilijk een cijfer op te plakken maar ondanks dat het een speciale film is, heb ik me goed vermaakt en geboeid gekeken dus 4* is deze zeker wel waard.

"Een hoop vragen."

- Pico

Een intrigerende film met een goede soundtrack en topacteurs, die hier en daar wat verfijnd zou kunnen worden. Hij is nu erg actueel en dat maakt het wel boeiender.

Een aantal vragen zijn ons wel bijgebleven na het kijken van de film. In principe is het niet erg als een film plot holes heeft of open plekken als je een mindfuck film wil maken, maar dat lijkt me hier niet aan de orde en dus zijn de vragen wat ongewild. Waarom heerst die onvruchtbaarheid? En waarom zorgt dit direct voor zo veel chaos? Er zijn in de film schijnbaar twee problemen: te veel buitenlanders en te weinig kinderen. Hoe staat het een in verhouding tot het ander? En waarom zijn er zo veel rellen en problemen? Die gang bijvoorbeeld die Julianne Moore vermoordde kwam vrij uit het niets en leek los te staan van beide problemen die centraal stonden. Dit doet de vraag rijzen of er meer problemen waren en waardoor die veroorzaakt werden.

Ook was het niet duidelijk of het nou aan de vrouwen of aan de mannen lag dat iedereen onvruchtbaar was. Er wordt geïmpliceerd dat het aan de vrouwen lag, aangezien dat meisje zo "gewild" is, maar wat als die man die haar bezwangerde nou gewoon magisch zaad had? Dat wordt niet overwogen en dat vind ik vrij jammer en ook een beetje masogyn.

Het einde was dubbel. Het hele stuk dat ze ineens ongeschonden uit de strijd konden komen door die baby zo'n beetje in de lucht te houden stond vrij haaks op de rest van de film, waarbij de baby tegen alles wat ademt beschermd moest worden. Enerzijds is het prettig dat het einde niet dichtgetimmerd is, maar ergens wil ik ook meer afsluiting. Wordt de wereld weer beter of niet? Dat is eigenlijk de enige vraag die boeiend is. Een einde hoeft niet gesloten te zijn, maar deze film is niet goed genoeg om weg te komen met een totaal open einde.

Kortom, leuke en vermakelijke film die je aan het denken zet over de actualiteit. Jasper was hilarisch, totaal andere rol dan ik van Caine gewend ben. Als ze iets minder artsy hadden willen doen en gewoon wat meer vragen beantwoord hadden, was het hoger geweest. Nu blijft het steken op drie sterren.

Dan eindelijk ook maar is gekeken deze film van Cuaron. En hij viel me niet tegen, het achterliggende is goed. Acteerprestaties mooi, de "apocalyptische" wereld is prima vormgegeven, bepaalde momenten komen heel hard binnen. Alleen het einde vond ik zo wat "alledaags" maar al bij al prima film.