Children of Men (2006)

Ik kan de overwegend positieve kritieken op deze film niet beamen.

Hoewel erg mooi gefilmd en hoewel de setting erg goed is vind ik dat het geheel erg lang duurt.

Bovendien is de film ondanks de hoop die ontstaat door de zwangere vrouw/baby toch vooral een erg pessimistische bedoening over het feit wat mensen al dan niet doen om hun eigen hachje te redden in een tijd dat de wereld ten onder gaat. Het zwartgallige daarin is niet echt aan de eeuwige positivo in mij besteed.

Ander minpunt vind ik de overdaad aan geweld; dat mensen snel beesten worden als gevolg van maatschappelijke veranderingen wil ik aannemen, maar aan het tempo dat de doden in de film vallen, lijkt het me sterk dat de mensheid het meer dan enkele jaren uithoudt.

De boodschap/moraal van de film (No children. No future. No hope) steun ik wel volledig.

De mensheid die zich in zijn laatste generatie bevindt, zou ik echt niet willen meemaken.

Herbekeken. En bij de 2e herziening is de film minstens zo sterk, en waarschijnlijk zelfs nog sterker dan de keren daarvoor. Wat een ongelofelijk indrukwekkende film!

Clive Owen is om te beginnen al briljant. Een geweldig geschreven personage, en met zo'n charisma neergezet dat hij reeëler en innemender wordt dan welke zoveelste Hollywood spierbundel ook. Dé anti-held bij uitstek. Hij doet nors en depressief, maar gelooft nog werkelijk in een betere toekomst. Zo erg dat hij er (nog steeds) voor wil vechten. En dat ook te doen komt. Hells yeah.

De hier geschetste situatie van de wereld geeft hem ook weinig keus. Het is altijd vechten, iedere dag, tegen alles. Want de wereld loopt ten einde! Angstaanjagende ontwerpen, op gigantische schaal, vastgelegd met documentaire-style camerawerk, vormt het decor voor een meute losgeslagen en op het randje van krankzinnigheid balacerende malloten - de mensheid. Ieder zijn eigen belangen najagend. En dat door vooral de beelden te laten spreken! Visueel is het misschien wel de sterkste film van de laatste weetikhoeveel jaar. De afwezigheid van kinderen zit in ieder shot gevangen. Het verdriet, het ongeloof: je waant je na 1 minuut al volledig in die wereld. Subtiel en bijna achteloos in beeld gebracht, maar vol symboliek en onuitgesproken zaken. Het voelt als realisme. Realisme ten voeten uit. Het geschiet, de ontploffingen, kluizenaarstypes als Michael Caine die hun cynisme allang opzij hebben gezet om maar zo normaal mogelijk voort te leven: indrukwekkend. De weemoedige muziek maakt alles alleen maar apocalyptischer. De film ademt het ook echt uit. Strijd, bloed, waanzin. Doet denken aan Pink Floyd, en niet alleen vanwege het Pig on the wing. De semi-depressieve, ietwat zwartgallige kijk op de wereld waar altijd nog hoop onder te vinden is: het ís gewoon Pink Floyd! Geen geringe prestatie! Het wordt door die sfeer en de onmogelijk lange shots ook nagelbijtend spannend en frustrerend.

Vrolijk wordt je er dan ook niet van, maar het is een wonder dat iets ongrijpbaars en onmogelijks als deze film überhaupt is opgenomen. Puur gefascineerd is de enige manier om deze film te kijken. Of liever: te beleven. Het afmaken van mensen gaat je werkelijk in de zenuwen zitten. De regie-oscar had zonder twijfel hierheen gemogen. De camera is altijd daar waar hij moet zijn, de chemie van de acteurs neem je zonder ook maar een splinter van twijfel in je hoofd voor echt aan en de hier uitgewerkte maatschappij drukt tegen de perfectie aan. Zo donker en toch voelt het nergens drammerig aan. Daarvoor is het te ingenieus geconstrueerd.

Met de thema's van de film valt het wel mee. De levenloosheid zonder vruchtbaarheid en de donkere kant van de mens in periodes van waanzin staan centraal. Angst en hoe erop te reageren. Overigens is dat niet wat de film draaiende houdt: hoop, ook al is die nog zo gering, houdt ons op de been. Desondanks geen overkoepelende boodschap, en dat maakt de film alleen maar meer tot een beangstigend realistisch document over terreur. Alleen al de manier waarop talloze personages het scherm verlaten! Het gaat om de symboliek en om het realisme. Met relativerende humor. Het kan ook niet op.

Een ultieme film. Een actie-film die je geen moment zo zou bestempelen. Wát een impact. Ik dacht voor Children of Men dat toekomstfilms mij nooit zouden kunnen overtuigen, maar dat bleek dus verkeerd.

Verhoging naar 5*

Indrukwekkende science-fiction thriller!

Kun je het voorstellen dat er in de nabije toekomst al 18 jaar geen kinderen meer zijn geboren? Het klinkt heel eng en onheilspellend, maar in Children of Men is het toch echt realiteit. Net als in andere films over de toekomst, ziet het er ook hier weer niet best voor de mensheid uit. Children of Men van regisseur Alfonso Cuaron is een aparte, maar zeer goede film. Allereerst is er het originele verhaal dat goed uitgewerkt is, al zijn er achteraf misschien nog wel wat vraagtekens. Clive Owen speelt zeer goed en laat weer eens zien, waarom hij tegenwoordig zo'n veel gevraagd acteur is. Ook het bijrolletje van Michael Caine als helper van Owen is meer dan het vermelden waard. Cain komt de laatste jaren sowieso goed in bijrolletjes tot zijn recht, zoals o.a. ook in The Prestige.Maar wat deze film dan uiteindelijk echt goed maakt is het welhaast sublieme camerawerk. Enorm lange shots met een camera die zeer dicht op de actie en het hele gebeuren zit, waardoor bijna elka scene extra impact krijgt, realistischer oogt en de film gewoon nog wat indrukwekkender maakt. Children of Men is gewoon een heerlijke science-fiction thriller!

4,5*

Wisselvallig,,
mooie decors,, 1 heeeel lang shot,,
Pink Floyd verwijzing,, Micheal Kane

weinig materiaal voor emotionele betrokkenheid met de hoofdpersonages,, slechte bevalling,, random moslims-strijders in Engeland(?)

mwah,,
*3,0

Verhaal is OK, plot is boeiend genoeg, maar de cinematografie is het hoogtepunt van de film. De choreografie en het acteerwerk bij de vaak minutenlange shots zijn verbluffend mooi, net als het camerawerk (minstens een derde van de film is met hand-cam gedaan, wss nog veel meer). De grote actiescène op het einde (van een kleine 10 minuten) moest ik meteen terugdraaien om hem nog eens te bekijken, want ik stond met open mond te gapen naar de manier waarop het gefilmd werd. Hulde! Ook: Clive Owen is badass.

Children of Men
Razendspannende en visueel meesterlijke film over een niet al te vrolijk toekomstbeeld. Het verhaal steekt ontzettend goed in elkaar en weet me meteen te pakken. Daarnaast was Clive Owen vandaag de grote verassing, hij speelt zijn rol echt perfect en had dit in ieder geval niet van hem verwacht. Andere acteurs, zoals de altijd goede Caine, spelen ook geweldig.

Al is het eindgevecht wel vrij overweldigend qua actie, wil Cuarón het nergens te groots of episch aanpakken. Zo voelt de hoofdpersoon ook niet aan, heel menselijk en geen held, een beetje de hoop verloren en cynisch. Vanaf het moment dat de woorden 'She's pregnant' over zijn lippen rollen wordt hij een beetje wakker geschud. De ethiek die de film met zich meebrengt is mooi meegenomen, het vervelende handelen van mensen wanneer het slecht gaat lijkt me een vrij realistisch iets.

De film raast als het ware voorbij en weet je meteen erin te sleuren, zodat je de gehele speelduur kunt genieten van prachtig audiovisueel vermaak.

Ik vond het einde niet leuk. Ik zal er niks over vertellen maar het is een open einde dat vind ik echt jammer. Het idee is goed en zo ook het acteer werk. 3,5* film

Geweldig realistisch gespeelde film. Prachtig camerawerk, wat vooral via de Blu-Ray zeer goed naar boven komt. Naast het prachtige beeld nog goeie muziek en cast erbij en klaar is het.

4*

Ontzettend mooi, hard, meeslepend en realistisch.

Een verhaal dat je grijpt, niet alleen origineel maar vooral interessant.

Clive owen doet het weer eens fantastisch maar ook de rest mag er wezen. Ook tijdens de stukken waar de actie een lange tijd niet voorkomt is het interessant om naar te kijken.

Vooral omdat het visueel een plaatje is, de hele 'feel' van de film is voor mij uniek en het camerawerk zeer mooi, vooral de actie scenes zijn zo mooi om te aanschouwen. Het is haast alsof je er middenin zit..

Die minuten lang durende aan 1 stuk door gefilmde scene is echt prachtig, zal heel wat tijd hebben gekost, maar het geeft de film nog iets extra's.

Had er al hoge verwachtingen van maar het is beter gebleken, een must see. 4.5*

Wat als vrouwen plotseling onvruchtbaar worden? Dat is de hamvraag en deze film geeft een ontluisterend beeld van een toekomst zonder hoop, zonder leven, zonder...toekomst.

Het verhaal begint vrij sereen en uitgebalanceerd. We leren de hoofdpersonages kennen, we krijgen een beeld van de situatie in het Verenigd Koninkrijk, blijkbaar het enige land waar nog wat orde heerst. Die orde is trouwens relatief (de bomaanslag in het begin van de film) en wordt enkel op de been gehouden door een uitgebreide politiemacht. Het immigratiebeleid is ook strenger dan ooit en illegale immigranten worden als beesten in kooien gestoken (en soms is hun een nog erger lot beschoren)

Clive Owen speelt Theo Faron en die lijkt een beetje tegen z'n zin rond te lopen op een aardkloot die het binnenkort zonder zijn menselijke bewoners moet stellen. Het valt hem blijkbaar zwaar en hij geeft dan ook een apatisch indruk. Tot...hij de enige zwangere vrouw (Clare-Hope Ashitey) ter wereld door een aantal wendingen onder z'n hoede krijgt. Zodra hij de impact van dit nieuws tot zich laat doordringen ondergaat hij een ware metamorfose om die vrouw, een illegale vluchtelinge dan, het land uit te smokkelen.

Owen zet hier een zeer overtuigende acteerprestatie neer. Held tegen wil en dank, het gaat hem goed af. De ster vind ik echter Clare-Hope Ashitey die de zwangere Kee speelt. Haar kinderlijke enthousiasme en onschuld werken aanstekelijk en zorgen voor een mooi tegengewicht voor de serieuzere Owen. Chiwetel Ejiofor en Julianne Moore hebben minder grote rollen, al zijn ze daarom niet minder belangrijk voor het verhaal.

In het eerste deel van de film wordt er een duidelijk sfeerbeeld geschept, eentje van gelatenheid en wanhoop. Interessant film, met een interessant thema, boeiend maar net niet dat klein beetje extra. Tot Faron en Kee eindelijk in het vluchtelingenkamp in Bexhill aankomen. Save the best for last moet de regisseur gedacht hebben, want wat we dan te zien krijgen is een cinematografisch pareltje. De shoot-outs met het leger getuigen van een zelden geziene vorm van realisme. Ik had bijtijds de neiging om me achter m'n zetel te verschansen, zo écht leken de geweerschoten en granaatinslagen! Alsof je er midden inzat, prachtig geschoten beelden waardoor je echt alle besef van tijd en ruimte vergeet. Ik zat aan de buis gekluisterd. Heel sterke momenten die de film - sowieso al geslaagd - toch nog een extra dimensie geven.

Uiterst tevreden na het zien van dit meesterwerk(je)!

Originele insteek, dus ik was benieuwd wat de makers ermee zouden doen. Voor één ding ben ik ze dankbaar, namelijk dat ze nergens te geforceerd of te overdadig de stand van zaken proberen te verklaren. De situatie is zoals ze is en de personages moeten maar zien wat ze ermee doen. Die aanpak werkt verademend en zorgt ervoor dat de makers zich op totaal andere zaken kunnen concentreren. Niet dat ze daar in slagen verder, want bepaalde elementen worden gewoonweg te oppervlakkig uitgewerkt. Neem bijvoorbeeld dat rebellenleger. Graag had ik wat meer over hun motieven, hun beweegredenen te weten gekomen, dan worden hun acties ook geloofwaardiger. De metamorfose van de hoofdpersoon is op zich aanvaardbaar, maar wordt ook iets te vlak uitgewerkt. Dat geldt eigenlijk voor zowat alle personages, wat ook deels te wijten valt aan de ondermaatse acteerprestaties.

De mise-en-scène is dan weer een pluspunt (soms toch). Het post-apocalyptische sfeertje is bij vlagen indrukwekkend, met name tijdens de shoot-out op het einde. Het gebruik van vuile en zweterige taferelen ligt voor de hand in dit soort films, maar ondanks het feit dat het een cliché is, mist het zijn doel niet. Het had alleen wat constanter gemogen allemaal.

Uiteindelijk wist Children of Men me niet echt te raken. Ik denk omdat de uiteindelijke climax van het verhaal te zwak blijkt voor de opbouw ernaar. Dat zorgt er ook voor dat het bijzonder sterke uitgangspunt een beetje verdrinkt in het gedoe eromheen.

Het zal wel aan mij liggen, maar ik vond het overgrote deel onduidelijk. De vragen die ik had zijn hier al meerdere keren gesteld door anderen, maar hier lijkt het overgrote deel deze vragen af te doen als 'krachtig en sfeervol' (Waarom die WO2-achtige tafarelen en hoe komt die onvruchtbaarheid?)

Gelukkig ziet alles er prachtig uit en wordt het goed gespeeld. Maar van het verhaal kon ik niet veel maken, waardoor ik ook niet echt kon meeleven met de personages.

Grote tegenvaller en dat had ik absoluut niet verwacht.

2.0*

Bijzonder sterke film. Sterk verhaal, fantastische sfeer en een goede cast. Daarnaast wordt er ook nog op de juiste momenten de juiste muziek gespeeld wat bij mij vaak voor kippenvel zorgde. Zeker een van de laatste scenes wanneer de 3 uit het beschoten gebouw komen en iedereen vol verbazing naar het baby'tje kijkt en er op de achtergrond een zielig muziekje speelt . Fantastisch =D

4*

Niet de film die ik ervan had verwacht, maar dat is helemaal niet erg, want ik had iets Hollywoodianers verwacht dan dit, en daarmee bleek ik er op het eerste gezicht toch echt flink naast te zitten. Want het is voornamelijk het rauwe en realistische camerawerk dat deze film van de rest onderscheidt, vooral gedurende de actiescènes, die veelal uit één shot zijn gefilmd. Het is meeslepend, enerverend en verwonderend: zonder deze factor had er gerust al een puntje vanaf gekund. Tweede goede punt is het toekomstbeeld dat gegeven wordt, dat realistisch aandoet door de vrijwel volledige afwezigheid van enige technische snufjes. Het voelt niet aan alsof je naar een sciencefictionfilm zit te kijken, het voelt aan alsof je naar een film kijkt die zich toevallig in de toekomst afspeelt. Ik zeg toevallig, want de makers lijken nergens te willen benadrukken dat het de toekomst is en besteden nauwelijks enige aandacht aan de achtergrond waartegen het verhaal zich afspeelt, wat zeker een pluspunt is, omdat dit je alleen maar uit de film zou halen. Nu daarentegen vergeet je af en toe, vooral gedurende de eerder genoemde actiescènes, bijna dat je überhaupt een film aan het kijken bent. Top!

Toch miste er iets aan Children of Men, en dat voelde ik gelijk. Wat het precies, was, daar kon ik mijn vinger niet op leggen. Aanvankelijk leek het me de niet direct sterke Clive Owen of de af en toe misplaatste muziek, maar ik denk dat de grootste zwakte van de film moet worden gezocht in het verhaal, dat toch wel standaard is. De aankleding doet vermoeden dat je naar een arthousefilm aan het kijken bent, maar onder dit laagje uiterlijke schijn gaat wel degelijk een Hollywoodachtig verhaal schuil met voorspelbare karakterontwikkelingen. Je blijft na afloop zitten met de gedachte dat het hier en daar beter uitgewerkt had kunnen worden. Ook het eind op zich is een teleurstelling.

Desalniettemin is Children of Men een toffe film om naar te kijken, vooral dankzij de sterke regie van Cuarón. Al was het maar om die voortreffelijke autoachtervolging opnieuw te zien!

3,5*

De personages worden in Children of Men slecht geïntroduceerd en het duurt dan ook even voordat je door krijgt wie iemand is en wat zijn betekenis in het verhaal is. Over de meeste personages (ook de hoofdpersonen) kom je te weinig te weten om je in het verhaal te kunnen inleven. Het is daarom ook lastig om te begrijpen wat er precies aan de hand is.

Theo (Clive Owen) gaat samen met de zwangere vrouw van hot naar her, zonder dat me duidelijk is wat het verband tussen de twee is. Het idee dat alle vrouwen plotseling onvruchtbaar worden, is erg onrealistisch en spreek me ook totaal niet aan. De massa's immigranten die Groot-Brittannië toestromen daarentegen, is wel iets dat in de toekomst zou kunnen gebeuren en is ook redelijk goed uitgewerkt met sfeerbeelden van opeengestapelde arme mensen en rellen. Toch is dit niet het voornaamste onderwerp van het verhaal en kom ik uit op een 2,5*

Erg goeie film met een zeer intense sfeer. Ik ben het met de kritieken eens dat de redenen waarom er een globale onvruchtbaarheid heerst, beter toegelicht had kunnen worden. En dat de hele situatie omtrent de vluchtelingen me niet geheel duidelijk is gemaakt. Echter doet dit in mijn ogen niet heel veel af aan de hele film. Er wordt ontzettend goed geacteerd, spannend van begin tot eind en is qua sfeer die het uitstraalt super. De scène in dat gebouw waar ze beschoten en men de baby ziet, kippenvel momentje. De manier waarop het gefilmd is, vanuit één shot vind ik ook erg gaaf!

Net geen topper door de eerder genoemde minpunten, maar zeker 4* waard.

Grandioze film. De setting van een dystopisch Engeland wordt ultragrauw weergegeven (heeft wel iets van 1984). Puin, aanslagen, onveiligheid, onvruchtbaarheid, totale waanzin... En temidden van die immense chaos krijgt een hypercynische Clive Owen tegen wil en dank de opdracht om de laatste vruchtbare vrouw in veiligheid te brengen.

Children of Men is geen ontspannend filmpje voor tussendoor, maar een fenomenale rauwe science fiction-thriller die stof tot nadenken biedt. De mensen in deze film zijn alle moraal kwijt door het feit dat de mensheid op uitsterven staat... Kan ons ooit zoiets overkomen? De regie is soms nogal onverzorgd (kan dat dit bijdraagt tot de ruwheid van de film, maar ik vond de schokkende camera niet altijd even geslaagd), maar voor de rest is dit een fantastische film, uitstekend geacteerd, schitterende sets, badend in een angstaanjagende, orwelliaanse sfeer. Pure klasse.

Indrukwekkende prestatie van Owen, die zich met zichtbaar ongemak door een kapot, doch levendiger dan ooit landschap baant. Een post-apocalyptisch uitgangspunt trekt sowieso al mijn aandacht, maar zeker hier is er in geslaagd het daadwerkelijk boeiend te houden tot de laatste seconde. Vooral het laatste halfuur is redelijk fantastisch. Cuarón zet zijn beste beentje voor en zorgt met zijn hand-held shooting voor extra spanning en realisme.

Een meeslepende film met een heleboel originele en aandoenlijke scènes, die net geen vier sterren verdiend omwille van een treuzelende aanvang.

3,50 (3,75)

Vakkundig in elkaar gezette film, aantal erg mooie lange shots, een erg degelijke cast en een erg boeiend concept. Enkel jammer dat het dan op een dergelijke manier wordt uitgewerkt dat het voor mij noch op actie-vlak, drama-vlak, sci-fi-vlak of elk ander vlak weet uit te blinken.

Ruime 3*

Ik zag deze film in de TV-gids staan en in de IMDb top 250. Reken daarbij nog eens het interessante script, en ik was helemaal verkocht.

Zeker een aardige film. Het camerawerk is verbluffend en de film blijft enkel daarom al boeiend, om het even wat er gebeurd. De film vloog dan ook voorbij.

En ik leg specifiek de nadruk op 'wat er ook mag gebeuren'. Het verhaal zelf is namelijk een puinhoop. Ik heb er niets op tegen dat de film vervalt in een kruising tussen V for Vendetta en Schindler's list.
Maar waar ik wel irritant van werd is dat mensen en groeperingen gewoon wat schieten op mekaar zonder goed te weten waarom. Ik vraag me nog altijd af waarom iedereen de laatste zwangere vrouw dood wil? Waarom moet ze beschermd worden? Waarom Michael Caine dood moest? Wat willen die organisaties bereiken? Wat wil de overheid? Waarom schieten ze op mekaar?

Een ander negatief punt is het abrupte einde van de film. Geen verklaring waarom de mensheid onvruchtbaar is. Ook niet waarom die ene dame nu wel zwanger kon worden. Van wie die boot is. Wat die gaan doen, ... Men kon toch nog wel wat verzinnen. De film moest een half uur langer zijn!


3,5* (met kans op verhoging)

Aardige film. Weet nergens echt te overtuigen, maar kijkt wel lekker weg. Het verhaal is wat pover. Het zorgt wel voor spanning, dat zeker, maar achteraf blijf je toch met een leeg gevoel achter. Af en toe wat mooie shots, maar soms ook echt slechte shots waardoor het amateuristisch lijkt. Acteerwerk, van met name Owen, overtuigde ook niet altijd.

Het was af en toe teveel op de automatische piloot en te standaard.

Mooi geacteerd, mooi verfilmd, heel indrukwekkende locaties - maar het verhaal wil niet bij me aankomen, het is teveel niet mijn ding. Ondanks dat het gegeven wat mij betreft eigenlijk best geloofwaardig is - als een echo van een gesprek met een vriend jaren geleden, hij zei: er worden zoveel chemicalien in de voedselkring gedumpt dat vrouwen niet meer zwanger kunnen worden - waarop ik zei: ja, maar depressief kan je daar nou ook weer niet om zijn, daarvoor zit er al teveel prozac in het drinkwater.

Maar, da's niet waar deze film over gaat - en, wat ik al zei, het verhaal spreekt me niet aan. Wel geniaal om Battersea Station te zien, met de Pigs on the Wing uit het raam. Mooi gedaan, leuk bedacht.

Dit is de film met die bijzondere scène in de auto, ik had 'm al aangetroffen in een topic en nu kwam hij opeens voorbij.

Het is mooi gefilmd met af en toe lange shots, net zoals bij [Rec] bijvoorbeeld. Er zaten op een gegeven moment zelfs bloedspetters op de camera, ik had even opgelet hoe die er weer af gingen want ik kon me niet voorstellen dat de cameraman met een doekje ging zitten vegen. Blijkbaar was het toch met after-effects gedaan want ze verdwenen gewoon stuk voor stuk. Verder was het camerawerk dik in orde en de settings zagen er ook lekker grauw uit. Het lijkt zich allemaal werkelijk af te spelen, mede door alle kleine details zoals twee kippen die je aantreft bij het lopen op de trap, de vogel die op de paal zit als ze met dat bootje naar buiten komen, die varkens-ballon in de lucht, de bevalling, het vliegende bloed als Clive met een kastje tegen de wang van die gozer slaat, etc. .

Cast is goed, alleen van Pam Ferris ben ik niet echt te spreken.

Misschien had het allemaal ietsjes duidelijker kunnen zijn want ik merkte niet echt dat Kee centraal stond en dat alles om haar draaide. Het leek meer alsof er sowiezo een oorlog aan de gang was en de gedachte erachter vind ik lichtelijk vaag.


Het concept is zeer overtuigend uitgewerkt, maar ik ben toch bang dat ik 'm snel weer vergeten ben.

Film met een bijzondere, wat duistere sfeer , fraaie apocalyptische beelden en een aardig verhaal. Goede cast ook met mooie bijrollen van Ms Julianne Moore en Sir Michael Caine. Van begin tot einde boeiend.

3½ sterretje

Een nette Sci-Fi film met een apart verhaal.

Zoals ik bij toekomst-films gewend ben, is de wereld één grote puinhoop geworden met hier en daar bendes en andere groeperingen.

Dit keer is het wat anders. Ik vond het best een creatief verhaal, wat best goed is uitgewerkt. Alleen mis je helaas wat meer info. over de status van de mensheid, hoe dat onvruchtbaarheid bij vrouwen is voorgekomen, waar dat aan lag, etc. Voor de rest is het goed en duidelijk uitgelegd. De wereld draait letterlijk door, alleen Engeland houdt nog stand met een harde hand. Zo worden alle buitenlanders als immigranten gezien en worden ze anders behandeld, alsof ze criminelen zijn. Met om de 10m een bewapende agent. Er zijn natuurlijk verschillende groepen die het er niet mee eens zijn en die worden als terroristen gezien waar de doodstraf voor de leden staat. Zodra de jongste persoon sterft, begint de hel echt los te breken tussen opstandelingen en het leger. Naast een komende opstand, krijg je genoeg beelden van Engeland in de toekomst te zien. Het ziet er werkelijk chaotisch uit, dode dieren, verwoeste en verlaten gebouwen zijn normale beelden wat aan de orde komen. Wat een goed beeld van de toekomst in Engeland was dat het niet zoveel verschilt tussen nu en dan. De gebouwen, stijlen, auto's, snelwegen, metro's, kleding, etc. verschillen helemaal niet met tegenwoordig. Dus geen onzin zoals vliegende auto's en woningen in de wolken of een compleet maaltijd in een capsule...

De personages waren aardig en iedereen speelde overtuigend en dat geldt ook voor de handelingen bij situatie's. Zoals altijd gaat het weer om macht, dus lang niet elke personage is te vertrouwen en iedereen doet wat die hem/haar het beste lijkt. Een voorbeeld daarvan is 2de leider van een terroristische organistatie (Luke). Die in het geheim bevel gaf om Julian te vermoorden, zodat die nummer 1 staat om ze te kunnen doen wat die wenst. Caine's personage is ook een leuk en gek personage, die voor wat humor zorgt. Zijn laatste woorden waren ook geweldig: ''Pull my finger.''

Een grote pluspunt was de opstand bij het einde, het binnenvallen van de Engelse leger en de vuurgevechten die in de gevangenis plaatsvinden (eigenlijk een stad, maar dat wordt gebruikt om de immigranten daar te houden). Het hoogtepunt wordt toch afgehandeld in een appartement tussen de opstandelingen en het leger. De gevechten waren bruut en realistisch. Er zijn genoeg scènes die hier erg goed gedaan zijn en die je niet bij vele films ziet of dat het helemaal mogelijk is. De bevallingsscène (die niet helemaal gecensureerd werd) zag er realistisch en indrukwekkend uit... en niet te vergeten dat de baby die uitkwam geen overduidelijke poppetje of wat dan ook was, maar gewoon op hetzelfde shot een teken van leven toonde door te huilen. Ik was er even stil van.

Wat ik persoonlijk een mooie scène en waarschijnlijk het beste van de film vond was toen de pasgeboren baby in het apartement naar buiten wordt gebracht. Het weergeeft goed hoe wonderbaarlijk het is dat mensen een baby na 18 jaar zien. Iedereen volgde, zong en huilde toen ze de baby zagen. Zelfs een legereenheid die buiten stond te wachten keken met open ogen, met tanks en al. Best prachtig om te zien.

Het einde vond ik een klein beetje jammer. Het was zo abrupt en opeens. Owen bracht de moeder en de baby naar het afgesproken plek waar een boot ze zou oppikken. Owen sterf, boot arriveert. Klaar. Van mij mocht het nog een vijf minuten duren om te laten zien hoe de wereld er dan aan toe was en wat er uiteindelijk gebeurt of zelfs onduidelijke vragen beantwoord werden. Met een aparte verhaal zoals deze valt er altijd meer uit te halen.

Ondanks een paar minpunten heb ik me er mee vermaakt. Een goede Sci-Fi film van de regisseur van HP3.

Zwak uitgewerkt plot. Geen enkele achtergrond waarom geen vrouw meer zwanger kan raken. Ook niet waarom een vrouw nu opeens weer wel zwanger is. Dat moet je allemaal maar gewoon aannemen. Verder behelst het verhaal ook niet meer dan groeperingen/leger die elkaar bevechten, waarvan een groepering als doel heeft het kind in handen te krijgen, en een soort WOII-achtige situatie. Mooie settings en actiescenes, maar er had meer ingezeten.

Het fantasieconcept spreekt me niet eens zo aan en er zijn wat details die naar moralisme neigen zoals de vluchtelingen in de kooien, maar desondanks wordt alles erg boeiend gebracht omdat het blijft focussen op één zaak (de zwangere vrouw) en niet op allerlei achtergronden.

Het camerawerk is veel geroemd en ik kan het ook niet laten: de bestorming van de auto en de stadsgevechts-scene zijn fantastisch. Kunnen veel oorlogsfilms nog een puntje aan zuigen en de ongemakkelijke hoge pieptonen gooien er nog een schep nervositeit bovenop.

Echt zwaar genoten van die minutenlange takes. De film had net zo goed om een standaard-oorlogssituatie en -verzetsgroep kunnen gaan, het is puur de uitwerking die het 'em voor mij doet. De opbouw van de climax is ook sterk en de film stopt waar het moet stoppen.

Goede film, met een zeer leuk uitgangspunt. Dat uitgangspunt - totale onvruchtbaarheid - leidde in de film tot een prima sfeertje: grauw, ruw, donker,... In ieder geval een sfeertje dat me wel aanstond. Verder zitten er ook een aantal leuke actiescènes in de film, die op een mooie manier in beeld werden gebracht. Ten slotte deed ook Clive Owen het meer dan behoorlijk, zodat ik samenvattend kan spreken van een geslaagde film.

Children of Men


En Alfonso Cuáron doet het weer! Deze Mexicaanse regisseur kiest hier, na zijn Harry Potter-verfilming uit 2004, om het boek The Children of Men te verfilmen, wat onder zijn professionele regie uitmondt in een erg beklemmende, visueel meesterlijke, futuristische rampenthriller.


Toegegeven: het tempo van de film happert hier en daar wel ergens (in het begin gebeurt er vrij weinig waardoor er zich heel wat ontwikkelingen van het verhaal ophopen naar het einde van de film) en het open einde vond ik toch wel een té gemakkelijke manier om de film mee af te sluiten. But who cares?! Children of Men is op alle andere vlakken erg onderhoudend te beginnen bij het aangrijpende verhaal over een man die zijn menselijkheid dreigt te verliezen nadat hij zijn geloof in de mens heeft opgegeven. Dit personage wordt door Clive Owen op een geniale en ingetogen manier neergezet. Dit moet wel één van zijn beste rollen zijn, echt fenomenaal. Verder valt er nog te genieten van onderhoudend acteerwerk van een rij topacteurs zoals natuurlijk Julianne Moore, Chiwetel Ejiofor en niet te vergeten: Michael Caine! (Pull my finger! )


Verder is er heel wat christelijke symboliek verwerkt in deze film. Het gaat hier eigenlijk om het Jezusverhaal in een nieuw jasje. Het beste voorbeeld hiervan is natuurlijk dat de vrouw bevalt in een schuur, net zoals Maria in het Jezusverhaal. Verder zijn er nog talrijke details in de film verwerkt, die hierboven al uit de doeken werden gedaan door Madecineman.


Maar wat Children of Men écht baanbrekend maakt, is het visuele aspect. De film is als het ware een cinematografische achtbaan. Er wordt hier enorm veel gewerkt met lange shots, iets waar ik enorm grote fan van ben. Het geeft de actiescènes een extra dimensie, het geeft je als kijker echt het gevoel dat je er middenin zit. De film rekent ook op een prachtige belichting (de scène in de schuur bijvoorbeeld!). Ook de decors waren erg mooi en de make-up was ook meer dan oké. Op soundtrack/score heb ik niet echt gelet, maar bij een zeker niet onmogelijke tweede kijkbeurt zal ik niet vergeten mijn oren te spitsen.


Children of Men is dus een erg mooi gemaakte sciencefiction-thriller, vol symboliek met prachtig camerawerk en gedenkwaardige acteerprestaties van vooral Owen. Ik deel de film een 3.5* toe, tussen goed en zeer goed dus. Enorm fijne filmervaring. Aanrader!

Children of Men is een uiterst realistische film. De film gaat over de mensheid die geteisterd wordt met een totale onvruchtbaarheid. En dan is eer een meisje...die zwanger is.

Daardoor komt er een hele oorlog. De film is één grote verassing. Echt, i zat bijna de hele film op het puntje van m'n stoel. Er waren wel wan stukken waar mijn aandacht niet ten volle naar de film ging omdat er niet genoeg spanning was toen. Maar voor de rest was ik af en toe wel wat geshockeerd. De film verdient een mooie 3.5*.