Children of Men (2006)

In een sciencefiction film is natuurlijk van alles mogelijk, maar je moet niet overdrijven. Deze film vergt nogal wat verstandelijke lenigheid om het volgens mij overigens vrij unieke verhaal geloofwaardig te vinden. Net als in zijn volgende film (Gravity) zit regisseur Cuarón daar blijkbaar niet mee.

Nou moet ik voorop stellen dat dit soort (g)rauwe apocalyptische films mij doorgaans niet kunnen bekoren. Maar gezien de talrijke positieve reacties had ik hier toch meer van verwacht.

Doordrenkt in actuele sociale thema's

Vluchtelingen, angst, geweld, opstootjes en uiteindelijk doet hoop leven. Dat tegen de achtergrond van een niet al te fijne toekomst maakte deze film nogal een depressieve aangelegenheid.

Ik werd er haast moe van dat geren en ontsnappen aan de achtervolgers met de nodige geweldsuitbarstingen. De welbekende door Koolhoven beschreven scene is inderdaad mindblowing om te zien en te bedenken hoe dat gefilmd moet zijn. Maar toch pakte deze film me niet helemaal zoals verwacht.

Ik was niet onder de indruk van de personages waardoor ik ook niet helemaal mee kon leven met de ontsnapping.

Merkwaardige film..

Het is lastig om deze film te classificeren in een hoofdgenre.

Drama , sci-fi , avontuur en thriller- ingrediënten vormen het recept, voor deze film die onder regie staat van regisseur Alfonso Cuarón.

Verhaal:

De achtergrond van het verhaal schets een post-apocalyptische nabije toekomst, waar allerlei guerillastrijdende groeperingen de wereld-orde omver hebben geworpen, en waar angst, totale chaos en anarchie heerst.

Dergelijk universum doet mij denken aan die van het computerspel Fallout.

Minpunt:

De locaties die als decor dienen , zien er helaas nogal hedendaags uit voor een film die in de toekomst afspeelt, (waarmee misschien ook wel wordt getracht een retro-futuristisch sfeertje neer te zetten) alsof de toekomst weinig technologische vooruitgang heeft meegekregen.

Lege industriehallen en verlaten slooppanden staan decor als (deprimerend werkende) achtergrond.

Gevoel voor surrealisme en creativiteit ontbreekt hier.

Pluspunt:

Na een moeizaam half uur raakt de film in een stroomversnelling , en wordt ook de cinematografie drastisch opgeschroefd:

Scènes met zeer technisch camerawerk .

Het kenmerkt zich door lange en beweeglijke shots die al draaiend centreren, in weinig ruimte, welke een beklemmend claustrofobisch gevoel oproepen...

Tijdens een aan één stuk door gefilmde actiescène zonder cuts, worden acteurs , figuranten en cameraploeg tot hoge prestaties gedreven.

“Het eerste half uur had ik nog een beetje het idee dat ik naar een arthouse film keek, maar al snel daarna werd duidelijk waar een groot deel van het budget aan is besteed in deze $ 72.000.000 productie, namelijk de cinematografie.“

De cast:

Clive Owen vervult zijn hoofdrol nogal saai en oppervlakkig , of ligt het aan het magere script?

Michael Caine speelt cliché-matig de doorgerookte oude hippie, en dat doet hij eigenlijk best aardig.

Julianne Moore geeft haar kleine rol geen enkele verve, in haar toch al korte appearance...

Het had leuk geweest als zij zich(als proeve van kunnen) een Engels accent had aangemeten.

Met haar “boeren North-Carolina geknauw” valt ze buiten de boot, van de grotendeels Engelse cast.

Conclusie:

Een film met een duidelijke boodschap, en actuele ethische vraagstukken , die toch nog wel wil verrassen , hier en daar.

De achtergrond van het verhaal spreekt mij echter totaal niet aan.

De sets vind ik benedenmaats voor een $72.000.000 kostende productie.

Acteerwerk is redelijk tot matig.

Mijn hoge waardering is grotendeels uitgegaan naar de samenwerking van regie en camerawerk voor Children of Men.

Alles bij elkaar opgeteld: net aan een kleine voldoende.

3.0*

Gisteren Roma gezien van Cuaron en daarom ook vandaag Children of men meegepikt. Vooral het uitgangspunt sprak me erg aan. Een toekomstbeeld waarbij wegens onvruchtbaarheid geen nieuwe mensen meer worden geboren, sprak me aan. De film kent een trooosteloos en vooral gewelddadig fatalistisch wereldbeeld. Diverse huidige maatschappelijke problemen worden op de spits gedreven.

Het verhaal vond ik maar matig uitgewerkt en bevat wel wat plotgaten. Geen idee waar het bij momenten naartoe ging. Er zat weinig lijn en duidelijke verhaalstructuur in de film. Geen idee wat de bedoeling was van die illegale personen die her en der in kooien zaten. Daarbij komt ook dat de rol van de overheid erg onduidelijk was. Ook van de acteerprestaties liep ik niet wild. Clive Owen vond ik een vrij karakterloos personage neerzetten. Een ook Caine en Moore hadden weinig om het lijf.

Vrij ontgoochelend dus. Had er pakken meer van verwacht. Eentje om snel te vergeten jammer genoeg...

Tip: Kijk deze film niet als je al depressief bent.

Ik heb de film zojuist voor de tweede maal gezien, en ik vind hem persoonlijk fantastisch!

Ik begrijp de film denk ik goed, Groot Brittanië is het enige land waar nog zogenaamd orde heerst. Die orde wordt wel met de harde hand opgelegd. Is er overal orde? Ik denk het niet, afval ligt manshoog in de straten, niets wordt meer onderhouden, openbaarvervoer wat gepanserd door de straten rijdt. Dat noem ik geen orde.

Deze wanorde zorgt er waarschijnlijk voor dat er onvoldoende ruimte en eten is voor alle Britten en dat hierdoor het strengste allochtonen beleid gevoerd wordt wat maar denkbaar is. Zelfs zo erg dat er gewoon lukraak mensen neergeschoten worden. (lijkt mij een beetje nazistisch af en toe) Met name het einde deed mij denken aan een bepaalde scene uit Schindlers List, waar een getto omsingeld wordt en volledig uitgemoord wordt.

Het verhaal is mijns inziens briljant gevonden. Even geen virussen, zombies, zon die explodeert, nee gewoon onze eigen domme schuld waardoor iedereen onvruchtbaar wordt. Als de wereld toch uitsterft waarom zou je dan nog moeite doen?

De scene die in een keer is gefilmd is ronduit fantastisch! Tot bloedspetters aan toe, wat een zwarte dag in de geschiedenis van Groot Brittanië, het eens zo trotse volk..

De voorlaatste keer dat ik hem gezien heb is ca 10 jaar geleden, veel vaker hoeft van mij ook niet, het is zware kost namelijk.

Een film waarvan ik me altijd afvraag of ik het zo verkeerd gezien heb, namelijk nog nooit echt indruk gemaakt, toen niet, en nu nog steeds niet vrees ik...

De apocalyptische situering is meer dan prima, het begin van het verhaal in die zin ook. Een Danny Boyle achtige sfeer komt naar voren in de uitzichtloze situatie, smerige straten, onrust en schrijnende behandeling van bevolkingsgroepen. Toch wanneer het verhaal zich verder moet ontwikkelen verlies ik totaal mijn interesse. Vanaf het bezoek aan Jasper gaat het tempo geweldig onderuit, iets dat tot een kwartier voor het einde duurt, en mij de film laat aanvoelen als een drie uren durend geheel in plaats van één uur en drie kwartier. Dan de ontwikkelingen rond Kee, het plot moge duidelijk zijn, toch kan dat gesleep met dat zwangere mens me totaal niet boeien en spreekt Kee me ook totaal niet aan. Owen heeft for that mather ook geen enkele vermogen iets extra's met zijn rol te doen. Dan overigens nog een beetje van kritiek op bijvoorbeeld het karakter Ejiofor, die totaal niet adequaat reageert bij de wegblokkade maar wel uit zijn slof schiet wanneer ze aangehouden worden. Iets dat ik totaal niet kan rijmen en voor mij een niet kloppend contrast in lijkt te zitten.

Het einde, waar ik uiteindelijk nog even van opveer, zijn de fraaie beelden van het schip in de mist, en de burgeroorlog op het einde die vooral qua camerawerk erg mooi geschoten zijn en surrealistisch overkomt, nog meer dan prima. Helaas gaat men dan weer figuurlijk overboord met de belachelijke hoeveelheid militairen die hutje mutje op elkaar staan te schieten op de vijand. Totaal onrealistisch wat dat betreft.

Children of Men heeft een aantal hele goede aspecten en oogt een grote en dure productie, toch had de film wat mij betreft meer baat gehad bij een ander plot, iets dat voor mijn gevoel doodslaat, en anders twee andere hoofdrolspelers voor de rollen Kee en de rol van Clive Owen. Heel slecht is het allemaal niet, toch voelt het wel aan als een gemiste kans.

Alfonso Cuaron heb ik, als regisseur van de beste Harry Potter-film en als visueel visionair, erg hoog zitten. Children of Men scoort dan ook heel sterk op vlak van beeld, geluid en stijl, én weet eveneens een aangrijpend verhaal te vertellen. De wereld die hier gecreëerd wordt is duister, hopeloos, triest; dat wordt versterkt met elk beeld van de verwaarloosde straten, de vuile, ongure plekken, de doodse blikken van Clive Owen, de dialogen, de droevige muziek. De algehele sfeer die hierdoor ontstaat is enorm krachtig. De informatie over de toestand van de wereld en hoe die toestand tot stand is gekomen, krijg je maar miniem of zelfs helemaal niet. Zo wordt de link tussen het onvruchtbaar zijn van de menselijke soort en de extreme anti-immigrant sentimenten nooit echt duidelijk gemaakt, al vergt het natuurlijk geen suspension of disbelief om mee te gaan in het feit dat de mens tot zoiets in staat is. Helaas heel actueel op dat vlak. Ondanks dat ik in het begin graag meer wilde weten over deze wereld, heb je al snel door dat de setting gewoon dient als decor voor de werkelijk belangrijke rode draad, de tocht van Theo en Kee.

Er zitten ook enkele gigantisch spannende scènes verpakt in de film. De aanval op de auto, de ontsnapping uit het huis van die extreme groepering, het hele laatste kwartier met de chaotische opstand/burgeroorlog, etc. Het camerawerk dat het gezichtspunt van Owen's personage heel vaak lijkt te volgen, maakt deze spanning soms echt maximaal. Vooral het laatste kwartier is qua spanning en actie van een schitterend niveau, en ondanks dat tegen het einde het sentiment er wel dik wordt ingewreven en de laatste scène geen enkel cliché weet te vermijden, werkte het allemaal tot de laatste seconde. Een 'nadeel' zou dan zijn dat Cuaron de film zo fel heeft doordrenkt met een hopeloze sfeer, dat de positieve hoop door de baby en het schip op het einde een beetje vals of leeg aanvoelt. De wereld is hier zo hard naar de klote dat volgens mij niets nog een positief verschil kan maken, in ieder geval niet op grote schaal.
Als laatste wil ik Caine nog even vermelden, wat een mooie en grappige rol zet hij hier neer. De enige luchtigheid in een film die daar verder nauwelijks ruimte voor laat.

4*

Fenomenaal.

Tijd geleden de stem verhoogd naar de volle mep, maar nog niet echt uitgelegd waarom. Maar na het 1 en ander te weten te komen over de BTS van de film moet ik concluderen dat ik het echt briljant in elkaar gestoken vond qua regie. Waarvoor mijn lof.

Ook gelijk de sterkste film door Cuaron en wat mij betreft de onverslagen film met een apocalyptische setting. Het begint al gelijk met een goed concept waar de film op kan steunen. Dat er geen mensen geboren meer kunnen worden, wat een angstaanjagend idee is het eigenlijk.

Maar de film heeft op elk element vrijwel het maximale te bieden. Het acteerwerk is sterk, zelfs Owen en Moore doen het zeer solide. Maar ook bijrollen zoals de getikte Hunnam doen het zeer solide. Niet dat er memorabele personages neer worden gezet, maar goed doen ze het allemaal wel.

Maar vooral qua regie is de film fenomenaal. Bijzonder hoe Cuaron de scenes voor elkaar heeft gekregen. De lange takes, de omgevingen. Het ziet er allemaal wonderschoon uit. Ook behoorlijk donker hier en daar, maar dat hoort natuurlijk bij de setting. Alles ziet er ook angstaanjagend realistisch uit, zowel de omgeving als de actie.

De long-takes, de slotfase, de cinematografie. Het is allemaal werkelijk zo sterk dat ik niet anders kan dan de volle mep geven. Zelden zo onder de indruk geweest van een film, en zelden heb ik zulk sterke regie gezien. Jammer dat Cuaron hierna nooit meer dit niveau heeft behaald, maarja, de concurrentie is dan ook vrijwel onmogelijk om nog over heen te gaan.

“As the sound of the playgrounds faded, the despair set in. Very odd, what happens in a world without children's voices.”

Achteraf vond ik dit nog best wel een interessante film. De film begon wat stroef voor mij, ik moest even een beetje in het verhaal komen en het leek me in eerste instantie ook niet heel interessant. Toch word het vrij snel interessant gemaakt door erg van regiewerk van ‘Alfonso Cuarón’ en een ‘Clive Owen’ die hier vrij strak in acteert. Dus zodoende het begin wat door is gegaan en we inmiddels wat meer in de film zitten word de film ook spannender en zeker leuker om te zien, het verhaal word wat vlotter en de wereld begint er steeds grauwer uit te zien.

Voor als nog een vrij interessante film in mijn ogen, zeker omtrent de ziektebeeld waar de wereld in leefde die wij nu ook deels mee maken. Een interessant concept met een erg leuk en onderhouden verhaal maken deze film samen met de acteerkunsten echt wel af. Het einde was ook gaaf, en ik heb me eigenlijk bijna geen moment verveeld, toffe film.

4.0*

Vreemd genoeg vandaag voor het eerst gezien, wat een bijzondere film.

Ik had grote twijfels bij de eerste helft van de film, vooral de kinderlijke terminologie en de ongeloofwaardige facties deden mij doen denken alsof ik naar the Walking Dead aan het kijken was. (fugi's, fishes, etc.) Er zit een waslijst aan bekende acteurs in deze film. Sommige sterk (Owen en Caine) anderen zijn vooral als lijstduwers gebruikt om publiek naar deze film te trekken. (Moore en Ejiofor)

Toch blijf je kijken, met name door het prachtige camerawerk. Het laatste half uur is fantastisch: high pace grootschalige actie en tegelijkertijd blijven de scènes benauwd en ontzettend rauw aanvoelen. De scène waar

Een tijdloze film uit 2006 die blijft hangen. Hij staat nu gewoon op Netflix. Deze film wordt waarschijnlijk niet omarmd door het grote publiek, maar het is toch de moeite waard om 'em eens aan te slingeren.

*4,0

Een post-apocaliptische film is altijd wel boeiend, maar wat een vreemde film is dit..!

Een goede cast: Owen, Ejiofor, Moore, maar ik begrijp niet dat zo'n goede actrice als Julianne Moore uiteindelijk maar een bijrolletje heeft. De rol van bijv. Miriam had haar beter gepast naar mijn mening.

De film begint wat onsamenhangend en wat rommelig en dat blijft jammer genoeg bij vlagen de hele film door zo.

Ook vond ik dat de vlucht met Kee (waar het allemaal om draaide) uiteindelijk vrij simpel verliep en het werd daardoor nooit echt spannend.

Af en toe dreigde ze ontdekt of gepakt te worden, maar eigenlijk gebeurde dat niet of nauwelijks en gebeurde er vrijwel niets.

Tevens vraag ik mij af waarom Owen grotendeels op blote voeten/slippers moest lopen, waarom was dat zo enorm belangrijk om in het script te zetten en daar aandacht op te vestigen..?

En ook het niet kunnen verstaan van de zigeuner vrouw, had wanneer ze gewoon Engels had gesproken, exact het zelfde verhaal opgeleverd.

De film had best mooi geschoten beelden en een perfect grauwe setting zoals dat past in dit genre. Deze film van 14 jaar geleden zou ook nu nog best mee kunnen.

Daarbij blijft het boeiend hoe het zal aflopen, waardoor je blijft kijken, maar mist de film naar mijn mening de "echte" spanning en had er veel meer in gezeten.

Ondanks dat hij niet echt slecht was en nog best wel even bleef hangen, net aan voldoende.

6-

2,5*

"Nog eens herbekeken, maar waar post-apocalyptische films met een dystopisch sfeertje, me vaak uitermate kunnen boeien, is dit bij deze niet het geval, film doet me ook gewoon uitermate weinig en vind het gegeven dat de mensheid geen kinderen meer kan krijgen, eerder een zaligheid dan iets schokkend. Hoe je ziet hoe sommige blijven kweken op deze bomvolle planeet. Neen dank u. [...] Ook geen fan vd cast, irriteerde me mateloos aan deze karakters en dacht met regelmaat, het zou indd de hel zijn om daarmee te moeten vertoeven, oa die hyperkinetische ouwe hippie, help."

[Edit moderator: kwetsende opmerking verwijderd.]

Nja, ik weet het niet zo goed met deze film. Gister voor de 2e keer gezien en qua score kom ik eigenlijk hetzelfde uit als jaren geleden. Het uitgangspunt is interessant en ik hou van sf-films die zich niet perse is een sf-wereld (denk lasers, aliens, enz) afspelen; het dystopische wordt aardig weergegeven. Er is weinig uitleg/verklaring over de huidige toestand in de wereld en daar moet je net even op mee kunnen.
Keerzijde van dit uitgangspunt is dat je al van ver kan zien aankomen dat er ergens een zwangere vrouw ten tonele gaat verschijnen, die beschermd gaat worden, de baby geboren gaat worden en óf de moeder óf Theo overlijd. En dat is wel veel voorspelbaarheid voor een degelijke film (gaandeweg komen er nog meer van die dingen voorbij). Het duistere tintje is fijn, maar de nadruk ligt wel heel sterk op (maatschappelijk) drama en de mensheid, en daar heb ik simpelweg weinig mee.
Geweld is er ook. Sommige van die scenes kunnen best intens zijn, zoals de auto-scene en het slot van de film: dat is eigenlijk een oorlogsfilm met een hoop schoten en doden; iets waar ik ook weinig mee kan, maar eerlijk is eerlijk, deze scene is geweldig gefilmd. Cinematografisch prachtig en gesuggereerd als one shot.

Op zich is het allemaal niet heel slecht, maar ik had de film liever wat donkerder gezien en minder op Hollywooddrama waar we massaal een traantje moeten wegpinken.

In een kinderloze wereld beschermt de held de enige zwangere vrouw. Theo is de getormenteerde held. Hij wordt gespeeld door Clive Owen. Een man met een trauma. Een gedesillusioneerde alcoholist met gevoel voor understatement. Het jaar is 2027. In de politiestaat Engeland bepalen terreur en chaos het alledaagse leven van de plebs. Paramilitaire eenheden beschermen de decadente elite die zich heeft omringd met overvloed en weelde.
Het verhaal is niet het sterkste punt van de film. Menselijke activiteiten hebben voor een ecocide gezorgd. De natuur is beschadigd. In die wereld zijn Theo en de zwangere vrouw op de vlucht voor jan en alleman. Dat is het wel. De sterke punten liggen meer bij het visuele design en in de beeldspraak. Zo is er een scène waarin Theo en de vrouw zich in de ruïne van een kleuterschool verbergen. Een naargeestig oord. Theo schrikt van een geluid en staat paraat om zich met geweld te weren. Nergens voor nodig, Theo. Het geluid wordt veroorzaakt door een onschuldig ree dat door de verlaten schoolgangen schrijdt. Een mooi surrealistisch beeld.
In deze sequentie treft regisseur Alfonso Cuarón bovendien heel kernachtig de bron van de onheilspellende sfeer die over de film hangt en biedt hij de kijker een vleugje hoop. In de kille sombere wereld is al jaren geen kind meer geboren. De kleuterschool heeft geen functie meer. Een hardvochtig gegeven. De kleuterschool is vervallen tot een anachronisme. Maar dan is daar opeens het ree als symbool voor de natuur die zich niet laat verslaan door menselijk falen. De natuur die bezig is om verloren terrein terug te winnen.
Michael Caine is aanwezig. Hij heeft een leuke rol als langharige hippie afgezonderd levend in een bosgebied. De scènes waarin hij optreedt bieden wat lucht in alle somberheid. Leuke rol. Clive Owen is gewoon Clive Owen. Volgens mij is hij dat meestal. Het verhaal is als gezegd niet bijzonder inventief. Hier en daar geeft de film de kijker gelukkig wat humor om te overleven. Ik vond het antwoord van de zwangere vrouw op de vraag van een man met jezussandalen die informeerde naar de vader van het kind wel grappig. Ach, en zo is de film ondanks het wat simpele en slordig uitgewerkte verhaal het aanzien nog wel waard.

voor de vierde gezien. Nu vanaf Bluray.

Wat een weergaloze film! Hieronder mijn lofzang.

Vanaf het sterke begin houdt de film je op het puntje van de stoel en houdt je alert. Het dompelt je onder in een deprimerende couleur local met indrukwekkende decors in een dystopische wereld. Een fascinerend uitgangspunt brengt je naar religie, kunst, en immigratieproblematiek via dynamische regie en camerawerk. De film heeft een hoog tempo met zeer overtuigende actie scenes. De sterrencast speelt zonder uitzondering goed. Van Micheal Caine ben ik geen fan; echter hier speelt hij een pracht rol en boeiend personage. Het geluid is supersterk. De muziek is ook sterk gekozen met afwisselend Britpop met emotionele klassieke zang. Hoe dan ook doeltreffend. Meerdere fascinerende scenes met steengoede cinematografie. En dan die ene scene op het einde(als ze met een huilende baby een heel schietend legerpeloton het zwijgen oplegt), man man. Ontroering, verbijstering ,...tranen.
De film is 19 jaar oud en is niet gebeten door een wat voor tand destijds ook. Sterker nog je kan deze film met zijn thema`s zo trekken naar onze huidige tijd.
Children of Men. Een Monument.

Hoge verwachtingen van deze film met een interessant uitgangspunt en een kundig regisseur, maar Children of Men is me toch een beetje tegengevallen. De openingsscène is goed en ook de achtervolgingsscène in de auto, waar het personage van Julianne Moore al onverwacht snel het loodje legt, maakt impact. Toch kent de film, buiten enkele scènes die eruit springen, best een sloom tempo en ik kan niet zeggen dat ik tijdens het middenstuk op het puntje van mijn stoel gezeten heb. De climax is dan nog wel de moeite waard, maar met name vanwege de sterke manier waarop deze geschoten is. Binding met de personages miste ik te zeer en het is ook niet een film waar ik na afloop aan ben blijven denken. Slecht zou ik het echter allerminst willen noemen: het blijft onderhoudend genoeg om niet écht af te haken en ik veerde als kijker ook wel een aantal keren op.

3*