Festen (1998)

Om hier even op terug te komen:

Het gaat dus niet over de familieruzies op en rond de feesttafel en villa natuurlijk, maar over de intieme ruzie tussen die vent (broer van de gedupeerde) en zijn vrouw in hun aparte slaapkamer. Denk dat daar al een misverstand zit. Dat van die huis tuin keuken filmers is ook niet hetgeen ik precies bedoel.

Hieraan zie je dat je me nog steeds niet begrijpt. Ik zeg dat namelijk nog altijd. Maar -zoals ik al van bij het begin erbij zei- dus niet tijdens dromen, flashbacks, sekssenes en dergelijke. Want dan verliest het voor mij de enige factor WAAROM die filmstijl iets toevoegt: Relevantie. Een handheld-gevoel op een (al dan niet uit de hand lopend) familiefeestje zal me erbij kunnen betrekken, op andere scenes waarbij deze manier van filmen minder getrouw / gangbaar/aannemelijk... aanvoelt, zoals bv een droomsequentie, zal de "gemaakte" feel net afbreuk doen aan de intensiteit.

Dan moet je preciezer en concreter zijn.

Nee, je zegt dat ook. Dat is heel iets anders. Ik heb je heel goed begrepen: je volgt de vreemde redenatie dat de 'realistische' filmstijl voor oa de registratie van het familiefeest wel mag, maar voor ruzies, sex, drama en een luttele flashback niet (omdat 'derden', amateurfilmers, zo'n situatie thuis nooit zouden registreren wat een totaal ridicuul onargument is). Alle elementen vallen binnen hetzelfde realisme-nastrevende universum als dat familiediner. Bovendien gaat het om 1 flashback van een minuut speeltijd. En daar spits je je gehele kritiek op!? Je bent argumenten aan het zoeken en de discussie wordt daarom weer ontieglijk onzinnig.

Welke droomsequentie? Ik heb er geen gezien.

Tja deze discussie begon wel een beetje persoonlijk te worden, maar goed ik begrijp djelle opzich wel. Tijdens het feest en zowel in en rondom het huis draagt de film-stijl bij aan de intensiteit van de sfeer en is het verreweg van een afbreuk, maar wanneer er zich een droom (niks van gemerkt btw) of flashback plaats vind dan voelt het een beetje ''gemaakt'' aan, omdat een amateurfilmer er niet direkt bij zou kunnen zijn. Als ik het goed begrijp is dit ongeveer zijn visie erop en anders roept hij een verkeerde intentie op.

Dit heeft echt niets met een ridicuul onargument te maken, want het is gewoon zijn visie op de visuele stijl. Ik ben het er zelf totaal niet mee eens, want je beleeft het gewoon veel intenser en de escalaties in de film komen als het ware recht voor je raap, waardoor het voelt dat je er midden in zit. Zo ontstaat er trouwens een bepaald sfeertje wat de film alleen maar ten goede doet. Die stijl van filmen pakte voor mijn gevoel - ongeacht flashbacks, droomsequenties, visoenen, seksscenes e.d. - zeer goed uit.

Hierin heeft Ramon helaas wel gelijk, want eerder geef je zelf al aan dat het om een aantal momenten realistischer overkomt, terwijl je vervolgens weer aangeeft dat je er het nut niet van inziet. Je spreekt jezelf dus een beetje tegen en verdraait je standpunt idd een beetje om de discussie naar je hand te zetten.

edit: djelle is de afbreuk van de visuele stijl jouw enig argument waarom de film niet meer dan een 3 verdiend of had je nog meer kritiek op de film.

Dat concludeerde ik toch ook?

Tuurlijk wel. Ik heb zelfs al tweemaal aangegeven waarom ik dat zo vind (maar er wordt niet op in gegaan). Als ik nu besluit het leven van Hi-Tek te verfilmen met een 'realistische feel' (met een handheld) en meer licht op je personage wil werpen dmv een flashback waarin we je op je vierde in je eentje zien spelen met Duplo, dan speelt die situatie, die flashback, zich in hetzelfde gecreeerde universum af als het heden. Waarom zou ik dan van de handheld af moeten wijken? Dat is toch complete onzin? Misschien als er sprake was van een greintje surrealisme, dan zou er slechts een heel klein beetje voor djelle's kritiek te zeggen zijn. Dan zou je het anders kunnen doen. Verder vind ik het onzinnig om te zeggen dat de handheld in de ene scene met dramatiek wel kan (het familiediner met de onthullingen) en in een ander niet (echtelijke spanning tussen broer en zijn vrouw). Daarin naar voorschriften en gradaties zoeken is simpelweg zoeken naar kritiek. En de film telt ook nog maar eens 1 luttele flashback!?

Kijk Ramon, het gaat er mij om dat je -zoals de meeste users doen- argumenten moet gebruiken (op een normale, beleefde manier) ipv een schietkraam aan verwijten. Iedereen kan roepen: wat een flauwekul! zonder verder toe te lichten WAAROM nu juist iets niet klopt (met tegenargumenten e.d). Dé reden waarom onze discussies zo vaak onzinnig zijn.

Het verbaasd me dat je blijkbaar denkt dat je dat hier ook al gedaan hebt. Hetgeen je gewoonlijk doet (na je verwijten) is het simpelweg neerpennen van jou visie, niet het beargumenteren waarom mijn opvatting (de relevantie-factor in dit geval) nu precies niet juist is.

Zie je, daar begin je al fout. Je wéét dat ik niet per definitie vind dat ze realisme nastreven wanneer je een "gemaakt" gevoel krijgt. Met name bij scenes waarbij de relevantie van die filmstijl ontbreekt zal het voor mij niet werken. Jij roept constant dat dat onzin is, maar je verklaart niet nader waarom dat relevantie-element nu juist onzin is, het blijft (zoals vaak) enkel bij dat verwijt. Dat is meer loze moddergevecht dan discussie en dat lijkt me een beetje zinloos. Zolang je dit niet inziet of wil veranderen, zullen onze discussies nog dikwijls nutteloos zijn.

Het is uiteraard de optelsom van die ene (lange) flashback, de visioenen, de echtelijke ruzies, de sekssenes etc. Ik ga natuurlijk geen hele punten aftrekken op basis van 1 scene.

Zeer diepe zucht.

1) Ramon maakte de grote fout om meteen maar weer te roepen: deze discussie is nutteloos/heeft geen zin. [de onderhuidse frustratie]

2) Pas na die berichten komt Ramon met inhoudelijke kritiek.

3) Die inhoudelijke kritiek wordt niet gelezen, omdat de eerste opmerkingen (nutteloos/zinloos) alleen gelezen worden.

Discussieren is blijkbaar een moeilijk vak.

Ik zal Ramon's vraag even herhalen, waar ik het overigens 100% mee eens ben.

Overigens vind ik de flashback/droom sequentie anders gefilmd dan de rest van de film. Tijdens de gehele film registreert de camera gebeurtenissen op een afstandje. Bij de flashback/droom sequentie zit de camera op de huid, close-ups, en registreert deze sleutelscene niet van een afstandje alsof een derde persoon iets filmt met de videocamera of een videocamera heeft verstopt in een slaapkamer. Het middel is hetzelfde (handheld-camera), maar het geschoten materiaal is geheel anders dmv close-up beelden en lichtspel.

Nee hoor. Hij begon pas echt fouten te maken wanneer hij begon te verwijten (ipv op een beleefd geformuleerde manier iets op te merken en toe te lichten waarom hij iets vindt).

De inhoudelijke kritiek heb ik heus gelezen, alleen kan ik er dus niets mee omdat het feitelijk gewoon een omschrijving is van zijn ervaring. Ik denk dat begrijpend lezen eerder een moeilijk vak is.

Dat geldt dus alleen voor hem. Want bij mij stoort die filmstijl bij scenes waarbij die relevantie-factor ontbreekt. Waarom die relevantie factor nu precies zo'n nonsens is (zijn kritiek naar mij toe), heb ik nog nergens gelezen. Daar gaat het om.

Waarom afwijken van de handheld? Relevantie dus (dat de vraag uberhaupt nog eens gesteld wordt...). Ofwel laat je dat soort scenes eruit, ofwel maak je de film op een meer normale manier.

Edit: zoals Ramon het omschreef met het voorbeeldje van HI-Tek zou die flashback wel nog gewerkt hebben, maar die uit Festen zat toch wel wat anders in elkaar hoor.

Kan zijn, maakt me niet zoveel uit. Blijft er "gemaakt" uitzien.

Waarom denk je dat ik mijn standpunt verdraai? Ik zeg toch tweemaal hetzelfde? De eerste quote zegt duidelijk dat het op momenten niet werkt, de tweede quote zegt net hetzelfde: OP ZICH* doet het me niets: dat zijn dus *de momenten waarbij de relevantie onbreekt (de enige reden wanneer die filmstijl iets voor me kan betekenen). Op zich vind ik deze filmstijl dus inderdaad waardeloos, hetgeen ik al van post 1 heb duidelijk gemaakt.

Denk dat dit wel de belangrijkste reden is ja. Ik zie nog altijd liever een film met de meer gangbare filmtechnieken gemaakt. Er bestaan genoeg methoden en inventiviteiten die je ook een erg intens gevoel kunnen meegeven maar tenminste visueel gezien eveneens op iets lijken. Neemt niet weg dat het me veel minder had gestoord als er geen van die 'ontoepasselijke' scenes hadden ingezeten.

Nogmaals, er kwam duidelijke inhoudelijke kritiek in Ramons berichten na zijn 'ik-wil-niet-in-discussie-gaan'-berichten.

Dat geldt ook voor jou en voor mij en andere gebruikers. Jouw bijdragen zijn ook omschrijvingen van jouw ervaringen. Je roept zelf overigens 'dat dat gerespecteerd moet worden'... In verband met dit je volgende punt.

Het is opmerkelijk dat je selectief quote, aangezien de bijdrage van Ramon die ik voor je gequote had deze informatie bevatte. Nogmaals dan:

Met andere woorden (begrijpend lezen): Van djelle moeten anderssoortige scenes ook anderssoortig gefilmd worden. Van Ramon K (et moi) kunnenanderssoortige scenes anderssoortig gefilmd worden.

Waarom zou het moeten? Moet een flashback-scene altijd gefilmd worden in het liefst zwart-wit (indien een kleurenfilm) en in slow-motion? Moet een droom-scene altijd gefilmd worden met wazigere kleurtjes en het liefst met echo-geluiden? Vinterberg gebruikt deze klassiek aandoende technieken niet. En waarom zou/moet hij. Het script is helder genoeg om te begrijpen wanneer men zich in het heden, verleden, dromenland bevindt.

Waar de discussie ook de fout in gaat, is de veronderstelling dat de film net lijkt alsof een of ander ver familielid die niet kan praten met een videocamera het reilen en het zeilen van de verjaardag vastlegt. Dat gevoel zou je kunnen krijgen, maar is qua script totaal niet aan de orde. Nergens wordt er gerefereerd naar de camera, er wordt niet in gekeken, er wordt niet gevraagd "ga daar staan, dan kun je het beter filmen", etcetera. Festen is geen waargebeurd home-video filmpje, maar regelrechte cinema. Daarom is het ridicuul dat de onderlinge ruzietjes van familieleden in slaapkamertjes niet op dezelfde manier mogen worden vastgelegd op tape.

Cinema is altijd 'gemaakt'....

Tuurlijk. Dat is het punt niet. Het gaat erom dat mijn ervaring bekritiseert wordt. Geen probleem, zolang het maar op een normale manier gebeurt, en met gerichte tegenargumentatie. Met zure verwijten (alleen) schiet niemand iets op.

Het is opmerkelijk dat JIJ selectief quote. In het stukje ervoor (voor het moment waarop jij inhaakte) geeft Ramon aan dat hij vindt dat je een 'realistische feel' krijgt met deze filmstijl. Iets wat ik dus niet zomaar vindt. Op de reden waarom ik dat gewoonlijk niet vindt, of beter gezegd: wanneer ik dat eventueel wél iets vind hebben, heeft ie kritiek. Probleem is dat het bij verwijten blijft, zonder uit te leggen waarom dat nu juist 'onzin' is voor de zoveelste keer...

Ook in het door jou aangehaalde stukje komt dit dus niet aan bod.

Je verwoordt mijn opvatting verkeerd en te letterlijk, maar goed. De hele discussie gaat dan ook om een stom detail. Het gaat erom dat die filmstijl op zich NIET werkt bij mij. (integendeel zelfs, het doet voornamelijk afbreuk door een "gemaakt" effect te creeeren en lelijk uitzicht). Punt. Op momenten werkt het wel gaf ik toe, en heb dan ook uitgelegd waarom het op die momenten wel iets toevoegd voor me. Er is hier nu een hele heisa rond, terwijl het feitelijk niet zoveel uitmaakt. Integendeel zelfs: mocht dat "onzinnig" elementje van die relevantie geen rol gespeeld hebben, had die filmstijl al helemaal een vernietigend effect gehad. Wees dus blij mensen.

Ja, maar dat wil ik niet zo duidelijk voelen als hier.

Dat vind ik juist zo mooi; in plaats van het te verbloemen (film als droommachine) wordt hier gewoon in je gezicht gesmeten dat het 'gemaakt' is.

In aansluiting op Mug nog een discussietip, zowel voor Ramon als voor djelle: probeer eens om persoonlijke aanvallen te negeren. Gewoon helemaal niet op ingaan, en dat vanaf het begin.

Een nuttige tip (maar het belangrijkste blijft natuurlijk geen persoonlijke aanvallen te maken in de eerste plaats) en dat probeer ik ook vaak. Alleen kan je er soms niet omheen (bv als jou visie dikke bullshit genoemd wordt).

Voordat ik hem bekeek wist ik echt niet waar ik aan begon. Kende niets van het verhaal en wist ook (nog) niets over dogma 95.

Het begin van de film sprak me niet aan: Slecht geluid en ik ergerde me aan de camerastandpunten.

Vanaf dat Christian op het glas tikte begon de film interresanter te komen en ik leefde dus echt mee.

Ik vond het zeer verrassend en was geschokt.

Maar vond de film toch een tegenvaller en ik versta niet dat hij zo een hoge score heeft.

Misschien later nog eens opnieuw bekijken, maar tot dan een *3.5

Geef hem zoveel omdat de film nog in mijn hoofd voortspookt

Ach omdat djelle niet inziet waarom hij NIET tweemaal hetzelfde zegt zal ik zijn ''o zo'' identieke uitspraken er maar weer eens bij halen.

Grappig eigenlijk, ik vraag me nu toch hoe je er bij komt om ''op zich'' met ''bepaalde momenten'' te vergelijken. ''Normaal gesproken'', dat zou een geschikte vergelijking zijn. Dat eerste quote van jou heeft inderdaad betrekking tot de volgens jou enkele momenten van relevantie, maar ja jou tweede quote zit toch dichter in de buurt van ''geen enkele betrekking'' en blijft dus een beetje tegenstrijdig.

Relevantie, tja we zouden er uren over kunnen praten. Hoezo zou de relevantie bij de andersoortige scenes niet aanwezig zijn, omdat het jou een gevoel van ''gemaakt'' geeft. Voel jij die intensiteit bij de andere scenes wel aan dan is het vreemd dat op andere momenten niet toevoegt en ik krijg hierdoor een beetje het gevoel dat jij die intensiteit NIET wilt voelen en het negeert. Misschien neigt dit bericht in de buurt te komen van oude koeien uit de sloot halen, maar ik had deze discussie even over het hoofd gezien.

Toch simpel? Omdat die bepaalde momenten dat element bevatten die ervoor zorgt dat die filmstijl iets geeft voor me. Zonder dat element (op zich dus) doet het me niets.

Geen enkele betrekking=geen enkele relevantie. Zie werkelijk het probleem niet.

Ik denk niet dat het verstandig is deze discussie weer open te gooien. Zoals ik al zei, heeft het toch niet zoveel belang. Integendeel: mocht dat o zo absurde relevantie-element geen rol gespeeld hebben, zou die filmtechniek me gewoonweg heel de prent door alleen maar in de weg gezeten hebben (en had het dus de 3* niet gehaald).

Een heel bijzonder stukje film, deze heeft mij buitengewoon verrast. Je wordt al gauw gepakt door de geloofwaardige rollen. 4*

Weer zo een die hoog gewaardeerd wordt, maar niet door mij. Te luidruchtig en de filmstijl bevalt me niet.

Maar goed, ieder z'n smaak natuurlijk.

1,5 **

Hele sterke film. Bevat sommige van de beste scenes die ooit heb gezien, maar wat ook afgewisseld met wat mindere en te dramatische stukken. Ik doe er een halve ster bij, omdat Christian op het einde toch een advies van zijn vader opvolgt. Heel mooi vond ik dat. 4,5*

Prachtig portret van een familie vol onuitgesproken ellende. Heel herkenbaar, de wereld barst van de types die mooi weer spelen terwijl ze ondertussen dreigen te verzuipen in hun eigen vuile was. Vooral die speech is natuurlijk onvergetelijk. Prachtig acteerwerk.

Maartje Bronkhorst

Ik had hem van de week nog gehuurd en wou hem vandaag kijken maar de kwaliteit was zo laag dat ik hem na 5 minuten uit heb gedaan. Het leek wel opgenomen in een bioscoop..! De beeld trilde en het was een beetje wazig allemaal.. Zijn er mensen met hetzelfde probleem?

Welkom in de wereld van Dogme!

(al kan ik niet beoordelen over de dvd wel of niet goed afspeelde)

ik he bbegrepen dat dit best wel een klassieker is maar als hij klaarblijkelijk zo verrotte slap gefilmd is, dan heb ik er nog weinig trek in vrees ik....

Slap is niet het juiste woord. Je kan de filmstijl bekritiseren, maar je moet het langer de kans geven om te merken dat het veel toevoegt aan de film. Maar ja, je moet zelf maar kijken of je het de moeite waard vindt.

Heb vandaag de film gezien, dit keer was de kwaliteit beter Maar over de film zelf ben ik ontevreden. Ik snap niet waarom deze film zo hoog staat. Het is een film met spanning en met een verassende verhaal maar toch vind ik deze film niet compleet.. De filming is apart maar erg matig. Er werd wel sterk geacteerd vond ik daarom geef ik toch maar een voldoende 2,5*

aparte film... Alleen 1 zin maakt die film heel mooi... 4*

Laatst herzien, is toch niet het kunststukje dat ik er de eerste keer in zag. Top geacteerd, niets op aan te merken. Dat maakt de film nog maar nét bovengemiddeld, maar geen meesterwerk.

Twijfel nu tussen 3,5 en 4*. Vooralsnog voordeel van de twijfel.

Een geniale film, die je meerdere malen moet zien om het meesterwerk ten volle te genieten. Het foute feest geeft je kippenvel en het verhaal is subtiel en vervreemdend.

JorritS kijk hem nog maar eens!

Scandinavisch pareltje!

weet niet zo goed wat ik van deze film moet vinden. Ik vind heb zeker niet slechts, maar dit soort films liggen me denk ik toch niet zo...

Deze film heb ik gekeken met school en, ja het was echt een film die mij is bijgebleven.. Apart verhaal met een iets of wat voorspelbaar einde.. Deze film geeft je een heel andere kijk op familiefeesten, wat ook wel de bedoeling zal geweest zijn.

4.5 *

Schitterende film..