The Departed (2006)

Nicholson doet het zeker wel prima maar Wahlberg de sterren van de hemel? Nee vind ik niet. Verder is de recensie natuurlijk niet echt serieus te nemen. Zeker niet Scorsese's beste maar nog altijd prima tijdverdrijf.

Buiten Di Caprio ken ik van de drie anderen leuke rollen, dus Mijn slappe lach gaat dan weer uit naar mensen die vinden dat Wahlberg of Nicholson hier de sterren van de hemel spelen. Leek meer op Middeleeuws theater.

Omschrijft volledig wat ik dacht na 150 minuten The Departed.

Jaja, vast en zeker. Dan ben ik wel benieuwd wat hun zo slecht maakt in de film.

En weer een paar uur vergooid. Je blijf het jezelf ook maar aandoen

Gaat een beetje moeilijk om je na dit soort opmerkingen nog serieus te nemen.

Ik zie liever deze versie dan Mou Gaan Dou deel 1.

Wat een verschrikking was dát zeg.

Bombasme en MTV-achtige editting. Doe mij dan maar geiten boeren films als deze waar je lekker achterover kunt leunen en mag genieten van een heelijke cast.

Ieder zijn meug.

Same here. Vreselijk bombasme dat Infernal Affairs. Scorsese weet er in ieder geval nog enige stijl aan te geven.

Eens, rapsodisch en bij vlagen knullig. Vind de kritiek op de acteurs verder onzinnig. Wellicht speelt geen van hen de sterren van de hemel, anderzijds zetten ze alle 'n prima rol neer.

kortom gweldige film!

4,5*

Inderdaad de zwakke plek van het eerste deel. Al heeft het dan weer niks te maken met MTV editing. Daartegenover staat dat de editing hier zo mogelijk nog knulliger was. Veel acteurs waren er ook niet te zien trouwens, bij die ronde fades.

De ene stijl is de andere niet. Wanneer Leung in het origineel dmv subtiele morse in contact staat met z'n baas, staat Damon in The Departed in z'n jaszak te sms'en, zo gefilmd dat het lijkt alsof hij aan z'n ballen aan het krabben is. Niet mijn stijl in ieder geval.

Zonder uitzondering veel slechter dan hun tegenhangers in het origineel. Maar sowieso ook heel andere personages eigenlijk. Sterkte van het origineel werd meteen al ontkracht daardoor.

Ben het eens dat Nicholson en Wahlberg hier niet goed zijn, maar vind DiCaprio wel goed, en Sheen ook, ook al heeft hij niet veel materiaal. Heb de originele films niet gezien, dus geen vergelijkingsmateriaal, maar DiCaprio speelt de rest weg wat mij betreft.

Wat The Departed zozeer onderscheidt van het origineel is dat de karakterstudie dikwijls dieper gaat. Als voorbeeld is Chiu-Wai een van mijn favoriete acteurs. In het origineel krijgt hij de ruimte geeneens om zich en zijn personage te ontwikkelen, waardoor het ervaart als 'slecht acteren' en evenaart imo niet met deze acteurs.

Tja ... onbegrijpelijk, zeker als je alle drie de delen gezien hebt. De personages worden in het origineel namelijk veel verder uitgediept en vooral in hun waarde gelaten. Het eerste deel is daarin nogal pover inderdaad, en speelt vooral op het interessante concept, de twee delen daarna vangen dat ruimschoots op.

De personages hier zijn nét veel platvloersel en ééndimensionaler. Maar zelfs Di Caprio is slechter dan Chiu-Wai in deze remake. Vanaf de eerste scene komt hij niet verder dan moeilijk en getergd te kijken, terwijl hij overdreven over z'n gezicht loopt te wrijven. Op dat trucje moet hij dan ook een film lang teren. Geweldige uitdieping is dat ...

Je hebt gelijk, de 3 delen samen vormen een geweldige trilogie.

Over The Departed kan ik niet oordelen, omdat ik de film nog niet gezien heb en vooralsnog weiger om hem te bekijken. Ik ben al die remakes kotsbeu, werkelijk van alles maken ze een remake.

Mjah, je kan er best een keer aan beginnen, Scorsese blijft uiteindelijk best ver weg van het origineel. Buiten een mix van plotpunten en enkele scenes die 1 op 1 zijn overgenomen blijft er niks over van de sfeer, het tempo en de personages van het origineel.

Even het onzinnig gebruik van de term 'boeren' (die heel je recensie blijft opduiken) buiten beschouwing gelaten vind ik juist dit soort verschillen met het origineel ervoor zorgen dat deze remake een bestaansrecht heeft tegenover het origineel. Ik weet dat je niet van Scorsese houdt, maar wat verwacht je dan dat zo'n man doet? Zijn hele stijl, waar hij decennia aan gewerkt heeft ineens omgooien omdat hij een remake maakt van een Koreaanse film die een andere stijl heeft dan de zijne? Scorsese heeft van The Departed gewoon zijn eigen film gemaakt en hij is altijd al meer geïnteresseerd geweest met gangsters uit achterbuurten, in tegenstelling tot de wat meer stijlbewuste criminelen, zoals in Internal Affairs.

Dat je The Departed niet goed vond is niet erg en ik had ook niet anders verwacht. Wat ik vreemd vind is dat bijna alle argumenten toch in vergelijking zijn met Internal Affairs. Je komt er bij een remake natuurlijk niet onder uit, maar het is te simpel om te zeggen dat een Amerikaan de stijl over moet nemen van een Aziaat. Een probleem met veel Amerikaanse remakes van Aziatische films is juist dat er teveel Aziatische elementen in blijven hangen die op een bepaalde manier niet passen in een Amerikaanse context. The Departed is geheel Amerikaans geworden en beter gezegd compleet Scorsese. Als het wat gelikter was geweest was het geen Scorsesefilm meer geweest, maar een film die net zo goed door iedere Hollywoodregisseur gemaakt had kunnen worden.

Wat The Departed voor mij doet uitstijgen boven andere remakes is dat het een remake is met een eigen identiteit, in plaats van slechts een remake gemaakt uit puur geldbejag.

Ben ik het in grote lijnen ook zeker mee eens (behalve dat Infernal Affairs uiteraard niet uit Korea maar uit Hong Kong film komt).

Die vergelijk met IA blijft gewoon omdat er toch een aantal scenes volledig zijn overgenomen en de belangrijkste plotelementen nog wél steeds in de film zitten. Naar Di Caprio kijken was toch telkens terugdenken aan Lau, zelfde gold voor Damon/Leung en Nicholson/Tsang.

Persoonlijk nooit veel last van gehad, sowieso is de karaktersetting van IA er eentje die makkelijk kan overgenomen worden naar Amerika/Hollywood zonder vreemd over te komen.

Maar Scorsese maakt er inderdaad vooral z'n eigen ding van. Niet dat ik van de mens iets anders verlang, maar dan volgt daar ook een logische conclusie uit, en die is dat deze in alles onderdoet voor het origineel.

Hij kan er toch voor kiezen om geen remake van het geweldige origineel te maken.

Dat kan best wel zo zijn, maar het is en blijft een remake.

Waarom toont Scorcese geen originaliteit? Hij kan toch gewoon met een nieuw origineel idee komen. Niet alleen Scorcese, maar heel wat regisseurs maken zich hieraan schuldig. Het is van alle tijden, maar de laatste jaren is er toch wel een overvloed aan remakes.

En natuurlijk heeft het met geld te maken. Een slechte film ga je niet remaken. Door een remake van Infernal Affairs te maken weet Scorcese dat het geld gaat binnenstromen.

Sowieso zorgt alleen de naam Scorsese al wel voor het geld. Daar heeft hij geen remakes voor nodig. Studio's dus blij, maar erg belangrijk te vermelden is dat Scorsese nog altijd een auteur is. Eén van de weinige auteurs die in Hollywood nog actief zijn. Buiten het feit dat het geld wel binnen komt kiest Scorsese zijn projecten erg zorgvuldig uit. The Departed is ook meer een ode aan een trilogie die bij hem zeer geliefd is en absoluut niet zomaar een remake door gebrek aan ideeën. Ik wil trouwens wedden dat het overgrote deel van de bioscoopbezoekers geen flauw idee had dat dit een remake betrof.

Ik denk niet dat Scorcese het nog voor het geld moet doen.

En die felbegeerde Oscar.

Tony Leung en Andy Lau blazen DiCaprio en Damon van het scherm in het origineel. Om over Nicholson nog maar te zwijgen, die gewoon een karikatuur is van Sam en zich de hele film doorschmiert. En wat die vuilbekkende Wahlberg in de film deed?

Bovendien is er een hoop karakterontwikkeling uit The Departed weggevallen door de keuze om de twee vrouwelijke personages uit Infernal Affairs samen te voegen.

Ik heb altijd met het waanbeeld gelopen dat het Koreaans is. Mijn fout.

Daar kan ik mee leven.

Nee, dat is te gemakkelijk gezien. Het publiek wordt getrokken door namen als Damon, DiCaprio en Nicholson, bij mensen die meer thuis zijn in de filmwereld ook Scorsese, maar zoals al gezegd is IA net als de meeste Aziatische films niet bekend genoeg bij de massa om daar mee te scoren. Zeker niet als je dan ook nog eens een andere titel neemt. Daarnaast is Scorsese nooit een regisseur geweest die voor het grote geld films maakte. Hij maakt ze vaak om persoonlijke redenen en werkt net zo lief met een low budget als met een big budget.

Ik snap de problemen met remakes niet zo. Ja, de meesten zijn slecht, maar in essentie is er niet veel mis mee wat mij betrefd. Als je een afkeer hebt van remakes zou je net zo goed een afkeer voor boekverfilmingen moeten hebben. Veel remakes proberen in te cashen op een beproeft concept, maar dat hoeft niet. Mou Gaan Dou heeft stilistische verschillen met The Departed, maar bevat in het hart verhaalelementen die erg passen binnen het werk van Scorsese en ik denk dat dit is wat hem aantrok om een remake te maken. Als hij het idee uit een boek had gehaald was de film waarschijnlijk net zo geweest. Oftewel: een regisseur kan een film ook remaken omdat hij het verhaal op zijn manier wil vertellen en denkt dat er een andere invalshoek voor te vinden.

Het is dan ook jammer dat je The Departed vooraf al simpelweg afschrijft als weer een slechte remake, terwijl Scorsese niet voor de gemakkelijke weg gekozen heeft en zich het materiaal helemaal eigen heeft gemaakt. Dat Scorsese zelfs zo'n remake een eigen identiteit weet mee te geven bewijst alleen maar eens te meer zijn auteurschap.

Ok, ik ga hier voor een groot deel akkoord met je. Infernal Affairs is onbekend bij het grote publiek, maar met zo een goed verhaal, weet Scorcese natuurlijk wel dat hij gaat scoren. Zijn naam alleen al is genoeg om de massa naar de bioscoop te trekken, en inderdaad, die grote namen van zijn acteurs maken de film een kaskraker die voor de prijzen meedoet.

Er zijn nog zoveel mooie films die men kan maken, maar toch kiest men ervoor om remakes te maken. Scorcese heeft misschien nog zijn eigen touch aan de film gegeven (wat het remaken niet goedpraat). Maar de laatste jaren, The Eye, The Grudge, The Omen, The Ring, Bangkok Dangerous ................................, en het gaat maar door. Wie weet wat er ons de komende jaren nog allemaal te wachten staat.

Dat is wat er in mijn ogen mis mee is. Alles wat er ook maar een beetje succesvol is wordt nagemaakt.

Als men iets echt kan verbeteren, dan begrijp ik een remake. Maar in het meerendeel van de gevallen is dat niet het geval. En ik denk ook niet dat Infernal Affairs te overtreffen is.

Hetzelfde met sequels, maak 1 vervolg of maak er een goede trilogie van, maar 3 of meer sequels zonder meerwaarde lijkt tegenwoordig meer regel dan uitzondering.

Integendeel, dat zou betekenen dat er bijna geen films meer zouden bestaan aangezien het meerendeel van de films op boeken gebaseerd zijn. Ik ben dan ook een liefhebber van een goed boek. Maar ik hou vaak mijn hart vast als er weer een film van uitkomt. Da Vinci Code & Kite Runner waren in mijn ogen echte fantastische boeken die ik met veel plezier gelezen heb. Jammer genoeg moesten de verfilmingen er zwaar voor onderdoen.

Ik probeer wel beide mediums gescheiden te houden. Het is natuurlijk moeilijk omdat je onbewust toch altijd gaat vergelijken.

Ik zal hem vroeg of laat weleens moeten zien. Maar daar wacht ik toch nog wat mee. Ik kijk er in elk geval niet vol verlangen naar uit.

Ik had de box van Infernal Affairs blind gekocht met heel hoge verwachtingen. Als je zulke hoge verwachtingen hebt, raak je meestal teleurgesteld, maar bij deze films had ik dat gevoel echt niet. De trilogie stelde me totaal niet teleur en wist me sterk te verrassen.

Jammer genoeg heb ik gewoon een leeg gevoel bij deze film, nog voordat ik hem gezien heb. Dat Scorcese de remake een eigen identiteit heeft gegeven is leuk. Maar ik wil maar zeggen, Scorcese heeft dat allemaal niet nodig. Hij is toch een groot man, die normaal gezien originaliteit genoeg in zich moet hebben om niet aan remakes mee te doen. Die man heeft eigenlijk een voorbeeldfunctie waar kleinere filmmakers zich aan moeten kunnen spiegelen.

Als een groot man als hij er zelfs aan mee gaat doen, is het einde helemaal zoek. Dan gaan de kleine filmmakers zich al helemaal geen moeite meer doen om originaliteit te tonen vrees ik.

Ga maar na wat voor een rotzooi er dan allemaal geremaked zal worden, moe en ziek word ik ervan als ik eraan denk.

Goede, spannende thriller met goede acteerprestaties, een goed verhaal en prima regie van Scorsese. Helemaal blij ben ik er echter niet mee, ten eerste is hij af en toe wat saaiig en ten tweede vind ik dat Scorsese veel beter kan, ik hoop dat zijn volgende film terug wat meer identiteit heeft. Toch zeker 3.5*.

Ja dat is in mijn ogen ook het grote probleem van deze film. Het einde is veruit het zwakste gedeelte van the Departed, terwijl het in Infernal Affairs juist scherp en erg passend is.

Goedkoop acteertrucje omdat je anders je personage geen vorm kan geven heet dat. Ik heb dat niet nodig, de acteurs in het origineel zijn sterk genoeg om hun personages zonder dat soort plat acteerwerk vorm te geven.

Scorsese heeft net meer dan de helft van alle uitdieping geschrapt en er iets veel eenvoudigers van gemaakt. Waar de personages na 3 delen IA beginnen te leven, blijven het in The Departed dezelfde saaie filmclichés. Na vijf minuten weet je hoe elk karakter in elkaar zit, na 150 minuten is er nog niks veranderd. Knap hoor.

Kortom, jullie zijn het niet met elkaar eens.

Dat was vooraf al wel duidelijk.

Als ik hier zo de reacties lees lijkt de helft van de gebruikers Mou Gaan Dou te verkiezen boven The Departed en de andere helft gaat voor The Departed. Het hangt duidelijk van je smaak af: hoe je meer van de stijl uit Hong Kong of van het signatuur van Scorsese? Dat hier juist zoveel discussie gevoerd wordt over de duidelijke verschillen tussen beide films lijkt mij al een argument om de remake te rechtvaardigen, afgezien van welke film beter is.

Persoonlijk verkies ik dus The Departed, omdat voor Martin Scorsese de film meer is dan het verhaaltje. Sommigen hier bekritiseren hem dat hij niet meteen met het verhaal begint, zoals in Mou Gaan Dou. Persoonlijk ben ik (waarschijnlijk net als Scorsese) minder geïnteresseerd in de vele plottwists (die naar mijn mening in Mou Gaan Dou onnodig complex gemaakt zijn) dan in de werking van de politie en de maffia, en hun onderliggende band. Sommigen vinden dat de Aziatische personages na de trilogie ronder zijn dan The Departed na één film, maar ik ben allang blij dat The Departed niet 3 films nodig heeft om met overtuigende personages te komen (al ben ik het licht met Onderhond eens dat DiCapio iets te veel moeilijk kijkt hier).

Mwah, hier overdramatiseer je de boel een beetje. Veel jonge filmmakers zijn juist er op uit om zichzelf te bewijzen en zichzelf extreem te onderscheiden (wat niet altijd even goed uitpakt). Weinig beginnende regisseurs die serieus herkend willen worden starten hun carriére met een remake.

Troost je: je hoeft deze films niet te kijken. Het meerendeel van de films die uitkomt is nog geen remake. Persoonlijk heb ik het extra gemakkelijk, want ik hou niet van horrorfilms en driekwart van de remakes lijkt onder horror te vallen