The Descent (2005)

Deze film blijft altijd een hoog wow-gehalte bij me houden.

Ik had eigenlijk geen hoge verwachtingen van deze film toendertijd, ik dacht dat het weer een of ander afgezaagd verhaaltje zou zijn waarbij een stelletje mooie meiden afgeslacht zouden worden.. maar het bleek een van de spannendste horrors van de afgelopen jaren te zijn!

De beelden zijn werkelijk prachtig: de licht en schaduw val, het decor, de close ups.. het lijkt bijna alsof je zelf in die vreselijke grot zit. Ik kreeg plaatsvervangende claustrofobie en verstikking bij deze film.

De actrices zetten hun rol zeer geloofwaardig neer en er is zelfs sprake van genoeg diepgang in de personages en hun band onderling. Knappe rol van Saskia Mulder!

Ik denk dat je hier niet te diep over na moet denken.. mij stoorde het in ieder geval niet, verstand op 0 en genieten van deze ijzige, beklemmende film!

De film komt enorm traag op gang, pas na een minuut of 50 begint de ´actie´ pas echt. Maar zelfs die actie wordt vreselijk traag gebracht. Na 5 minuten heb je het vechten met die misvormde wezens wel gezien en wil je dat het verhaal verder gaat. Maar niks van dat alles. De vrouwen blijven maar vechten en vechten en het lijkt een gebed zonder einde. Doodzonde, want het concept (opgesloten raken in een grot) was super. Maar dan moet er wel snelheid in de film zitten.

2*, niet meer. In potentie hadden het er 4 kunnen zijn.

B.

Ik herinner me nog dat ik hem vroeger in de cinema ben gaan zien en goed genoeg vond om me die later op DVD aan te schaffen. De iets te lang uitgesponnen introductie van de verschillende karakters vond ik toen al langdradig overkomen, deze herziening bevestigt dit alleen maar...

Verwacht je de eerste 50 minuten dus niet aan een Horrorfilm maar eerder aan een sfeervolle Thriller. Maar als dan de poppen aan het dansen gaan is er geen houden meer aan !

Dan zit je op een 40 minuten durende rollercoaster-rit van spannende, gore Horror-toestanden en waanzinnig geweld die je niet snel zal vergeten !

Van de soundtrack gaat een zekere dreigende uit die perfect past bij het doemerige sfeertje.

7,5/10.

Als je het geduld kan opbrengen om de eerste 50 minuten uit te zitten waarin niet écht veel gebeurd, maar wel onderhoudend is, zal je beloond worden met een ijzingwekkende Horrorfilm die je op het puntje van je stoel zal houden tot de aftiteling over het scherm rolt.

Filmsite : DESCENT - Scream Your Last Breath - thedescentfilm.com

Een film die zeker niet tegen viel, geen inhoudsloos verhaal en nadat mijn ogen enigszins gewend waren aan de duisternis, kon ik me niet onttrekken aan het feit dat deze film aardig wat schrik momenten voor me in petto had....op naar deel 2, ben benieuwd

Deze vorig weekend gezien.

Matig werkje wat nauwelijks echte spanning, laat staan pure horror, bevat.

Door middel van een traumatische gebeurtenis met een van de hoofdpersonen aan het begin van de film wordt er nog een wanhopige poging gedaan ietswat van een emotionele, diepere laag aan het verhaal toe te voegen, wat hopeloos mislukt.

Ook het vaak veelste donkere beeld werkt niet echt in het voordeel van de film, daar je de helft van de tijd geen idee hebt wat er nu eigenlijk gebeurt.

De uiteindelijke zogenaamde monsters zijn te suf voor worden.

Het einde doet nogal makkelijk en geforceerd aan.

Zonde van de tijd.

Een drie, ofwel 1,5 ster.

lekkere film waarin de spanning wordt opgebouwd.

persoonlijk een van mijn favorieten!

Goeie film zeg!

Retespannend, donker, claustrofobisch, redelijk goor bij momenten.

Ondanks de donkere setting wordt alles eigenlijk vrij goed in beeld gebracht. Ook de creatures waren mooi vormgegeven.

Had het soms wel moeilijk om de personages juist te plaatsen, zeker wanneer ze in verschillende groepjes uiteenvielen, maar da's het enige minpuntje.

En dan het einde...Wat was ik blij toen Sarah eindelijk de uitgang vond, echt een zucht van opluchting, maar o wat een deceptie toen bleek dat dit blijkbaar een droom was en dat ze nog gewoon in die grot zat... Althans, dit blijkt één van de interpretaties te zijn, zo heb ik gelezen in het spoilertopic. Ik hou het wel bij het standpunt dat ik hierboven heb, maar het einde is dus wel voor interpretatie vatbaar.

Echt een heel erg goede en spannende film. Van genoten!

Aardige horror. De schrik zat er best goed in. Concept van de 'crawlers' waren een beetje simpel, maar niet echt voorspelbaar.

Grot zag er goed uit en hun reis best spannend. Vanavond deel 2 dan maar.

Genoten.

Heb weer goeie hoop voor horror, lange tijd heb ik ze links laten liggen voor verschillende redenen. Nu ben ik weer een beetje hooked aan horror. En dat mag ook wel vooral bij deze film. Niks bijzonders of diepgaand maar gewoon ontzettend spannend, claustrofobisch en goede schrikmomenten. Nou ben ik daar niet echt fan van, van schrikmomenten, maar in deze film kon ik ze wel waarderen.

Ik ben licht claustrofobisch en zou nooit deze dames na doen om zo'n grot in te duiken. Ik zou afdalen fotootje maken en weer snel naar boven gaan.

De grotten zelf zijn wel prachtig en fijne locatie voor een horror want er kan van alles gebeuren.

Soms is de film lichtelijk aan de smerige kant maar niks overdreven. Gewoon een spannend filmpje waar ze ook nog wat mooie shots uit hebben gehaald. Goed vermaak.

4.5

Onderhoudende, spannende en claustrofobische film waarin een zestal stoere vriendinnen op expeditie gaan in een onbekende grot. Ondanks dat bijna de gehele film zich ondergronds afspeelt, weet Neil Marshall het visueel toch interessant te houden en creëert een creepy sfeer. Als eenmaal de monsters hun intrede hebben gemaakt, schakelt de film over in een no holds barred horrorfilm met genoeg bloed en gore en waarbij deze keer de monsters er ook best eng uit zien.

The Descent is een film die je wel even zal bij blijven. Vooral het eerste deel van de film, wanneer je de wezens zelf nog niet hebt gezien, zijn beangstigend.

Het moment dat de handycam wordt gedraaid richting een van de dames en je er een wezen naast ziet schreeuwen was niet goed voor mijn hart. Voor de rest zijn er weinig schrik momenten, maar is het wel een vrij enge film.

De acteer prestaties zijn voldoende, de setting en sfeer zijn erg goed, en ook is de film goed opgebouwd.

Toch is de film minder eng als je de wezens al gezien hebt, daarom heb ik niet echt de drang om deel 2 te gaan bekijken.

3.5*

Aardig sterk thrillertje.

Heeft een nogal cliché b-film verloop, maar is wel degelijk spannend. De krappe claustrofobische feeling in het begin van de film is het sterkste stuk vond ik. Daarna richt de film zich meer op de horror en schrikeffecten, die wel werkten (twee hele harde scares), maar de film was helaas al een stuk minder spannend op dat moment.

Jammer genoeg heeft de film amper een eigen identiteit, wat het zeker niet een van de beste films in zijn genres maakt. Audiovisueel is het al helemaal bijeengeraapt uit vanalles. (Delen van) de soundtrack is een één op één kopie van The Thing, de creaturen klinken als Predators, en zo zijn er wel meer elementen die ergens aan deden denken.

Maar al met al wel vermakelijk en echt wel spannend. De herkomst van die wezens vond ik ook best leuk, en ze zagen er best fijn uit.

3*

Man, man, absoluut de moeite!!! Ondanks dat 'k deze al eens in de bios heb gezien, absoluut de moeite om eens te (her)bekijken. Zelfs op het kleine scherm heb 'k een paar keren ferm verschoten, wat 'k zeker een prestatie vind. Het verhaal is misschien niet zo super, maar voor mij was dit een echte verschietfilm.

Dat dit een goede film zou zijn, had ik enigszins verwacht. Dat ik het echt een zeer goede film zou vinden, daar had ik niet meteen op gerekend. Ik ben wel fan van films als deze: horrorthrillers met zombies, vampieren, mutanten, vreemde wezens,... Hoe meer hoe liever!

The Descent valt hier dan ook perfect tussen. In het eerste deel van de film wordt de spanning mooi opgebouwd en zit je soms al op het puntje van je stoel. Nadat de misvormde wezens nadrukkelijker in beeld komen, wordt het echt een amusant filmpje, met een aantal zeer leuke en spannende actiescènes.

Nette film met genoeg spanning en schrikmomenten. Heel anders dan de traditionele horrorfilm is The Descent niet: 6 vrouwen dalen een grot af en komen in aanraking met creepy mensenverslinders. Met de spanningsopbouw zat het dik in orde en dat is altijd wel zo prettig bij films zoals deze. Enige jammere is dat de film weinig opzienbarends of verrassends in petto heeft.

Als je ziek bent, wat kan je doen? Een paar films bekijken.
Wel, aan het einde van The Descent voelde ik me nog zieker. Man, wat een vadsige film is dit, zeg! Het eerste deel is geen horror, eerder een claustrofobische avonturenfilm. Maar daarna werd het echt pure gore-horror. Aan het einde zat ik echt aan het beeld vastgekluisterd. Ik verwachtte niet dat het slechts een droom was dat ze ontsnapte. Voor deze film, een 3,5*.

Schot in de roos van Marshall. Het drama rondom Sarah neigt naar ballast en het groepje is op zichzelf niet zo interessant, maar het spul zit vrij snel in de afdaling richting waanzin. In de grotten blijft het door heel de film heen een prachtig spel met licht. Levert mooie plaatjes op, een enerverende ambiance en wanneer de humanoids zich eenmaal aandienen, tevens een bloedstollende. De Crawlers zien er ook daadwerkelijk uit als perfect geëvolueerde jagers. Woest en agressief met dynamische confrontaties en uiteindelijk liters aan viezigheid. Het blijft een klein pareltje.

Een groep vrouwen daalt af in een grottenstelsel en komt vast te zitten... het blijkt echter dat ze niet de enige zijn in de grotten... klinkt als een spannende, claustrofobische horrorfilm.

En dat blijkt the Descent dan ook zeker te zijn. Vanaf het moment dat de vrouwen afdalen in de grot tot het eind is deze film een echte nagelbijter. Dit is zeker een van de toppers uit het genre van de afgelopen jaren, er word een super sfeer neergezet en de spanning is vrijwel constant om te snijden, want wat is het eigenlijk waar de vrouwen voor moeten vrezen...? Bij veel films is het zo dat wanneer deze vraag uiteindelijk is beantwoord de spanning toch wel wegzakt (bijv. Chernobyl Diaries) maar dat is bij deze film helemaal niet het geval. Je blijft geboeid kijken naar de film en dat is dan ook zeer zeker het sterke punt van de film, de constante benauwde, donkere, spannende sfeer en de wanhoop die bij de vrouwen toeslaat...

Super setting, heerlijk donker sfeertje, dit is een echte aanrader!

Deze film heb ik jaren geleden op een ochtend in voorpremière gezien samen met een vriendin. Het was uiteraard licht toen we weer buiten kwamen en ik veerde op van iedereen die maar enigszins bij me in de buurt liep. Later alleen in het donker vond ik ook maar niets. Vanwege die reden heb ik hem ook een keer op dvd gekocht.

Het leek me wel een mooie gelegenheid om hem vandaag weer eens op te zetten. Alleen, en voor het eerst op de plek waar ik nu woon.
Hij werkt nog steeds erg goed bij me. We volgen een aantal sterke chicks met picks die na een traumatische gebeurtenis (in ieder geval voor een van hen) samen een grot induiken. Voor ze de grot ingaan worden ze nog even door Juno ingelicht over de gevaren hiervan. Dan kan je jezelf er als kijker ook vast op voorbereiden.
Het begint met een aantal mooie natuurbeelden en vrij lang zijn ze alleen ook maar aan het afdalen en het klimmen. En dat is beter voor het verhaal. Ze hadden er ook zomaar een sportfilm van kunnen maken. Dat had ook prima gewerkt als film op zich. Uiteraard gaan ze hier wat stappen verder. Dat gebeurd op een rustig tempo, maar tegelijkertijd ook snel genoeg. De film duurt ook niet heel lang, dus enigszins opschieten is wel handig.
Ik vond het mooi om te zien dat de meiden blijven vechten voor hun leven en soms ook voor elkaar. Ze geven zich niet zomaar gewonnen voor deze wezens, gebruiken wat ze hebben en leren snel genoeg. Verder is er wat symboliek op een mooie manier toegepast in deze film. En hij heeft geen happy end. Dat is ook weleens plezierig. Ik zat nog even te denken over favoriete scenes die ik kon noemen, maar dan moet ik zo ongeveer de hele film gaan noemen. Hij kijkt ook na een paar keer nog steeds lekker weg. Of eigenlijk juist niet, want ik vind hem stiekem nog steeds soms eng.

De actrices brengen de karakters tot leven. Er zijn er een stel bij die heel gemakkelijk typetjes hadden kunnen worden, maar deze actrices gebruiken deze eigenschappen meer als geïntegreerd deel van hun karakter. Gelukkig maar.
De wezens zijn gelukkig gespeeld en niet digitaal toegevoegd. Ook zijn ze een leuke kruising tussen iets menselijks en iets dierlijks. Dat maakt het alleen maar beter. Ook de grotten zagen er prima uit.

Ik vind hem nog steeds erg goed. Dus ik doe eens gek en geef hem gewoon
5*

Aardige horror waarin een groep vriendinnen op avontuur gaat in onbekend terrein met beperkte vluchtroutes. In eerste instantie denken ze ook niet aan vluchten; ze gaan naar de grot om te verkennen en ontdekken. De inleiding kon wat subtieler; eerst zien we enkele dames in een wildwaterbootje, dan komt er een aanrijding in beeld en daarna volgt er nog een soort nachtmerrie in het ziekenhuis waarbij de lichten uitspringen. Zo weet je waar Sarah mee zit en hoe de verhoudingen liggen, maar dit had ook anders gekund.
Eenmaal aangekomen bij de stalagmieten en stalactieten wordt het lekker griezelen. Nauwe kruipruimtes, toenemende onzekerheden en aangescherpte zintuigen. Iedereen beschikt over een zaklamp en een helmlamp; ik vroeg me eigenlijk af of het nodig was om al die lichten tegelijkertijd aan te laten staan, gezien de geringe weerkaatsing die er vanaf kwam. Maar goed dat ze Duracell batterijen hadden meegenomen. Wat me het eigenlijk meeste tegenviel waren die ondergrondse schepsels. Het is een soort van combinatie tussen Smeagol en dat wezen uit El Laberinto del Fauno (met die ogen in zijn handpalmen). Deze lelijke bastaarden kwamen erg duidelijk in beeld en werden bovendien nog heel veel herhaald; in zowat iedere scène dook er wel een op. De leden worden uit elkaar gedreven en op een gegeven moment vallen er slachtoffers. Het principe van het onverzekerd klimmen aan het plafond werd nog een tweede keer ingeschakeld, en ook kwam er nogmaals een monster uit het water. En nadat de twee laatste overlevenden er nog een uitgebreid bloedbad van maakten steekt Sarah Juno in haar been omdat Juno een tijdje daarvoor Beth had vermoord (maar dit was per ongeluk dus dat is nogal hypocriet. Relativeren is ook een kunst). Zo werd het too much en dat is jammer want grotendeels wordt er gewoon een brute tocht afgeleverd.

Pluspunten hier zijn de briljante claustrofobische setting en het aardige uitgangspunt van een geheel vrouwelijke cast (althans na de eerste vijf minuten). Qua plotafwikkeling is er verder niet veel nieuws onder de zon (of liever gezegd onder de grond), maar dat de film uitstekend gemaakt is en continu boeiend blijft, is ook wat waard.
        Jammer overigens dat de gangbare Nederlandse versie van distributeur A-film er een 1.77:1-transfer van heeft gemaakt, terwijl de film oorspronkelijk toch in 2.35:1 is gefilmd, zoals wordt vermeld op de Technical-Specs-pagina van IMDb (en zoals ook te zien is in The making of ). En dat Juno in een hempje zonder armen de grot in gaat mag dan wel gelden als een eerbetoon aan het personage van Burt Reynolds in Deliverance (een belangrijk voorbeeld voor scriptschrijver-regisseur Neil Marshall bij het maken van deze film), maar het lijkt me toch niet zo praktisch met al dat schuiven langs scherpe rotsen en kruipen door nauwe gangetjes. Afijn, de mannelijke kijker zal niet klagen.

Ben ook zeer verbaasd over de hoge score van deze film. Op momenten is het lekker claustrofobisch, maar het merendeel van de tijd zit je naar (soms flikkerende) beelden te kijken waarop door het gebrek aan licht niet te zien is wat er gebeurt.

Het verloop is typisch voor dit soort Hollywood-horrors, en het verhaal is erg vergezocht en ongeloofwaardig (om het spannender te maken liegt eentje over waar ze heen gaan en springen ze (letterlijk) een onbekende grot in...). De dialogen vond ik ook erg dun.

Blijft een sterke horror die goed inspeelt op claustrofobie. Zes meiden besluiten na een tragedie op onderzoek uit te gaan in een onbekende grot. Ik zelf zou het nooit van mijn leven doen, maar voor de verandering zijn de meiden dit keer stoer, in plaats van blond en dom. The Descent heeft dan ook een hoog girlpower-gehalte, zonder dat het er te dik bovenop ligt.

Als je ook maar een beetje claustrofobie hebt (ik niet overigens) dan is dit geen fijne zit. Het idee dat je steeds verder verwijderd raakt van de aardbodem met alleen een zaklantaarn en verder niets dan duisternis om je heen is beangstigend. Dit wordt versterkt door goede belichting en enkele scenes waarin de muren steeds dichter bij lijken te komen. En dan heb je ook nog de plaatselijke bewoners die trek hebben in een lekker hapje. Het is om wanhopig van te worden.

De crawlers zijn echt overtuigend gemaakt. Geen computer effects, maar echte acteurs die van top tot teen in de make-up zitten. Het mist zijn effect niet en zijn daadwerkelijk enorm creepy. Leuk weetje: de actrices hadden geen idee hoe ze er uit zouden zien tot aan het moment dat ze voor het eerst contact maakten. Wat je ziet is dus echte angst en paniek. Ook de wonden zijn knap gemaakt. Het acteerwerk is lekker naturel, en Natalie Mendoza is sexy. Sterke scene waarin ze haar vriendin per ongeluk neer stak.

Het einde is sterk, en de eerste keer dat ik deze film zag was ik ook echt verrast. Een film waar je het benauwd van krijgt.

Ik heb overal gezocht, maar zelfs onder de Horror klassiekers, Exorcist, Alien, the Thing, nightmare on Elmstreet of the Shining (die ik trouwens ook erg goed vind), zit er niet een tussen die mij zo de stuipen op het lijf heeft doen jagen als deze film. Deze film bevat werkelijk alle ingrediënten die een goede horror film moet hebben.

De opbouw is geweldig en ik leefde ook echt mee met de hoofdpersonages (iets waar ze bij andere horror films van deze tijd totaal niet meer hun best voor doen). Er wordt goed gefocust op de onderlinge verhoudingen en hierdoor ontwijken de makers de makkelijke weg om het slechts een film te laten zijn met bordkartonnen personages, over een donkere, enge grot.

Het gore mag er ook zeker wezen. Van kelen die worden opengereten tot ingewanden die worden uitgetrokken valt er voor gore liefhebbers meer dan genoeg pret te beleven.

De beperkte CGI effecten zijn echter van een treurig niveau en het is jammer dat de makers niet hun best hebben gedaan om die ook maar een beetje realistischer te doen overkomen. Gelukkig wordt er in deze film weinig gebruik gemaakt van CGI. Ik vind het dan ook een erg goede beslissing om ook bij de Crawlers niet de makkelijke weg te kiezen door ze volledig te laten bestaan uit computer-effecten. Het feit dat het gewoon acteurs zijn die erg goed zijn opgemaakt draagt zeker bij aan de spanning.

De kracht van de film ligt ook in de soundtrack. Het zorgt ervoor dat je je als kijker de hele film door ongemakkelijk voelt, ook al is er nog niets aan de hand. Ook de donkere tinten (bijvoorbeeld als ze in de auto's op weg zijn naar de grot) leveren hier een bijdrage aan.

De jump scares kwamen ook op exact de goede momenten, velen zag ik echt niet aankomen.

Een goede horror film die naar mijn mening met kop en schouders uitsteekt boven andere horror films van deze tijd.

Een 4,0

Wow. Vanavond voor de tweede keer gezien en het was niet minder eng dan de eerste keer.

Mooie opbouw, een realistische vriendinnengroep, niet alleen maar perfecte actrices maar lekker gemengd. Daarbij heeft één van hen een geschiedenis. Ze acteren prima, het gaat erom hoe ze reageren tegenover het gevaar in de grot en niet hoe ze lachend met een biertje op de bank zitten toch?

Het lijkt een standaard verhaal, maar het gegeven dat de wezens eigenlijk eerst mensen waren met dezelfde voorouders als wij, die ge-evolueerd zijn tot blinde grotwezens vind ik mooi gevonden, voor mij weer een bron voor denkstof. Beetje bij beetje worden de wezens geïntroduceerd, niet te snel en niet te langzaam, met de schrikmomenten op precies het juiste moment. Toen je het wezen in de camera zag vooral. Ik had zo'n legendarisch schrikmoment dat mijn kat, die op mijn schoot zat, niet wist hoe hard ze weg moest komen en heeft een paar krassen op mijn been achtergelaten.

Lekkere gore, ranzige details, dramatische muziek en genoeg actie, maar wat de film nu écht zo'n succes maakt is de drukkende, claustrofobische sfeer. (Toen dat stuk tunnel in stortte kon ik echt even niet kijken). Lekker donker, de dames zijn overgeleverd aan de situatie met hun beperkte materiaal.

4 sterren van mij en aanhang.

Op het eerste gezicht niet helemaal mijn film, aangezien ik geen horrorliefhebber ben, maar ik moet toegeven dat The Descent mij wel wist te overtuigen. Ik vreesde er aan het begin wel wat voor, toen we weer zo'n lange en wat saaie introductie van de personages kregen en de schrikmomenten geforceerd gebracht worden, bijvoorbeeld door zo'n droomscène. Nogal typisch allemaal, al is het voordeel dit keer dat de onderliggende spanning tussen Sarah en Juno hier uiteindelijk wel een rol speelt.

Uiteindelijk is de afdaling van de titel letterlijk te nemen, maar ook duikelt Sarah's geestelijke gesteldheid steeds meer de afgrond in. Ik denk niet dat ze zich alles verbeeld, maar dat de horror gewoon een symbolisch als een parallel van wat Sarah psychologisch ondergaat gezien moet worden. Dit geeft de film toch wel iets extra's. Het gaat dan om meer dan monsters in het duister en vooral de laatste paar scènes voelen daardoor wat gruwelijker aan.

De monsterscènes zijn trouwens zeer effectief gedaan. Een film die zich in zo'n duistere locatie afspeelt oogt als snel te donker, maar je merkt dat hier gewoon een goed filmteam achter zit die alles goed uitgedacht hebben en er voor zorgde dat de kijker het overzicht nooit kwijtraakt. Marshalls grootste verdienste is dan ook die van een goed vakman, die weet hoe hij iets met maximum effect weet te brengen. Ook het meest direct claustrofobische moment, als Sarah vastzit, komt zo goed over. Voor mij persoonlijk enger dan 100 monsters overigens.

Best een goede horror dit. Niet de gruwelijkste of engste misschien, maar ik val toch niet snel voor de meer extreme uitschieters in dit genre.
3,5*

Best spannend, maar onduidelijk einde, fouten in de film en af en toe vage scenes die lijken op flashbacks of dromen, maar dat is wat onduidelijk allemaal.

En wat was dat nou met dat kettinkje?

Dit, en The Descent 2 blijven twee van mijn favoriete films over het algemeen. De twee films weten me toch een enorme indruk achter te laten. Heb beide films gisteren voor de derde keer gekeken, en het voelde alsof ik ze voor de eerste keer keek. Ik sta eigenlijk op het punt om ze nu weer te gaan kijken, maar ik denk dat ik dat beter niet moet gaan doen want dat is teveel van het goeie . De films hebben zo'n mooie opbouw, vanaf moment één weet The Descent (2) je te pakken en je vast te houden tot de laatste seconde. Ik vond het fijne aan de opbouw dat het best lang duurde voordat de groepen in kwestie pas echt voor het eerst kennis maakte met die geweldige Crawlers. Vooral in dit eerste deel was dat erg goed gedaan. Zo bouwt de spanning lekker op, en wordt de film niet voorspelbaar.

Monsters in onbekende grotten doen het voor mij bijna altijd. Jammer dat er weinig (goeie) films zijn met dit concept. De claustrofobie, duisternis, het idee dat je daar in zo'n grot zit meters onder de aardbodem zonder dat je weet waar een uitweg is met monsters op je hielen, geeft mij niet bepaald een fijn gevoel. Zeker niet omdat je bewegingsvrijheid toch zeer beperkt is in zo'n grot. En ja, als alles ook nog is super gehorig is met beesten die geluid als wapen gebruiken ben je helemaal de pineut. Dit hou je ook de hele tijd bij je, althans ik wel, het constante inbeelden van hoe het zou zijn als je zelf in die situatie zou zijn beland. Ik heb dat niet met veel horrorfilms, en voor mij maakt dat deze film en The Descent 2 speciaal. De donkere scenes vond ik de film alleen maar beter maken.

Ik denk dat als ik deze twee films over een half jaar/jaar (misschien wel eerder) weer ga kijken, dat ik er dan weer evenveel plezier aan ga beleven.

Alltime favorites.