The Descent (2005)

Ik ben nu een kleine twee maanden bezig met het opnieuw zien van het betere bloederige slasherwerk van deze eeuw en daar hoort The Descent ook zeker bij. Destijds gezien en er behoorlijk van genoten. Ik had ook echt wel zin in deze herziening en het bleek ook gewoon terecht, want ik ben er nu nog meer onder de indruk van.

Eigenlijk doet de film alles goed. De cast irriteert me niet (da's in horrorfilms toch al vrij zeldzaam) en het verhaal gaat al snel van een groepje vrouwen met persoonlijke issues naar een hel diep onder de grond. De setting is gewoon perfect, in een diepe grot onder de grond waar het uiteraard mis gaat. Nog voor ze kennis maken met de monsters is het al behoorlijk ongemakkelijk met al die krappe tunnels en gaten waar ze door moeten klimmen. Ik ben niet claustrofobisch, maar toch voelde het al niet comfortabel aan tijdens het kijken, brr. De paniek na het instorten van de uitgang kan ik me goed inbeelden. Maar of dat nog niet erg genoeg is treffen ze monsterlijke grotbewoners aan die behoorlijk agressief zijn en al flink huis hebben gehouden. Dat moment dat je ze voor het eerst in beeld ziet is een werkelijk briljant stukje, waarbij ik me opnieuw de pleuris schrok. En het blijft daarna ook gewoon spannend, doordat de film donker is en ook een sterke spanningsopbouw kent. Zeker later in dat bloedwater is het echt intens goed. En ook de persoonlijke banden tussen de dames onderling spelen nog mee in hoe dit verhaal eindigde. Het werkte prima.

Misschien is het wel wat ongeloofwaardig dat nette vrouwen plots brute killers kunnen worden, maar aan de andere kant vind ik het weer vrij logisch omdat je denk ik in een situatie dat je leven in gevaar is in een overlevingsstand gaat en veel verder kan gaan dan je normaal zou kunnen.

Dit is echt een van de betere horrorfilms van deze eeuw geworden en ik ga ook snel maar deel 2 weer eens opzetten, die was in mijn gedachten wat minder maar nog steeds de moeite waard.

4* (was 3,5*)

Het begon lekker: mooie personage-opbouw. Ook goed dat ze horror koppelen aan een trauma (dat werkt toch altijd beter dan zomaar moord en verderf). Voor de rest vind ik het idee ook leuk dat mensen steeds dieper het donker ingaan: dat de ware aard van de mensen steeds meer naar de oppervlakte komt. Het was dan ook de titel dat mij overtuigde om deze film te kijken: het doet een beetje aan Dante denken, immers.

Maar waar je eerst anderhalf uur werkte naar de eerste twee grote spanningsmomenten ( het vastzitten in de grot + het voor het eerst zien van het monster ), daar eindigde het in ene na het andere spanningsmoment (monster na monster na monster na monster ...). Het werd voor mij iets te veel. Ee spanning ging eraf en ik ontkwam niet aan de gedachte 'waar kijk ik eigenlijk in vredesnaam naar?'

Ik vond dat de film aan het eind toch een beetje uit de bocht vloog. Daar gelaten dat die monsters wolven en herten konden doden. Ze waren sneller dan herten, sterker dan wolven (ze jaagden buiten immers op wild). Dat die vrouwen ze aan bosjes konden doden, dat zet toch vraagtekens. Aan de andere kant: als Chris Evans en Chris Hemsworth hadden staan knokken met die monsters dan had ik misschien deze vraag weer helemaal niet gesteld...

Trailer: The Descent - imdb.com

Een van de betere survival films gemaakt.

In een mix van avonturen en horror.

De actrices die de grotten avonturiers spelen.

Zijn echt ontzettend goed.

Niet de bekendste actrices maar doen niets onder in prestaties in deze film.

Een razend spannende en ook ontroerende film.

Werkelijk een sublieme survival horror film.

Shocktober #38

Wat blijft dit toch een waanzinnige film. Het claustrofobische uitgangspunt is al spannend op zich, maar dat is slechts voorspel. Ik vind dit echt de spannendste en engste film die ik ken. Bovendien gaat de film helemaal los en breekt het laatste half uur echt de pleuris uit. Bovendien worden we getrakteerd op gore waar Fulci liefhebbers hun vingers bij af kunnen likken.

De beste horrorfilm van deze eeuw en misschien wel de beste ooit! In ieder geval razend effectief!

5*

Wat een spannende film was dit.Ik heb hem jaren geleden al eens gezien,en ik weet dat ik hem goed vond,maar ik wist niet meer hoe hij ging.Heb me van t begin tot t eind vermaakt.Ben zelf heel claustrofobisch, dus dat speelde ook mee. Topper

Wat is dat nou knusse stoel ik had zeker gedacht dat jij deze film wel beter kon waarderen. Ik kom er na iedere kijkbeurt weer achter wat voor een goeie film het eigenlijk wel is. Deze film zit vanaf het begin goed in elkaar. Voor mij is dit stiekem toch wel één van de top horror films en zeker van begin jaren 2000. Ik zou zeggen geef 'm nog eens een kans. Ik ben er van overtuigd dat je hem beter zult waarderen dan 2,5 ster. Toch?

Eerlijk toegeven, alleen al als ik naar de trailer kijk krijg ik al claustrofobie! Lijkt mij dus niet verstandig om de film weer te ondergaan, ik geef liever de eer aan een ander. Tot aan de grot trek ik het wel maar........ daarna is het feest en duik ik onder de tafel. Als je claustrofobisch bent zoals ik, moet je vooral dit soort films gaan bekijken.

En wat het waarderingscijfer betreft, tegenwoordig geef ik weinig tot geen cijfer meer beneden de 6. Een 6 is voor de moeite maar moet de film wel het aanzien waard zijn maar daarna kijk ik nooit weer naar om, gemiddeld zit bij mij een film op de 7. Heeft te maken met de voorselectie waarbij we ons gelukkig zelden vergissen.

Ja inderdaad, als je het nog niet zou hebben dan krijg je wel claustrofobie als je deze film kijkt. Ik moet eerlijk toegeven dat door zulke nauwe gangen in grotten kruipen nou ook niet mijn favorieten bezigheid zou zijn, maar ik vind deze film gewoon heel goed. Het acteren vind ik niet slecht en het verhaal is gewoon heel mooi bedacht voor een horror film. Maar ieder zijn eigen voorkeuren natuurlijk.

Wel een fijne horror over een meidengroep amateur-speleologen die te maken krijgen met gemuteerde mensachtigen die uit zijn op hun bloed. Leuk, dat zeker, maar voor mij persoonlijk niet met de sterren die de meesten er hier tegenaan gooien. Maar dat komt ook omdat het niet bepaald mijn favoriete genre is. Maar ik genoot er wel van, zeker omdat een aantal dingen goed zaten.

In een donkere grottenfilm moet je sowieso het claustrofobische gevoel proberen overbrengen naar de kijker. Dat is wel gelukt denk ik. Hier en daar wat footage materiaal, maar gelukkig ook niet constant. Die afwisseling in camerahantering was dus geslaagd.

Zoals zo vaak in dergelijke film is de vriendschap brozer dan dat je vooraf zou inschatten en komt het (goede) hoofdpersonage tot enkele verrassingen te staan. De confrontatie tussen de twee zal dan ook vroeg of laat plaatsvinden. De dialogen waren beperkt, maar dat is logisch in dergelijke film. De kwaliteiten liggen elders. Me licht gestoord wel aan de metamorfose van de meiden naar een killermentaliteit, adrenaline of niet. Maar kom, anders geen film natuurlijk. Ook het feit dat er altijd eentje moet zijn dat zichzelf overschat door bvb de kaart te "vergeten" zint me niet zo, maar in zijn geheel genomen wel een aangename kijkervaring gehad. De monsters zagen er bvb prima uit.

Tering wat een film. Ik wist eigenlijk niet waar de film overging. Ik dacht over een aantal meiden die vast kwamen te zitten in een grot. Toen ik die kannibalen zag schrok ik mij kapot. Dit had ik totaal niet verwacht. Ik vond de film enorm spannend en goed gefilmd. De beklemmende sfeer was echt voelbaar. Dit is de beste horror film die ik sinds tijden heb gezien. Ik werd er echt in gezogen. Nu ben ik heel benieuwd naar deel 2. Zeker een aanrader.

Dan toch eindelijk gezien. Veel positiefs over gelezen en gehoord en uiteindelijk is het dan ook een behoorlijk sterke, maar toch enigszins overgewaardeerde, horrorfilm.

Vond hem wel sterk beginnen. Claustrofobische gevoel is perfect en de soundtrack (heeft wat weg van The Thing) is fijn. Hier en daar wat geslaagde schrikmomenten en enorm veel spanning. Cast is ook prima. Vond vooral Natalie Mendoza heerlijk badass als Juno. Het onsympathieke einde was dan ook wel even slikken.

De cinematografie tijdens de 'rustigere' scenes is perfect, maar mijn grootste probleem met The Descent is het camerawerk en de editing TIJDENS de aanvallen van de creatures. Te snel, te schokerig, vaak wat te donker en helaas gewoon niet goed genoeg te volgen. Zo enorm zonde. Veel lowbudget films doen dit om gebreken te maskeren, maar The Descent is een puike productie met waanzinnige special effects. Waarom die dan niet in volle glorie tonen???

Sfeervol en spannend met behoorlijk veel Blood & Guts. Maar wat is het zonde dat de editing zo chaotisch is tijdens de scenes die er echt toe doen.

Altijd onzeker om een film te herzien die vooral vroeger een spannende indruk maakte, maar het viel allemaal dubbel en dik mee. Regisseur Neil Marshall heeft dit niveau nooit meer kunnen evenaren en maakt tegenwoordig zelfs slechts B-filmpjes, maar dat neemt deze mooie prestatie niet weg. Het is allemaal heerlijk claustrofobisch en beklemmend, ideaal voor een omgeving die zich in grottengangen moet afspelen. De opmaak van de monstertjes en visuele invulling van de decors doen hun werk naar behoren en het acteerwerk draagt daar aan bij, jammerlijk is wel dat de aanloop iets te lang is. Je zult als kijker even geduld moeten opbrengen voordat de actie om de hoek komt kijken, maar na een halfuurtje krijg je gegarandeerd een intens uurtje aan vermaak voor de kiezen.

Tenslotte na het tegenvallende 2010 the year we make contact nog even aan de griezel op de late zaterdagavond met deze film die toch op veel positieve comments en cijfers kan rekenen. Dus daar verwachte ik dan ook wel het nodige van, maar helaas viel het mij toch behoorlijk tegen.

Want eerlijk gezegd de voorgeleide met het trauma rond één van dames zegt me weinig, net als de voor horror films typische bekende aanloop van het gebral en geslemp in zo'n hutje. Tsja, gaat er nog snel wat gebeurendan...? Wel valt de soundtrack meteen op als best oké en wordt er aardig gewerkt in die beginfase met grauwe beelden en sobere kleuren. Maar moet ik vervolgens toch wel helemaal naar het laatste half uur van de film toe om nog iets te kunnen noemen qua pluspunten want het einde is best goed en het pandemonium van het laatste half uur is ook best oké. Maar daartussen...amai...

Want wat irriteer ik me aan de dames die volgens de synopsis dit gekruip door tunnels en kloven als hobby hebben maar vervolgens overtuigen de dames nergens. De hysterische reactie rond de vleermuizen, het gekibbel en de nodige wrevel terwijl je op elkaar aangewezen bent en je ontzettend op elkaar moet kunnen vertrouwen, om nog maar te zwijgen over hoe er in die eerste grot van een rotsblok afgesprongen wordt, weliswaar niet hoog maar hoog genoeg om je enkel te breken als de bodem niet vlak is en iets dat moeilijk te zien is in het donker en daarmee een risico die iemand met ervaring nooit zal nemen lijkt mij. Dan gaan er mensen alleen opuit, ook heel verstandig natuurlijk, mis ik regelmatig echo en vind ik het dan weer erg bijzonder dat het allemaal van die slanke dames zijn maar er toch iemand slaagt om klem te raken. Ja, gezamelijke hobby hé, veel ervaring naar het schijnt, ik zie slechts een aaneenschakeling van dom gedoe en slechte keuzes.

Gelukkig herpakt de film zich op redelijke wijze met de verschijning van de eerste crawler en overtuigt de film daarna wel in zijn schrik momenten en slachting en is het lekker hoe de twee dames op het einde van zich af slaan. Toch heb ik over dit gedeelte ook weer mijn twijfels want hoe jagen de crawlers? Als ze dat op gehoor doen, wat heel sterk ontwikkeld moet zijn om te overleven, zijn ze toch redelijk doof dat ze ademhaling en hartslag niet kunnen horen, iets dat me een must lijkt want hoe moeten ze anders jagen? En hoe zit het met geur? De dames moeten toch heel anders ruiken dan wat de crawlers gewend zijn. Ander minpunt is het camerawerk en de montage die op het chaotische af is.

Afijn, het mag duidelijk zijn dat The Descent mij niet bepaald overtuigd heeft als geheel product ook al is de locatie en het gevaar dat er loert best oké. Maar buiten dat zijn er heel veel dingetjes die ik scheef of irritant vind. Maar fijn, daar denkt een ander wellicht anders over, daarom wat mij betreft drie sterren voor de moeite.

Ijzersterke HorrorFilm en voor mij zeer zeker ook één van de betere HorrorFilms ooit gezien.

Het claustrofobische grot spektakel is af en toe doodeng en een waar genot voor de Horror liefhebber.

Film verveelt geen moment en de spanning is de gehele film aanwezig.

Een pareltje ! (Tip; Kijk wel in het donker deze film)

De titel kende ik al lang, en nu dan eindelijk eens opgezet. Na een vrij lange inleiding die me niet verveelde begint het caving-gedeelte, en ik ben niet claustrofobisch aangelegd, maar dat zou dus niks voor mij zijn. Het abseilen en klauteren lijkt me nog wel leuk, maar jezelf door nauwe doorgangen worstelen, en dan maar hopen dat je niet ergens vast komt te zitten, nee dus. Het was alleen daarom al spannend, en dan moeten de monsters zich nog laten zien. Zoals zo vaak (altijd?) valt de spanning goeddeels weg zodra de monsters vol in beeld zijn en de uitleg volgt. Het blijft nog wel onderhoudend maar het wordt ook wel een beetje belachelijk als die brave avonturiers zich ineens ontpoppen tot kille vechtmachines. Het einde vond ik wel weer leuk gedaan waardoor ik toch op een hele behoorlijke 3,5 ster uitkom.

Zo eng dat ik bijna moest huilen

dit was echt een topper . houdt zelf wel van horror films , maar meestal is het toch wat matig qua verhaal en acteurs . film begint beetje als een standaard horror verhaal met een groep tieners . eenmaal in de grotten komt alle spanning en horror bij elkaar . het gevoel van de benauwdheid van de kleine ruimtes , het donker en natuurlijk de monsters . een goede horror film vind je niet vaak , maar dit is er een vond ik .

Een geweldige horrorfilm.

Waar ik normaal gesproken geen voorstander ben van monsters waarbij je kan zien dat het een mens in pak is , stoorde dat mij nu niet.

Een film met een prachtige opbouw en creepy donker sfeertje , bleef tot de laatste minuut boeiend.

Horrorfilms van dit kaliber is tegenwoordig een zeldzaamheid

Blijft ook na een paar herzieningen een sterke film, maar ik stoorde me dit keer wel aan de absurd hectische montage van sommige vrouwenlijf-aan-monsterlijf-gevechten, en het laatste halve uur is wel een beetje veel van het goede, het gáát maar door en door tot ik enigszins murw ben. Over het flauwe droomeinde heb ik het maar niet. Half sterretje eraf.

Herzien op de nieuwe 4K uitgave van Lionsgate met Dolby Vision & Atmos.

Uitermate effectieve horrorfilm waar zes vriendinnen een klautertocht ondernemen in een grottencomplex. Wat ze echter niet weten is dat één van de vriendinnen hen leidt naar een grot die nog onbekend en niet in kaart is gezet, omdat ze het oorspronkelijke idee te toeristisch vond. De Engelse regisseur Neil Marshall (die eerder de weerwolvenfilm Dog Soldiers regisseerde) gebruikt dit opzetje om de spanning tussen de meiden op te voeren. Hij haalt daarbij alles uit de setting, waar de nauwe ondergrondse doorgangen een claustrofobisch gevoel geven en de duisternis de vriendinnen alsware psychisch breekt. Later in de film ontdekken ze dat ze niet alleen zijn en volgt er een waar bloedbad..

Ondanks de eenvoud biedt The Descent een uitstekende sfeer en zeer creatieve momenten. De opening toont een schokkende gebeurtenis die een klein plotmiddel blijkt te zijn. De hele eerste helft is meer een avonturenfilm dan een horrorfilm; de eerste vijand van het team is het landschap. Er zijn veel shots die elementen laten zien die later onvermijdelijk terugkomen. Marshall heeft een indrukwekkende stijl, vooral in de prachtig belichte, claustrofobische scènes.

Wel minpuntje is dat de tweede helft van de film de toon omslaat en jumpscares een prominente rol gaan spelen. De gevechten in de duisternis zijn lastig te volgen omdat de meiden op elkaar lijken door dezelfde uitrusting en de montage verandert naar razendsnelle cuts, waardoor je ze moeilijk uit elkaar kan houden.

Desalniettemin blijft deze hoog bij mijn favorieten staan door het uitstekende acteerwerk wat zorgt voor spanning maar ook ontroering.

Tot slot complimenten voor de volledig vrouwelijke cast, die volkomen natuurlijk aanvoelt en niet is samengesteld om goedkope feministische zelfvoldaanheid te bereiken.

Vier jaar later volgde nog een vervolg die bij lange na niet zo goed was als deze.