The Descent (2005)

Hoopte toch een avondje te huiveren. Maar ik vond dit helaas gewoon niet eng of spannend. Mn vriendin wel. Dus dat doel is bereikt. Maar ik niet.

Nee dus eigenlijk gewoonweg beetje teleurgesteld. Afgezien van een op 1 hand te tellen schrikmomentjes, vrij weinig gehuiverd. Helaas, want het plot bood wel de ruimte om te huiveren. Maar nee.

Wat geeft mij dan wel de rillingen..? Echt geen flauw idee meer.

The Descent vindt ik een aardige film.

De film begint gelijk heftig. Na het heftige moment neemt de film rustig de tijd om de spanning op te bouwen. Het duurt allemaal iets te lang. Maar de film weet de aandacht goed vast te houden als we eenmaal in de grot zijn aanbeland. Vast zitten in een grot is al eng. Maar het wordt nog enger als we er vreemde wezens bij doen die het niet goed voor hebben met de grotbezoekers….

Eenmaal dat we in de grot zijn krijgt de film claustrofobisch gevoel. Echt op het puntje van mijn stoel zat ik niet, maar ik vond de gebeurtenissen in de grot toch redelijk spannend. De bewoners van de grot zien er eng uit. Het is wel jammer dat bij de actie scenes er een beetje een warrige montage werd gebruikt. Dit in combinatie met de donkere omgeving maakt de film soms wel moeilijk om te volgen.

Het acteerwerk van de cast vond ik belabberd. De soundtrack vond ik ook niet zo goed. Echt veel muziek wordt er niet gebruikt, maar als de muziek gebruikt wordt is het te bombastisch.

Het einde van de film vindt ik goed gedaan. Je wordt toch wel op een goede manier op het verkeerde been gezet.

Al met al vindt ik The Descent dus wel een aardige film. Geen topper, maar wel eens leuk om te zien.

3 sterren voor deze film.

Boeit van begin tot het eind, verder niks speciaals. Verhaal redelijk, acteurs redelijk. Leuk om een keer gezien te hebben.

De eerste keer dat ik The Descent voor het zag werd ik compleet verrast door wat ik te zien kreeg. En de film weet nog steeds datgene te doen en me terug te brengen naar dat moment.

De film begint als een avonturen film. Er speelt zich een traumatische gebeurtenis af en een van de meiden organiseert een weekendje waarin een aantal vriendinnen een grot willen onderzoeken. Ook nu is het nog een avonturen film. Maar dan verandert er iets in de film. De donkere tunnels en de dames zuigen je compleet in de claustrofobische sfeer die de film heeft. Door de duisternis spelen je hersenen een spelletje met je. Je denkt dat je iets hebt gezien of gehoord. Wat volgt is een bloederige overlevingstocht door krappe tunnels en open ruimtes langs. De film kent enkele geweldige scenes, maar degene die de meeste impact maakt, en mij compleet omver blies door iets wat ik niet verwacht had, was de heel erg effectieve "Is there anybody out there" handycam scene. Die ommekeer is heel erg effectief en komt precies op het juiste moment. Ook erg fijne schrikmomenten af en toe.

Geweldig dat dit een film is die alleen maar uit vrouwen bestaat. Zoiets hebben we nog niet heel veel gezien in een film als dit. Acteerwerk is erg wisselvallig en de dames verschillen onderling ook enorm in kwaliteit, maar werkt hier toch prima. Fysiek komen ze allen erg geloofwaardig over.

Hoewel je het niet meteen van een horrorfilm als The Descent zou verwachten is dit cinematografisch fantastisch. De belichting en de cameravoering werken fantastisch in het creëren van de juiste sfeer en maken het geheel heel erg claustrofobisch en eng. Je kunt niet zien wat er voor, achter of opzij van je is. Maar ook de wat opener ruimtes zijn zeer zorgvuldig aangepakt met een juiste belichting en passend gemaakt in de rest van de film. Dit werkt ook zeer goed in combinatie met de geweldige production design. Geluid is eveneens fantastisch vormgegeven. Muziek was op momenten waar het effectiever uit de hoek had kunnen komen net even iets te veel van het goede.

Marshall heeft met The Descent een heel erg goede horrorfilm gemaakt die zich goed staande weet te houden naast het beste wat het genre te bieden heeft.

“I'm an English teacher, not fucking Tomb Raider.”

Dit blijft één van de beste horrorfilms. Ik heb The Descent nu herzien en de film wordt eigenlijk alleen maar beter. De spanningsopbouw is fantastisch, de personages worden in korte tijd goed neergezet, de setting is claustrofobisch en ijzingwekkend, en de introductie van de monsters/halve mensen is één van beste horrorintroducties ooit. Alles wat daarna gebeurd is waanzin in de beste zin van het woord.

En dat allemaal is nog geeneens de grootste kracht van de film. Dat is de oplopende spanning tussen Sarah en Juno, die uitmondt in een bloederig en schitterend toetje aan het einde van de film. De manier waarop Juno/Natalie Mendoza de nek van zo'n monster breekt is nog steeds ‘pretty awesome’. Ondanks dat ze met de man van één van haar vriendinnen naar bed gaat en de reden is dat ze in die grotten zitten, is Juno nog steeds mijn favoriete karakter. En The Descent één van mijn favoriete horrorfilms.

Om heel eerlijk te zijn is deze film ‘The Descent’ mijn laatste film van 2017 is geweest maar, I.V.M. oud en nieuw heb ik hier geen tijd voor gehad om het af te typen en dat ga ik nu dus maar even doen. Zelfs met het einde van het jaar zit ik niet stil om mijn doel klaar te krijgen om alle films en meningen gelijk te krijgen qua statistieken en toen we ‘The Descent’ tegen kwamen wou ik deze eigenlijk best wel zien, destijds vond ik dit een ontzettend goeie film (ook geziene mijn stem van 4.5*) maar, zo bij de herziening vond ik het nog vies tegenvallen. De film werd nergens echt héél spannend en hoewel mijn kameraad hier en daar nog wist te schrikken van deze film was dat bij mij nergens echt aanwezig en vond ik hem niet echt héél bijzonder meer.

Het is echt alweer een tijdje geleden dat ik deze film heb gezien, ik kan me er namelijk niet veel meer van herinneren. Toch wist ik me redelijk te vermaken met een film als dit, heerlijk in een grot waarbij je dus niet hoeft te letten op veel dingen en waar de regisseur makkelijk weg kan met een mooi concept. ‘The Descent’ had het goeie concept zeker wel, en het was toch nog wel vermakelijk tot op het eind.

Ik moet zeggen dat ik de ‘monsters’ nog wel geslaagd vind en dat heeft de film wel af gemaakt zeker op het eind. Er werd toen prima gore gebruikt en het was best vermakelijk om naar te kijken, de monsters waren op geen enkel vlak eng maar waren wel zeer vermakelijk.

Het verhaal was niet echt bijzonder. Wel volgen een groep dames die graag grotten exploren en dingen doen in de natuur. Ze zouden naar een bepaalde grot gaan maar ‘Juno’ heeft ze naar een verkeerde grot gebracht. De dames raken verdwaald en de vreemde observatie komt na de andere en ze merken dat ze niet alleen zijn. Ze moeten vechten om te overleven waar eentje het overleefd.

De acteerkunsten waren redelijk van de dames en daar is ook zeker niks op aan te merken of het viel me niet echt op. Ik houd het vandaag weer even lekker kort want ik ben nogal moe van de afgelopen nacht, haha. Redelijke herziening maar ik ga wel fors terug in het cijfer want echt héél goed zoals ik de film verwachtte was hij nu niet meer.

3.0*

Leuk die verwijzing tijdens de film naar Tomb Raider, want in de recente reboot begon Lara Croft ook als een timide dame om vervolgens in zeer korte tijd te veranderen in een genocidale, vrouwelijke Rambo. Hetzelfde inderdaad met Sarah, kwam een beetje uit de lucht vallen. Vond ik niet geloofwaardig. Van Juno kon ik het nog een beetje hebben, want als kijker weten we al dat zij fysiek topfit is en dat ze een heuse adrenaline junk is. Beetje de eigenschappen van iemand die beter in staat zich te beschermen dan anderen. Hoe dan ook, dat niet meegerekend verder een spannende film die uitstekend wegkeek.

Gewoon de volle 5 sterren. Nooit gedacht dat het die kant op ging. Ik ben ook iemand die zich puur wil vermaken met film. Prachtige horror. Ik vind de beoordelingen te laag, maar horror krijgt meestal nooit veel.

Waarom geven jullie zoveel weg in plaats van spoilertags te gebruiken?

The Descent is een film met een leuke opbouw en een claustrofobisch horrorscenario als einde. Verveeld eigenlijk geen seconde. Mooie beelden en prima acteerwerk.

Ik ben nu een kleine twee maanden bezig met het opnieuw zien van het betere bloederige slasherwerk van deze eeuw en daar hoort The Descent ook zeker bij. Destijds gezien en er behoorlijk van genoten. Ik had ook echt wel zin in deze herziening en het bleek ook gewoon terecht, want ik ben er nu nog meer onder de indruk van.

Eigenlijk doet de film alles goed. De cast irriteert me niet (da's in horrorfilms toch al vrij zeldzaam) en het verhaal gaat al snel van een groepje vrouwen met persoonlijke issues naar een hel diep onder de grond. De setting is gewoon perfect, in een diepe grot onder de grond waar het uiteraard mis gaat. Nog voor ze kennis maken met de monsters is het al behoorlijk ongemakkelijk met al die krappe tunnels en gaten waar ze door moeten klimmen. Ik ben niet claustrofobisch, maar toch voelde het al niet comfortabel aan tijdens het kijken, brr. De paniek na het instorten van de uitgang kan ik me goed inbeelden. Maar of dat nog niet erg genoeg is treffen ze monsterlijke grotbewoners aan die behoorlijk agressief zijn en al flink huis hebben gehouden. Dat moment dat je ze voor het eerst in beeld ziet is een werkelijk briljant stukje, waarbij ik me opnieuw de pleuris schrok. En het blijft daarna ook gewoon spannend, doordat de film donker is en ook een sterke spanningsopbouw kent. Zeker later in dat bloedwater is het echt intens goed. En ook de persoonlijke banden tussen de dames onderling spelen nog mee in hoe dit verhaal eindigde. Het werkte prima.

Misschien is het wel wat ongeloofwaardig dat nette vrouwen plots brute killers kunnen worden, maar aan de andere kant vind ik het weer vrij logisch omdat je denk ik in een situatie dat je leven in gevaar is in een overlevingsstand gaat en veel verder kan gaan dan je normaal zou kunnen.

Dit is echt een van de betere horrorfilms van deze eeuw geworden en ik ga ook snel maar deel 2 weer eens opzetten, die was in mijn gedachten wat minder maar nog steeds de moeite waard.

4* (was 3,5*)

Een van de betere survival films gemaakt.

In een mix van avonturen en horror.

De actrices die de grotten avonturiers spelen.

Zijn echt ontzettend goed.

Niet de bekendste actrices maar doen niets onder in prestaties in deze film.

Een razend spannende en ook ontroerende film.

Werkelijk een sublieme survival horror film.

Wat een spannende film was dit.Ik heb hem jaren geleden al eens gezien,en ik weet dat ik hem goed vond,maar ik wist niet meer hoe hij ging.Heb me van t begin tot t eind vermaakt.Ben zelf heel claustrofobisch, dus dat speelde ook mee. Topper

Wel een fijne horror over een meidengroep amateur-speleologen die te maken krijgen met gemuteerde mensachtigen die uit zijn op hun bloed. Leuk, dat zeker, maar voor mij persoonlijk niet met de sterren die de meesten er hier tegenaan gooien. Maar dat komt ook omdat het niet bepaald mijn favoriete genre is. Maar ik genoot er wel van, zeker omdat een aantal dingen goed zaten.

In een donkere grottenfilm moet je sowieso het claustrofobische gevoel proberen overbrengen naar de kijker. Dat is wel gelukt denk ik. Hier en daar wat footage materiaal, maar gelukkig ook niet constant. Die afwisseling in camerahantering was dus geslaagd.

Zoals zo vaak in dergelijke film is de vriendschap brozer dan dat je vooraf zou inschatten en komt het (goede) hoofdpersonage tot enkele verrassingen te staan. De confrontatie tussen de twee zal dan ook vroeg of laat plaatsvinden. De dialogen waren beperkt, maar dat is logisch in dergelijke film. De kwaliteiten liggen elders. Me licht gestoord wel aan de metamorfose van de meiden naar een killermentaliteit, adrenaline of niet. Maar kom, anders geen film natuurlijk. Ook het feit dat er altijd eentje moet zijn dat zichzelf overschat door bvb de kaart te "vergeten" zint me niet zo, maar in zijn geheel genomen wel een aangename kijkervaring gehad. De monsters zagen er bvb prima uit.

Tering wat een film. Ik wist eigenlijk niet waar de film overging. Ik dacht over een aantal meiden die vast kwamen te zitten in een grot. Toen ik die kannibalen zag schrok ik mij kapot. Dit had ik totaal niet verwacht. Ik vond de film enorm spannend en goed gefilmd. De beklemmende sfeer was echt voelbaar. Dit is de beste horror film die ik sinds tijden heb gezien. Ik werd er echt in gezogen. Nu ben ik heel benieuwd naar deel 2. Zeker een aanrader.

Dan toch eindelijk gezien. Veel positiefs over gelezen en gehoord en uiteindelijk is het dan ook een behoorlijk sterke, maar toch enigszins overgewaardeerde, horrorfilm.

Vond hem wel sterk beginnen. Claustrofobische gevoel is perfect en de soundtrack (heeft wat weg van The Thing) is fijn. Hier en daar wat geslaagde schrikmomenten en enorm veel spanning. Cast is ook prima. Vond vooral Natalie Mendoza heerlijk badass als Juno. Het onsympathieke einde was dan ook wel even slikken.

De cinematografie tijdens de 'rustigere' scenes is perfect, maar mijn grootste probleem met The Descent is het camerawerk en de editing TIJDENS de aanvallen van de creatures. Te snel, te schokerig, vaak wat te donker en helaas gewoon niet goed genoeg te volgen. Zo enorm zonde. Veel lowbudget films doen dit om gebreken te maskeren, maar The Descent is een puike productie met waanzinnige special effects. Waarom die dan niet in volle glorie tonen???

Sfeervol en spannend met behoorlijk veel Blood & Guts. Maar wat is het zonde dat de editing zo chaotisch is tijdens de scenes die er echt toe doen.

Altijd onzeker om een film te herzien die vooral vroeger een spannende indruk maakte, maar het viel allemaal dubbel en dik mee. Regisseur Neil Marshall heeft dit niveau nooit meer kunnen evenaren en maakt tegenwoordig zelfs slechts B-filmpjes, maar dat neemt deze mooie prestatie niet weg. Het is allemaal heerlijk claustrofobisch en beklemmend, ideaal voor een omgeving die zich in grottengangen moet afspelen. De opmaak van de monstertjes en visuele invulling van de decors doen hun werk naar behoren en het acteerwerk draagt daar aan bij, jammerlijk is wel dat de aanloop iets te lang is. Je zult als kijker even geduld moeten opbrengen voordat de actie om de hoek komt kijken, maar na een halfuurtje krijg je gegarandeerd een intens uurtje aan vermaak voor de kiezen.

Tenslotte na het tegenvallende 2010 the year we make contact nog even aan de griezel op de late zaterdagavond met deze film die toch op veel positieve comments en cijfers kan rekenen. Dus daar verwachte ik dan ook wel het nodige van, maar helaas viel het mij toch behoorlijk tegen.

Want eerlijk gezegd de voorgeleide met het trauma rond één van dames zegt me weinig, net als de voor horror films typische bekende aanloop van het gebral en geslemp in zo'n hutje. Tsja, gaat er nog snel wat gebeurendan...? Wel valt de soundtrack meteen op als best oké en wordt er aardig gewerkt in die beginfase met grauwe beelden en sobere kleuren. Maar moet ik vervolgens toch wel helemaal naar het laatste half uur van de film toe om nog iets te kunnen noemen qua pluspunten want het einde is best goed en het pandemonium van het laatste half uur is ook best oké. Maar daartussen...amai...

Want wat irriteer ik me aan de dames die volgens de synopsis dit gekruip door tunnels en kloven als hobby hebben maar vervolgens overtuigen de dames nergens. De hysterische reactie rond de vleermuizen, het gekibbel en de nodige wrevel terwijl je op elkaar aangewezen bent en je ontzettend op elkaar moet kunnen vertrouwen, om nog maar te zwijgen over hoe er in die eerste grot van een rotsblok afgesprongen wordt, weliswaar niet hoog maar hoog genoeg om je enkel te breken als de bodem niet vlak is en iets dat moeilijk te zien is in het donker en daarmee een risico die iemand met ervaring nooit zal nemen lijkt mij. Dan gaan er mensen alleen opuit, ook heel verstandig natuurlijk, mis ik regelmatig echo en vind ik het dan weer erg bijzonder dat het allemaal van die slanke dames zijn maar er toch iemand slaagt om klem te raken. Ja, gezamelijke hobby hé, veel ervaring naar het schijnt, ik zie slechts een aaneenschakeling van dom gedoe en slechte keuzes.

Gelukkig herpakt de film zich op redelijke wijze met de verschijning van de eerste crawler en overtuigt de film daarna wel in zijn schrik momenten en slachting en is het lekker hoe de twee dames op het einde van zich af slaan. Toch heb ik over dit gedeelte ook weer mijn twijfels want hoe jagen de crawlers? Als ze dat op gehoor doen, wat heel sterk ontwikkeld moet zijn om te overleven, zijn ze toch redelijk doof dat ze ademhaling en hartslag niet kunnen horen, iets dat me een must lijkt want hoe moeten ze anders jagen? En hoe zit het met geur? De dames moeten toch heel anders ruiken dan wat de crawlers gewend zijn. Ander minpunt is het camerawerk en de montage die op het chaotische af is.

Afijn, het mag duidelijk zijn dat The Descent mij niet bepaald overtuigd heeft als geheel product ook al is de locatie en het gevaar dat er loert best oké. Maar buiten dat zijn er heel veel dingetjes die ik scheef of irritant vind. Maar fijn, daar denkt een ander wellicht anders over, daarom wat mij betreft drie sterren voor de moeite.

De titel kende ik al lang, en nu dan eindelijk eens opgezet. Na een vrij lange inleiding die me niet verveelde begint het caving-gedeelte, en ik ben niet claustrofobisch aangelegd, maar dat zou dus niks voor mij zijn. Het abseilen en klauteren lijkt me nog wel leuk, maar jezelf door nauwe doorgangen worstelen, en dan maar hopen dat je niet ergens vast komt te zitten, nee dus. Het was alleen daarom al spannend, en dan moeten de monsters zich nog laten zien. Zoals zo vaak (altijd?) valt de spanning goeddeels weg zodra de monsters vol in beeld zijn en de uitleg volgt. Het blijft nog wel onderhoudend maar het wordt ook wel een beetje belachelijk als die brave avonturiers zich ineens ontpoppen tot kille vechtmachines. Het einde vond ik wel weer leuk gedaan waardoor ik toch op een hele behoorlijke 3,5 ster uitkom.

Herzien op de nieuwe 4K uitgave van Lionsgate met Dolby Vision & Atmos.

Uitermate effectieve horrorfilm waar zes vriendinnen een klautertocht ondernemen in een grottencomplex. Wat ze echter niet weten is dat één van de vriendinnen hen leidt naar een grot die nog onbekend en niet in kaart is gezet, omdat ze het oorspronkelijke idee te toeristisch vond. De Engelse regisseur Neil Marshall (die eerder de weerwolvenfilm Dog Soldiers regisseerde) gebruikt dit opzetje om de spanning tussen de meiden op te voeren. Hij haalt daarbij alles uit de setting, waar de nauwe ondergrondse doorgangen een claustrofobisch gevoel geven en de duisternis de vriendinnen alsware psychisch breekt. Later in de film ontdekken ze dat ze niet alleen zijn en volgt er een waar bloedbad..

Ondanks de eenvoud biedt The Descent een uitstekende sfeer en zeer creatieve momenten. De opening toont een schokkende gebeurtenis die een klein plotmiddel blijkt te zijn. De hele eerste helft is meer een avonturenfilm dan een horrorfilm; de eerste vijand van het team is het landschap. Er zijn veel shots die elementen laten zien die later onvermijdelijk terugkomen. Marshall heeft een indrukwekkende stijl, vooral in de prachtig belichte, claustrofobische scènes.

Wel minpuntje is dat de tweede helft van de film de toon omslaat en jumpscares een prominente rol gaan spelen. De gevechten in de duisternis zijn lastig te volgen omdat de meiden op elkaar lijken door dezelfde uitrusting en de montage verandert naar razendsnelle cuts, waardoor je ze moeilijk uit elkaar kan houden.

Desalniettemin blijft deze hoog bij mijn favorieten staan door het uitstekende acteerwerk wat zorgt voor spanning maar ook ontroering.

Tot slot complimenten voor de volledig vrouwelijke cast, die volkomen natuurlijk aanvoelt en niet is samengesteld om goedkope feministische zelfvoldaanheid te bereiken.

Vier jaar later volgde nog een vervolg die bij lange na niet zo goed was als deze.